Postanowienie - II SA/Sz 98/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - z dnia 24 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Nadzór sanitarny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. Sp.k. w U. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Policach z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zastrzeżeń do protokołu kontroli postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł (słownie dwieście złotych). UZASADNIEOdrzucono skargę. Nadzór sanitarny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. Sp.k. w U. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Policach z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zastrzeżeń do protokołu kontroli postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł (słownie dwieście złotych). UZASADNIE
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
24 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Przewodniczący
Wiesław Drabik
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
M. Sp. z o.o. w U. (dalej: "skarżąca, "spółka") złożyła skargę na czynność Inspektor Sanitarny(dalej: "organ") w przedmiocie odmowy uwzględnienia zastrzeżeń do protokołu kontroli kwalifikując zaskarżony akt jako czynność z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania (art. 7 i 77 § 1, art. 8 § 1 oraz art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: "k.p.a."), a także art. 31 ust. 3 Konstytycji RP. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej czynności albo stwierdzenie jej bezskuteczności, stwierdzenie, że czynność została dokonana z naruszeniem prawa oraz zobowiązanie organu do usunięcia skutków czynności, w tym do nakazanie ustalenia, że skarżąca nie naruszyła wymienionych w zaskarżonej czynności przepisów.W uzasadnieniu skargi spółka podkreśliła, że w zaskarżonej czynności organ częściowo uwzględnił zastrzeżenia językowe, jednocześnie jednak podtrzymał zasadnicze ustalenia protokołu kontroli sanitarnej z 27 listopada 2025 r., uznając je za zgodne ze stanem faktycznym.W ocenie skarżącej stanowisko organu wywołuje bardzo poważne negatywne dla niej skutki. Podjęta czynność wywołała istotne skutki prawne i gospodarcze w spółce, doprowadzając do wymiernej szkody majątkowej, polegającej na wypowiedzeniu skarżącej umów przez odbiorców wojskowych i utraty związanych z tym dochodów. Podczas gdy nie jest aktualna zasadność formułowanych wobec skarżącej zarzutów w zakresie naruszenia obowiązków identyfikowalności.Według Spółki zaskarżona czynność została podjęta przez organ administracji publicznej w ramach realizacji ustawowych kompetencji nadzorczych i kontrolnych,a jednocześnie w sposób bezpośredni odnosi się do sfery praw i obowiązków skarżącej w newralgicznej sferze prowadzenia działalności gospodarczej. Jej skutkiem jest bowiem utrwalenie ustaleń protokołu kontroli, które stanowiły podstawę dalszych działań organów administracji oraz realnie wpłynęły na możliwość wykonywania przez skarżącą działalności w zakresie obrotu żywnością na rynku odbiorców wojskowych.Czynność ta wywołuje zatem trwałe skutki prawne w obrocie, mimo że nie została ujęta w formie decyzji administracyjnej ani postanowienia. W konsekwencji spełnia ona wszystkie przesłanki czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegając tym samym kontroli sądu administracyjnego.W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma procesowego organ argumentował m.in., że w zaskarżonym piśmie stanowiącym również rozpatrzenie zastrzeżeń spółki do protokołu kontroli z 27 listopada 2025 r., przedstawił skarżącej swoje stanowisko w sprawie.Organ nadmienił, wskazując stosowne podstawy prawne, że Wojskowa Inspekcja Weterynaryjna i Inspekcja Sanitarna jedynie współpracują. Nie prowadzą zaś jednego postępowania kontrolnego w tym samym zakresie.Organ m.in. wyjaśnił, że w ramach posiadanych kompetencji przeprowadził kontrolę przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczno-zdrowotne i techniczne przy obrocie żywnością. Stan faktyczny szczegółowo opisano w protokole kontroli HŻ.9020.2.486.2025 z 27 listopada 2025 r. Niezależnie od czynności podjętych przez przedstawicieli inspekcji sanitarnej, Wojskowa Inspekcja Weterynaryjna podjęła czynności we własnym zakresie dokumentując je w swoim protokole kontroli z 27 listopada 2025 r. nr 5/SL/l 1/2025.Skarżąca pismem z 2 grudnia 2025 r. wniosła do Powiatowego Inspektora Sanitarnego zastrzeżenia do obu protokołów kontroli.W odpowiedzi na powyższe, organ pismem z 19 grudnia 2025 r., nr HŻ.9020.2.486.2025 poinformował stronę, iż przychyla się do jej wniosku wymienionego w pkt 3., tj. wykreślenie w protokole słów: proceder, zafałszowanie, manipulacja i dokonał w tym zakresie sprostowania. Ponadto wskazał uszczegółowioną podstawę prawną każdego ustalenia o nieprawidłowościach, tj. przepisów wymienionych w pkt II.2. protokołu kontroli sanitarnej z 27 listopada 2025 r., nr HŻ.9020.2.486.2025:art. 8 ust. 1 lit. c, art. 18 ust. 1 w zw. z ust. 4 rozporządzenia (WE) NR 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U.UE.L.2002.31.1 z dnia 2002.02.01), dalej: "rozporządzenie PEiR nr P1278/2002";art. 3 w związku z zasadami określonymi w m.in. pkt 20 preambuły rozporządzenia (WE) NR 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U.UE.L.2004.139.1 z dnia 2004.04.30).Dodatkowo organ wskazał, iż pozostałe informacje ujęte w protokole opartoo stan faktyczny stwierdzony w dniu kontroli.Organ wzmacniając stanowisko poglądami prawnymi NSA wskazał,że protokół z kontroli nie posiada cech pozwalających na przyjęcie, że jest on aktem administracyjnym wydanym w indywidualnej sprawie, gdyż stanowi on jedynie opis ustalonego stanu faktycznego. Skoro wynik kontroli nie spełnia, ustanowionego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kryterium aktu lub czynności dotyczących uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa, tym samym nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Decydująca dla możliwości poddania wyniku kontroli kognicji sądu administracyjnego jest jego treść i ustalenie, czy stanowi on dla kontrolowanego źródło obowiązku wynikającego z przepisu prawa.Organ wskazując na art. 18 ust. 1 rozporządzenia PEiR nr 178/2002 stwierdził, że w żadnym punkcie protokołu nie określono obowiązków dla przedsiębiorcy, nie zasugerowano zaleceń. Wskazano jedynie, że działania spółki uniemożliwiają prawidłowe postępowanie w przypadku wycofania z rynku żywności niezgodnej w zakresie bezpieczeństwa, gdyż niebezpieczna żywność może znajdować się w obrocie handlowym. Organ nadmienił, że w związku przeprowadzonymi czynnościami kontrolnymi nie wydał jakiejkolwiek decyzji administracyjnej.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należało rozważyć dopuszczalność wniesienia skargi na pismo Powiatowego Inspektora Sanitarnego zawierające stanowisko w sprawie odmowy uwzględnienia zastrzeżeń do protokołu kontroli przeprowadzonej u skarżącej 27 listopada 2025 r.Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego,a także w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma ww. przepis k.p.a. (§ 2a) oraz w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).Skarga wniesiona na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na które stosownie do art. 3 p.p.s.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.W celu określenia ram prawnych działań organu należy przytoczyć podstawy prawne wymienione w protokole kontroli jak i związane z nimi uregulowania.W myśl art. 1 pkt 6 ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 416 ze zm., dalej: "u.p.i.s.") Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami zdrowotnymi żywności, żywienia i produktów kosmetycznych.Stosownie do brzmienia art. 4 u.p.i.s. do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących warunków produkcji, transportu, przechowywania i sprzedaży żywności oraz warunków żywienia zbiorowego.Art. 45 ust. 1. ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców Dz.U. z 2025 r., poz. 1480 ze zm., dalej "u.p.p.") stanowi, że kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców jest przeprowadzana na zasadach określonych w niniejszej ustawie, chyba że zasady i tryb kontroli wynikają z ratyfikowanych umów międzynarodowych albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odrębne przepisy (ust. 2). Zakres przedmiotowy kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy objętej kontrolą oraz organy upoważnione do jej przeprowadzenia określają odrębne przepisy, z uwzględnieniem przepisów art. 40 i art. 43 ust. 7 (ust.3). Ustalenia kontroli zamieszcza się w protokole kontroli (art. 53 u.p.p.).Jak stanowi art. 59 ust. 1 u.p.p. przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organ kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 48 ust. 1-11, art. 49, art. 50 ust. 1 i 5, art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 55 ust. 1 i 2, art. 55a oraz art. 58. Sprzeciw wymaga uzasadnienia. W razie przewlekłości czynności kontrolnych, po wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 9 pkt 1, przedsiębiorca może wnieść do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie kontroli. Wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania czynności kontrolnych (ust. 14).Art. 48 ust. 11 pkt 1 u.p.p. stanowi, że zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej.Jak z kolei stanowi art. 18 ust. 1 rozporządzenia PEiR nr 1278/2002 należy zapewnić możliwość śledzenia żywności, pasz, zwierząt hodowlanych oraz wszelkich substancji przeznaczonych do dodania do żywności lub pasz, bądź które można do nich dodać na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji.Żywność lub pasze wprowadzane na rynek lub, które mogą być wprowadzone na ten rynek we Wspólnocie, powinny być stosownie etykietowane lub oznakowane w celu ułatwienia możliwości ich śledzenia, za pomocą stosownej dokumentacji lub informacji, zgodnie z odnośnymi wymogami lub bardziej szczegółowymi przepisami (ust. 4).Zdaniem Sądu charakter zaskarżonego pisma przesądza o nieistnieniu drogi sądowej w sprawie ze skargi na rezultat działania organu administracji w niniejszej sprawie. Zaskarżone pismo stanowiło konsekwencję przeprowadzenia kontroli sanitarnej - tematycznej siedziby spółki zakończonej protokołem z kontroli z 27 listopada 2025 r., do którego podmiot kontrolowany złożył zastrzeżenia. Zastrzeżenia te zostały rozpatrzone przywołanym na wstępie pismem z 19 grudnia 2026 r.W orzecznictwie NSA instytucja rozpatrzenia zastrzeżeń do protokołu kontroli jest postrzegana jako (uargumentowana) odpowiedź organu kontroli na zgłoszone zastrzeżenia, której udzielenie następuje i pozostaje w ścisłym funkcjonalnym związku z samą kontrolą oraz jej wynikiem odzwierciedlonym w protokole kontroli, co innymi słowy oznacza, można byłoby ją uznać za swoistego rodzaju formę dialogu, a z całą pewnością za formę komunikowania się organu kontroli z podmiotem kontrolowanym. Instytucji odpowiedzi organu na zastrzeżenia do protokołu kontroli nie sposób jest kwalifikować, jako decyzji administracyjnej, albowiem nie towarzyszy jej – bo nie jest to jej celem – jednostronne i władcze kształtowanie praw lub obowiązków adresata tejże odpowiedzi. Zwłaszcza, gdy w tym kontekście podkreślić znaczenie argumentu z celu oraz funkcji postępowania kontrolnego, które – w przeciwieństwie do ogólnego (jurysdykcyjnego) postępowania w administracji, którego celem jest konkretyzacja praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa materialnego, wobec strony tego postępowania – właśnie wobec charakteru i celu podejmowanych w nim czynności zmierza, najogólniej rzecz ujmując, do ustalenia i sprawdzenia, czy stwierdzony stan faktyczny odpowiada stanowi wymaganemu, a mianowicie stanowi wynikającemu z przepisów obowiązującego prawa, co w sytuacji ujawnienia w tym względzie nieprawidłowości (niezgodności) odzwierciedlonych w protokole kontroli oraz zaleceniach pokontrolnych, służy ich usunięciu, a co za tym idzie przywróceniu stanu zgodnego z prawem (por. postanowienie NSA z 30 listopada 2023 r. sygn. akt II GSK 1755/23 i tamże cyt. piśmiennictwo wraz z orzecznictwem, dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).Zaskarżone pismo stanowiące odpowiedź na zastrzeżenia strony do protokołu kontroli, nie sposób jest również