Wyrok - III FSK 352/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 30 września 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Podatkowe postępowanie, egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dominik Gajewski (sprawozdawca), Sędzia NSA Jacek Pruszyński, Sędzia NSA Bogusław Woźniak, po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1440/24 w sprawie ze skargi F. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w WarOddalono skargę kasacyjną. Podatkowe postępowanie, egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dominik Gajewski (sprawozdawca), Sędzia NSA Jacek Pruszyński, Sędzia NSA Bogusław Woźniak, po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1440/24 w sprawie ze skargi F. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w War
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Bogusław Woźniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 16 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1440/24 w sprawie ze skargi F.C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: DIAS) z 29 kwietnia 2024 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, uchylił zaskarżone postanowienie w części uchylającej postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. [...] (dalej: NUS) z 19 lutego 2024r. i umarzającej postępowanie przed tym organem, w pozostałej części skargę oddalił.Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł pełnomocnik organu na podstawie art. 173 § 1 i art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), zaskarżając wyrok w części w jakiej Sąd uchylił postanowienie DIAS z 29 kwietnia 2024 r., uchylające postanowienie NUS z 19 lutego 2024 r. i umarzającej postępowanie przed tym organem. Jednocześnie wniesiono o uchylenie wyroku w tej części oraz o oddalenie skargi w tym zakresie, zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a. zrzeczono się przeprowadzenia rozprawy.Zarzucono zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa procesowego:1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 26 § 1, art. 34 § 2 i § 3 oraz art. 18 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r., poz. 2505; dalej u.p.e.a.), w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, oraz2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8 § 1, art. 61 § 1, art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: k.p.a.), w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.W niniejszej sprawie brak jest odpowiedzi na skargę kasacyjną.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu biorąc pod rozwagę nieważność postępowania (art. 183 § 1 i 2 p.p.s.a.), nie stwierdził podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, a zarzuty kasacyjne nie podważają prawidłowości zaskarżonego wyroku. Skarga kasacyjna została zatem zbadana według reguły związania zarzutami w niej zawartymi (art. 183 § 1 ab initio p.p.s.a.). W tym zakresie okazała się niezasadna i dlatego została oddalona.Przedmiotem zaskarżenia jest wyrok na postanowienie wydane w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:1) nieistnienie obowiązku;2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1,c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;3) błąd co do zobowiązanego;4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są wskazane w sposób enumeratywny i stanowią sformalizowany środek prawny służący ochronie zobowiązanego. Wniesienie zarzutów wszczyna postępowanie zmierzające do ich rozpoznania i rozstrzygnięcia. Zarzuty mogą być oparte tylko na podstawach wyczerpująco uregulowanych w art. 33 u.p.e.a. Konieczność wskazania zarzutów spoczywa na zobowiązanym.Istota sporu sprowadza się do oceny, czy zarzut Skarżącego odnosił się do tytułu wykonawczego z dnia 20.12.2024 r. w wyniku czego zarzut powinien zostać merytorycznie rozpatrzony.Podczas gdy organ I instancji oddalił zarzutów złożonych na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z 20 grudnia 2023 r., to w postępowaniu organu odwoławczego odczytano treść pisma skarżącego zgłaszającego zarzuty do postępowania egzekucyjnego w sposób dosłowny uznając, że żądanie strony nie dotyczy tytułu wykonawczego, na podstawie którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Dodatkowo uzasadniające przedmiotowe postępowanie autor skargi kasacyjnej wyjaśnił, iż na podstawie każdego tytułu wykonawczego wszczynane jest i prowadzone odrębne, niezależne od siebie postępowanie egzekucyjne, co wynika bezpośrednio z art. 26 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne wszczyna się na wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji administracyjnej i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego.Tak sformalizowane podejścia organu odwoławczego, w okolicznościach niniejszej sprawy, nie jest trafne. Zobowiązany sygnalizował, że nie ma pewności co do tego, czy w którymś z tytułów błędnie wpisano datę wystawienia, czy też wystawiono dwa odrębne tytuły wykonawcze i jakie są miedzy tytułami wykonawczymi relacje, to znaczy który ostatecznie pozostaje w obrocie prawnym.Rozpoznając sprawę Sąd I instancji prawidłowo ocenił, iż zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego, jak zasada praworządności (art. 6), zasada uwzględniania słusznego interesu obywateli (art. 7), czy zasada zaufania (art. 8 § 1) wymagają, aby w ramach interpretacji oświadczenia woli skarżącego kierować się na istotę sprawy, a nie jej oznaczenie. Wobec tego omyłkowe oznaczenie żądania strony nie powinno jej szkodzić, a uwzględnienia wymaga intencja sporządzającego pismo.Zatem należy ocenić, iż Sąd I instancji zasadnie uznał, iż organ nie miał podstaw by uchylić postanowienie organu pierwszej instancji w części dotyczącej oddalenia zarzutów egzekucyjnych oraz umorzyć postępowanie przed tym organem we wskazanej części. Nie sposób podzielić poglądu autora skargi kasacyjnej, wedle którego przyjęcie, iż pisma zobowiązanego odnoszą się do egzekucji prowadzonej na postawie obu tytułów wykonawczych stanowi wyjście poza zakres żądań Strony zawartych w piśmie z 8.01.2024 r., nie znajduje żadnego uzasadnienia i stanowi naruszenia art. 61 § 1 k.p.a. co do treści żądania, w stopniu mającym zasadnicze znaczenie dla sprawy i jej zakresu.Taka interpretacja prawa słusznie została uznana przez WSA za godzącą w ww. zasady prawa w efekcie czego zobowiązany został pozbawiony wypowiedzi organów co do zasadności zgłaszanych zarzutów. Nie bez znaczenia są także szczególne okoliczności rozpoznawanej sprawy, które należy uwzględnić w tym okoliczności związane z kolejno wystawianymi tytułami wykonawczymi, a przede wszystkim bliskością dat poszczególnych czynności.Wobec tego Sąd I instancji zasadnie stwierdził, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 34 § 2-3, a także art. 18 pkt 2 u.p.e.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 k.p.a.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.SNSA Jacek Pruszyński SNSA Dominik Gajewski SNSA Bogusław Woźniak. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.SNSA Jacek Pruszyński SNSA Dominik Gajewski SNSA Bogusław Woźniak