Wyrok - II SA/Wa 577/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 24 września 2025
Teza
Oddalono skargę. Skierowanie do służby zastępczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na orzeczenie Komisji do Spraw [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę UZASADNIENIE Komisja do Spraw [...] w W., zw. dalej "Kds[...]" orzeczeniem (postanowieniem) z dnia [...Oddalono skargę. Skierowanie do służby zastępczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na orzeczenie Komisji do Spraw [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę UZASADNIENIE Komisja do Spraw [...] w W., zw. dalej "Kds[...]" orzeczeniem (postanowieniem) z dnia [...
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
Oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa administracyjna
Etap
postępowanie przed WSA
Tematy
Skierowanie do służby zastępczej
Role w sprawie
skarżący
organ administracji
Data orzeczenia
24 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Anna Pośpiech-Kłak.
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Komisja do Spraw [...] w W., zw. dalej "Kds[...]" orzeczeniem (postanowieniem) z dnia [...] października 2024 r. nr [...], działając na podstawie art. 573 ust. 1 ustawy z 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r., poz. 248), zw. dalej "u.o.O.", oraz art. 138 § 2 ustawy z.14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.), zw. dalej "k.p.a.", utrzymała w mocy postanowienie Komisji Wojewódzkiej do spraw [...] w B., zw. dalej "WKds[...]" z dnia [...] października 2024 r. bez nr odmawiające wszczęcia postępowania z wniosku M. M., zw. dalej "skarżącym" o przeznaczenie go do odbycia służby [...].Kds[...] w uzasadnieniu ww. orzeczenia podała, że skarżący zwrócił się do WKds[...] z wnioskiem o przeznaczenie go do służby [...] w podmiocie niebędącym formacją uzbrojoną. Skarżący motywował wniosek przekonaniami religijnymi polegającymi na miłości do bliźniego oraz wierności Ewangelii oraz Dekalogowi. WKds[...] wskazaną na wstępie decyzją z [...] października 2024 r. odmowiła wszczęcia postępowania zainicjowanego ww. wnioskiem.Kds[...] po rozpatrzeniu zażalenia i po analizie wszystkich dokumentów, uznała za zasadne przytoczenie przepisów ustawy odnoszących się do kwalifikacji wojskowej oraz obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej. Powołano się na treść art. 8 ust. 1, art. 85 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 2 pkt 14, art. 56 ust. 1 i 2, art. 58 ust. 1 pkt 3 i 4, art. 59 ust. 1, 3,4 i 5, art. 129, art. 130 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 559, art. 560, art. 569 ust. 1, art. 571 ust. 1, art. 572 ust 1 i 2, art. 573 ust. 1 u.o.O. oraz art. 28 i art. 61a § 1 k.p.a.Zdaniem Kds[...] w sprawie występuje brak legitymacji podmiotu do wystąpienia z wnioskiem o przeznaczenie do [...] w oparciu o art. 571 ust. 1 u.o.O. Z informacji uzyskanych z Wojskowego Centrum Rekrutacji w B. wynika, że skarżący w dniu [...] października 2003 r. został przeniesiony do rezerwy, bez odbycia służby wojskowej i posiada uregulowany stosunek do służby wojskowej. Skoro skarżący nie spełnia przesłanki z art. 571 ust. 1 u.o.O., to nie można uznać go za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a.Kds[...] odwołała się ponadto do prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z 8 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1628/23, w którym przyjęto, że zgodnie z art. 571 ust. 1 u.o.O., że osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej, która została przeznaczona do odbycia obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej, może złożyć wniosek o przeznaczenie jej do służby [...] w podmiocie. Skoro skarżący nie został przeznaczony do odbycia obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej, to a contrario nie może wnosić o przeznaczenie do odbycia służby [...]. Skarżący nie może więc domagać się wszczęcia postępowania administracyjnego w tej sprawie, bowiem nie spełnia podstawowej przesłanki podmiotowej warunkującej skuteczne wszczęcie postępowania - nie jest bowiem osobą zobowiązaną do pełnienia zasadniczej służby wojskowej. W obecnym stanie prawnym brak jest natomiast możliwości rozstrzygania w przedmiocie przeznaczenia do służby [...] osoby, która nie ma obowiązku odbycia zasadniczej służby wojskowej.Podnoszone w skardze argumenty dotyczące wyznawanych przez skarżącego wartości nie miały w związku z powyższym znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.Kds[...] zauważyła, że w świetle art. 553 ust. 3 u.o.O. służbę [...] można pełnić wyłącznie w okresie trwania obowiązku pełnienia zasadniczej służby wojskowej. Z kolei w myśl art. 155 ust. 1 u.o.O. do odbycia obowiązkowej służby zasadniczej służby wojskowej kwalifikuje się osoby uznane za zdolne do tej służby, posiadające wykształcenie co najmniej podstawowe, z wyłączeniem wykształcenia uzyskanego w szkole specjalnej oraz który nie ukończył 35 roku życia.Treść przywołanych przepisów jednoznacznie wskazuje, że obowiązek pełnienia zasadniczej służby wojskowej wygasa po ukończeniu przez daną osobę 35 roku życia. Nie jest sporne w tej sprawie, że skarżący, urodzony w 1979 r. w chwili złożenia wniosku o przeznaczenie do pełnienia służby [...] miał ukończone 35 lat życia. Nie był i nie jest zobowiązany do pełnienia zasadniczej służby wojskowej. Nie może zatem skutecznie wystąpić z wnioskiem o przeznaczenie go do odbycia służby [...], bowiem służba ta może być pełniona jedynie w okresie trwania obowiązku pełnienia zasadniczej służby wojskowej.Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżył orzeczenie organu II instancji w całości, podnosząc naruszenie:- art. 85 ust. 3 Konstytucji, w świetle którego obywatel, którego przekonania religijne lub wyznawane zasady moralne nie pozwalają na odbywanie służby wojskowej, może zostać zobowiązany do odbycia służby [...] na zasadach określonych w ustawie. Decyzja Kds[...] polegająca na odmowie wszczęcia postępowania, pozbawia skarżącego realnej możliwości skorzystania z tego prawa, co narusza nie tylko art. 85 Konstytucji, ale także zasadę proporcjonalności wynikającą z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Ograniczenie prawa do służby [...] wyłącznie do osób powołanych do obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej nie znajduje podstawy prawnej i stanowi nadinterpretację przepisów ustawy o obronie Ojczyzny:- art. 28 k.p.a. przez błędną wykładnię, bowiem zgodnie z tym przepisem, stroną postępowania jest każdy, kogo interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.Ustawa o obronie Ojczyzny przewiduje możliwość przeznaczenia do służby [...] i określa procedurę składania wniosku. Skoro ustawodawca w art. 571 ust. 1 u.o.O. przewidział możliwość złożenia wniosku o przeznaczenie do służby [...], oznacza to, że skarżący posiada interes prawny w jego rozpoznaniu. KdsZS błędnie przyjęła, że skarżący nie posiada przymiotu strony, co narusza zasadę praworządności wyrażoną w art. 7 k.p.a. oraz zasadę budzenia zaufania obywateli do organow administracji publicznej z art. 8 k.p.a.;- art. 59 ust. 4 u.o.O. przez pominięcie faktu obowiązku obrony Ojczyzny do 60 roku życia.Obowiązek stawienia się do kwalifikacji wojskowej trwa do ukończenia 60 roku życia. Tym samym jako osoba objęta obowiązkiem obrony Ojczyzny, ma prawo żądać przeznaczenia do służby [...];- art. 572 ust. 3, art. 573 ust. 1, art. 569 ust. 1 u.o.O. oraz § 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia przez uchylenie się przez Kds[...] od ustawowych obowiązków poprzez niewydanie merytorycznej decyzji, co narusza również zasadę legalizmu (art. 7 k.p.a.).W uzasadnieniu skargi skarżący argumentuje że prawo do służby [...] nie może być ograniczone wyłącznie do osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej, ze względu na ochronę wolności sumienia i wyznania. Podnosi, że ograniczenie to jest sprzeczne z art. 85 ust. 3 Konstytucji, który gwarantuje to prawo wszystkim obywatelom.Twierdzenie, że Komisja