Wyrok - II SA/Gd 426/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 24 września 2025
Teza
Oddalono skargę. Administracyjne postępowanie, Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 września 2025 r. sprawy ze skargi S w G na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2025 r., nr SKO Gd/431/25 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy oddala skargę. UZASADNIENIE SpółdzielniOddalono skargę. Administracyjne postępowanie, Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 września 2025 r. sprawy ze skargi S w G na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2025 r., nr SKO Gd/431/25 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy oddala skargę. UZASADNIENIE Spółdzielni
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
24 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Diana Trzcińska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy, w następującym stanie faktycznym i prawnym:Decyzją z 18 grudnia 2024 r. Prezydent Miasta Gdańska wydał na wniosek Z. Sp. z o.o. warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy polegającej na rozbudowie, nadbudowie, częściowej rozbiórce oraz zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku na budynek mieszkalno-usługowy z funkcją szkoleniowo-hotelową z garażami podziemnymi wraz z infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu, na terenie działek [...]. [...] obręb [...] przy ul. [...] w G.Decyzja została doręczona Spółdzielni Mieszkaniowej (dalej jako Spółdzielnia lub skarżąca) w dniu 23 grudnia 2024 r. Czternastodniowy termin na wniesienie odwołania przypadał na dzień 6 stycznia 2025 r., stanowiący święto państwowe, zatem ostatnim dniem terminu na wniesienie odwołania był 7 stycznia 2025 r.W dniu 9 stycznia 2024 r. Spółdzielnia złożyła odwołanie od tak wydanej decyzji Prezydenta z 18 grudnia 2024 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o odmowę ustalenia inwestorowi warunków zabudowy. Jednocześnie w tym samym dniu skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, dołączając pismo, stanowiące odwołanie. Skarżąca przedłożyła przy tym informację odpowiadającą odpisowi KRS, zgodnie z którym oświadczenia woli za Spółdzielnię składają dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik. W skład zarządu wchodzi natomiast prezes i zastępca prezesa ds. technicznych.Postanowieniem z 3 kwietnia 2025 r. Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazując, że termin do wniesienia odwołania upłynął 7 stycznia 2025 r. Skarżąca tymczasem złożyła odwołanie 9 stycznia 2025 r., a więc po jego upływie. Zgodnie z art. 134 k.p.a. w takiej sytuacji organ ma obowiązek stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.Jednocześnie postanowieniem z 3 kwietnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż złożenie odwołania po terminie nastąpiło bez jej winy.W skardze na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania zarzucono naruszenie art. 134 k.p.a., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W jej ocenie, skarżąca przedstawiła przekonujące dowody w postaci zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego niezdolność do pracy Prezes Zarządu Spółdzielni, wniosek urlopowy złożony przez pełnomocniczkę oraz dokumentację lekarską jej małoletniej córki. W ocenie strony skarżącej, te dowody świadczą, ze nastąpiła losowa przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie. Z uzasadnienia skarżonego postanowienia wynika zaś, że nie została zakwestionowana niezdolność do pracy Prezes Zarządu, natomiast urlop pełnomocnika Zarządu z uwagi na konieczność opieki nad chorym dzieckiem nie był wystraczającą przesłanką usprawiedliwienia uchybienia terminu do złożenia odwołania. Skarżąca wyjaśniła, że będąc na zwolnieniu lekarskim pracownik otrzymuje 80% podstawy wynagrodzenia, podczas gdy podczas urlopu otrzymuje takie wynagrodzenie jakby pracował. W rezultacie zrozumiałym jest, że jeżeli jest jedynym żywicielem rodziny i ma do wykorzystania urlop wypoczynkowy, to by nie tracić wynagrodzenia skorzysta z urlopu. Powyższe nie świadczy jednak o tym, że córka pełnomocnika nie była obłożnie chora i stan zdrowia dziecka nie pozbawiał pełnomocnika możliwości podpisania odwołania. Za niezrozumiałe skarżąca uznała stanowisko determinujące stopień stanu zdrowia małoletniej od uznania czy jej matka dochowała należytej staranności aby podpisać przedmiotowe odwołanie. Zdaniem skarżącej członkowie Kolegium nie mają dostatecznej wiedzy medycznej, by decydować czy choroba dziecka umożliwiała podpisanie odwołania czy nie. Skarżąca wskazała na objawy choroby, podając, że choroba małoletniej została udokumentowana przez lekarza, przepisano jej antybiotyki i już sam ten fakt powinien być oceniony jako usprawiedliwienie nieobecności pełnomocnika w pracy i brak możliwości podpisania odwołania. Skarżąca wskazała, że stan zdrowia małoletniej nie pozwalał na stawienie się przez pełnomocnika w pracy, ani na pozostawienie jej samej bez opieki w domu.W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:Zgodnie z art. 129 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania. Natomiast zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.W niniejszej sprawie bezspornym było, że decyzję Prezydenta z 18 grudnia 2024 r. doręczono skarżącej 23 grudnia 2024 r.Wskazany w art. 129 k.p.a. termin czternastu dni od dnia doręczenia decyzji upływał skarżącej w dniu 6 stycznia 2025 r., tj. w dniu ustawowo wolnym od pracy, zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz.1920). Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem 7 stycznia 2025 r. (wtorek). Zgodnie bowiem z art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Odwołanie natomiast, wraz w wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono 9 stycznia 2025 r., zatem z uchybieniem terminu wskazanego powyżej.Z uwagi na powyższe, zgodzić się należy z dokonaną w kontrolowanym postanowieniu oceną, że wnosząc odwołanie 9 stycznia 2025 r. skarżąca bezsprzecznie uchybiła terminowi do jego wniesienia. Skoro zaś skarżąca złożyła odwołanie po upływie terminu do jego wniesienia, to organ nie mógł przystąpić do jego rozpoznania, lecz zobowiązany był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a.Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 134 k.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminu nie zależy więc od swobodnego uznania organu administracji publicznej, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Co istotne, dla stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie mają znaczenia powody tego uchybienia. Te bowiem ocenia się, rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który jak wynika z akt sprawy - został przez skarżącą złożony. Kolegium wydało przy tym postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, od którego skarżąca złożyła skargę zarejestrowaną pod sygnaturą akt. II SA/Gd 427/25. W świetle powyższego zarzuty skargi dotyczące przyczyn uchybienia terminu wniesienia odwołania nie mają znaczenia w niniejszej sprawie i będą podlegały ocenie w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą akt II SA/Gd 427/25, której przedmiotem jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.Sąd nie znalazł w konsekwencji podstaw do odniesienia się do argumentacji skargi w zakresie merytorycznych zarzutów skierowanych wobec decyzji organu I instancji, gdyż przedmiotem kontroli Sądu jest wyłącznie ocena legalności postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji.Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie dopatrując się jakiegokolwiek naruszenia prawa, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę jako bezzasadną oddalił.Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie.., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie.