Wyrok - II SA/Bk 886/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku - z dnia 30 września 2025
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi M. D. i I. D. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 18 marca 2025 r. nr WOP.7721.16.2025.TN w przedmiocie nakazania wykonania określOddalono skargę. Budowlane prawo, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi M. D. i I. D. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 18 marca 2025 r. nr WOP.7721.16.2025.TN w przedmiocie nakazania wykonania określ
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
odwołujący / ubezpieczony
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Przewodniczący
Anna Bartłomiejczuk
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 12 marca 2025 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku (dalej: "PINB") zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie przebudowy mieszkania nr [...] położonego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. F. [...] w B.W dniu 8 kwietnia 2024 r. przedstawiciele PINB przeprowadzili oględziny lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym przy ul. F. [...] w B. Ustalono wówczas, że lokal ten (o powierzchni 69,92 m2) został podzielony na cztery niezależne mieszkania, posiadające wspólny korytarz wewnętrzny. Pierwszy z wydzielonych lokali znajdujący się po prawej stronie od wejścia prowadzącego z klatki schodowej, składa się z pokoju z aneksem kuchennym oraz łazienki o łącznej powierzchni około 19,8 m2. Pokój wyposażony jest w dwuosobowe łóżko; aneks kuchenny wyposażony jest w lodówkę, płytę elektryczną oraz zlewozmywak. W pokoju z aneksem nie stwierdzono kanału wentylacji grawitacyjnej. Łazienka wyposażona jest w pralkę, prysznic, wc, umywalkę oraz grzejnik elektryczny. W ww. pomieszczeniu znajduje się pompo-rozdrabniacz do ścieków oraz kratka wentylacji grawitacyjnej. Drugi lokal mieszkalny, zlokalizowany po lewej stronie od wejścia, składa się z pokoju z aneksem kuchennym i łazienki o łącznej powierzchni około 12,8 m2. Pokój wyposażony jest w kanapę, szafkę i stolik. W aneksie kuchennym znajdują się lodówka, dwupalnikowa płyta elektryczna oraz zlewozmywak. Łazienka wyposażona jest w pralkę, umywalkę, prysznic oraz wc. W ww. pomieszczeniu znajdują się liczniki wody. W pokoju z aneksem oraz w łazience znajdują się kratki wentylacji grawitacyjnej. Lokal nr 3 (drugi po lewej stronie od wejścia) składa się z pokoju z aneksem oraz łazienki o łącznej powierzchni około 12,4 m2. Pokój wyposażony jest w szafę, szafkę rtv, telewizor (zgodnie z wyjaśnieniami właścicieli lokalu stanowi on własność lokatora) oraz kanapę rozkładaną. Aneks kuchenny wyposażony jest w lodówkę dwupalnikową, płytę elektryczną oraz zlewozmywak. W pomieszczeniu brak jest kratki wentylacji grawitacyjnej. Łazienka przynależna do ww. lokalu wyposażona jest w prysznic, pralkę, wc, umywalkę, grzejnik elektryczny oraz pompo-rozdrabniacz do ścieków. W łazience znajduje się kratka wentylacyjna o wymiarach 8 cm x 17 cm. Czwarty lokal mieszkalny, zlokalizowany jako drugi po prawej stronie od wejścia, składa się z pokoju z aneksem oraz łazienki o łącznej powierzchni około 16,6 m2. Pokój wyposażony jest w szafę i kanapę rozkładaną. Aneks kuchenny wyposażony jest w lodówkę, mikrofalówkę, zlewozmywak oraz dwupalnikową kuchenkę elektryczną, która w czasie oględzin nie była podłączona do prądu. Łazienka wyposażona jest w pralkę, prysznic, wc, umywalkę oraz grzejnik elektryczny. W pomieszczeniu łazienki znajduje się kratka wentylacji grawitacyjnej, natomiast w pokoju z aneksem brak jest wentylacji grawitacyjnej. Lokal ten posiada balkon. W korytarzu o powierzchni około 5,7 m2 stanowiącym część wspólną dla czterech wydzielonych lokali mieszkalnych, znajduje się tablica elektryczna. Obecni w trakcie oględzin współwłaściciele ww. nieruchomości lokalowej – M.D. i I.D. oświadczyli, że zakupili lokal mieszkalny nr [...] zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. F. [...] w B. w lutym 2020 r. w stanie obecnym. Od dnia zakupu nie przeprowadzali w nim żadnych prac budowlanych ani remontowych. Z przeprowadzonych oględzin sporządzono protokół, do którego załączono wykonaną wówczas dokumentację fotograficzną oraz rzut sytuacyjny ww. lokalu w stanie obecnym (k. 50 akt organu I instancji).Do akt pozyskano: akt notarialny z dnia [...] lutego 2020 r. (rep. A nr [...]) stanowiący umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] stanowiącego odrębną własność, położonego w budynku wielolokalowym przy ul. F. [...] w B., składającego się z trzech izb o łącznej powierzchni użytkowej 69,92 m2, cztery opinie kominiarskie z marca 2024 r., protokół z pomiarów rezystencji izolacji instalacji elektrycznej z kwietnia 2024 r., protokół z pomiarów skuteczności ochrony przeciwpożarowej w instalacjach elektrycznych zabezpieczonych wyłącznikami ochronnymi różnicoprądowymi z kwietnia 2024 r., protokół z pomiarów skuteczności ochrony przeciwpożarowej w instalacjach elektrycznych zabezpieczeniami nadprądowymi z kwietnia 2024 r. oraz rzut sytuacyjny ww. lokalu w stanie pierwotnym (k. 14 akt organu I instancji).Pismem z dnia 11 kwietnia 2024 r. pełnomocnik właścicieli ww. lokalu wskazała, że funkcja lokalu ani sposób jego użytkowania nigdy nie zostały zmienione, bowiem nadal jest on jednym lokalem mieszkalnym o tej samej powierzchni użytkowej. Nie wyodrębniono z niego nowych oddzielnym mieszkań w rozumieniu przyjętym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2022, poz. 1225 ze zm. dalej: "warunki techniczne"), a jedynie pokoje o zwiększonym standardzie. Pomieszczenia te nie dysponują samodzielnymi wejściami do klatki schodowej i nie spełniają kryterium z § 94 warunków technicznych, w związku z czym nie mogą być uznane za oddzielne lokale mieszkalne. W związku zaś z tym, że w mieszkaniu nie przebudowano elementów konstrukcyjnych budynku, poprzedni właściciel nie musiał dysponować pozwoleniem na wykonanie robót budowlanych.Postanowieniem z dnia 5 września 2024 r. nr NB.1.5160.19.2024.KM, wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2024, poz. 725 ze zm.; dalej: "P.b.") PINB nałożył na właścicieli przedmiotowego lokalu mieszkalnego obowiązek sporządzenia i dostarczenia do siedziby PINB ekspertyzy technicznej w zakresie wskazania zakresu oraz sposobu wykonania robót budowlanych, które należy wykonać aby doprowadzić ww. mieszkanie do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami w tym z warunkami technicznymi.Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "PWINB") postanowieniem z dnia 24 października 2024 r. nr WOP.7722.89.2024.TN uchylił ww. postanowienie i umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do przedłożenia ekspertyzy technicznej, z uwagi na brak podstaw do zastosowania art. 81c ust. 2 P.b.Na ww. postanowienie skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który wyrokiem z dnia 28 stycznia 2025 r. II SA/Bk 775/24 orzekł o jej oddaleniu.Decyzją z dnia 21 stycznia 2025 r. nr PINB.5160.14.2025.KM PINB działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 P.b. nałożył na M.D. i I.D. obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. F. [...] w B. do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami przez: likwidację trzech dodatkowych aneksów kuchennych i całkowity demontaż instalacji wodno-kanalizacyjnych wykonanych na potrzeby ww. aneksów kuchennych (pkt 1); wykonanie próby szczelności instalacji sanitarnych oraz przeglądów kominowych (pkt 2). Organ zobowiązał ponadto właścicieli przedmiotowego lokalu do przedłożenia oświadczenia osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane o prawidłowym wykonaniu ww. robót budowlanych, tj. w sposób zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi oraz wiedzą techniczną (pkt 3); zaś w pkt 4 zakreślił termin wykonania ww. obowiązków do 30 czerwca 2025 r.W uzasadnieniu decyzji PINB wskazał, że po przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego uznano, że w wyniku przebudowy przedmiotowego lokalu mieszkalnego powstały cztery samodzielne lokale mieszkalne mieszczące się w definicji mieszkania z § 3 pkt 9 warunków technicznych. Stwierdzono również, że powstałe mieszkania naruszają warunki techniczne w zakresie minimalnej powierzchni użytkowej wskazanej w § 94 warunków technicznych, wynoszącej nie mniej niż 25 m2. Natomiast lokal mieszkalny nr 1, 3 i 4 narusza również § 93 warunków technicznych w zakresie braku dostępu do wentylacji w pokojach z aneksem.Organ uznał, że przebudowa opisanego mieszkania spowodowała zmianę parametrów użytkowych, gdyż powstały cztery odrębne mieszkania. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 7a P.b., przez pojęcie przebudowy należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których, następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Zgodnie z art. 29 ust. 4 pkt 1a P.b. nie wymaga się decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 P.b. na wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynków, których budowa wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, z wyłączeniem przebudowy przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych. Zgodnie z art. 29 ust. 4 pkt 3d P.b. nie wymaga również decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 P.b. wykonywanie robót budowlanych polegających instalowaniu wewnątrz i na zewnątrz użytkowanego budynku instancji (z wyłączeniem instalacji gazowych). W ocenie organu, mimo że roboty budowlane wykonane w przedmiotowym mieszkaniu nie wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, muszą być one zgodne z obowiązującymi przepisami, w tym z warunkami technicznymi.Decyzją z dnia 18 marca 2025 r. nr WOP.7721.16.2025.TN, wydaną na skutek rozpatrzenia odwołania wniesionego od powyższej decyzji PINB przez pełnomocnika właścicieli mieszkania, PWINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości, jak również szczegółowo zostały wskazane przepisy techniczno-budowlane, które zostały naruszone wskutek dokonanej przebudowy mieszkania. Prawidłowo zatem nałożono na właścicieli mieszkania obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia przedmiotowego lokalu mieszkalnego do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami. PWINB podkreślił, że zaskarżona decyzja nie naruszyła prawa właścicieli mieszkania do dowolnej aranżacji mieszkania, bowiem przed jej wydaniem organ I instancji zawiadomił strony postępowania o możliwości zajęcia stanowiska w przedmiocie oczekiwanej aranżacji mieszkania, przy zastrzeżeniu jej zgodności z przepisami. Po zapoznaniu się z aktami sprawy pełnomocnik odwołujących się nie zgłosiła żadnych uwag.Odnosząc się do treści odwołania PWINB wyjaśnił, że nie można uznać, że w przedmiotowym lokalu nie wyodrębniono osobnych mieszkań, a jedynie zwiększono standard poszczególnych pokoi, wyposażając je w dodatkowe aneksy kuchenne i łazienki. Organ wyjaśnił, że ocena dowodów w postępowaniu administracyjnym nie jest oparta na uznaniu organu, lecz opiera się na czynnościach dowodowych, podczas których rejestrowane są okoliczności faktyczne, które istnieją rzeczywiście i obiektywnie. Zarówno z treści protokołu oględzin z dnia 8 kwietnia 2024 r., jak i z protokołu kontroli PWINB z dnia 9 października 2024 r. wynika, że w ww. mieszkaniu wyodrębnione zostały cztery niezależne lokale mieszkalne. Lokal mieszkalny nr 23 został fizycznie podzielony na cztery niezależnie funkcjonujące mieszkania, posiadające drzwi zewnętrze (każde), odrębne łazienki i aneksy kuchenne oraz instalacje elektryczne z osobnymi licznikami energii. Z okoliczności sprawy wynika też, że każde z czterech mieszkań wynajmowane jest osobno innym najemcom. W konsekwencji organy nadzoru budowlanego nie mogą przyjąć postulowanej w odwołaniu fikcji, że nadal jest to jeden lokal mieszkalny o zwiększonym standardzie. Powołując się na orzecznictwo tut. sądu organ wskazał ponadto, że organy mają obowiązek operować językiem prawnym i definicjami określonymi w aktach prawa powszechnie obowiązującego, a więc m.in. definicją "przebudowy". Organ zauważył również, że fakt, że mamy do czynienia z przebudową w rozumieniu art. 3 pkt 7a P.b. nie pozostaje w konflikcie z twierdzeniem odwołujących się o "podniesieniu standardu mieszkania", czy też wykorzystaniu go w "maksymalnie efektywny i satysfakcjonujący sposób".Skargę na ww. decyzję wnieśli do sądu administracyjnego M.D. i I.D. reprezentowani przez pełnomocnika. W skardze zakwestionowali przedmiotową decyzję w całości i zarzucili jej naruszenie:1. art. 8 k.p.a. przez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, wobec wydania rozstrzygnięcia z uwzględnieniem restrykcyjnych rozwiązań, tj. zaakceptowania nałożenia na skarżących m.in. obowiązku likwidacji trzech aneksów kuchennych, całkowitego demontażu instalacji wodno-kanalizacyjnych wykonanych na potrzeby ww. aneksów kuchennych, podczas gdy:a. wbrew twierdzeniom organu, w mieszkaniu nie dokonano podziału i przebudowy mieszkania, skutkującego powstaniem czterech mniejszych mieszkań, a zwiększono jedynie standard pokoi,b. w świetle okoliczności sprawy możliwe było zastosowanie przez organ mniej restrykcyjnych rozwiązań, m.in. nałożenie na właścicieli mieszkania obowiązku likwidacji z pokoi jedynie kuchenek elektrycznych, a nie likwidacji całych aneksów kuchennych,- w związku z czym organ wydał rozstrzygnięcie z naruszeniem zasady proporcjonalności.2. art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.c. przez zaakceptowanie przez organ II instancji sformułowania treści obowiązków