Postanowienie - II OZ 1385/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 23 września 2025
Teza
Oddalono zażalenie. pozwolenie na budowę. Dnia 23 września 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Spółki P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 117/25 o odrzuceniu skargi Spółki P. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 15 listopada 2024 r. nr I-III.7721.16.15.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projeOddalono zażalenie. pozwolenie na budowę. Dnia 23 września 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Spółki P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 117/25 o odrzuceniu skargi Spółki P. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 15 listopada 2024 r. nr I-III.7721.16.15.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz proje
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Robert Sawuła
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 25 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 117/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Rzeszowie odrzucił skargę Spółki P. (Spółka) na decyzję Wojewody Podkarpackiego z 15 listopada 2024 r. nr I-III.7721.16.15.2024, w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 16 stycznia 2025 r. skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia tejże skargi oraz określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa). Przesyłkę zawierającą wezwanie odebrał upoważniony pracownik – M.J. – w dniu 27 stycznia 2025 r. Doręczone skarżącej Spółce na adres wskazany w skardze wezwanie zawierało pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 3 stycznia 2025 r. Skarżąca Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi w tym terminie.Sąd pierwszej instancji zauważył, że w przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka została zobowiązana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, tj. odpisu z KRS-u. Wobec jego nienadesłania, tj. nieuzupełnienia tego braku formalnego skargi, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, WSA w Rzeszowie uznał, że skardze nie można było nadać dalszego biegu i z tej przyczyny podlegała ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 Ppsa.Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do przedłożenia odpisu KRS i rozpoznanie skargi w odniesieniu do wszystkich skarżących w tej sprawie po myśli żądania – bez przesyłania zażalenia NSA, a to na zasadzie przepisu art. 195 § 2 Ppsa.W uzasadnieniu zażalenie podnosi się, że zarówno S.K., jak i pozostali wspólnicy, jako transportowcy, pracują osobiście i to w ruchu ciągłym, często przez kilkanaście dni, a nawet tygodni, pozostając poza siedzibą Spółki. Stąd uchybienie terminu do złożenia wypisu z KRS.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednym z braków formalnych, o których mowa w art. 49 § 1 Ppsa, a który uniemożliwia nadanie skardze biegu, jest brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi. Jednocześnie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zasadą, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 Ppsa (w tym osoby prawne – spółki kapitałowe), mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 Ppsa). W przypadku spółek prawa handlowego dokumentem, z którego wynika umocowanie do występowania w imieniu tego rodzaju spółki, jest co do zasady odpis z KRS. Przepisy art. 28 § 1 w zw. z art. 29 Ppsa przewidują, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem złożonym lub okazanym sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak wykazania swojego umocowania odpowiednim dokumentem stanowi brak formalny skargi, który nieuzupełniony w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa).Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy skarżąca Spółka nie wykazała umocowania do wniesienia skargi oraz sposobu reprezentacji strony skarżącej. Zasadnie w tych okolicznościach stosownym zarządzeniem wezwano ją do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pouczając prawidłowo o rygorze niewykonania wezwania. Korespondencję sądową zawierającą w/w wezwanie odebrał jeden ze wspólników Spółki, jednak pozostała ona bez odpowiedzi. Oznacza to, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi i należy uznać, że postanowienie sądu I instancji wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa odpowiada prawu.Wskazywane zaś w zażaleniu okoliczności, które – zdaniem skarżącej – miały wpływ na brak wykonania w zakreślonym terminie przedmiotowego wezwania, stanowiły podstawę oceny, ale na etapie rozpoznawania przez sąd wojewódzki wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który postanowieniem z 9 maja 2025 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Złożone zażalenie od tegoż postanowienia Sąd Naczelny rozpoznaje odrębnym postanowieniem.Mając na uwadze podane okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji., postanowił jak w sentencji.