Wyrok - II OSK 1368/24 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 26 września 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia del. WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1870/23 w sprawie ze skargi "A." A. O., D. O. sp. j. z siedzibą w M. na decyzję [...] WOddalono skargę kasacyjną. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia del. WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1870/23 w sprawie ze skargi "A." A. O., D. O. sp. j. z siedzibą w M. na decyzję [...] W
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
26 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Klotz
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 grudnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1870/23, po rozpoznaniu skargi "A." A. O., D. O. Spółka Jawna z siedzibą w M., zwanej dalej "inwestor" uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej: [...]WINB) z 31 maja 2023 r., nr 657/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki, a także zasądził od [...]WINB na rzecz strony skarżącej kwotę 997 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. decyzją z 6 marca 2023 r., nr 56/23, na podstawie art. 51 ust. 5, w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 51 ust. 7 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, ze zm.), nakazał inwestorowi rozbiórkę części budynku, o wymiarach zewnętrznych 14,05 x 19,08 m (o powierzchni zabudowy 268,10 m2 i kubaturze 1126,00 m3) oraz części utwardzeń trenu o powierzchni 523,50 m2 na działce nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w M., zgodnie z projektem rozbiórki wykonanym na zlecenie organu, stanowiącym załącznik do decyzji.PINB wskazał, że sprawa dotycząca legalności zabudowy na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w M. została wszczęta w 2016 r. i była już wcześniej rozpoznawana przez organy nadzoru budowlanego oraz WSA w Warszawie. Na ostatnim etapie tego postępowania, PINB w Powiecie G. decyzją z 31 stycznia 2020 r., nr 24/20 nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego dla obiektu zrealizowanego na działce nr ew. [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 3 kwietnia 2020 r., nr 432/2020 utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 18 listopada 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1034/20 oddalił skargę na ww. decyzję organu wojewódzkiego.Zobowiązana Spółka pomimo kilkukrotnych wezwań organu nie dostarczyła wymaganego opracowania. Wobec powyższego PINB zlecił opracowanie i przedłożenie projektu robót budowlanych koniecznych do doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem.PINB zauważył również, że inwestor dysponował decyzją z 24 czerwca 1999 r., nr 992103 ustalającą warunki zabudowy dla modernizacji istniejącej hali magazynowej o część socjalną i pomieszczenie pakowania wyrobów. W decyzji tej wskazano powierzchnię działki nr ew. [...] - 3014m2. Inwestorzy legitymowali się także decyzją Burmistrza Miasta M. z 6 sierpnia 1999 r., nr 993185, zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na modernizację istniejących zabudowań na halę magazynową z częścią socjalną i częścią do [...] wyrobów na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w M.. Wojewoda [...] decyzją z 21 lipca 2017 r. odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Burmistrza Miasta M. z 6 sierpnia 1999 r., a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 6 kwietnia 2018 r. utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 stycznia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1375/18 oddalił skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 6 kwietnia 2018 r.Prowadząc jednak postępowanie w sprawie legalności zabudowy na działce nr ew. [...] organ stwierdził, że w odniesieniu do zatwierdzonego decyzją z 6 sierpnia 1999 r. projektu budowlanego (część graficzna projektu zagospodarowania działki z czerwca 1999 r.) dokonano istotnego odstąpienia, nie wykonując terenów zielonych po stronie zachodniej, północnej i wschodniej posesji, oznaczonych w projekcie zagospodarowania działki nr [...], pozostawiając istniejący teren utwardzony oznaczony na mapie inwentaryzacyjnej przedwykonawczej nr [...]. A. O. w toku postępowania twierdził, że od czasu nabycia nieruchomości na terenie oznaczonym nr [...], istniało utwardzenie terenu, co pokrywa się z mapą inwentaryzacyjną. Organ uznał zatem, że wyjaśnienia te potwierdzały, iż w trakcie realizacji inwestycji nie rozebrano utwardzenia oznaczonego w inwentaryzacji nr [...] i nie wykonano w tym miejscu przewidzianych przez zatwierdzony projekt terenów zielonych (nr [...]). Powyższa nieprawidłowość polegająca na niewykonaniu terenów zielonych stanowiła w ocenie PINB istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego i wymagała zmiany decyzji zezwalającej na budowę (zmiany w zagospodarowaniu terenu - art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane). Zatwierdzona dokumentacja projektowa przewidywała bowiem obszar zieleni o powierzchni całkowitej 1111,9 m2. Tymczasem przeprowadzone oględziny wykazały, że faktyczna powierzchnia terenów zielonych na całej działce wynosi 313,56 m2. Natomiast zgodnie z § 13 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwała Nr [...] Rady Miasta M. z dnia 16 czerwca 1998 r. (Dz. Urz. Województwa [...] nr [...], poz. [...] z dnia 28 października 1998 r.) - powierzchnia biologicznie czynna dla strefy II – powinna wynosić 50% powierzchni działki. Mając to na uwadze organ uznał, że istniejący stan faktyczny narusza przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego od 1998 r., co uzasadniało nałożenie obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego.W dniu 1 września 2022 r. do PINB wpłynęło opracowanie, przewidujące konieczność dokonania rozbiórki części budynku. Z opracowania datowanego na dzień 10 czerwca 2022 r. autorstwa projektanta mgr inż. arch. J. M., mgr inż. L. D. i inż. arch. P. W., które stanowi załącznik do decyzji wynika, że aktualne zainwestowanie działki jak również przewidywane w zatwierdzonym projekcie, jest większe niż parametry techniczne poszczególnych składowych, wykazane w opisie projektowym. Stwierdzono brak zgodności w powierzchniach zabudowy, biologicznie czynnej i terenu utwardzonego w stosunku do gabarytów budynku, gdyż w warstwie rysunkowej pokazano większy budynek niż deklarowane powierzchnie zabudowy w opisie (budynek przedstawiany w projekcie zagospodarowania działki nie odpowiada opisowym danym technicznym). Tylko opis budynku odpowiadał wymogom wynikającym z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta M. z dnia 16 czerwca 1998 r. Analiza archiwalnej dokumentacji technicznej wskazuje, że pomieszczenie magazynu technicznego wybudowanego w innej konstrukcji niż pozostała część budynku, o powierzchni ok. 271 m2 wykazane w projekcie jako wiata magazynowa, w istocie stanowić miało teren zielony.Następnie w dniu 14 października 2022 r. wykonując nałożony decyzją z 31 stycznia 2020 r. obowiązek, projekt zagospodarowania działki z inwentaryzacją budowlaną złożyła Spółka "A.". Wobec stwierdzonych braków i nieścisłości, uniemożliwiających zatwierdzenie przedłożonego opracowania, PINB postanowieniem z 3 stycznia 2023 r. zobowiązał Spółkę do usunięcia nieprawidłowości. Zobowiązana nie złożyła jednak poprawionego i uzupełnionego projektu budowlanego zamiennego.Dlatego też zdaniem PINB w myśl art. 51 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane zaistniała konieczność wydania nakazu rozbiórki części obiektu i utwardzeń, zgodnie z przedłożonym projektem rozbiórki, w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z przepisami, w szczególności z warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę z 6 sierpnia 1999 r., nr 993185. Organ uznał, że wskazane w projekcie rozbiórki rozwiązanie nie spowoduje pogorszenia funkcjonalności zakładu oraz nie naruszy przepisów techniczno-budowlanych w zakresie dojść i dojazdów do budynku, a także dróg pożarowych, czy technologii zakładu. Rozbiórka części budynku o powierzchni zabudowy 268,10 m2 wraz z rozbiórką części utwardzeń o powierzchni 523,50 m2 pozwoli doprowadzić inwestycję do zgodności z parametrami deklarowanymi w projekcie budowlanym modernizacji zakładu oraz zgodności z § 13 planu miejscowego. Po wykonaniu prac rozbiórkowych powierzchnia zabudowy na działce wyniesie 994,60 m2, powierzchnia utwardzona 907,50 m2, a powierzchnia biologicznie czynna 1111,90 m2. Stanowi to odpowiednio - 33%, 30,10% i 36,90%.Odwołanie od powyższej decyzji PINB w Powiecie G. z 6 marca 2023 r. złożyła Spółka "A." A. O., D. O. sp. j.