ogranicza prawo do służby [...] tylko do etapu kwalifikacji wojskowej, a nie rozważa na przykład możliwości powołania do służby w późniejszym wieku, jest działaniem wykraczającym poza jej kompetencje.Skarżący podnosi ponadto niewłaściwą interpretację przepisów dotyczących wieku (art 155 ust. 1 u.o.O.). Przepis ten dotyczy jedynie kwalifikacji do zasadniczej służby, a nie wyłącza z obowiązku wojskowego po przekroczeniu 35 roku życia. Pomimo tego, organy odmawiają prawa do służby [...] osobom powyżej tego wieku, co według skarżącego jest niezgodne z prawem i dyskryminujące.Skarżący na potwierdzenie swoich twierdzeń przywołuje wyrok [...] ([...] przeciwko [...], 2011) potwierdzający, że państwo nie może zmuszać obywateli do służby wojskowej wbrew ich przekonaniom religijnym lub moralnym.Co więcej, Ministerstwo Obrony Narodowej w piśmie z dnia [...] listopada 2024 r. potwierdziło istnienie luk prawnych w zakresie służby [...], wskazując jednocześnie na procedury umożliwiające klasyfikację takich osób jako "Zasoby Nieefektywne". Komisja jednak odmówiła wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 k.p.a.), co według skarżącego narusza zasadę praworządności.Nadto przepis art. 569 ust. 1 u.o.O. nakłada na komisję obowiązek wydania orzeczenia o przeznaczeniu do służby [...], albo o odmowie przeznaczenia do służby [...]. Odmowa wszczęcia postępowania jest sprzeczna z tym obowiązkiem i stanowi obejście przepisów.Zdaniem skarżącego, działania organów są przykładem nadużycia władzy, obejścia prawa i naruszenia fundamentalnych praw obywatelskich. Wnosząc o uchylenie decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy, argumentuje, że odmowa merytorycznej jest sprzeczna z przepisami prawa, a ograniczenie podstawowych wolności obywateli.W odpowiedzi na skargę organ II instancji, podtrzymując dotychczasowa argumentacje, wnosi o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Sąd na wstępie zauważa, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.", Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Sąd administracyjny w świetle ww. przepisów, w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Chodzi więc o kontrolę pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, np. decyzję, czy też postanowienie konieczne jest stwierdzenie przez Sąd administracyjny, że w akcie tym doszło do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c), pkt 2 p.p.s.a.).W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd, na mocy art. 151 p.p.s.a., oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie (postanowienie) Kds[...] odpowiada prawu, a podniesione w skardze zarzuty naruszenia norm prawa procesowego ani prawa materialnego nie mogły być uznane za zasadne.Na mocy art. 4 ust. 1 u.o.O. podstawowym sposobem spełniania obowiązku obrony Ojczyzny jest pełnienie służby wojskowej. Zgodnie z art. 4 ust. 2 u.o.O. spełnianie obowiązku służby wojskowej może nastąpić również przez odbywanie służby [...]. W świetle art. 4 ust. 3 u.o.O. spełnianie obowiązku służby wojskowej ma pierwszeństwo przed innymi rodzajami obowiązku obrony Ojczyzny.Na mocy art. 2 pkt 36 u.o.O. o uregulowanym stosunku do służby wojskowej – należy przez to rozumieć: a) nadanie danej osobie kategorii zdolności do służby wojskowej i przeniesienie jej do rezerwy: b) odbycie obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej i przeniesienie do rezerwy osoby, która ją odbyła; c) odbycie dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej i przeniesienie do rezerwy osoby, która ją odbyła; d) odbycie służby [...] i przeniesienie do rezerwy osoby, która ją odbyła; e) pełnienie zawodowej służby wojskowej, terytorialnej służby wojskowej przez okres co najmniej 3 lat oraz służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Policji, Straży Granicznej, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Służbie Ochrony Państwa, Służbie Więziennej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Celno-Skarbowej lub Państwowej Straży Pożarnej.Przepis art. 58 ust. 1 pkt 3 u.o.O. stanowi, że w ramach kwalifikacji wojskowej wykonuje się m.in. wstępne przeznaczenie osób podlegających stawieniu się do kwalifikacji wojskowej do poszczególnych form obowiązku obrony oraz przyjęcie wniosków o przeznaczenie do służby [...]