Postanowienie - II OZ 324/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 8 kwietnia 2026
Teza
Oddalono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i D. K.2 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2465/24 o odrzuceniu skargi D. K. i D. K.2 na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 921/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postOddalono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i D. K.2 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2465/24 o odrzuceniu skargi D. K. i D. K.2 na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 921/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego post
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
odwołujący
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
8 kwietnia 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Wojciech Mazur
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 stycznia 2026 r. o sygn. VII SA/Wa 2465/24 odrzucił skargę D. K. i D. K.2 na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 26 lipca 2024 r. nr 921/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.Sąd powołując się na art. 219 i art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wskazał, że skarżący nie uiścili należnego wpisu sądowego, odmówiono im również przyznania prawa pomocy.Pismem z 18 lutego 2026 r. D. K. i D. K.2 wnieśli zażalenie na powołane postanowienie Sądu. Zwrócili się z wnioskiem o zawieszenie postępowania.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie skarżących należało oddalić jako nieusprawiedliwione.Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skargao wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Według § 2ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 złotych. Natomiast zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej.Wobec powyższego należy stwierdzić, że zasadnie wezwano skarżącychdo uiszczenia solidarnie należnego wpisu sądowego od skargi oraz pouczonoo rygorze niezastosowania się do wezwania. Również prawidłowo określono wysokość należnego wpisu. W tym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny, wydając w dniu 23 września 2025 r. postanowienie o sygn. II OZ 1281/25, którym oddalił zażalenie skarżących wniesione na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.Na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do kwestii zawieszenia postępowania, czy też wadliwości doręczeń pism organów administracyjnych. Oceniając legalność postanowienia z 26 stycznia 2026 r. o odrzuceniu skargi należało jedynie skontrolować, czy wobec istnienia obowiązku uiszczenia przez skarżących wpisu sądowego, w wysokości określonej danym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII, Sąd I instancji – w związku z dostrzeżonym brakiem fiskalnym skargi – zasadnie odrzucił skargę D. K. i D. K.2.W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencjina podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a....