Wyrok - II SA/Sz 112/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - z dnia 30 września 2025
Teza
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję. zagospodarowanie przestrzenne, Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 16 grudnia 2024 r. nr SKO/PG/420/1501/2024 w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprUchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję. zagospodarowanie przestrzenne, Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 16 grudnia 2024 r. nr SKO/PG/420/1501/2024 w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i popr
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
Role w sprawie
odwołujący
odwołujący / ubezpieczony
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
30 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Przewodniczący
Katarzyna Sokołowska
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 grudnia 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także jako: "Kolegium", "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. - Dz. U. z 2024 r., poz. 572) oraz art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. - Dz. U. z 2023 r., poz. 977, dalej: "u.p.z.p."), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza C. (dalej także jako: "Burmistrz", "organ I instancji") z dnia 7 marca 2024 r. nr [...] (znak: [...]) ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego (warsztatu samochodowego) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...] obręb K., gmina C., wydanej na rzecz A. i P. G. (dalej także jako: "wnioskodawcy").Z uzasadnienia decyzji Kolegium wynika następujący stan faktyczny i prawny sprawy.Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, decyzją z dnia 14 kwietnia 2023 r. nr [...] (znak: [...]) Burmistrz ustalił warunki zabudowy dla wnioskodawców.Od powyższej decyzji odwołanie wniesione zostało przez L. W., J. W., J. S., G. S., A. Z., D. Z., A. E., A. E., I. R., J. R., D. K., M. K., S. M., M. M., P. A. i M. A. - współwłaścicieli działki nr [...]. Odwołujący w odwołaniu wyrazili sprzeciw wydaniu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego - warsztatu samochodowego z uwagi na uciążliwości prowadzonej działalności, hałas, natężenie ruchu, czynniki środowiskowe, czynniki ekologiczne, czynniki porządkowe, troskę o bezpieczeństwo, wzmożony ruch, który będzie spowodowany przyjmowaniem klientów w celu wykonywania usługi warsztatowej, dewastację drogi i pogorszenia jej jakości. Ponadto w odwołaniu wskazano, że nie występuje zabudowa o tej samej funkcji i cechach, pozwalająca na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, linii zabudowy i szerokości elewacji frontowej.Decyzją z dnia 6 października 2023 r. nr [...] Kolegium uchyliło ww. decyzję i zwróciło sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia wskazując m. in. na nieprawidłowości przy przeprowadzeniu analizy urbanistycznej.Wezwaniem z 12 października 2023 r. Burmistrz zobowiązał wnioskodawców do uzupełnienia akt sprawy o egzemplarze kopii mapy ewidencyjnej z zaznaczeniem terenu, którego dotyczyć ma wniosek. Dnia 25 października 2023 r. do organu I instancji wpłynęło pismo A. G., przy którym przekazano egzemplarze kopii mapy ewidencyjnej z zaznaczonym terenem inwestycji.Burmistrz zlecił ponowne przeprowadzenie analizy urbanistycznej i przygotowanie projektu decyzji, a po przeprowadzeniu tych czynności zawiadomieniem z 18 grudnia 2023 r. przesłał projekt decyzji do uzgodnienia do Starostwa Powiatowego w C., Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - Zarządu Zlewni w S. oraz Z. Zarządu Dróg Wojewódzkich w K.. W zakreślonym terminie żaden z podmiotów uzgadniających nie zajął stanowiska w sprawie, co jest równoznaczne z pozytywnym uzgodnieniem projektu decyzji.Zawiadomieniem z 25 stycznia 2024 r. organ I instancji poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a następnie przywołaną na wstępie decyzją z dnia 7 marca 2024 r. ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.Od powyższej decyzji odwołanie wniesione zostało przez L. W., J. W., J. S., G. S., A. Z., D. Z., A. E., A. E., I. R., J. R., D. K., M. K., S. M., M. M., P. A. i M. A.. W uzasadnieniu odwołania wskazali oni na przewidywane uciążliwości prowadzonej działalności związane z hałasem, natężeniem ruchu, czynniki środowiskowe, czynniki ekologiczne, czynniki porządkowe, troskę o bezpieczeństwo, wzmożony ruch, który będzie spowodowany przyjmowaniem klientów w celu wykonywania usługi warsztatowej, przewidywaną dewastację drogi i pogorszenia jej jakości. Wskazano również, że w sąsiedztwie nie występuje zabudowa o tej samej funkcji i cechach, pozwalająca na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, linii zabudowy i szerokości elewacji frontowej.W dalszej części uzasadnienia decyzji Kolegium przywołało treść art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i 5a u.p.z.p. oraz § 3 ust. 2, § 2 pkt 5 i § 4-8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., Nr 164, poz. 1588, dalej: "rozporządzenie").Mając na uwadze powyższe regulacje, organ II instancji podniósł, że w niniejszej sprawie front terenu inwestycji, tj. części działki nr [...] mierzy 82 metry, zaś granice obszaru analizy wyznaczono w promieniu 246 metrów dookoła terenu inwestycji. W ocenie Kolegium, obszar analizy wyznaczono w sposób zgodny z § 3 ust. 2 rozporządzenia. W tak wyznaczonym obszarze analizy znajdują się zabudowane działki, na których znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna, a także zabudowa usługowa na działkach nr [...] i [...] (mechanika pojazdowa). Wobec faktu, że planowana inwestycja polegać ma na budowie budynku o funkcji usługowej (warsztat samochodowy), a w obszarze analizy taka zabudowa występuje, spełniony został wymóg kontynuacji funkcji.Kolegium wskazało również, że w przedmiotowej sprawie ustalono parametr obowiązującej linii zabudowy w odległości 8,0 m od granicy frontu działki, co stanowi przedłużenie linii zabudowy istniejącej na działce nr [...]. Taki sposób ustalenia parametru linii zabudowy jest zgodny z § 4 ust. 1 rozporządzenia. Ponadto, parametr wskaźnika zabudowy ustalono na poziomie 22%. Z danych zawartych w wynikach z analizy urbanistycznej wynika, że średnia wartość parametru wskaźnika zabudowy wynosi 22%, zatem parametr ten ustalono w sposób zgodny z § 5 ust. 1 rozporządzenia. Jeśli chodzi natomiast o parametr szerokości elewacji frontowej to ustalono go w przedziale od 12 do 30,1 m. Z wyników z analizy urbanistycznej wynika, że średnia wartość tego parametru w obszarze analizy wynosi 25,1 m, co po zastosowaniu 20% tolerancji daje przedział od 20,08 do 30,12 metra. W wynikach z analizy urbanistycznej wskazano, że dolną granicę tego parametru ustalono w oparciu o najmniejsze wartości tego parametru występujące w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji. W ocenie Kolegium, parametr szerokości elewacji frontowej wyznaczono w granicach przepisu § 6 rozporządzenia.W niniejszej sprawie parametr górnej krawędzi elewacji frontowej ustalono w przedziale od 4 do 4,5 m. W wynikach z analizy urbanistycznej wskazano, że istniejące w bezpośrednim sąsiedztwie istnieje uskok, w związku z czym parametr ten ustalono w nawiązaniu do zabudowy istniejącej w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji, co jednocześnie jest wartością zbliżoną do średniej z całego obszaru analizy urbanistycznej. Taki sposób wyznaczenia parametru górnej krawędzi elewacji frontowej mieści się, zdaniem Kolegium, w granicach przepisu § 7 ust. 4 rozporządzenia. Z kolei, w kwestii geometrii dachu ustalono, że dach planowanego budynku może być dwuspadowy lub wielospadowy o kącie nachylenia połaci w przedziale od 35° do 45°, z kalenicą równoległą lub prostopadłą do elewacji frontowej i o wysokości do 9 metrów. W wynikach z analizy urbanistycznej wskazano, że w obszarze występują dachy płaskie, dwuspadowe, wielospadowe i kopertowe o kącie nachylenia połaci w przedziale od 15° do 45°, z kalenicami równoległymi i prostopadłymi w stosunku do frontu działki