Wyrok - VII SA/Wa 1739/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 26 września 2025
Teza
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję. Szkolnictwo wyższe, Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko, asesor WSA Lucyna Staniszewska (spr.), , Protokolant: referent Radosław Fijałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2025 r. sprawy ze skargi W. H. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] października 2021 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie tytułu profesora I. uchyla zaskarżonUchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję. Szkolnictwo wyższe, Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko, asesor WSA Lucyna Staniszewska (spr.), , Protokolant: referent Radosław Fijałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2025 r. sprawy ze skargi W. H. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] października 2021 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie tytułu profesora I. uchyla zaskarżon
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Lucyna Staniszewska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
UZASADNIENIE
I. Przedmiotem skargi W. C. (dalej: ,,skarżący’’) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia 29 września 2020 r. wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a.") w związku z art. 228 ust. 7, 8 i 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478, dalej "p.s.w.n."), w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie dr. hab. W. C. tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika.II. 1. Z akt postępowania wynikało, że decyzją nr [...] z dnia [...] września 2020 r. Rada Doskonałości Naukowej odmówiła dr. hab. W. C. wystąpienia do Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej o nadanie mu tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika. W decyzji wskazano, że Kandydat nie uczestniczył w granatach naukowych, ani Narodowego Centrum Nauki, ani Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Nie publikował w obcojęzycznych czasopismach zagranicznych. Nie uczestniczył w poważnych historycznych konferencjach naukowych w kraju i zagranicą. Wyników swoich badań nie weryfikował w dyskusjach ze środowiskiem historyków zajmujących się powojennymi dziejami w zakresie historii nauki i oświaty czy historii Kościoła.Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc zarzut naruszenia art. 227 ust. 1 a i b p.s.w.n. poprzez ich błędną interpretację i w rezultacie uznanie, że ocena dorobku naukowego winna być prowadzona od momentu uzyskania habilitacji" – wskazuje zwłaszcza na wyraz tego w recenzji prof. J. D., którą wzięto pod uwagę jako podstawę odmowy nadania tytułu. Prof. J. D. ocenił wyłącznie dorobek Kandydata po uzyskaniu habilitacji. Skarżący podniósł też, że niezdefiniowano pojęcia "wybitne osiągnięcia naukowe", a to co jest podawane za przykład rozumienia tej definicji, jest nieprecyzyjne, a także nie uwzględniono faktu odwoływania się przez recenzenta, prof. J. D. do ustawy z 2003 r., już nieaktualnej w momencie składania i rozpatrywania wniosku.Po ponownej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Rada Doskonałości Naukowej ustaliła, że Kandydat nie spełnia przesłanek do wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie tytułu naukowego profesora. RDN ponownie powołała pięciu recenzentów, którym zleciła wydanie opinii w zakresie spełnienia przez Skarżącego ustawowych wymagań. Dwie opinie były dla Kandydata pozytywne, zaś trzy negatywne. Recenzenci, w ocenie RDN, reprezentowali właściwe dziedziny naukowe i jak wynika z treści recenzji, zapoznali się szczegółowo z całym materiałem dowodowym zgromadzonym w postępowaniu, a formułowane uwagi i zastrzeżenia szczegółowo uzasadnili. Organ uznał te recenzje za rzetelne i szczegółowe, zawierające ocenę przesłanek określonych w art. 227 ust. 1 p.s.w.n.Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany został do Zespołu V Nauk Społecznych, który po zapoznaniu się z wnioskiem, recenzjami i pełną dokumentacją sprawy, w głosowaniu tajnym, wyraził pozytywną opinią w sprawie (wynik głosowania z dnia 14 września 2021 r.: za uchyleniem decyzji I instancji – 13 głosów, za utrzymaniem w mocy – 9 głosów, wstrzymujących się – 3 głosów). Z kolei Prezydium RDN zagłosowało w następujący sposób – (wynik tajnego głosowania z dnia 11 października 2021 r.: za uchyleniem decyzji – 1 głos, za utrzymaniem w mocy – 8 głosów, wstrzymujących się – 0 głosów).2. Decyzja z dnia [...] października 2021 r. nr [...] Rady Doskonałości Naukowej utrzymała w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2020 r.Rada Doskonałości Naukowej stwierdziła, iż decyzja l instancji odpowiada prawu. Ponadto organ zauważył, że Kandydat nie spełnił warunku o którym mowa w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b p.s.w.n., gdyż Kandydat na własny koszt realizował projekt badawczy bez merytorycznego podparcia. Rada Doskonałości Naukowej uznała, że również z uwagi na niespełnienie tego warunku ustawy wniosek nie może być pozytywnie rozpatrzony.III. 