Wyrok - II OSK 1696/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 16 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Ewidencja ludności, Obowiązek meldunkowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) Sędzia NSA Mirosław Gdesz Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Muszyński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 1646/22 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 6 czerwcaOddalono skargę kasacyjną. Ewidencja ludności, Obowiązek meldunkowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) Sędzia NSA Mirosław Gdesz Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Muszyński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 1646/22 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 6 czerwca
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
świadek
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
16 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Grzegorz Czerwiński
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 3 marca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1646/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę M. K. (dalej jako skarżąca) na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 6 czerwca 2022 r. nr WSO-I.621.1.69.2022 w przedmiocie zameldowania na pobyt stały.Powyższy wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy po rozpoznaniu wniosku skarżącej o zameldowanie jej na pobyt stały w budynku przy ul. [...] w W., decyzją z 8 kwietnia 2022 r. nr AO-D-XII-I.5343.2.1.2021.MPY odmówił zameldowania jej pod ww. adresem. Organ uznał, że z materiałów dowodowych zgromadzonych w sprawie wynika, że skarżąca nie przebywa pod tym adresem z zamiarem skoncentrowania w tym miejscu swoich interesów życiowych.W związku z odwołaniem skarżącej od powyższej decyzji Wojewoda Mazowiecki decyzją z 6 czerwca 2022 r. . nr WSO-I.621.1.69.2022 na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm, dalej jako K.p.a.) w związku z art. 31 ust. 1, art. 27 ust. 1 i art. 28 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191 ze zm. dalej: "u.e.l."), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.Mając na uwadze dyspozycję art. 80 K.p.a. oraz materiał dowodowy zebrany w toku postępowania administracyjnego, Wojewoda uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie zaszły przesłanki do wydania decyzji o zameldowaniu skarżącej na pobyt stały w budynku przy ul. [...] w W.Wojewoda wskazał, że zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy, w szczególności okoliczności podnoszone przez skarżącą, jak również jej pełnomocnika i wskazywane przez nie dowody, nie dają podstaw do zakwestionowania ustaleń organu I instancji, że centrum interesów życiowych zainteresowanej oraz jej dzieci nie znajduje się w budynku przy ul. [...] w W. Potwierdzają to zarówno konsekwentne i logiczne wyjaśnienia właścicieli przedmiotowej nieruchomości: P. K. i B. K. jak i zeznania świadków: W. Z. i S. Z., a także oględziny przeprowadzone pod ww. adresem. Od samego początku właściciele nieruchomości wskazywali, że omawiany budynek jest w złym stanie technicznym, a chęć zameldowania się skarżącej wraz z małoletnimi dziećmi była spowodowana wymeldowaniem administracyjnym z miejsca pobytu stałego w budynku ul. [...] w W. oraz dążeniem do uzyskania korzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia w postępowaniu o zasiedzenie ww. nieruchomości, prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie. Zdaniem organu odwoławczego, okoliczności, mające świadczyć o zamieszkiwaniu skarżącej i jej dzieci w budynku przy ul. [...] w W., co najwyżej można uznać za próbę stworzenia pozorów zamieszkiwania.W dalszej części uzasadnienia Wojewoda wyjaśnił dlaczego część przeprowadzonych w postępowaniu dowodów uznał za wiarygodne a także z jakich powodów innym dowodom odmówił wiary i mocy dowodowej.Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję, zaskarżając ją w całości a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazanym na wstępie wyrokiem tą skargę oddalił, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego.Zebrany w sprawie materiał dowodowy, doprowadził Sąd do wniosku, że zarówno M. K., jak też jej synowie, nie przebywają na pobyt stały w budynku przy ul. [...] w W., nie ma podstaw prawnych do ich zameldowania w tym budynku a ponadto okoliczności faktyczne wskazują, że budynek ten nie może pełnić funkcji ich stałego miejsca pobytu i centrum spraw życiowych.Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że organ w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, naruszył art. 7 i art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. Zdaniem Sądu, organ zebrał a następnie ocenił materiał dowodowy, zaś przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentacja, jest w ocenie Sądu przekonująca.W myśl art. 25 ust. 1 u.e.l., pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.Za miejsce pobytu stałego w orzecznictwie administracyjnym powszechnie przyjęto uważać lokal, w którym przebywające osoby urządziły swoje wyłączne centrum życiowe; w którym przede wszystkim: mieszkają, nocują, spożywają posiłki, wypoczywają, koncentrują swoje miejsce pracy, nauki, opieki medycznej, miejsca robienia zakupów itp. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2021 r., sygn. akt II OSK 3631/18 - wszystkie przytoczone wyroki dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej CBOSA).O pobycie stałym przesądzają dwa elementy: fizyczne przebywanie danej osoby w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem oraz zamiar przebywania w tym miejscu (lokalu) w sposób stały (na stałe). Przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego w rozumieniu przepisu art. 35 u.e.l., jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym, jest spełniona wówczas, gdy opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne (por. wyrok NSA z 20 maja 2016 r., II OSK 2065/14, wyrok NSA z 26 sierpnia 2020 r. II OSK 256/20).Zgodnie z jednolitym stanowiskiem judykatury, jeżeli opuszczenie przez daną osobę miejsca stałego pobytu jest powodowane zgodnymi z prawem władczymi działaniami organów państwa (np. w przypadku wykonania w drodze egzekucji wyroku nakazującego eksmisję z lokalu), to przy ustalaniu spełnienia przesłanek do wymeldowania tej osoby przesłanka dobrowolności nie może być brana pod uwagę, ponieważ oczywistym jest, że te działania organów najczęściej nie są zgodne z wolą osoby, która ma opuścić lokal (tak NSA w wyroku z 30 października 2019 r., sygn. akt II OSK 3041/17 i wyroku z 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt II OSK 256/20, por. też wyrok NSA z 3 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1641/13).Ponadto, jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 10 marca 2021 r., II SA/GI 1352/20, na równi z dobrowolnością opuszczenia lokalu należy traktować te sytuacje, w których osoba podlegająca wymeldowaniu nie może zgodnie z prawem lub na skutek okoliczności faktycznych dalej zamieszkiwać w miejscu, w którym była zameldowana. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje w tej sytuacji chęć ponownego zamieszkania w dotychczasowym miejscu zameldowania. Należy mieć bowiem na uwadze, że przepisy dotyczące zameldowania i wymeldowania mają charakter rejestrowy, a utrzymywanie zameldowania skarżącej, prowadziłoby do utrzymywania fikcji meldunkowej (zob. wyrok NSA z 18 czerwca 2019 r. sygn. akt II OSK 2025/17).Zdaniem Sądu, taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdzie istotne znaczenie miało przysługujące uczestnikowi prawo własności przedmiotowej nieruchomości. Bezspornie, co wynika z akt sprawy, właścicielem przedmiotowej nieruchomości i znajdujących się na niej budynków jest P. K., który na mocy testamentu z dnia 28 lipca 2009 r. znajdującego się w aktach sprawy, odziedziczył ją po matce M1. K. Nie znajduje natomiast żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym podnoszona w