[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z 31 maja 2023 r., nr 657/2023 utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.[...]WINB podzielając stanowisko PINB w Powiecie G. stwierdził, że doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego nie było możliwe, gdyż stan taki nie istniał. Konieczna była więc rozbiórka części budynku o powierzchni zabudowy 268,10 m2 wraz z rozbiórką części utwardzeń o powierzchni 523,50 m2, co pozwoli doprowadzić inwestycję do zgodności z parametrami budynku wynikającego z decyzji z 6 sierpnia 1999 r. Ponadto jak wskazał organ odwoławczy na zasadność decyzji PINB wskazuje zastawienie obecnej powierzchni utwardzonej i biologicznie czynnej w kontekście rozwiązań projektowych zawartych w decyzji z 6 sierpnia 1999 r. Przewidywano w niej bowiem obszar zieleni o powierzchni całkowitej 1111,9 m2 oznaczony na rysunku nr [...] od strony północnej, zachodniej i wschodniej, a aktualnie faktyczna powierzchnia terenów zielonych na całej działce wynosi 313,56 m2. [...]WINB zauważył również, że stan niezgodności w zakresie powierzchni biologicznie czynnej został potwierdzony na wcześniejszym etapie postępowania i nie budzi wątpliwości.Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył inwestor wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazanym na wstępie wyrokiem z 6 grudnia 2023 r. uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 maja 2023 r.Zdaniem Sądu pierwszej instancji decyzja organu odwoławczego wydana została z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane, gdyż [...]WINB bez analizy sprawy pod kątem zakresu nakazanej rozbiórki uznał orzeczony nakaz rozbiórki za prawidłowy. Tymczasem wskazany przez PINB zakres wynikał jedynie z projektu rozbiórki z 10 czerwca 2022 r. autorstwa projektanta mgr inż. arch. J. M., mgr inż. L. D. i inż. arch. P. W., który stanowił załącznik do decyzji. Wynikało z niego, że rozbiórka powinna dotyczyć części budynku, o wymiarach zewnętrznych 14,05 x 19,08 m (powierzchnia zabudowy 268,10 m2 i kubatura 1126,00 m3) oraz części utwardzeń trenu o powierzchni 523,50 m2. Zakres ten nie został jednak podany szczegółowej analizie i ocenie merytorycznej organu odwoławczego.Ponadto w ocenie Sądu organ drugiej instancji nie zweryfikował także ustaleń PINB dokonanych na podstawie przedłożonego projektu rozbiórki, że tylko opis budynku w projekcie zagospodarowania działki odpowiadał wymogom wynikającym z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.Sąd zauważył również, że organy obu instancji uznały, że zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego było niemożliwe wobec ustalenia, że zabudowa jest niezgodna z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania - uchwała Nr [...] Rady Miasta M. z dnia 16 czerwca 1998 r. Przy czym organ drugiej instancji rozpoznając ponownie sprawę nie ocenił samodzielnie czy przedłożony przez skarżącą projekt budowlany zamienny nie może być zatwierdzony jako niezgodny z obowiązującym planem miejscowym.Przedstawiony powyżej zakres okoliczności wymagających niezbędnych wyjaśnień spowodował zdaniem Sądu konieczność przeprowadzenia ponownego postępowania przez organ odwoławczy.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył organ – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Zaskarżając wyrok Sądu pierwszej instancji w całości zarzucił mu naruszenie:1) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:a) art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", poprzez niewyjaśnienie dostateczne podstaw prawnych rozstrzygnięcia w zakresie w jakim Sąd uznał za niewyjaśnione okoliczności sprawy w zakresie weryfikacji niezgodności danych z opisu obiektu z danymi wynikającymi z rysunków technicznych tegoż obiektu, w sytuacji gdy niezgodność tych danych wynika wprost z porównania tych danych oraz stwierdzeń zawartych w opracowaniu (projekt rozbiórki z 10 czerwca 2022 r.) wykonanym przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane, a tym samym, co do zasady, stwierdzenia te nie podlegają weryfikacji przez organy nadzoru budowlanego, wobec braku zarzutów w tej kwestii ze strony uczestników postępowania;b) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu wyroku w wystarczający sposób dlaczego organ drugiej instancji powinien "samodzielnie" ocenić okoliczność ustaloną przez organ pierwszej instancji i jaki ma to wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, w sytuacji gdy prawidłową jest praktyka, że organ drugiej instancji nie musi powtórnie oceniać okoliczności sprawy ani powtarzać postępowania dowodowego organu niższej instancji, gdy uznaje ustalenia tego organu za prawidłowe;c) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie wadliwego ustalenia naruszenia przez organy dyspozycji ww. przepisów, pomimo niewskazania przez Sąd jakie konkretne okoliczności sprawy powinny być ustalone przez organ drugiej instancji, co powoduje, że organ nie jest w stanie zastosować się do zaleceń Sądu; ponadto Sąd nie wskazał dlaczego ma to istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w kontekście brzmienia przepisu, który był podstawą wydania decyzji o rozbiórce – art. 51 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane;2) przepisu prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane poprzez nieprawidłowe uznanie, że w sytuacji niedostarczenia przez osoby zobowiązane projektu budowlanego zamiennego, który spełniałby wymogi przepisów i zaistnienia tym samym przesłanek orzeczenia nakazu rozbiórki części obiektu, zachodzi konieczność wyjaśnienia okoliczności nie mających wpływu na istniejący obiektywnie stan faktyczny uzasadniający zastosowanie ww. przepisu i wydanie decyzji o treści jak wyżej, i to pomimo istnienia prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z 18 listopada 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1034/20 potwierdzającego zasadność zobowiązania do sporządzenia i dostarczenia projektu budowlanego zamiennego, a tym samym potwierdzającego niezgodność z prawem istniejącego obiektu i konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego.W oparciu o powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi poprzez jej oddalenie, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie skarżący kasacyjnie organ zrzekł się rozprawy.Odpowiedź na skargę kasacyjną organu złożył inwestor wnosząc o jej oddalenie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny był związany granicami skargi kasacyjnej.Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw prawnych rozstrzygnięcia.W myśl art. 141 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a., uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Obowiązek przedstawienia zarzutów zawartych w skardze oraz podstawy prawnej rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienia obejmuje odniesienie się do kwestii prawnych wynikających z zarzutów skarżącego.Sąd pierwszej instancji podał podstawę prawną rozstrzygnięcia i ją wyjaśnił. Sąd zauważył, że w ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, po stwierdzeniu istotnego odstępstwa, podstawowym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia była kwestia, czy istnieje możliwość doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a więc także z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązującymi w chwili orzekania. Przy czym zgodność budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oznacza zgodność z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. A zatem istotą postępowania naprawczego jest ustalenie, czy możliwe jest doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a nie z decyzją o pozwoleniu na budowę, w stosunku do której stwierdzono dokonanie istotnego odstępstwa. Z kolei wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane jest konsekwencją niewykonania obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Niewykonanie tego obowiązku powinno być jednak rozumiane szeroko i obejmować zarówno zupełny brak jego wykonania, jak i sytuację, braku możliwości zatwierdzenia przedstawionego projektu budowlanego, ze względu na jego sprzeczność z przepisami prawa.Sąd wskazał, że organy uznały, iż zatwierdzenie przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego było niemożliwe wobec ustalenia, że zabudowa jest niezgodna z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania - uchwała Nr [...] Rady Miasta M. z dnia 16 czerwca 1998 r. Jednak jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, z uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji nie wynika, aby [...]WINB samodzielnie z powołaniem się na konkretne przepisy obowiązującego w chwili orzekania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ocenił