Postanowienie - II OZ 1404/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 24 września 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2025 r. sygn. akt ll SA/Kr 472/25 odrzucające skargę H. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 lutego 2025 r. nr SKO.ZP/415/503/2024 w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddOddalono zażalenie. Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2025 r. sygn. akt ll SA/Kr 472/25 odrzucające skargę H. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 lutego 2025 r. nr SKO.ZP/415/503/2024 w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odd
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
24 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Żak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2025 r., sygn. akt ll SA/Kr 472/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę H. G. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 lutego 2025 r. nr SKO.ZP/415/503/2024 w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie przesłał wezwania o uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi najpierw do pełnomocnika skarżącej P. G. (wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa i uiszczenia wpisu od wniesionej skargi) - na wskazany w skardze adres do doręczeń, a następnie bezpośrednio do skarżącej H. G. - na wskazany w skardze adres zam. skarżącej – (wezwanie do własnoręcznego podpisania skargi i uiszczenia od niej wpisu). W obydwu przypadkach, po dwukrotnym awizowaniu przesyłek, powróciły one do Sądu z adnotacjami "zwrot nie podjęto w terminie" ( k. 21 i k. 27 akt sprawy).WSA w Krakowie wyjaśnił przy tym, że w sprawie doszło do tzw. doręczeń zastępczych. Na zwrotnych potwierdzeniach odbioru widnieje bowiem adnotacja doręczyciela o miejscu pozostawienia pisma do dyspozycji adresata w placówce pocztowej oraz o miejscu awizacji. Na przesyłkach (kopertach) widnieje również data zwrotu oraz daty dwukrotnej awizacji. Na zwrotnych potwierdzeniach odbioru widnieje również data i podpis w zakresie daty zwrotu do nadawcy.W ocenie Sądu I instancji, w trybie art. 73 p.p.s.a. istotne jest, aby na kopercie zawarto informację o jej dwukrotnym awizowaniu, co miało też miejsce w rozpoznanej sprawie.Z uwagi zatem na prawidłowość tzw. doręczeń zastępczych przesyłek wysłanych najpierw do pełnomocnika skarżącej P. G., a następnie bezpośrednio do skarżącej H. G., Sąd I instancji uznał, że wezwania te nie zostały wykonane, a tym samym wskazane w nich braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione. To z kolei prowadziło do odrzucenia wniesionej skargi.Zażalenie na ww. postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącej – jej mąż – P. G. (załączył pełnomocnictwo) oraz osobiście skarżąca, składając odrębny podpis na zażaleniu. Do zażalenia dołączono również dowód uiszczenia wpisu od skargi w kasie WSA w Krakowie.W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowieniai przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Skarżąca i jej pełnomocnik wystąpili również o przywrócenie skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, z tą uwagą, że w uzasadnieniu zażalenia wskazali, że wniosek ten kierują do WSA w Krakowie.Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisu art. 73 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wpisu sądowego rozpoczął bieg wskutek zastosowania fikcji prawnej doręczeniai upłynął bezskutecznie, w sytuacji gdy brak pozostawienia zawiadomienia o przesyłce do odbioru (awiza) stanowił o wadliwości procedury doręczeniowej. Ich zdaniem, świadczyło to, że termin do uzupełnienia braków formalnych nie rozpoczął biegu. W konsekwencji wydanie postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi było nieuprawnione i przedwczesne.W uzasadnieniu zażalenia żalący podnieśli, że o wezwaniu skarżąca dowiedziała się wraz z doręczeniem postanowienia odrzucającego jej skargę. Wcześniej takiej wiedzy skarżąca i jej pełnomocnik nie posiadali, ponieważ pracownik Poczty Polskiej S.A. nie pozostawił zawiadomień o możliwości odbioru przesyłek sądowych w wyznaczonym punkcie. Jednocześnie, powołując przepisart. 92 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, wywiedli, że uprawnienie do złożenia reklamacji wykonanej usługi pocztowej w pierwszej kolejności przysługuje nadawcy, czyli Sądowi I instancji.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie jej braków formalnych i fiskalnych.Tak jak wskazał Sąd I instancji, w aktach sprawy znajdują się zwrócone przesyłki sądowe kierowane do pełnomocnika skarżącej, a następnie do niej samej. Wynika z nich, że doręczyciel dochował obowiązku określonego w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a., a zatem doszło do skutecznego doręczenia pism w ramach instytucji tzw. doręczenia zastępczego.Należy również zauważyć, że żalący, stawiając zarzut naruszenia art. 73 p.p.s.a., ograniczyli się wyłącznie do złożenia oświadczenia o braku pozostawienia odpowiednich zawiadomień o awizacji kierowanych do nich przesyłek. Wbrew ich twierdzeniom, domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może zostać obalone, ale to strona musi przedstawić dowody, które podważyłby dane wynikające ze zwróconej przesyłki i formularza potwierdzenia odbioru. Domniemania tego nie można natomiast obalić poprzez samo twierdzenie strony o braku awiza w skrzynce pocztowej bez przedstawienia stosownych dowodów (por. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt I OZ 199/25, Legalis nr 3206746). Podważenie bezskuteczności fikcji doręczenia powinno zatem zostać poparte np. wszczęciem postępowania reklamacyjnego u operatora pocztowego i uzyskaniem wyniku reklamacji. Adresat przesyłki pocztowej (sądowej) musi bowiem wykazać, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością i nie mógł w ogóle odebrać przesyłki pocztowej (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. akt III OZ 444/22, Legalis nr 2711015).Wobec tego doręczenie zastępcze należało uznać za prawidłowe. Z tego powodu Sąd I instancji prawidłowo też uznał, że w sprawie nastąpiły skutki prawne w postaci rozpoczęcia biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, które po bezskutecznym upływie, czyniły skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.Jedynie dodatkowo należy wyjaśnić żalącym, że obowiązek podważenia skuteczności tzw. doręczenia zastępczego ciąży na skarżącej również w odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który zgodnie z właściwością, rozpozna Sąd I instancji.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji., orzekł jak w sentencji