skardze okoliczność rzekomej nieformalnej darowizny dokonanej przez M1. K. na rzecz H. M. - matki M. K. w 1969 r.Biorąc zatem pod uwagę wymogi dotyczące zameldowania określone w art. 28 ust. 2 - 2b u.e.l., M. K. i jej synowie, musieliby do skutecznego zameldowania, dysponować potwierdzeniem pobytu w lokalu, dokonanym przez P. K. lub też tytułem prawnym do tego lokalu, a takowymi dokumentami się oni nie legitymują.Nie było więc możliwe ich ponowne zameldowanie zgodnie z obowiązującymi przepisami bez zgody właściciela nieruchomości, zaś patrząc z perspektywy P. K., nie miał on żadnego interesu w ich zameldowaniu w budynku będącym jego własnością. P. K. nie ma także obowiązku dokonywania opłat za media związanych z jego nieruchomością, którą bez podstawy prawnej chcą zajmować M. K. oraz jej dzieci.Organ odwoławczy zasadnie zatem uznał, że zgromadzone w sprawie dowody, nie dają podstaw do przyjęcia, że centrum interesów życiowych M. K. i jej synów, znajduje się w budynku przy ul. [...] w W.Sąd w pełni podzielił ocenę zeznań świadków dokonaną przez Wojewodę, która prowadzi do wniosku, że M. K. i jej synowie, nie przebywają na stałe w przedmiotowym budynku i nie stanowi on ich centrum spraw życiowych.Sąd zauważył, że rozstrzygając wątpliwości co do charakteru pobytu, organ administracji publicznej nie może ograniczyć się do bezkrytycznego przyjęcia oświadczeń przesłuchiwanych stron i świadków w sprawie o wymeldowanie. O kwalifikacji pobytu oznaczonej osoby w konkretnym lokalu mieszkalnym decyduje bowiem nie tylko treść oświadczenia składanego przez stronę postępowania, ale całokształt okoliczności faktycznych sprawy wykazujących to, jaki jest rzeczywisty zamiar osoby podlegającej obowiązkowi meldunkowemu (por. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 380/18).Zdaniem Sądu, organ odwoławczy, sprostał wymogom stawianym w przytoczonych rozstrzygnięciach opierając się nie tylko na zeznaniach świadków, a zwłaszcza tych bezpośrednio zaangażowanych w konflikt, ale również na własnych spostrzeżeniach poczynionych podczas oględzin przez organ I instancji.Organ w ocenie Sądu doszedł do słusznej konstatacji, że centrum interesów życiowych M. K. oraz jej dzieci nie znajduje się w budynku przy ul. [...] w W.Potwierdzają to zarówno wyjaśnienia właścicieli przedmiotowej nieruchomości: P. K. i B. K. jak i zeznania świadków: W. Z. i S. Z., a także oględziny przeprowadzone pod ww. adresem.Właściciele nieruchomości konsekwentnie wskazywali, że omawiany budynek jest w złym stanie technicznym, a chęć zameldowania się M. K. wraz z małoletnimi dziećmi pod niniejszym adresem była spowodowana wymeldowaniem administracyjnym z miejsca pobytu stałego w budynku ul. [...] w W. oraz dążeniem do uzyskania korzystnego dla M. K. rozstrzygnięcia w postępowaniu o zasiedzenie ww. nieruchomości, prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Warszawy- Mokotowa w Warszawie.Sąd podzielił ocenę organu, że okoliczności, mające świadczyć o zamieszkiwaniu M. K. i jej dzieci w budynku przy ul. [...] w W., co najwyżej można uznać za próbę stworzenia pozorów zamieszkiwania.Świadek W. Z., zeznała, że widziała jak M. K. przed wyznaczonym przez organ I instancji terminem oględzin omawianego budynku, przygotowała go do przeprowadzenia dowodu (porządkowała pomieszczenia, przywoziła rzeczy).Z kolei z zeznań świadka S. Z., któremu bezpośrednio nie zależy na rozstrzygnięciu sprawy wynika, że pomimo częstych wizyt u P. K. (który mieszka w budynku przy ul. [...] w W.) również w godzinach wieczornych, nie widzi by w budynku o numerze [...] paliło się światło czy też pracował agregat prądotwórczy, który powoduje wtedy hałas. Zna M. K. i jej synów. Wie, że w przeszłości mieszkała ona bez dzieci w budynku, jednak wyprowadziła się z niego około rok temu. Chłopcy nie mieszkali pod omawianym adresem. Bywali tam jednak i świadek ostatnio widział ich latem 2021 r. Nigdy nie widział by pod niniejszy adres przychodzili ze swoimi znajomymi.Sąd podzielił ocenę organu, że zeznania tych świadków są wynikiem własnych bezpośrednich obserwacji. Ponadto są spójne i wzajemnie się uzupełniają z wyjaśnieniami P. K. i B. K. oraz wyłaniającym się z protokołu oględzin obrazem pomieszczeń w budynku pod niniejszym adresem. Zeznania wspomnianych świadków w tym zakresie przemawiają za uznaniem, że M. K. wraz z dziećmi jedynie sporadycznie pojawiają się w budynku przy ul. [...] w W., a faktycznie zamieszkują gdzie indziej.Sąd uznał, że organ odwoławczy słusznie odmówił wiary zeznaniom T. K. - ojca małoletnich D. K. i K. K. oraz byłego męża M. K., bowiem z jego zeznań nie wynika, by jego wiedza w sprawie pochodziła z własnych obserwacji.Z kolei zeznania W. B. oraz J. F. - osób zamieszkujących w pobliżu posesji przy ul. [...] w W. pozostają w sprzeczności z pozostałymi dowodami. Jakkolwiek świadkowie ci widują M. K. i jej dzieci pod ww. adresem, to jednak Sąd podzielił ocenę organu, że okoliczność ta nie jest wystarczająca do stwierdzenia ich zamieszkiwania pod wskazanym adresem. W. B. i J. F. nigdy nie byli w środku w przedmiotowym budynku. Nie wiedzą jak dom jest ogrzewany. Nie słyszeli też by w budynku przeprowadzany był remont.Sąd zauważył, że zeznania P. K., B. K. oraz W. Z. i S. Z. konsekwentnie wskazują na stan techniczny budynku, który w ocenie Sądu uniemożliwia w nim normalne codzienne funkcjonowanie i uznanie go za centrum spraw życiowych M. K. i jej małoletnich dzieci.Zeznania te z kolei znajdują potwierdzenie w obiektywnym dowodzie w postaci protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 26 października 2021 r.Oględziny budynku przy ul. [...] w W. przeprowadzone 26 października 2021 r. przez organ I instancji wykazały, że budynek składa się z przedsionka, kuchni, łazienki oraz dwóch pokoi. W przedsionku jest szafa, w której są nieużywane rzeczy D. K. i K. K., kosiarka i agregat prądotwórczy (bardzo głośny). W kuchni jest piec kaflowy. Zgodnie z wyjaśnieniami M. K. po rozpaleniu w piecu ognia, ciepło rozprowadzane jest po całym budynku. Jest tam również kuchnia gazowa zasilana butlą z gazem, zlew, przy którym na suszarce są czyste naczynia, lodówka, która jest pusta, ponieważ jest odłączona od prądu. M. K. wyjaśniła przy tym, że w związku z brakiem prądu, jedzenie kupuje na bieżąco i przygotowuje przed powrotem synów ze szkoły. Z kolei ujęcie wody jest na podwórku (studnia) i dostarczana jest ona za pomocą pompy, która działa po uruchomieniu agregatu prądotwórczego. Nie okazano umowy na śmieci, ani aktualnych rachunków. Ostatnie rachunki dotyczyły lat 2014, 2017, 2018, 2020 oraz z 22 czerwca i 6 października 2021 r. Ponadto w kuchni są sztućce, kubki, talerze, garnki, patelnie oraz czajnik. Są w niej produkty spożywcze np.: płatki śniadaniowe, mąka, sól, olej, makron, ziemniaki, wędlina, herbata, mleko, masło. Łazienka wyposażona jest w wannę, umywalkę, szafkę, toaletę, kosz na pranie i bojler, który nie jest podłączony i woda podgrzewana jest na kuchni kaflowej. W łazience są też artykuły higieniczne m.in. szczoteczki do zębów należące do M. K. oraz jej synów, pasta do zębów, płyn pod prysznic, szampon, proszek do prania, mydło. Nie ma brudnej odzieży, ponieważ według oświadczenia M. K. zawozi je do wyprania do koleżanki do R. W łazience jest zimny grzejnik. W pokoju zajmowanym przez M. K. i jej synów znajduje się rozkładana sofa, w której jest nowa pościel- kołdra z dwiema małymi poduszkami, kołdra bez poszewki, koszula nocna i dwie piżamy. Nie ma prześcieradła. W szafie i szufladach są ubrania należące do D. K. i K. K.: m.in. spodnie, bluzy, bielizna, krótkie spodenki, buty sportowe i kurtki zimowe. Brak jest czapek, szalików czy rękawiczek. W szafie są też ręczniki. Na biurku znajdowały się zeszyty D. K., przybory szkolne np. kredki, długopisy, laptop z ładowarką, zaś w komodzie zdjęcia i książeczka zdrowia. Nie było żadnych jego książek.Zdaniem Sądu, zarówno zeznania świadków, jak też ustalenia zawarte w protokole oględzin, prowadzą do wniosku, że przedmiotowy budynek z uwagi na panujące w nim warunki, nie stanowi i nie może stanowić centrum spraw życiowych M. K. oraz jej synów.Decydującego znaczenia w sprawie nie miała podnoszona przez M. K. okoliczność, że ponosi ona koszty utrzymania mieszkania, ponieważ ponoszenie opłat nie należy do przesłanek, które podlegają badaniu w postępowaniu o zameldowanie.Sam fakt zakupu m.in.: agregatu w 2020 r., mebli, opału (FV za kwiecień 2022 r.), materiałów budowlanych (FV z lipca 2021 r.) nie jest dowodem na stałe zamieszkiwanie w budynku, w którym dana osoba chce się zameldować.Z wyjaśnień P. K. i B. K. oraz oględzin przy ul. [...] w W. jednoznacznie wynika, że warunki bytowe w tym mieszkaniu wykluczają możliwość przebywania w nim na stałe M. K. wraz z nastoletnimi synami.W budynku nie ma gazu, bieżącej i ciepłej wody (woda jest jedynie z własnego ujęcia, tj. studni po uruchomieniu agregatu), ogrzewania. W budynku tym M. K. nie pierze, nie przechowuje w nim jedzenia. Z materiału dowodowego nie wynika wprost, by z ww. posesji zabierane były nieczystości (tj. ścieki i odpady). M. K. nie przedstawiła żadnego rachunku za wywóz nieczystości.Wbrew argumentacji zawartej w skardze, Sąd stwierdził, że nie jest możliwe codzienne funkcjonowanie M. K. i jej synów w budynku pozbawionym ogrzewania, prądu i bieżącej wody, bez lodówki, oraz z koniecznością podgrzewania wody do mycia na kuchni. Ponadto w trakcie oględzin nie okazano umowy na śmieci, ani aktualnych rachunków. Ostatnie rachunki dotyczyły lat 2014, 2017, 2018, 2020 oraz z 22 czerwca i 6 października 2021 r.Sąd odmówił wiarygodności znajdującemu się w protokole oględzin oświadczeniu M. K., że w domu nie ma brudnej odzieży, ponieważ zawozi ją do wyprania do koleżanki do R. W trakcie oględzin, stwierdzono, że w budynku jest zimno. Warto także podkreślić, że w wyniku oględzin, nie stwierdzono w budynku czapek szalików ubrań i jakichkolwiek rzeczy, które by świadczyły o dłuższym pobycie osób w tym budynku.Ponadto z materiału dowodowego wynika również, że synowie M. K. nie uczą się w pobliskiej szkole i nie przebywają na stałe w przedmiotowym budynku.Sąd podzielił ocenę organu, że fakt zgromadzenia w miejscu oględzin przedmiotów użytkowanych i niewielkiej ilości rzeczy osobistych, nie może przesądzać o skoncentrowaniu przez skarżącą spraw życiowych w przedmiotowym budynku i nie świadczy o jej faktycznym trwałym przebywaniu w tym miejscu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 701/21).W ocenie Sądu, w sprawie nie miały znaczenia podnoszone w skardze okoliczności związane ze zmianą numeracji budynków znajdujących się na nieruchomości oraz fakt zamieszkiwania i wcześniejszego zameldowania M. K. i jej synów w spornym budynku, skoro w dacie wydania skarżonej decyzji, brak było podstaw do przyjęcia, że zarówno ona jak też jej synowie stale w nim przebywają.Sąd nie podzielił argumentacji skarżącej, zgodnie z którą fakt zamieszkiwania przez M. K. i jej dzieci w budynku mieszkalnym przy ul. [...] potwierdza treść pozwu P. K. o eksmisję w sprawie sygn. akt II C [...] Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie, ponieważ gdyby członkowie rodziny M., w tym M. K. i jej dzieci nie przebywali pod wyżej wskazanym adresem, to żądanie eksmisji byłoby bezprzedmiotowe. Sąd zauważył, że pozew o eksmisję znajdujący się w aktach sprawy nosi datę 9 marca 2017 r. Wniesiony został zatem w odmiennych okolicznościach, kiedy to M. K. zajmowała przedmiotowy budynek, natomiast decyzja organu I instancji wydana została pięć lat później.Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie:1. art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności przez niewłaściwą wykładnię wobec przyjęcia, że nie jest pobytem stałym kontynuowanie pobytu w tym samym budynku zajmowanym przez kilkadziesiąt lat i pogorszenie warunków bytowych w tym budynku na skutek odcięcia prądu przez uczestników P. K. i B. K. wyklucza stwierdzenie przesłanki zamiaru stałego pobytu w tym budynku;2. art. 24 ust 1 i 2 pkt 1 i 2, art. 27 ust. 1 i 2, art. 28 ust. 1 i 4 w zw. z art. 25 ust. 1 i art.. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 31 ust. 1 i 2 ustawy o ewidencji ludności przez ich niezastosowanie, wobec uniemożliwienia skarżącej dopełnienia po zmianie numeru porządkowego zamieszkiwanego przez skarżącą budynku obowiązku zameldowania na pobyt stały w dotychczasowym miejscu pobytu i zameldowania na pobyt stały, mimo braku opuszczenia przez nią tego miejsca w sposób wyraźny i trwały oraz potwierdzenia w postępowaniu wyjaśniającym, że ograniczenie korzystania z budynku nie miało charakteru dobrowolnego lecz pogorszenie warunków bytowych w tym budynku, oznaczonym obecnie numerem porządkowym [...], jest wynikiem stosowania niedozwolonych środków przymusu przez uczestników P. K. i B. K. w postaci odcięcia prądu.Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji a nadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.Pełnomocnik skarżącej wystąpiła również o przeprowadzenie dowodów z załączonych do skargi kasacyjnej:- wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 28 marca 2023 r. sygn. akt III K [...] wraz z jego pisemnym uzasadnieniem na okoliczność składania przez W. Z. nieprawdziwych zeznań w postępowaniu przed sądem i przed organami ścigania, w szczególności kierowania przez nią wobec M. K. nieprawdziwych oskarżeń, w których pomawiała ją o czyny niezgodne z prawem;- wydruków przekazów pocztowych na okoliczność pokrywania przez R. M. kosztów zakupu wykorzystywanej przez rodzinę M. i rodzinę K. energii elektrycznej oraz odmowę przyjmowania tych płatności przez P. K., tj. zwrot tych płatności przez P. K. na rzecz R. M.;- decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 19 maja 2022 r. WSO-1.621.1.55.2022 na okoliczność braku możliwości zameldowania członków rodziny M. po zmianie numeracji budynków na nieruchomości obejmującej działki nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w W. przed nadaniem nowych numerów porządkowych.W odpowiedzi na skargę kasacyjną B. K. uznała złożoną skargę kasacyjną za bezprzedmiotową. Wskazała, że pełnomocnik skarżącej kasacyjnie w swoich uzasadnieniach mija się z prawdą, atakuje jej rodzinę i kwestionuje wszelkie decyzje wydawane przez organy administracji w niniejszej sprawie.Wskazała, że centrum życiowe skarżącej kasacyjnie oraz jej synów jest na ulicy [...] w W. Wszystkie dotychczasowe decyzje różnych urzędów datowane na 23.09.2021r., 19.11.2021 r., 08.04.2022 r.,06.06.2022 r. były odmowne. Ilość rozpraw, decyzji, dotyczących sprawy zameldowania skarżącej kasacyjnie i jej dwójki dzieci oraz R. M. i H. M. wynosi łącznie 24. Oględziny, które odbywały się na ulicy [...] potwierdziły, że żaden Urząd nie dał wiary w fakt zamieszkania w/w osoby i jej dzieci.Wskazała, że w sprawie wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa z dnia 28.03.2023 r., sygn. akt: III K[...], została złożona apelacja przez W. Z., która to apelacja została przyjęta i przesłana wraz z aktami Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w niniejszej sprawie.Podobne stanowisko w odpowiedzi na skargę kasacyjną przedstawił P. K. Stwierdził on, że centrum życiowe skarżącej kasacyjnie oraz jej synów od ponad 5 lat jest na ulicy [...] w W. Osoby te nie mieszkają na jego nieruchomości co szczegółowo zostało opisane przez pracownice z Urzędu Gminy [...], nigdy nie chodziły tutaj do szkoły oraz uczą się w szkołach na [...]. Jest to tylko upozorowanie zamieszkania do toczącej się sprawy.Wojewoda Mazowiecki w swojej decyzji odniósł się obszernie i szczegółowo do sprawy odmowy zameldowania. Oględziny, które odbywały się na ulicy [...] potwierdziły, że żaden Urząd nie dał wiary w fakt zamieszkania ww. osoby i jej dzieci. Rachunki przedstawione za prąd jest ich jedynie 3 oraz 1 za grunt nie są żadnym dowodem na zamieszkiwanie skarżącej kasacyjnie wraz z dziećmi i są z lat 2014. Skarżąca kasacyjnie nie może wykazać żadnym dokumentem, aktem własności czy dokumentem poświadczającym użytkownika lokalu, iż zamieszkuje ten lokal, jak opłaty za gospodarowanie odpadami czy zapłata za podatek gruntowy, wywóz szamba etc.Podkreślił, że ani jego matka M1. K. ani on nigdy nie przekazywali nic w nieformalnej darowiźnie i nieruchomość jest jego własnością. Wskazał, że pełnomocnik skarżącej kasacyjnie dołącza decyzję Wojewody Mazowieckiego w stosunku do osoby, której nie dotyczy skarga, co tylko świadczy o braku argumentów na zameldowanie. Argumenty podnoszone przez pełnomocnika odnośnie do wyroku dołączonego do skargi kasacyjnej są bezpodstawne wręcz obrażające jego córkę, gdyż od tego wyroku została złożona apelacja.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a."), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnymi jej podstawami, określonymi w art. 174 P.p.s.a. Nadto, zgodnie z treścią art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna wniesiona przez M. K. nie ma usprawiedliwionych podstaw.Zdaniem NSA, postawione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego tj. ustawy o ewidencji ludności są postawione nieprawidłowo albowiem z uzasadnienia skargi kasacyjnej jednoznacznie i niewątpliwie wynika, że skarżąca kasacyjnie kwestionuje poczynione przez organy ustalenia stanu faktycznego. Uważa ona bowiem, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy należało ocenić odmiennie niż zrobił to organ czyli uznać, że skarżąca wykazała, że przebywała na nieruchomości z zamiarem stałego pobytu i przedmiotowy budynek stanowił jej centrum życiowe.Zarzut naruszenia prawa materialnego można postawić o ile nie jest kwestionowany stan faktyczny. Dopiero bowiem gdy ustalenia faktyczne są poczynione prawidłowo możliwe jest dokonanie subsumpcji stanu faktycznego pod przepis prawa materialnego i dokonać odpowiedniej jego wykładni. W przeciwnym razie nie wiadomo by było czy przepis prawa materialnego ma w ogóle zastosowanie w sprawie.O możliwości skutecznego postawienia zarzutu naruszenia prawa materialnego tylko w już ustalonym stanie faktycznym w sprawie przesądza także to, że P.p.s.a. przewiduje tylko dwie formy naruszenia przepisu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, czyli wykładnię jego znaczenia wbrew obowiązującym zasadom wykładni przepisów prawa albo niewłaściwe zastosowanie przepisu prawa materialnego tj. zastosowanie przepisu, który w ustalonych okolicznościach faktycznych nie mógł być zastosowany. W obu przypadkach stan faktyczny sprawy nie może budzić wątpliwości.W związku z tym, że skarżąca kasacyjnie nie zgadza się z poczynionymi przez organ ustaleniami w zakresie stanu faktycznego nie można było zarzucić Sądowi naruszenie przepisów prawa materialnego. Należało postawić zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. wskazując, że organ dopuścił się wadliwej oceny materiału dowodowego czyli naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.W skardze kasacyjnej takiego zarzutu nie postawiono. Skarga kasacyjna jako sformalizowany środek zaskarżenia, za wyjątkiem podstaw do stwierdzenia nieważności, rozpatrywana jest wyłącznie w zakresie postawionych zarzutów. Skoro zarzut naruszenia prawa materialnego został postawiony nieprawidłowo gdyż uzasadnienie skargi kasacyjnej wskazuje w istocie na kwestionowanie ustaleń stanu faktycznego przez organy, to NSA nie mógł takiego zarzutu uwzględnić. Ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie odnosiły się do okoliczności faktycznego, stałego przebywania pod wskazanym adresem a to pozwalało zastosować przepis art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności czyli orzec o zameldowaniu lub odmowie zameldowania na pobyt stały. Nie doszło zatem do wadliwej wykładni tego przepisu ani jego wadliwego zastosowania przez organy czy Sąd I instancji.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.-----------------------12., orzekł jak w sentencji.-----------------------12