Wyrok - II GSK 63/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 24 marca 2026
Teza
Uchylono zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję. Własność przemysłowa, Znaki towarowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Ostrowska Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia del. WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska Protokolant asystent sędziego Magdalena Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P.G. S. T. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 551/22 w sprawie ze skargi P. G. S. T. Sp. z o.o. w K. na decyzję Urzędu PatentowegoUchylono zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję. Własność przemysłowa, Znaki towarowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Ostrowska Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia del. WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska Protokolant asystent sędziego Magdalena Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P.G. S. T. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 551/22 w sprawie ze skargi P. G. S. T. Sp. z o.o. w K. na decyzję Urzędu Patentowego
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylono orzeczenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
24 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Ostrowska
Podstawa prawna
art. 10
kpa
art. 81
kpa
art. 174
ppsa
art. 151
ppsa
art. 176
ppsa
art. 18
sppsa
art. 183
ppsa
art. 188
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (1)
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję
UZASADNIENIE
UzasadnieniaWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 lipca 2022 r. oddalił skargę P. G. S. T. Sp. z o.o. w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 grudnia 2021 r. nr DT-ZT.ZS.2017.00182.560.2020.25.mkli w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego.Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy.Decyzją z 25 marca 2020 r. Urząd Patentowy RP oddalił w całości sprzeciw wniesiony przez P. G. S. T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "wnosząca sprzeciw", "skarżąca", "spółka"), wobec zgłoszenia słowno-graficznego znaku towarowego P. T., dokonanego 29 października 2016 r. pod numerem [...] przez A. K. (dalej: "uczestnik postępowania", "zgłaszająca") oraz przyznał zgłaszającej od wnoszącego sprzeciw kwotę w wysokości 400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.Urząd Patentowy RP decyzją z 22 grudnia 2021 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy decyzję z 25 marca 2020 r. Organ stwierdził brak rzeczywistego używania znaku towarowego T. ([...]) uznając, że przedłożone dowody nie wskazują na jego używanie w postaci zarejestrowanej, jako znaku słownego, składającego się z pojedynczego wyrazu. W ocenie organu, sam element – T., bez dodatkowych elementów słownych lub słowno-graficznych, widniał wyłącznie na wydruku reklamy sklepu w Danii oraz na wydrukach ze stron internetowych zawierających informacje w językach obcych, a więc nie przeznaczonych dla polskich odbiorców.Urząd Patentowy RP, oceniając przesłanki z art. 132(1) ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324, dalej jako "p.w.p.") i odnosząc go do stanu faktycznego uznał podobieństwo porównywanych towarów i usług. Zdaniem organu, pomiędzy spornym oznaczeniem [...] i przeciwstawionym znakiem [...] występuje komplementarność usług (kl. 35) i towarów (kl. 18), stanowiąca szczególny rodzaj podobieństwa.Urząd Patentowy RP nie zgodził się z wnoszącym sprzeciw, by tylko element słowny T[...]ki/T[...]ka był w porównywanych znakach dominujący, ponieważ kłóciłoby się z oceną wizualną i fonetyczną tego znaku. Zdaniem organu, słowo "S." jest elementem dobrze widocznym i słyszalnym oraz poprzedzającym drugi w kolejności wyraz. Natomiast słowo T[...]ki/T[...]ka nawiązuje do rzeczownika "torba" opisującego towary, dla których sygnowania czy ich sprzedaży oznaczono porównywane znaki, a zatem zawiera pewną sugestię odnoszącą się do towarów. Za element dominujący w porównywanych znakach uznał odpowiednio: elementy słowne P. T[...]ka/S. T[...]ki, jako stanowiące większą część znaku i nawiązujące znaczeniowo do elementów graficznych "P. T[...]ka" (wizerunek kobiety) i "S. T[...]ki" (postać słonia).Wobec powyższego, organ stwierdził, iż sporne oznaczenie P. T. [...] i przeciwstawiony mu unijny znak towarowy "S. T." są podobne w niskim stopniu w warstwie fonetycznej i wizualnej, a zasadnicze różnice znaczeniowe, niwelują niewielkie podobieństwo w dwóch pozostałych warstwach i przesądziły o braku podobieństwa między oznaczeniami.Organ uznał także, że w przedmiotowej sprawie, nie można także mówić o naruszeniu prawa do firmy, zarzucanego na mocy art. 132(1) ust. 1 pkt 1 p.w.p., ponieważ w ślad za dokonaną oceną podobieństwa porównywanych w sprawie znaków towarowych na płaszczyźnie znaczeniowej, pojedynczy i wyłączony z całości element słowny "T." nie umożliwia jednoznacznej identyfikacji wnoszącego sprzeciw w obrocie.Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazanym na wstępie wyrokiem oddalił skargę.Zdaniem Sądu, podniesione przez stronę skarżącą naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez doręczenie skarżącej spółce pisma uczestniczki postępowania dopiero wraz z zaskarżoną decyzją, nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.Sąd pierwszej instancji uznał, że organ rozważył całość materiału dowodowego przy uwzględnieniu przedstawionych dowodów i oceny ich w całokształcie materiału dowodowego co do analizy podobieństwa przeciwstawionych znaków, ryzyka wprowadzenia konsumentów w błąd i przyczyn braku naruszenia prawa do firmy skarżącej. Sąd uznał, że argumentacja zawarta w uzasadnieniu decyzji była wyczerpującą i nie naruszała zasady zaufania, także w odniesieniu do braku występowania ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd.Sąd pierwszej instancji zaznaczył, iż poza sporem pozostaje fakt, iż względem zgłoszonego do ochrony 29 października 2016 r. przez uczestniczkę postępowania znaku towarowego słowno-graficznego "P.T." pod nr [...], w zakresie wszystkich usług z klasy 35 klasyfikacji nicejskiej: usług prowadzenia sklepu i/lub hurtowni oraz usług w zakresie gromadzenia w celu sprzedaży korespondencyjnej i z wykorzystaniem telekomunikacji następujących towarów: portfele, portfele skórzane, paski, paski skórzane, teczki, teczki ze skóry, torby, torby wykonane ze skóry, torebki damskie, torebki wykonane ze skóry, torby podróżne, torby podróżne wykonane ze skóry, walizki, obuwie męskie i damskie), wnoszący sprzeciw przeciwstawił dwa znaki:1) słowny znak towarowy T. o numerze [...], zgłoszony 30 lipca 2009 r., przeznaczony do oznaczania towarów w następujących klasach:- 16 papier, tektura i wyroby z tych materiałów, notesy, kalendarze, terminarze;- 18 skóra, imitacje skóry, wyroby z tych materiałów, walizy i torby podróżne, parasolki, parasole, portfele, portfele na karty wizytowe, torebki damskie;- 25 odzież, obuwie, klapki, sandały, pantofle;2) oraz unijny znak towarowy słowno-graficzny S. T. o numerze [...], zgłoszony w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej 27 sierpnia 2010 r., przeznaczony do oznaczania towarów w klasach:- 16 materiały piśmienne- 18 skóra i imitacje skóry, wyroby z tych materiałów, nie ujęte w innych klasach; skóry zwierzęce, skóry surowe; walizy i torby podróżne; parasolki, parasole (duże) i laski; bicze, uprzęże i wyroby rymarskie.- 25 odzież, obuwie, nakrycia głowy.W ocenie Sądu, bezspornie między porównywanymi znakami "S. T." ([...]) odnośnie towarów z klasy 18 oraz "P. T." ([...]) odnośnie usług z klasy 35, spełnione zostały przesłanki wzajemnego podobieństwa. Towary z klasy 18 i usługi z klasy 35 są komplementarne, będą nabywane przez ten sam właściwy krąg odbiorców o średnim stopniu uwagi.W ocenie Sądu pierwszej instancji, organ trafnie uznał, że skarżący w okresie od 29 października 2011 r. do 29 października 2016 r., nie wykazał używania w sposób rzeczywisty znaku słownego "T." oraz w zakresie klas 16 i 25 znaku "S. T." (nr [...]), co oznacza skutecznie zakwestionowane używanie swojego prawa do ochrony w tym zakresie przez wnoszącego sprzeciw.Zdaniem Sądu, w wyniku prawidłowo powołanego i ocenionego materiału dowodowego, skarżący wykazał natomiast używanie w sposób rzeczywisty znaku S. T. o nr [...] przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie 18. WSA zaznaczył, że powyższe towary były kompatybilne z usługami z klasy 35 klasyfikacji nicejskiej, które świadczy uczestnik postępowania pod znakiem "P. T.".Sąd podzielił ocenę organu, że elementami dominującymi w porównywanych znakach nie są wyłącznie słowa T[...]ki/ T[...]ka. Zdaniem WSA, to słowa S. i P., użyte w obu oznaczeniach na pierwszym miejscu mają charakter odróżniający. Wyrazy T[...]ki/T[...]ka nawiązują do rzeczownika torba opisującego towary/usługi, dla których sygnowania, czy ich sprzedaży oznaczono porównywane znaki. Sąd podkreślił, że grafika znaku P. T., podąża za warstwą słowną. Przedstawia bowiem dynamiczną postać kobiety idącej z torbą. Wyraz S. jest także dobrze oznaczony i usytuowany na pierwszym miejscu znaku, a grafika głowy słonia umieszczona przed warstwą słowną podąża za oznaczeniem słownym. Ponadto, według Sądu, nawiązanie warstwy słownej w znaku S. T. do postaci literackiej wiersza "S. T." jeszcze bardziej odróżnia oba znaki towarowe. Sąd podkreślił, że elementy słowne decydują o treści każdego z oznaczeń stanowiąc zasadniczą przestrzeń znaku, ale w przedmiotowych znakach warstwa graficzna wzmacnia przekaz słowny każdego z nich.Zdaniem Sądu, pomimo podobieństwa kręgu odbiorców, organ prawidłowo stwierdził, że nie występuje niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd ze względu na kolizję znaku towarowego z późniejszym pierwszeństwem z zarejestrowanym znakiem towarowym z wcześniejszym pierwszeństwem.Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził również, że w obu porównywanych znakach: "S. T." i "P. T.", cała ich postać jest zapamiętana przez odbiorcę, ale odbiór ich jest różny, bo znaki są odmienne. Za element dominujący w porównywanych znakach, Sąd uznał całość dwuwyrazowej warstwy słownej, mając na uwadze ogólne wrażenie - odpowiednio: "P. T." i "S. T.". W ocenie WSA, te elementy stanowią większą część znaku i nawiązują znaczeniowo do elementów graficznych: "P. T." to dynamiczna grafika - odręczny napis poprzedzony szkicem kobiety będącej w ruchu, wykonanym czarną kreską z żółtymi dodatkami (szpilki, torebka, ozdoba we włosach), zaś "S. T." to znak o statycznym charakterze postaci [...] kolorach: różowym, pomarańczowym i kontrastującym z nimi białym. Elementy graficzne w obu znakach są wyraźne i dostrzegalne, nawiązują do różnych elementów słownych.Sąd podzielił również dokonaną przez Urząd ocenę wizualną oznaczeń. Wizualnie następuje skojarzenie oznaczenia "S. T." z postacią słonia [...] ze znanego powszechnie wiersza J. T. "[...]". Tymczasem znak sporny wizualnie nawiązuje do kobiety z torebką. Znaki wizualnie wyraźnie różnią się z powodu pierwszych, odmiennych słów: "P." i "S.". Natomiast aluzyjne nawiązanie do słowa "torba" poprzez drugie słowa T[...]ka/T[...]ki posiada niski stopień odróżniania dla oznaczanych nim usług i towarów. W konsekwencji, mimo podobieństwa drugiego członu "T.", przy wizualnej ocenie całościowej podobieństwa obu znaków, jest ono niskie. Co więcej znaki są zróżnicowane poprzez odmienne, wyraźne elementy graficzne, które odzwierciedlają wprost warstwę słowną wyrazów "p." i "s.".Sąd podzielił także ocenę warstwy znaczeniowej dokonanej przez organ. Zdaniem WSA, bezpośrednie nawiązanie znaku "S. T." do powszechnie znanego wiersza dla dzieci autorstwa J. T.: "[...]" determinuje znaczeniowy odbiór tego znaku, który przywoła odbiorca. Znak sporny nie skojarzy się z wierszem ani ze słoniem, bowiem odwołuje się wprost do kobiety z torebką – do pani o nazwisku T.. Taki odbiór potwierdza zarówno warstwa słowna, jak i wzmacniająca ten odbiór warstwa graficzna.Zdaniem Sądu, dokonana analiza całościowa obu porównywanych znaków wskazuje na ich odmienność i brak ryzyka ich pomylenia. Nawiązanie w drugim w kolejności oznaczeniu do słowa "torba", przy tego rodzaju usługach i towarach, poprzez stworzenie z tego opisowego wyrazu "nazwiska" dla słonia i dla kobiety, nadaje tej części znaków charakter opisowy i ten rodzaj niskiego stopnia podobieństwa, który nie powoduje ryzyka pomyłki.Odnosząc się do zarzutu oryginalności pomysłu skarżącej do stworzenia nazwiska dla słonia, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pierwszy zrealizował ten pomysł poeta J. T., nadając słoniowi nazwisko "T.", pochodzące od oczywistego posiadania przez to zwierzę [...]. Wykorzystanie pomysłu poety, którego wiersz jest powszechnie znany, nie jest pomysłem autorskim tym bardziej, że wnosząca sprzeciw spółka nie przedstawiała dowodów na posiadanie praw autorskich w tym zakresie.W ocenie Sądu, diametralnie odmienna warstwa znaczeniowa obu znaków, przy bardzo niskim podobieństwie fonetycznym i wizualnym poprzez aluzyjne wykorzystanie w nazwie opisania towarów w klasie 18 i usług w klasie 35 nie prowadzi w okolicznościach przedmiotowej sprawy do pomylenia znaków. WSA uznał, że organ prawidłowo ocenił, iż nie istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd, co do pochodzenia wskazanego zakresu towarów i usług przy uwzględnieniu modelu przeciętnego odbiorcy, osoby właściwie poinformowanej, dostatecznie spostrzegawczej i rozsądnej (v. wyrok ETS z 22 czerwca 1999 r., sygn. C-342/97). Sąd zaznaczył, że na skutek nieużywania znaku słownego T. nie posiada możliwości powoływania się na prawo do "rodziny znaków", a znak towarowy słowno-graficzny "S. T." nie jest znakiem renomowanym, którego ochrona byłaby podwyższona.W ocenie Sądu pierwszej instancji rozstrzygnięcie, że sporny znak nie jest podobny do znaku wcześniejszego "S. T." ([...]) i że nie istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia spornego znaku ze znakiem przeciwstawionym zdeterminowało uznanie, że znak słowno-graficzny "P. T." ([...]) nie narusza wcześniejszego prawa firmy spółki P. G. S. T. sp. z o.o.Sąd I instancji stwierdził, że nazwa skarżącej spółki "P. G. S. T. sp. z. o. o." nawiązuje do chronionego znaku "S. T.", zawiera go w całości w nazwie, ale wobec stwierdzenia niepodobieństwa samych znaków, gdy w nazwie firmy są jeszcze inne identyfikujące ją zwroty typu "P. G." – identyfikacja skarżącej jest jednoznaczna i nie kojarzy się ze znakiem "P. T.". Zdaniem Sądu, jeden, pojedynczy i wyłączony z całości element słowny "T." nie umożliwia jednoznacznej identyfikacji skarżącej firmy w obrocie gospodarczym, bowiem identyfikuje ją cała nazwa.Sąd podkreślił również, że w odniesieniu do nazwy skarżącej spółki sporny znak różni się elementem graficznym, który nawiązuje konsekwentnie do elementów słownych, dominujących w tym znaku. Zdaniem Sądu, niski stopień podobieństwa w warstwie wizualnej i koncepcyjnej i całkowity brak podobieństwa w warstwie znaczeniowej powoduje odmienne postrzeganie spornego znaku i nazwy skarżącej, zatem jej prawa osobiste nie zostały naruszone.W podstawie prawnej orzeczenia wskazano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143)Skarżąca nie zgadzając się z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wywiodła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła wyrok w całości zarzucając mu:1. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:a) art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. polegające na jego niezastosowaniu w sytuacji podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa przy wydawaniu decyzji z uwagi na wadliwą ocenę ustaleń faktycznych dot. oceny podobieństwa spornego znaku towarowego P. T. ([...]) do znaku towarowego S. T. ([...]) oraz oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów nimi oznaczonych w rozumieniu art. 132(1) ust. 1 pkt 3 p.w.p., w szczególności:- brak prawidłowej i wyczerpującej oceny podobieństwa oznaczeń na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej;- uznanie za nieistotne podobieństw występujących pomiędzy przeciwstawionymi znakami porównywanymi w płaszczyźnie wizualnej, znaczeniowej i fonetycznej;- nieuzasadnione przyjęcie, że znaki P. T. ([...]) oraz S. T. ([...]) są "diametralnie odmienne" na płaszczyźnie znaczeniowej i cechują się bardzo niskim podobieństwem na płaszczyźnie fonetycznej i wizualnej;- uznanie, że elementy słowne "T[...]ki" / "T[...]ka" zawarte w spornym znaku pełnią wyłącznie rolę drugorzędną i w rezultacie pominięcie ich roli przy ocenie podobieństwa znaków jako całości;- wadliwe uznanie, że wspólne dla obu znaków towarowych elementy słowne "T[...]ki" / "T[...]ka" nie przesądzają o ich podobieństwie;- wadliwe ustalenie, że elementy słowne "T[...]ki" / "T[...]ka" nie posiadają elementu fantazyjnego i w konsekwencji uznanie ich za elementy o niewielkiej zdolności odróżniającej;- wadliwe przypisanie elementom słownym "S." i "P." zdolności przesądzenia o braku podobieństwa badanych znaków towarowych;- brak zbadania łącznie elementów słownych i elementów graficznych z perspektywy ich kompozycji w badanych znakach i budowy obu znaków;- pominięcie przy ocenie podobieństwa znaków podnoszonych przez Skarżącą argumentów dotyczących słabego charakteru odróżniającego znaku P. T. ([...]) w odniesieniu do usług sprzedaży torebek oraz znaczenia tego faktu przy całościowej ocenie podobieństwa znaków;- brak rozważenia różnic w poziomie zdolności odróżniającej obu znaków;- nieuzasadnione przyjęcie, że ocena braku ryzyka pomylenia spornych znaków towarowych dokonana przez Organ nie budzi zastrzeżeń, a tym samym, że pomiędzy porównywanymi znakami nie zachodzi ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd;b) naruszenie art. 145 § 1 ust 1 lit. c) p.p.s.a. polegające na jego niezastosowaniu w sytuacji podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa przy wydawaniu decyzji z uwagi na wadliwą ocenę ustaleń faktycznych dot. kolizji między wcześniejszym prawem do firmy Skarżącej a znakiem P. T. ([...]) w rozumieniu art. 132(1) ust. 1 pkt 1 p.w.p., w szczególności brak należytej analizy czy stan faktyczny sprawy uprawnia do uznania, że używanie znaku