sygn. III FSK 1138/25 26 września 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - III FSK 1138/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 26 września 2025

Teza
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wstrzymanie wykonania aktu, egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. O. w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowień obu instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Po 23/25 w sprawie ze skargi P. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 października 2024 r.,Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wstrzymanie wykonania aktu, egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. O. w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowień obu instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Po 23/25 w sprawie ze skargi P. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 października 2024 r.,
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik nie uwzględniono wniosku
Typ sprawy nieustalone
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 26 września 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Wojciech Stachurski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. O. w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowień obu instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Po 23/25 w sprawie ze skargi P. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 października 2024 r., nr 3001-IEW1.720.40.2024 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 3 kwietnia 2025 r., I SA/Po 23/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. O. (dalej: ,,Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 30 października 2024 r., nr 3001-IEW1.720.40.2024, w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.W skardze kasacyjnej od tego wyroku Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej ,,decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz poprzedzającej ją decyzji naczelnika Urzędu Skarbowego w Gostyniu do czasu prawomocnego ukończenia postępowania w tej sprawie" (prawidłowo winno być postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gostyniu). W ocenie Skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie należy wyjaśnić, że Skarżący w swoim wniosku domaga się wstrzymania wykonania ,,decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz poprzedzającej ją decyzji naczelnika Urzędu Skarbowego w Gostyniu". Jednakże wobec wskazanych we wniosku przepisów art. ,,61 § 2 pkt 1 lub § 3 p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że w istocie Skarżący domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonego w tej sprawie postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gostyniu.Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.W sprawie, zasadnicze znaczenie ma charakter prawny aktu, objętego wnioskiem Skarżącego. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.W tej sprawie zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gostyniu oddalające podniesiony przez stronę skarżącą zarzut (nieistnienia obowiązku) w sprawie egzekucji administracyjnej. Jest to niewątpliwie rozstrzygnięcie o charakterze proceduralnym i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutu zgłoszonego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Nie nakłada na Skarżącego żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA: z 2 grudnia 2013 r., II FZ 1128/13; z 20 maja 2013 r. III SA/Wa 3385/12; z 24 kwietnia 2014 r., II FZ 470/14).Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.