oraz o wysokości w przedziale od 4 do 12 m. W tej sytuacji organ II instancji stwierdził, że parametry geometrii dachu wyznaczono zgodnie z § 8 rozporządzenia.Dalej, Kolegium wskazało, że przed wydaniem kwestionowanej decyzji Burmistrz zwrócił się o uzgodnienie projektu decyzji do Starostwa Powiatowego w C., Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - Zarządu Zlewni w S. oraz Z. Zarządu Dróg Wojewódzkich w K.. Żaden z podmiotów uzgadniających nie wniósł zastrzeżeń do projektu decyzji. Teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej, zaś wnioskodawcy przedłożyli stosowne pisma od dostawców mediów, z których wynika, że uzbrojenie terenu jest wystarczające dla planowanego przedsięwzięcia. W świetle powyższego spełniane zostały wymogi określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p.Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów, dotyczących przewidywanych uciążliwości wynikających z prowadzonej działalności, takich jak hałas, zwiększone natężenie ruchu ulicznego, czynniki środowiskowe, czynniki ekologiczne, czynniki porządkowe, troska o bezpieczeństwo, dewastacja drogi i pogorszenie jej jakości, w ocenie Kolegium, nie mogą one stanowić podstawy do odmowy ustalenia warunków zabudowy. Ustalenie warunków zabudowy jest bowiem etapem wstępnym realizacji inwestycji. Ma ono charakter rozstrzygnięcia ogólnego, zakreślającego ramy, które dopiero muszą być doprecyzowane w dalszej fazie procesu inwestycyjnego, czyli w decyzji o pozwoleniu na budowę, zatwierdzającej konkretne parametry inwestycji podane w projekcie budowlanym, opracowanym zresztą z uwzględnieniem wymogów ustalonych w decyzji w sprawie warunków zabudowy. Nie jest zatem możliwe wydanie decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy ze względu na okoliczność nieprzewidzianą w art. 61 u.p.z.p. Podniesione w odwołaniu zarzuty albo nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym - jak np. zarzut braku kontynuacji funkcji zabudowy - albo dotyczą okoliczności niewymienionych w przepisie art. 61 u.p.z.p. - np. przewidywany hałas czy zwiększenie natężenia ruchu ulicznego - i w związku z tym nie mogą one stanowić podstawy do wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy.Pismem z 14 stycznia 2025 r. J. W. i L. W. złożyli skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wskazując, że wyrażają zgodę na budowę domu jednorodzinnego, ale nie na powstanie warsztatu.W uzasadnieniu skargi strony podniosły, że analizując urbanistycznie teren Burmistrz błędnie określił sąsiedztwo wskazując działkę nr [...], na której znajduje się nie – budynek usługowy, lecz budynek mieszkalny w zabudowie bliźniaczej, oraz działkę nr [...], na której znajduje się zabudowa mieszkalna jednorodzinna z budynkami oznaczonymi jaki "inne", które są pozostałością po niegdyś funkcjonującym tam gospodarstwie - zabudowie zagrodowej - budynki te pełniły i pełnią funkcję budynków garażowych dla maszyn rolniczych. Powyższe działki znajdują się na terenie miejskim (C. ), natomiast działka objęta inwestycją, oraz sąsiednie w całym obszarze analizowanym, pełnią funkcję mieszkalną i znajdują się w m. K. , a więc na terenie wiejskim, którego charakterystyka znacznie odbiega od funkcjonowania miejskiego, dlatego zgoda na lokalizację funkcji usługowej, nietowarzyszącej zabudowie mieszkaniowej, powinna być wykluczona. Wprowadzenie w tę harmonijną przestrzeń zabudowy usługowej godzi bowiem w dobro zarówno mieszkających tam ludzi, jak i ustalenie sposobu zagospodarowania terenu dla tego kwartału urbanistycznego. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C., obowiązującym w chwili wydania decyzji, przeznaczenie tego kwartału opisane jest jako MN – zabudowa jednorodzinna.Zdaniem skarżących, niedopuszczalne jest takie zanalizowanie terenu, które niejako zmierza do "poszukiwania" obiektów budowlanych, które dadzą podstawę do uzasadnienia planowanego zamierzenia inwestycyjnego w parametrach określonych we wniosku. Ponadto, w ich ocenie, planowana inwestycja jest również niezgodna w stosunku do linii zabudowy – analiza nie wyjaśnia skąd takie, a nie inne ustalenie oraz szerokości elewacji frontowej – do ustalenia tego parametru zostały celowo dołączone kilkudziesięciorodzinne bloki mieszkalne.Ponadto, w ocenie skarżących, ustalenie właściwej ilości miejsc parkingowych w granicach własnej działki jest nieadekwatne do rodzaju planowanej działalności, punkt 2.5 decyzji jest przepisem "martwym", a ponadto inwestycja nie posiada dostępu do wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, nie zwymiarowano linii zabudowy na załączniku graficznym, w preambule decyzji podano błędną podstawę prawną pomijając art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p. oraz nie dokonano uzgodnienia z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym.Mając na uwadze powyższe, skarżący wnieśli o uchylenie decyzji Kolegium w całości.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2025 r. Sąd odrzucił skargę J. W..Pismem z 17 września 2025 r. uczestnicy postępowania A. i P. G. wnieśli o oddalenie skargi i przeprowadzenie dowodu z załączonych do pisma fotografii na okoliczność stanu drogi dojazdowej do działki nr [...].Na rozprawie w dniu 30 września 2025 r. skarżący podtrzymał skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. A. i P. G. wnieśli o oddalenie skargi i przeprowadzenie dowodu, jak w piśmie z 17 września 2025 r. Sąd, postanowieniem, działając na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., przeprowadził dowód z ww. fotografii.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Na mocy art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).Przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza C. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego (warsztatu samochodowego) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...].W myśl art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130) wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;1a) teren jest położony na obszarze uzupełnienia zabudowy;2) teren ma dostęp do drogi publicznej;3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;(...)W art. 61 ust. 5a u.p.z.p. stanowi się natomiast, iż w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół terenu, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1a, na kopii mapy zasadniczej lub mapy ewidencyjnej dołączonej do wniosku o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany w odległości równej trzykrotnej szerokości frontu terenu, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1a, jednak nie mniejszej niż 50 m oraz nie większej niż 200 m, i przeprowadza na nim analizę cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 1a. Przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej, drogi wewnętrznej lub granicy działki obciążonej służebnością drogową, z której odbywa się główny wjazd na działkę.W związku z powyższym, wydanie decyzji o warunkach zabudowy uzależnione jest od istnienia co najmniej jednej działki sąsiedniej, dostępnej z tej samej drogi publicznej oraz zabudowanej w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu.Jak podkreśla się w doktrynie, przepis ten wprowadza do polskiego systemu prawnego zasadę dobrego sąsiedztwa, uzależniającą zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania przestrzennego.Zakres dokonywanej analizy urbanistyczno-architektonicznej zależy od charakteru zamierzonego i zgłoszonego we wniosku przedsięwzięcia inwestycyjnego. W rozpatrywanej sprawie inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego (warsztatu samochodowego) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Zatem w kontrolowanej sprawie trzeba m.in. rozstrzygnąć z punktu widzenia tzw. zasady dobrego sąsiedztwa, czy co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy.W związku z powyższymi ustaleniami, w rozpoznawanej sprawie istotą ustaleń i analizy powinna być szczegółowa, uzasadniona, niearbitralna ocena funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu realizowanej