P. T. ([...]) narusza prawa majątkowe Skarżącej;c) naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. polegające na jego niezastosowaniu w sytuacji podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 81 k.p.a. w zw. z art. 152(23) ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 252 p.w.p. z uwagi na naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez doręczenie pisma Uczestnika postępowania - "Stanowiska zgłaszającego w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy" wraz z decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia 22 grudnia 2021 roku kończącą postępowanie w sprawie przed UPRP, co uniemożliwiło Skarżącej zapoznanie się ze stanowiskiem Zgłaszającej i uniemożliwiło jej wypowiedzenie się na temat zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie przed Urzędem Patentowym RP;d) naruszenie art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi przy braku przesłanek pozwalających stwierdzić legalność decyzji Urzędu Patentowego RP.2. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie:a) art. 132(1) ust. 1 pkt 3 p.w.p. poprzez błędną wykładnię tego przepisu i ustalenie, że znak słowno-graficzny P. T. ([...]) nie Jest podobny do znaku wcześniejszego S. T. ([...]) i że nie istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia spornego znaku ze znakiem przeciwstawionym;b) naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 132(1) ust. 1 pkt 1 p.w.p. poprzez błędną wykładnię tego przepisu i ustalenie, że znak słowno-graficzny Pani T. ([...]) nie narusza wcześniejszego prawa firmy spółki P. G. S. T. sp. z o.o.Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art, 188 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, a w przypadku stwierdzenia, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 18S § 1 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ponadto skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.Należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania z powodów wskazanych w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują.Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego wymienionych w skardze kasacyjnej należy uznać za zasadny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a.: "polegające na jego niezastosowaniu w sytuacji podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 81 k.p.a. w zw. z art. 152(23) ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 252 p.w.p. z uwagi na naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez doręczenie pisma Uczestnika postępowania - "Stanowiska zgłaszającego w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy" wraz z decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia 22 grudnia 2021 roku kończącą postępowanie w sprawie przed UPRP, co uniemożliwiło Skarżącej zapoznanie się ze stanowiskiem Zgłaszającej i uniemożliwiło jej wypowiedzenie się na temat zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie przed Urzędem Patentowym RP", a w konsekwencji naruszenie "art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi przy braku przesłanek pozwalających stwierdzić legalność decyzji Urzędu Patentowego RP".Przypomnieć należy, iż art. 10 § 1 k.p.a. ustanawia zasadę ogólna postępowania administracyjnego polegającą na obowiązku organów administracji publicznej zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji organ jest zobowiązany umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Natomiast art. 81 k.p.a. stanowi, iż okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i judykatury, należy stwierdzić, iż strona ma prawo do zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy. Jest to prawo strony do wypowiedzenia "ostatniego słowa" w sprawie stanowiącej przedmiot postępowania administracyjnego. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia, a także wstrzymanie się od wydania decyzji do czasu (określonego wyznaczonym stronie terminem) złożenia powyższego oświadczenia. Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie – uzasadnia wniosek, że organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek ustalony w art. 10 § 1 k.p.a. Ustanowione w art. 10 § 1 k.p.a. prawo strony do wypowiadania się jest szerszym od prawa z art. 81, które obejmuje tylko prawo wypowiadania się co do przeprowadzonych dowodów. Wypływające z zasady ogólnej czynnego udziału stron w postępowaniu prawo obejmuje wypowiadanie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zasada gwarantująca stronom możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, odnosi się do wszystkich dowodów i materiałów, bez względu na to, z czyjej inicjatywy są one przeprowadzone lub zbierane (z urzędu czy na żądanie którejkolwiek ze stron, to samo dotyczy także żądań, bez względu na to, kto je wysuwa.