1. Skarżący, nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Rady Doskonałości Naukowej, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W skardze podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 229 ust. 1 p.s.w.n. w związku z treścią załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 września 2018 r. w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1818) poprzez powołanie recenzentów niespełniających kryteriów określonych we wskazanym przepisie w osobach prof. dr. hab. J. C. (nauki humanistyczne – historia), prof dr. hab. M. S. (nauki humanistyczne – historia), prof. dr. hab. T. W. (nauki humanistyczne – historia), prof. dr. hab. W. R. (nauki humanistyczne – historia), reprezentujących odmienną, dziedzinę naukową, niż dziedzina w zakresie której Skarżący ubiegał się o nadanie tytułu profesora (nauki społeczne – pedagogika). Organ zgodnie z brzmieniem ww. przepisu oraz przywołaną klasyfikacją dziedzin i dyscyplin nauki zobowiązany jest powołać recenzentów będących specjalistami w dziedzinie naukowej tożsamej do dziedziny naukowej, w zakresie której kandydat ubiega się o nadanie tytułu naukowego.Skarżący w treści skargi wskazał m.in., że recenzentem w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora może być wyłącznie osoba posiadająca tytuł profesora w zakresie danej dziedziny lub co najmniej stopień doktora zatrudniona przez co najmniej 5 lat w zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej na stanowisku profesora, która przez okres co najmniej 5 lat kierowała samodzielnie zespołem badawczym oraz posiada znaczący dorobek w zakresie danej dziedziny. Skarżący powołując się na stanowisko prezentowane w orzecznictwie, wskazał, że "zgodnie z przejętą wykładnią celowościową pojęcia osoby posiadającej tytuł profesora "z danej dziedziny" zasadą winno być powoływanie recenzentów specjalizujących się w dziedzinie podlegającej ocenie. Jest to zaś o tyle oczywiste, iż recenzje takich specjalistów w najpełniejszy sposób mogą spełnić postulat prawidłowej, rzetelnej i fachowej oceny dorobku naukowego kandydata. Wyjaśnił też, że zgodnie z tą klasyfikacją zawartą we wskazanym powyżej rozporządzeniu, całokształt prac badawczych oraz zainteresowań Skarżącego zawiera się w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika. Czterech spośród pięciu powołanych recenzentów koncentruje swój dorobek naukowy w zakresie dziedziny nauk humanistycznych w dyscyplinie historia. Jednocześnie Organ nie uzasadnił, dlaczego w trakcie procedowania wniosku o nadanie tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika jako recenzentów wybrał w większości osoby specjalizujące się w zupełnie odrębnej dziedzinie naukowej. Skarżący podkreślił przy tym, że wolą ustawodawcy nowelizującego ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym było jednoznaczne określenie, że gwarancją rzetelnego procesu oceny dorobku naukowego kandydata może być wyłącznie recenzent będący specjalistą w danej dziedzinie, tożsamej z dziedziną stanowiącą przedmiot zainteresowań kandydata, wykluczając z kręgu recenzentów nawet osoby będące specjalistami w "pokrewnej dyscyplinie nauki". Stąd też w ocenie Skarżącego, RDN wyznaczając recenzentów w niniejszej sprawie, uchybiła warunkom określonym w art. 229 ust. 1 p.s.w.n., zaś wydana decyzja nie spełnia wymogów zgodności z prawem.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lutego 2023 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 533/22 oddalił skargę.4. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. C., zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:1) naruszenie prawa materialnego polegające na naruszeniu art. 229 ust. 1 P.s.w.n. w związku z treścią załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych poprzez błędną wykładnie polegającą na błędnym stwierdzeniu przez WSA, że zawarte w analizowanym przepisie wyrażenie "w zakresie danej dziedziny" należy odnosić do dziedziny w zakresie której kandydat (skarżący) wykazuje/posiada dorobek naukowy, podczas gdy z treści ustawy wynika, że użyte w ustawie sformułowanie "w zakresie danej dziedziny" powinno być rozumiane wprost tj. recenzent powinien być profesorem w dziedzinie w której nadawany będzie tytuł profesora;2) naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy polegające na:a) naruszeniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuchylenie zaskarżonej skargą decyzji organu w sytuacji, w której decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa materialnego - art. 229 ust. 1 P.s.w.n. w zw. z treścią z treścią załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy oraz skutkowało zaakceptowaniem rozstrzygnięcia organu, a w konsekwencji oddaleniem skargi;b) naruszeniu art. 151 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi podczas gdy skarga na decyzję organu zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na to, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa materialnego - art. 229 ust. 1 P.s.w.n. w zw. z treścią z treścią załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy i doprowadziło do błędnego uznania przez Sąd pierwszej instancji, że "postępowanie [...] prowadzone było zgodnie z przepisami P.s.w.n".W oparciu o powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu Sądowi lub w przypadku uznania, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi.5. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. akt: III OSK 2314/23 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądził od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz W. C. kwotę 560 (pięćset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.W uzasadnieniu wskazał, że skoro skarżący kasacyjnie złożył wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie nadania tytułu naukowego profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika, a część (nawet znacząca) jego osiągnięć naukowych koncentruje się w zakresie dyscypliny historii (objętej dziedziną nauk humanistycznych – pkt 1 ppkt 4 załącznika do ww. rozporządzenia), to nie stwarza to najmniejszych problemów przed sporządzeniem recenzji przez profesorów z dziedziny nauk społecznych. Sporządzając recenzje osoby wyznaczone na recenzentów powinni wskazać, czy dorobek kandydata dotyczy osiągnieć (tj. wybitnych osiągnięć naukowych) z zadeklarowanej przez kandydata dziedziny nauki i wskazanej też przez kandydata dyscypliny naukowej. Nic też z akt sprawy nie wynika, aby była trudność w ustaleniu osób posiadających tytuły naukowe z dziedziny nauk społecznych.Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację skarżącemu kasacyjnie, że prawidłowa wykładnia art. 229 ust. 1 pkt 1 P.s.w.n. w związku z treścią załącznika do ww. rozporządzenia pozwala na przyjęcie, że zawarte w tych przepisach wyrażenie "w zakresie danej dziedziny" należy odnosić do dziedziny wskazanej we wniosku co jest wiążące dla wyznaczenia recenzentów spośród profesorów reprezentujących taką dziedzinę, a nie inną.Ponadto, NSA zobowiązał Sąd pierwszej instancji do zastosowania się do wiążącej oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w tym wyroku, a w szczególności ustalenia, czy recenzenci powołani w postępowaniu objętym tą sprawą reprezentują dziedzinę nauk społecznych, czy też inną dziedzinę nauki.IV. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:1. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja jest kontrolowana w warunkach związania wynikającego z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis art. 190 p.p.s.a. znajduje zastosowanie, gdy doszło do wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 185 § 1 p.p.s.a., a mianowicie gdy zaszła konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny. Zasada związania wykładnią ustaloną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny zachowuje bezpośrednią moc wiążącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, któremu sprawa została przekazana. Związanie sądu administracyjnego w rozumieniu art. 190 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się orzeczeniu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organami administracji publicznej. Przyjmuje się, że "związanie wykładnią prawa" oznacza wykładnię przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji. Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. wyrok NSA z 6.02.2023 r. II OSK 2726/21).2. Przedmiotem kontroli w sprawie jest decyzja Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2020 r. wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a.") w związku z art. 228 ust. 7, 8 i 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478, dalej "p.s.w.n."), w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie dr. hab. W. C. tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika.3. Przechodząc do badania zaskarżonej decyzji pod kątem jej legalności, Sąd orzekający w sprawie miał przede wszystkim na uwadze wykładnię prawa i wskazania co do dalszego postępowania sformułowane przez NSA w wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt III OSK 2314/23, Sąd orzekający w sprawie uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.W wiążącym w sprawie wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że prawidłowa wykładnia art. 229 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n. w związku z treścią załącznika do ww. rozporządzenia pozwala na przyjęcie, że zawarte w tych przepisach wyrażenie "w zakresie danej dziedziny" należy odnosić do dziedziny w zakresie której kandydat wykazuje dorobek naukowy i tak wskazana we wniosku dziedzina jest wiążąca dla wyznaczenia recenzentów spośród profesorów reprezentujących taką dziedzinę, a nie inną.Ponadto, Sąd ten zwrócił uwagę, że konieczne jest zweryfikowanie jaką dziedzinę nauki reprezentują powołani recenzenci.4. Sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że powołani w postępowaniu recenzenci w osobach: prof dr. hab. J. C., prof. dr. hab. M. S., prof. dr. hab. T. W., prof dr. hab. W. R. reprezentują dziedziny nauk humanistycznych, dyscyplina: historia, podczas gdy zgodnie z wnioskiem skarżący ubiegał się o nadanie tytułu profesora w dziedzinie nauki społeczne, dyscyplina pedagogika.5. Przepis art. 229 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce jednoznacznie stanowi, że recenzentem może być osoba posiadająca tytuł profesora w zakresie danej dziedziny lub co najmniej stopień doktora zatrudniona przez co najmniej 5 lat w zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej na stanowisku profesora, która: a) przez okres co najmniej 5 lat kierowała samodzielnie zespołem badawczym oraz b) posiada znaczący dorobek w zakresie danej dziedziny.Zgodnie zaś z załącznikiem pt. Klasyfikacja Dziedzin Nauki i Dyscyplin Naukowych oraz Dyscyplin Artystycznych do Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 11 października 2022 r. w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych (Dz.U. z 2025, poz. 211 t.j.) Lp. 6 pkt 9) pedagogika mieści się w dyscyplinie nauki społeczne, podczas gdy historia to dyscyplina nauki humanistyczne (Lp. 1 pkt. 4 załącznika).W orzecznictwie i piśmiennictwie nie budzi wątpliwości, że przez "daną dziedzinę i dyscyplinę" należy rozumieć dziedzinę i dyscyplinę wskazaną formalnie w załączniku do rozporządzenia.Oznacza to, że nawet jeśli kandydat prowadzi badania na styku historii i pedagogiki, lecz wnioskuje o prowadzenie postępowania i o nadanie tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika to fakt ten nie uprawnia do uznania za właściwego recenzenta reprezentanta innej dziedziny tj. nauki humanistyczne zamiast nauk społecznych. Ustawodawca, jednoznacznie wyłączył możliwość powoływania recenzentów "z pokrewnych dyscyplin", podkreślając konieczność zapewnienia ścisłej tożsamości dziedziny i dyscypliny recenzenta z przedmiotem postępowania.Wniosek o nadanie tytułu profesora składany jest przez kandydata, który określa w nim dziedzinę i dyscyplinę naukową, w jakiej ubiega się o tytuł. Tym samym to kandydat dokonuje wyboru dyscypliny, w której poddaje się ocenie, i na nim spoczywa odpowiedzialność za wykazanie, że spełnia przesłanki ustawowe z art. 227 ust. 1 u.s.w.n. tj.: 1) posiada stopień naukowy doktora habilitowanego oraz: a) wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne, b) uczestniczyła w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbyła staże naukowe w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadziła badania naukowe lub prace rozwojowe w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, 2) posiada stopień doktora habilitowanego w zakresie sztuki oraz wybitne osiągnięcia artystyczne - a także spełnia wymaganie, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5.Organ nie posiada kompetencji, aby samodzielnie "przenosić" ocenę dorobku do innej dyscypliny, kierując się subiektywną oceną interdyscyplinarności czy szerszym dorobkiem z innej dyscypliny. Interpretowanie ustawowego zwrotu "w zakresie danej dziedziny" jako odnoszącego się do dziedziny dorobku, a nie do dziedziny wskazanej we wniosku, jest sprzeczne z wykładnią literalną i systemową przepisów p.s.w.n.Jeżeli kandydat błędnie określił dyscyplinę, w której ubiega się o tytuł, a jego dorobek nie spełnia w niej przesłanek ustawowych – nie może to stanowić podstawy do "korekty" dyscypliny przez organ, lecz prowadzi do negatywnej oceny spełnienia przesłanek przez Kandydata. To bowiem kandydat ponosi ryzyko wyboru dyscypliny i obowiązek wykazania, że spełnia w niej wymagania do nadania tytułu profesora.6. Zasadnie zatem skarga zarzuca, że doszło do naruszenia art. 229 ust, 1 ustawy z dnia z dnia 20 lipca 2018 roku Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w związku z treścią załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 września 2018 r. w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych poprzez powołanie recenzentów niespełniających kryteriów określonych we wskazanym przepisie w osobach prof dr. hab. J. C. (nauki humanistyczne - historia), prof. dr. hab. M. S. (nauki humanistyczne - historia), prof. dr. hab. T. W. (nauki humanistyczne - historia), prof dr. hab. W. R. (nauki humanistyczne - historia). Recenzenci reprezentują dyscyplinę nauki humanistyczne, dziedzina historia, co nie zostało także zakwestionowane przez RDN w odpowiedzi na skargę zwykłą ani też skargę kasacyjną, a zatem Organ powołał recenzentów reprezentujących odmienną, dziedzinę naukową, niż dziedzina w zakresie której Skarżący ubiegał się o nadanie tytułu profesora (nauki społeczne - pedagogika).7. Dlatego też, Sąd nie odnosi się do oceny dorobku skarżącego, jak i spełnienia przez niego wymogów ustawowych z art. 227 ust. 1 u.p.s.w.n., która to ocena zostanie dokonana w toku ponownego postępowania przed organem. W toku postępowania w miejsce recenzentów reprezentujących, dziedzinę nauki humanistyczne, dyscyplina historia wyznaczeni zostaną recenzenci reprezentujący dziedzinę nauki społeczne, dyscyplina pedagogika.8. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 153 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania - obejmujących wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej odpowiadające stawce minimalnej (480 zł) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa (17 zł) - Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800).. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800).