. W art. 58 ust. 6 pkt 1 u.o.O. wskazano, że ustala się następujące kategorie zdolności do czynnej służby wojskowej, z wyłączeniem zawodowej służby wojskowej: kategoria A - zdolny do służby wojskowej, co oznacza zdolność do odbywania lub pełnienia określonego rodzaju służby wojskowej, o której mowa w art. 129, a także zdolność do odbywania służby [...].Z art. 59 ust. 9 u.o.O. wynika, że w okresie trwania obowiązku odbywania zasadniczej służby wojskowej w ramach kwalifikacji wojskowej szef wojskowego centrum rekrutacji może również wykonywać czynności związane z udzieleniem odroczeń czynnej służby wojskowej.Z art. 152 ust. 1 u.o.O. wynika, że obowiązkowa zasadnicza służba wojskowa jest pełniona z uwzględnieniem potrzeb Sił Zbrojnych. W świetle art. 152 ust. 2 u.o.O. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Rady Ministrów, wprowadza, w drodze rozporządzenia, obowiązek pełnienia zasadniczej służby wojskowej, określając termin jej rozpoczęcia i zakończenia, z uwzględnieniem potrzeb Sił Zbrojnych.W świetle art. 559 ust. 2 u.o.O. pełnienie służby [...] jest równoznaczne ze spełnianiem obowiązku zasadniczej służby wojskowej przez osoby podlegające jej odbyciu.Na mocy natomiast art. 559 ust. 3 u.o.O. służbę [...] można pełnić wyłącznie w okresie trwania obowiązku pełnienia zasadniczej służby wojskowej.Z kolei w myśl art. 155 ust. 1 u.o.O. do odbycia obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej kwalifikuje się osoby uznane za zdolne do tej służby, posiadające wykształcenie co najmniej podstawowe, z wyłączeniem wykształcenia uzyskanego w szkole specjalnej oraz które nie ukończyły 35 roku życia.Zdaniem Sądu treść przywołanych przepisów jednoznacznie wskazuje, że obowiązek odbycia zasadniczej służby wojskowej wygasa po ukończeniu przez daną osobę 35 roku życia.Skarżący w dniu złożenia wniosku, tj. w dniu [...] września 2024 r. miał ukończone 45 lat życia.Ponadto, jak słusznie zauważył organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, stosownie do art. 571 ust. 1 u.o.O., osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej, która została przeznaczona do odbycia obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej, może złożyć wniosek o przeznaczenie jej do służby [...] w podmiocie. Skoro Skarżący nie został przeznaczony do odbycia obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej, to nie ma uprawnienia by wnosić o przeznaczenie do odbycia służby [...].Organ odwoławczy - wbrew argumentacji podnoszonej w skardze - w świetle obowiązujących przepisów prawidłowo przyjął, że skarżący nie może domagać się wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie, gdyż nie spełnia podstawowej przesłanki podmiotowej warunkującej skuteczne wszczęcie postępowania, bowiem nie jest osobą zobowiązaną do pełnienia zasadniczej służby wojskowej. W obecnym stanie prawnym brak jest bowiem możliwości rozstrzygania w przedmiocie przeznaczenia do służby [...] osoby, która nie ma obowiązku odbycia zasadniczej służby wojskowej.W tym kontekście stanowisko organów administracyjnych obu instancji było w pełni prawidłowe i to zarówno ze względu na treści art. 6 k.p.a., jak i obowiązujące przepisy prawa materialnego powołane w uzasadnieniach wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Inicjatywa ustawodawcza nie należy do kompetencji organów administracyjnych, które zobowiązane są do działania na podstawie obowiązujących przepisów prawa (art. 6 k.p.a.), a w toku postępowania administracyjnego podjęto wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, w kontekście obowiązujących przepisów prawa (art. 7 § 1 k.p.a.). Podnoszone w związku z tym w skardze i jej uzasadnieniu zarzuty nie mogły być uznane za zasadne. Jakkolwiek