Postanowienie - II OSK 2067/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 24 września 2025
Teza
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji. cudzoziemcy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2372/24, w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 13 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwoleniaOdmówiono wstrzymania wykonania decyzji. cudzoziemcy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2372/24, w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 13 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia
Data orzeczenia
24 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Żak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2372/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 13 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowyW skardze kasacyjnej od powyższego wyroku T. K., reprezentowany przez adwokata, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji.Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie złożony wniosek o wstrzymanie wykonania uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność wyjazdu z Polski skarżącego (skarżącego kasacyjnie) i w praktyce -bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, a także pozbawi go możliwości realizacji swoich uprawnień, tj. prawa do udziału w toczącym się postepowaniu oraz uczestniczeniu w rozprawie przed NSA.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny może być, jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja żadnego takiego niebezpieczeństwa nie rodzi, uwzględniając nawet okoliczności wskazane przez skarżącego kasacyjnie we wniosku o wstrzymanie jej wykonania.Już chociażby z pouczeń zawartych w zaskarżonej decyzji wynika, że nie rodzi ona natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski. Wręcz przeciwnie, pobyt skarżącej do czasu upływu określonego w decyzji terminu jest legalny. Wynika to z powołanego w jej pouczeniu art. 299 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079), co oznacza, że w razie niewykonania wynikającego z tego przepisu obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zastosowanie znajdą dalsze przepisy ustawy o cudzoziemcach, w szczególności uprawniające organ administracji do wydania decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która stosownie do art. 329 ustawy o cudzoziemcach może podlegać przymusowemu wykonaniu. Istotne jest przy tym, że stosownie do art. 356 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach to w postępowaniu w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu mogą być badane takie okoliczności na jakie zdaje się powoływać skarżący kasacyjnie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem, skoro zaskarżona decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie zawiera rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia o wydaleniu skarżącego kasacyjnie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a jego bezpośrednim skutkiem nie jest wydalenie cudzoziemca, to w związku z takim stanem rzeczy w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba udzielenia ochrony tymczasowej. Skutek w postaci konieczności opuszczenia terytorium Polski i dalsze konsekwencje z tym związane nie są bowiem bezpośrednio związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji, lecz decyzji w przedmiocie zobowiązania do powrotu.W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 oraz art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.