kwalifikować, jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.Z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. konstytuującego elementy pojęcia aktu lub czynności, o których w nim mowa wynika – jak podkreśla się w literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie (por. np. J.P. Tarno, W. Chróścielewski, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2011, s. 375; R. Stankiewicz, Inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej jako przedmiot kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), "Przegląd Prawa Publicznego" 2010, nr 11, s. 41; postanowienia NSA z dnia 28 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 1756/06 oraz z dnia 30 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 1784/06) – że akty i czynności te: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, gdyż te są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a.; są podejmowane w sprawach indywidualnych, albowiem akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.; muszą mieć charakter publicznoprawny; dotyczą (bezpośrednio lub pośrednio) uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co odnosi się zarówno do działań pozytywnych dla ich adresata, jak i działań negatywnych wyrażających się – co trzeba podkreślić – w odmowie wydania aktu, czy podjęcia innej czynności (por. również B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2006, nr 2, s. 18 – 19, a także np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 1998 r., sygn. akt II SA 1247/97, "Orzecznictwo Sądów Polskich" 1999, z. 2, poz. 25).Wobec tego również, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., są podejmowane poza postępowaniem jurysdykcyjnym z właściwą mu formą decyzji lub postanowienia, to odpowiadają one formule nie tyle stosowania prawa, ile jego wykonywania, a więc formule wykonawczej, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (Z. Kmieciak, Glosa do uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07, "Orzecznictwo Sądów Polskich" 2008, z. 5, poz. 51, s. 350 – 351; zob. również postanowienie składu 7 sędziów NSA z dnia 14 stycznia 2009 r., II GPS 7/08.).W świetle powyżej przedstawionych cech charakteryzujących akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § pkt 4 p.p.s.a., nie sposób jest twierdzić, że zaskarżone pismo cechy te posiada odpowiadając tym samym wskazanej formule działania, która wymaga istnienia stosunku administracyjnego (wynikającego z niego uprawnienia lub obowiązku), którego źródłem jest wykonywana przez organ administracji norma prawna, stosunek ten kreujący.Wbrew więc stanowisku strony skarżącej, o istnieniu tego stosunku administracyjnego – jako koniecznego warunku kwalifikowania zaskarżonego pisma, jako aktu lub czynności, o których stanowi art. 3 § pkt 4 p.p.s.a., a więc jako czynności lub aktu odpowiadających formule wykonywania prawa, nie zaś jego stosowania – nie sposób jest wnioskować na podstawie twierdzenia, że czynność ta wywołuje trwałe skutki prawne w obrocie, co skarżąca odnosi do zmiany sytuacji kontraktowej jako wykonawcy w sprawach zamówień publicznych.Podkreślenia również wymaga, że kontrola, do której odnosi się skarga, była prowadzona równolegle i niezależnie od kontroli prowadzonej przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną, która podjęła czynności we własnym zakresie dokumentując je w oddzielnym protokole kontroli z 27 listopada 2025 r. a skarżąca swoje stanowisko odnosi do działań i wyników kontroli obu organów kontrolujących.Warto jednocześnie dodać, że w świetle podstaw prawnych przeprowadzonej kontroli ustawodawca przewidział drogę sądową jedynie w sytuacji ziszczenia się przesłanek z art. 48 ust. 14 u.p.p., a z akt niniejszej sprawy nie wynika możliwość odzwierciedlenia przesłanek zastosowania tego trybu.Reasumując, zaskarżone w niniejszej sprawie pismo nie mieści się w ramach działalności administracji publicznej, podlegającej kontroli sądów administracyjnych.Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. jako niedopuszczalną.O zwrocie należnego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..