skarżący podnosi argumenty dotyczące wyznawanych przez skarżącego wartości, to nie mogą mieć one decydującego znaczenia w sprawie w kontekście obowiązujących przepisów prawa wskazanych w podstawach prawnych rozstrzygnięć, prawidłowo zastosowanych przez organy obu instancji.Sąd w związku z tym przyznał rację organom administracyjnym, że w okolicznościach faktycznych sprawy organy nie miały podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrywania złożonego przez skarżącego wniosku, w tym do zajmowania stanowiska w kwestii wartości, którymi skarżący kieruje się w życiu i dlaczego w związku z tym nie może pełnić zawodowej służby wojskowej. Ustawodawca w obecnie obowiązującym stanie prawnym unormował służbę [...] w dziale [...] u.o.O., wskazując, że pełnienie służby [...] jest równoznaczne ze spełnianiem obowiązku zasadniczej służby wojskowej przez osoby podlegające jej odbyciu. Skarżący nie podlega obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, prawidłowe było zatem procesowe (formalne) załatwienie sprawy. Organy administracyjne mają bowiem obowiązek działać na podstawie obowiązujących przepisów (art. 6 k.p.a.).Z tych przyczyn Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, wydane na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a., który stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędąca stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego wynikało, że skarżący w dniu [...] kwietnia 1998 r. otrzymał kategorię zdrowia "A" § 13 pkt 2 - zdolny do zawodowej służby wojskowej. Skarżący nie odbył służby wojskowej, zaś w dniu [...] października 2003 r. został przeniesiony do rezerwy i posada uregulowany stosunek do służby wojskowej (k-86 akt administracyjnych).W tym kontekście należało rozważyć, tak, jak uczynił to organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, czy skarżący - w świetle obowiązujących przepisów, które na mocy art. 6 k.p.a. miały obowiązek zastosować organy administracyjne obu instancji - miał, czy też nie miał interesu prawnego do wystąpienia z wnioskiem o przeznaczenie do służby [...] w podmiocie niebędącym formacją uzbrojoną oraz czy organy administracyjne w świetle obowiązujących przepisów mogły w tym zakresie wydać merytoryczne rozstrzygnięcie w okolicznościach faktycznych sprawy, czy też prawidłowe było wydanie rozstrzygnięć procesowych.Zdaniem Sądu, wbrew argumentacji podnoszonej w skardze, prawidłowo organy administracyjne obu instancji uznały, że sprawa nie mogła być załatwiona merytorycznie w związku z obecnie obowiązującymi przepisami prawa.Skarżącego bowiem na gruncie obowiązujących przepisów, a w szczególności stosownie do art. 571 ust. 1 u.o.O., nie można uznać za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. nie jest sporne w tej sprawie że skarżący, urodzony w 1979 r., w chwili złożenia wniosku o przeznaczenie do pełnienia zasadniczej służby [...] miał ukończone 35 lat życia. Nie był i nie jest zatem zobowiązany do pełnienia zasadniczej służby wojskowej. Tym samym nie może skutecznie wystąpić z wnioskiem o przeznaczenie go do odbycia służby [...], bowiem - jak wskazano - służba ta może być pełniona jedynie w okresie trwania obowiązku pełnienia zasadniczej służby wojskowej. Co więcej, z informacji uzyskanych z [...] Centrum Rekrutacji w B. wynika, że skarżący w dniu [...] października 2003 r. został przeniesiony do rezerwy i posiada uregulowany stosunek do służby wojskowej (k-86 akt administracyjnych). W tym kontekście prawidłowe było stanowisko organu odwoławczego, że skoro skarżący nie spełniał przesłanki z art. 571 ust. 1 u.o.O., to nie można go uznać za podmiot uprawniony do złożenia wniosku o przeznaczenie do służby [...]. Trafnie też przyjęto w związku z tym - wbrew podnoszonym w tym zakresie zarzutom skargi -- że w sprawie występuje brak legitymacji podmiotu do wystąpienia z wnioskiem o przeznaczenie do służby [...], na podstawie obowiązujących przepisów.Analogiczne stanowisko było już prezentowane w judykaturze i prawidłowo powołano się w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia na prawomocny wyroku WSA w Warszawie z 8 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1628/23, w którym przyjęto, zgodnie z art. 571 ust. 1 u.o.O., że osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej, która została przeznaczona do odbycia obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej, może złożyć wniosek o przeznaczenie jej do służby [...] w podmiocie. Skoro skarżący nie został przeznaczony do odbycia obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej, to a contrario nie może wnosić o przeznaczenie do odbycia służby [...]. Skarżący nie może więc domagać się wszczęcia postępowania administracyjnego w tej sprawie, bowiem nie spełnia podstawowej przesłanki podmiotowej warunkującej skuteczne wszczęcie postępowania - nie jest bowiem osobą zobowiązaną do pełnienia zasadniczej służby wojskowej.Sąd jeszcze raz podkreśli, że w obecnym stanie prawnym brak jest możliwości rozstrzygania przez organy administracyjne w przedmiocie przeznaczenia do służby [...] osoby, która nie ma obowiązku odbycia zasadniczej służby wojskowej.W świetle powyższych okoliczności za niezasadne Sąd uznał zarzuty odnoszące się do naruszenia art. 6, art, 7, art. 28, art. 77 k.p.a., art. 59 ust. 1, art. 572 ust. 1 u.o.O. w związku z art. 85 ust. 3 Konstytucji. Wniosek o przeznaczenie do służby [...] osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej składa najpóźniej w dniu doręczenia jej karty powołania do odbycia obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej. Skarżący nie był natomiast osobą podlegająca kwalifikacji wojskowej. Stroną jest na mocy art. 28 k.p.a. każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny, w świetle dotychczasowych poglądów prezentowanych w judykaturze, to osobisty, konkretny i aktualnie prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. O istnieniu tego interesu można mówić, gdy istnieje związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu na gruncie administracyjnoprawnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2148/14). Organ odwoławczy trafnie wskazał na brak przepisu, który umożliwiałby skarżącemu złożenie wniosku o przeznaczenie do służby [...] w podmiocie niebędącym formacją uzbrojoną i na tej podstawie prawidłowo przyjął, że wystąpił brak legitymacji do złożenia takiego wniosku, na podstawie art. 571 ust. 1 u.o.O. O charakterze strony nie może decydować jedynie wola osoby, gdy ustawodawca nie przewidział normy prawnej, którą można zastosować w stanie faktycznym sprawy.Stosownie zaś do art. 562 u.o.O. do postępowań w sprawach dotyczących służby [...] stosuje się przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, o ile ustawa o obronie Ojczyzny nie stanowi inaczej. Natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 sierpnia 2023 r. w sprawie komisji wojewódzkich do spraw służby [...] i komisji do spraw służby [...] (Dz. U poz. 1840) określa "wzory orzeczeń w sprawach przeznaczenia do służby [...]/’. Jednak, w sytuacji gdy istnieją obiektywne okoliczności, jak te wykazane w zaskarżonym orzeczeniu (postanowieniu) uniemożliwiające wszczęcie postępowania w sprawie przeznaczenia do służby [...], to stosownie do art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z art. 562 ust. 2 u.o.O., zasadnie odmówiono wszczęcia postępowania bowiem w okolicznościach niniejszej sprawy brak było przesłanek do wydania jednego z dwóch rozstrzygnięć przewidzianych w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia.Stwierdzić zatem należy, że organy działałaby na podstawie obowiązującego prawa w hierarchii źródeł prawa na poziomie ustaw, co czyni zarzut - o naruszeniu art. 85 ust. 3 Konstytucji, w świetle którego obywatel, którego przekonania religijne lub wyznawane zasady moralne nie pozwalają na odbywanie służby wojskowej, może zostać zobowiązany do odbycia służby [...] na zasadach określonych w ustawie - niezasadnym.W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a..