(tak B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawn. C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 68 i nast. i wskazana tam literatura przedmiotu oraz orzecznictwo sadów administracyjnych).Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż rację ma skarżąca kasacyjnie, iż kategoryczne sformułowanie wskazanych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że zachowanie wymagań art. 10 § 1 k.p.a. i art. 81 k.p.a., niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu, jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji publicznej. Naruszenie tego obowiązku stanowi kwalifikowaną wadę procesową, stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, mający istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić należy, że zasada czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym dotyczy zarówno postępowania przed organem pierwszej instancji, jak i postępowania odwoławczego oraz postępowań nadzwyczajnych. Rację ma strona skarżąca kasacyjnie podnosząc, iż: "W niniejszej sprawie Skarżąca nie znała treści odpowiedzi Uczestnika postępowania na złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i tym samym została pozbawiona podstawowego uprawnienia procesowego w postępowaniu administracyjnym, czyli możliwości zapoznania się z pismem drugiej strony, złożenia wyjaśnień i wypowiedzenia się co do wszystkich dowodów i powołanych twierdzeń, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie przed Urzędem patentowym RP. Uchybienie to nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach postępowania i miało istotny wpływ na wynik sprawy." (s. 31 uzasadnienia skargi kasacyjnej).Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu I instancji, iż skoro w postępowaniu sprzeciwowym przed UP RP obowiązuje zasada prekluzji dowodowej, która wynika z art. 15222 ust. 2 p.w.p., którego treść stanowi, iż w toku postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy "Nowe fakty i dowody mogą być powoływane tylko jeżeli ich powołanie nie było wcześniej możliwe albo potrzeba ich powołania wynikła później." Jak niewadliwie podnosi skarżąca kasacyjnie zasada czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym wyrażona w art. 10 § 1 k.p.a. nie odnosi się jedynie do wypowiedzenia się przed rozstrzygnięciem sprawy co do przeprowadzonych dowodów. "Zasada ta odnosi się również do wypowiedzenia się co do zgłoszonych żądań i przytoczonej argumentacji oraz złożenia wyjaśnień. Skarżąca w niniejszym postępowaniu została pozbawiona tego uprawnienia, a uchybienie to nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania." (s. 32 uzasadnienia skargi kasacyjnej).W konsekwencji uznać trzeba, iż Sąd I instancji oddalając skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. naruszył wskazane wyżej przepisy procesowe, podczas gdy winien uchylić zaskarżoną decyzję UP RP na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. w sytuacji istnienia podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 81 k.p.a. w zw. z art. 152(23) ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 252 p.w.p. z uwagi na naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez doręczenie pisma uczestnika postępowania - "Stanowiska zgłaszającego w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy" - wraz z decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia 22 grudnia 2021 roku kończącą postępowanie w sprawie przed UPRP, co uniemożliwiło skarżącej zapoznanie się ze stanowiskiem zgłaszającej i uniemożliwiło jej wypowiedzenie się na temat zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie przed Urzędem Patentowym RP.W tej sytuacji odnoszenie się do pozostałych zarzutów pomieszczonych w skardze kasacyjnej byłoby przedwczesne.Zatem w oparciu o art. 188 p.p.s.a w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok WSA (pkt 1 sentencji) i rozpoznając skargę uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego RP (pkt 2 sentencji).O kosztach postępowania sądowego NSA orzekł w oparciu o art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z § 11 ust. 2 pkt 1) w zw. z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietna 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1431).. w zw. z § 11 ust. 2 pkt 1) w zw. z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietna 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1431).