zgodność projektu budowlanego zamiennego z obowiązującym planem miejscowym. Zwłaszcza, że inwestor w toku prowadzonego postępowania konsekwentnie podnosił, że decyzja Burmistrza M. z 6 sierpnia 1999 r. o pozwoleniu na budowę, została wydana gdy teren inwestycji już był zabudowany w znacznym procencie i niemal w całości utwardzony dla celów komunikacji i parkowania samochodów, a inwestor dokonał jedynie modernizacji obiektu. Podkreślić zatem należy, że w ramach badania przewidzianego w art. 51 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane organ zobowiązany jest do sprawdzenia nie tylko tego, czy inwestor przedłożył projekt budowlany, ale również, czy zmierza do doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, w tym z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.Rozstrzygając zatem o rozbiórce na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane organ zobligowany jest do ustalenia stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie orzekania i określenia zakresu rozbiórki adekwatnie do tych ustaleń. Ocena spełnienia ustawowo określonych przesłanek do rozstrzygnięcia danej sprawy jest bowiem podstawowym obowiązkiem organów administracji. Tymczasem jak prawidłowo wskazał Sąd pierwszej instancji, organ odwoławczy uznając, że orzeczony przez PINB nakaz rozbiórki był prawidłowy nie dokonał jakiejkolwiek analizy i merytorycznej oceny zakresu nakazanej rozbiórki, wynikającego jedynie z wykonanego na zlecenie organu projektu rozbiórki z 10 czerwca 2022 r., stanowiącego załącznik do decyzji PINB. W projekcie tym stwierdzono bowiem brak zgodności w powierzchniach zabudowy, biologicznie czynnej i terenu utwardzonego w stosunku do gabarytów budynku, gdyż w warstwie rysunkowej pokazano większy budynek niż deklarowane powierzchnie zabudowy w opisie (budynek przedstawiany w projekcie zagospodarowania działki, nie odpowiada opisowym danym technicznym). Uznano więc, że tylko opis budynku odpowiadał wymogom wynikającym z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednak niezależnie od tych arbitralnych stwierdzeń zawartych w projekcie rozbiórki, [...]WINB powinien te ustalenia zweryfikować zwłaszcza w odniesieniu do zakresu nakazanej rozbiórki i niezgodności wykonanych prac z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a wyniki tej weryfikacji przedstawić w uzasadnieniu decyzji. Nakaz rozbiórki powinien być stosowany wyłącznie w przypadkach wyłączających możliwość doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Brak dokonania powyższych ustaleń przez organ drugiej instancji stanowiło niewątpliwie naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z 51 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane. Tym samym za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie wadliwego ustalenia naruszenia przez [...]WINB dyspozycji ww. przepisów postępowania.Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wynika obowiązek organu odwoławczego ponownego rozpoznania sprawy. Organ odwoławczy nie może ograniczać się jedynie do kontroli decyzji pierwszoinstancyjnej, lecz obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę, w jej całokształcie dążąc do merytorycznego jej załatwienia. Skuteczne złożenie odwołania powoduje przeniesienie całej sprawy przed organ drugiej instancji. Organ odwoławczy musi więc ponownie szczegółowo przeanalizować całość zgromadzonego materiału dowodowego, mając w tym zakresie obowiązki nie mniejsze niż organ pierwszej instancji, i ponownie merytorycznie rozstrzygnąć sprawę.Natomiast jako zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) w skardze kasacyjnej wskazano naruszenie art. 51 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być formułowane, gdy stan faktyczny sprawy nie budzi żadnych wątpliwości, został ustalony prawidłowo (M. Niezgódka-Medek w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, wyd. 6, Warszawa 2016, s. 759). Tymczasem w niniejszej sprawie nie zostały jeszcze ustalone prawidłowo istotne okoliczności stanu faktycznego sprawy, dlatego przedwczesne byłoby odniesienie się do zarzutów kasacyjnych naruszenia przepisów prawa materialnego.Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a., z którego wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy.., z którego wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy.