Postanowienie - I SA/Kr 265/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 29 września 2025
Teza
Umorzono postępowanie sądowe. Umorzenie postępowania, Podatek od spadków i darowizn. |Sygn. akt I SA/Kr 265/25 | POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grzegorz Klimek, Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.), Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Protokolant: specjalista Renata Trojnar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2025 roku, sprawy ze skargi A. W., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, z dnia 11 marca 2025 roku nr 1201-IOP1-2.4104.6.2025, w przedmiocie podatku od spadków i darUmorzono postępowanie sądowe. Umorzenie postępowania, Podatek od spadków i darowizn. |Sygn. akt I SA/Kr 265/25 | POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grzegorz Klimek, Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.), Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Protokolant: specjalista Renata Trojnar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2025 roku, sprawy ze skargi A. W., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, z dnia 11 marca 2025 roku nr 1201-IOP1-2.4104.6.2025, w przedmiocie podatku od spadków i dar
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
umorzono postępowanie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
29 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Grzegorz Klimek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe
UZASADNIENIE
A. W. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: DIAS) z dnia 11 marca 2025 r., nr 1201-IOP1-2.4104.6.2025 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.W skardze sformułowano wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji, uchylenie decyzji organu I instancji, umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego.W piśmie przekazującym ww. skargę do WSA w Krakowie DIAS na podstawie art. 54 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wniósł o umorzenie postępowania przed WSA w Krakowie wskazując, że skarga została uwzględniona przez organ w całości.DIAS przesłał również do WSA swoją decyzję z dnia 23 kwietnia 2025 r., nr 1201-IOP1-2.492.13.2025, którą organ uchylił w całości ww. decyzję własną z dnia 11 marca 2025 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków – Stare Miasto z dnia 4 grudnia 2024 r. nr 1212-SPM.4104.690.2024 i umorzył postępowanie w sprawie. Jednocześnie DIAS stwierdził, że ww. decyzje organów obu instancji nie zostały wydane zarówno bez podstawy prawnej jak i z rażącym naruszeniem prawa.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 (cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony) cytowanego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Przy tym określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy.Stosownie zaś do art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność lub niecelowość dalszego prowadzenia postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn, do których należy zaliczyć przykładowo wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia, interpretacji indywidualnej) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.), wygaśnięcie decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi albo wygaśnięcie decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji, bądź ziszczenie się skutku tejże decyzji (postanowienia) (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s. 235; T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 roku, sygn. akt II OSK 85/05, powołane orzeczenie jest opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja DIAS z dnia 11 marca 2025 r., nr 1201-IOP1-2.4104.6.2025 w przedmiocie ustalenia Skarżącej wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn w wysokości 1.576 zł.Z informacji i akt przekazanych przez organ wynika, że DIAS wypełnił dyspozycję art. 54 § 3 P.p.s.a. orzekając dnia 23 kwietnia 2025 r. i decyzją nr 1201-IOP1-2.492.13.2025 uwzględnił skargę w całości uchylając zaskarżoną decyzję oraz decyzję I instancji oraz umarzając postępowanie w sprawie.Zatem uwzględnienie skargi w całości przez organ spowodowało, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ona bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie.Podkreślić trzeba, że w razie wydania nowego rozstrzygnięcia, służy na nie odrębna skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.Z przesłanych przez DIAS na wezwanie Sądu informacji wynika, że ww. decyzja z dnia 23 kwietnia 2025 r. nr 1201-IOP1-2.492.13.2025 została doręczona stronie dnia 23 kwietnia 2025 r. drogą elektroniczną i nie została zaskarżona.Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlegało w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji niniejszego orzeczenia.O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono w pkt II sentencji wyroku na podstawie przepisów art. 200 oraz art. 205 § 2 w zw. z art. 206 P.p.s.a.Przepis art. 200 P.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisy § 2 stosuje się odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego (§ 4).Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania w wysokości 567 zł, na które składają się kwota uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 450 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.Wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącej w kwocie 450 zł, ustalone na podstawie § 2 pkt 3 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935), w zw. z art. 206 P.p.s.a.W myśl przywołanych przepisów rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. kwota wynagrodzenia radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawach gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500,00 zł do 5.000,00 zł – wynosi 900 zł.Powyższe dotyczy zarówno sprawy niniejszej, jak i drugiej sprawy ze skargi Skarżącej o sygn. akt I SA/Kr 264/25.W niniejszej sprawie przy ustalaniu wynagrodzenia pełnomocnika Skarżącej, Sąd za konieczne uznał skorzystanie z art. 206 P.p.s.a. W świetle tego przepisu, sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.Sąd uznał, że maksymalna wysokość tych kosztów, która razem w obu sprawach wynosiłaby zgodnie z ww. przepisami – 1.800 zł, powinna być miarkowana i obniżona do kwoty 900 (po 450 zł w każdej ze spraw) zł.Obniżenie to wynosi 50% w stosunku do maksymalnego wynagrodzenia i wynika z szacowanego przez Sąd nakładu pracy profesjonalnego pełnomocnika w tej sprawie. W ocenie Sądu zasądzona kwota jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika, gdyż treść obu sporządzonych skarg jest tożsama, zarówno co do zarzutów, jak i ich uzasadnienia.. W świetle tego przepisu, sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.Sąd uznał, że maksymalna wysokość tych kosztów, która razem w obu sprawach wynosiłaby zgodnie z ww. przepisami – 1.800 zł, powinna być miarkowana i obniżona do kwoty 900 (po 450 zł w każdej ze spraw) zł.Obniżenie to wynosi 50% w stosunku do maksymalnego wynagrodzenia i wynika z szacowanego przez Sąd nakładu pracy profesjonalnego pełnomocnika w tej sprawie. W ocenie Sądu zasądzona kwota jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika, gdyż treść obu sporządzonych skarg jest tożsama, zarówno co do zarzutów, jak i ich uzasadnienia.