na nieruchomościach znajdujących się w obszarze analizowanym oraz rozstrzygnięcie, czy w przypadku planowanej inwestycji, można mówić o kontynuacji funkcji z obszaru analizowanego.W powyższym zakresie, skarżący w odwołaniu podnosili, że Burmistrz "błędnie określił sąsiedztwo" wskazując działkę [...] (na której znajduje się nie budynek usługowy, ale budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej) oraz działkę [...] na której znajduje się zabudowa mieszkalna jednorodzinna z budynkami oznaczonymi jaki "inne", które są pozostałością po niegdyś funkcjonującym tam gospodarstwie - zabudowie zagrodowej - budynki te pełniły i pełnią funkcję budynków garażowych dla maszyn rolniczych. Nadmieniali także, że wprawdzie jest tam reklama hydraulika mieszkającego w innej miejscowości, ale nie znaczy, że budynek, na którego podwórku jest reklama funkcjonuje jako usługowy.W zakresie powyższego stanowiska Kolegium w swojej decyzji wskazało, iż zarzut braku kontynuacji funkcji zabudowy nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Organ nie wskazał jednak o jaki materiał dowodowy chodzi i na jakiej podstawie ustalił, spełnienie przez planowaną inwestycję wymogów przewidzianych w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.Jak natomiast wynika z analizy będącej podstawą wydania decyzji o warunkach zabudowy sporządzający ją urbanista stwierdził, iż objęte analizą działki są zabudowane; zabudowę stanowią budynki mieszkalne i usługowe do ma wynikać z punkt 3, tabela nr 1. Na tej podstawie określił, iż planowana budowa jest zatem kontynuacją istniejącej w obszarze analizowanym funkcji usługowej mechaniki pojazdowej. Uznano, że przy zastosowaniu ograniczeń ustalonych w punkcie 2.5.2 decyzji, działalność taka może współistnieć bezkonfliktowo z funkcją mieszkalną jednorodzinną występującą na sąsiednich działkach przylegających do wspólnej działki nr [...], pełniącej rolę drogi wewnętrznej. Z kolei w we wskazanej wyżej tabeli urbanista opisał przeznaczenie działek opisując stwierdzoną przez siebie funkcję zabudowy jako "mieszkalna jednorodzinna" lub "usługowa". Przy czym działalność usługową przypisano jedynie w odniesieniu do 2 działek tj. [...] i [...]. Do analizy dołączono też fotografie przyporządkowane poszczególnym działkom, mające obrazować ich wygląd.Wobec zarzutów odwołania oraz przedstawianej w odwołaniu argumentacji negującej funkcję usługową oraz również popartą dokumentację fotograficzną wskazanych przez urbanistę działek mających realizować funkcję usługową organ administracji winien był podjąć działania zmierzające do weryfikacji danych podanych przez urbanistę czy to uzyskując dodatkowe wyjaśniania od autora analizy czy w inny sposób gromadząc dane dotyczące działek wskazanych w analizie, a następnie dokonać wnikliwej oceny zasadności zgłoszonego zarzutu co do wadliwości analizy w powyżej zakresie. Tymczasem takich działań całkowicie zaniechano poprzestając na ogólnikowym stwierdzeniu poprawności analizy. Przypomnieć należy w tym miejscu, iż na podstawie art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto na zasadzie art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy a następnie w myśl art. 80 k.p.a. na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Wreszcie powyższe działanie organu powinno zostać należycie udokumentowane w aktach postępowania oraz odzwierciedlone w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.).Jako zasadę należy przyjąć, że w zakresie kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa (taki sposób użytkowania obiektu budowlanego), która nie godzi w zastany stan rzeczy. Nowa zabudowa (nowy sposób użytkowania) jest dopuszczalna o ile można ją pogodzić z już istniejącą funkcją. Przestaje zaś być dopuszczalna dopiero z momentem wykazania wyraźnej sprzeczności. Kontynuacja funkcji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., nie oznacza tożsamości, lecz umożliwia uzupełnianie funkcji istniejącej o zagospodarowanie uznawane za uzupełniające i nie wchodzące z nią w kolizję. Zarówno w sytuacji, gdy planowana inwestycja powtarza jeden z istniejących w obszarze analizowanym sposobów zagospodarowania, jak i w sytuacji, gdy stanowi uznawane uzupełnienie którejś z istniejących funkcji, dające się z nią pogodzić i z nią nie kolidujące, warunek kontynuacji funkcji jest spełniony (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012r., sygn. akt II OSK 586/11).Wobec powyższego w ocenie Sądu, skoro ani w oparciu o analizę ani w oparciu o inne dowody zgromadzone w sprawie nie jest możliwe dokonanie oceny prawidłowości ustaleń poczynionych w powyższym przedmiocie przez urbanistę oraz zasadności zarzutów przedstawionych w tym zakresie przez skarżących w odwołaniu skarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie mogą się ostać w obrocie prawnym. Niezbędne jest bowiem poczynienie dodatkowych ustaleń w powyższym zakresie oraz należycie wnikliwa ocena zasadności zarzutu odwołania co do spełniania przez planowaną inwestycję wymogów art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy w zakresie kontynuacji funkcji.Natomiast w zakresie innych zarzutów skargi, należy dostrzec, iż przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wymagają dla ustania warunków zabudowy zgody innych stron postępowania a inwestorzy, w tym przypadku właściciele działki inwestycyjnej, są uprawnieni do wykonywania swojego prawa na nieruchomości stanowiącej ich własność na zasadach określonych w ustawach. Jeśli chodzi do wykorzystanie drogi wewnętrznej należy dostrzec, iż w toku wydawania warunków zabudowy badane jest to czy teren inwestycyjny ma dostęp do drogi publicznej, co w przedmiotowej sprawie niewątpliwe ma miejsce. Kwestia dbałości o bezpieczeństwo korzystających drogi należy do obowiązków zarządcy drogi czy też - jak w rozpatrywanym przypadku - jej współwłaścicieli. Kwestia bezpieczeństwa na drodze oraz jej stanu pozostaje poza zakresem sprawy administracyjnej o ustalanie warunków zabudowy. Jeśli chodzi o zasady wyznaczania obszaru analizowanego to wynikają one z przepisów powszechnie obowiązujących i Sąd nie dopatrzył się wadliwości działania urbanisty w powyższym zakresie. To, że obszar analizowany obejmuje "kilka ulic, również w różnych miejscowościach" nie daje podstaw do podważania działania urbanisty, który miał obowiązek wyznaczenia obszaru analizowanego w sposób przewidziany w przepisach powszechnie obowiązujących - i jak trafnie oceniło Kolegium - uczynił to prawidłowo. W szczególności całkowicie niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia prawa z uwagi na brak uzgodnienia decyzji z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym. Wprawdzie w myśl art. 53 ust. 4 pkt 2a ustawy decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z właściwym organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej - pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, jednak powyższy przepis nie ma zastosowania do postępowań wszczętych przez jego wejściem w życie tj. przed 24 września 2024 r. W rozpatrywanej sprawie postepowanie zostało wszczęte w dniu 17 stycznia 2023 r.Natomiast co do zasady zgodzić należy się z tezą skargi, iż takie ustalania jak zawarte w pkt 2.5 decyzji określające szczegółowo przedmiot działalności warsztatu samochodowego czy godziny jego otwarcia nie znajdują oparcia w art. 54 ustawy i nie powinny być zawierane w decyzji ustającej warunki zabudowy.Konkludując, w ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz utrzymująca ją w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane przynajmniej przedwcześnie bez wyjaśnienia niezbędnych okoliczności sprawy. Tym samym organy naruszyły przepisy postępowania w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.Przywołane w uzasadnieniu wyroki dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: www.orzeczenia.nsa gov.pl.. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.Przywołane w uzasadnieniu wyroki dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: www.orzeczenia.nsa gov.pl.