obciążających skarżących w sposób nieprecyzyjny i nie wskazujący jakie dokładnie czynności/roboty strony powinni podjąć celem wykonania nałożonych obowiązków i co organ rozumie przez pojęcie "likwidacji aneksów kuchennych", podczas gdy organ nakładający na obywatela w drodze decyzji obowiązek jest obowiązany sformułować go w sposób precyzyjny i nie budzący wątpliwości, tak aby strona miała pewność, że podejmuje właściwe kroki zmierzające do wykonania decyzji, w konsekwencji czego w niniejszej sprawie organ załatwił sprawę z pominięciem słusznego interesu obywateli, pozostawiając ich w stanie niepewności co do ewentualnych czynności, które powinni oni podjąć celem wykonania obowiązków;3. art. 7 k.p.a. przez:a. dokonanie przez organ ustaleń faktycznych na niekorzyść strony i przyjęcie, że z mieszkania wydzielono cztery samodzielne lokale mieszkalne niespełniające wymagań technicznobudowlanych przewidzianych prawem, w związku z czym konieczne jest wykonanie wskazanych w decyzji robót budowlanych w celu doprowadzenia lokalu do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, podczas gdy mieszkanie, będące przedmiotem zaskarżanej decyzji, stanowi jeden lokal mieszkalny, z którego nie wyodrębniono nowych oddzielnych mieszkań tylko zwiększono standard poszczególnych pomieszczeń, a zgodnie z przepisami i linią orzeczniczą, właściciel może dowolnie zaaranżować, a nawet przebudować swój lokal mieszkalny, o ile wskutek jego działań nie dojdzie do naruszenia powszechnie obowiązujących przepisów,b. utrzymanie w mocy decyzji nakładającej na skarżących obowiązki zbyt restrykcyjne i nieadekwatne do zaistniałej sytuacji, podczas gdy w świetle okoliczności sprawy możliwe było nałożenie na skarżących obowiązków mniej restrykcyjnych, w konsekwencji czego organ załatwił sprawę z pominięciem słusznego interesu obywateli,c. dokonanie przez organ ustaleń faktycznych na niekorzyść strony i uznanie przez organ, że celem doprowadzenia lokalu do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami konieczna będzie m.in. "likwidacja trzech dodatkowych aneksów kuchennych, całkowity demontaż instalacji wodnokanalizacyjnych wykonanych na potrzeby ww. aneksów kuchennych", podczas gdy możliwe było zastosowanie rozwiązań znacznie mniej restrykcyjnych i mniej uciążliwych dla skarżących, ograniczających się jedynie do likwidacji niepodłączonych do prądu kuchenek elektrycznych z pokoi, a tym samym organ podjął zbyt daleko idącą ingerencję w prawo właścicieli do aranżacji ich własnego mieszkania w konsekwencji czego w niniejszej sprawie organ załatwił sprawę z pominięciem słusznego interesu obywateli4. art. 11 k.p.a. przez nienależyte wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ utrzymując w mocy skarżoną decyzję nakazującą wykonanie określonych decyzją prac oraz poprzestanie na niewystarczająco wyjaśnionych faktach powołanych przez organ I instancji oraz nieuwzględnienie; rozmiaru prac, do wykonania których zobowiązany zostali decyzją skarżący, skutków wykonania tychże prac, kosztów ich wykonania, które w ocenie skarżących będą znaczne i są nieproporcjonalnie duże do wagi naruszeń stwierdzonych przez organy nadzoru, co doprowadziło do błędnego utrzymania w mocy decyzji organu I instancji;5. art. 77 k.p.a. przez:a. niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy i zaniedbanie obowiązku właściwego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w szczególności poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu przez organ decyzji, że wykonane prace nie doprowadziły do przebudowy oraz podziału mieszkania na 4 mniejsze samodzielne lokale mieszkalne, a skutkowały jedynie podwyższeniem standardu poszczególnych pokoi znajdujących się w mieszkaniu;b. dokonanie przez organ dowolnej interpretacji pojęcia "samodzielności lokalu" w oparciu o wybrane wymogi techniczne przewidziane w warunkach technicznych, a w oderwaniu od wymogu samodzielności lokalu w sensie prawnym (prawnego wyodrębnienia lokali), co poskutkowało przyjęciem przez organ, że 4 pokoje znajdujące się w mieszkaniu są samodzielnymi lokalami mieszkalnymi niespełniającymi standardów w zakresie wymaganego metrażu oraz warunków techniczno-budowlanych, co w konsekwencji wiązało się z zaakceptowaniem nałożenia na skarżących restrykcyjnych obowiązków przewidzianych w treści decyzji,c. niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy i niepodjęcie próby ustalenia przez organ, w którym roku dokonano rzekomej przebudowy mieszkania, w wyniku której wydzielono pokoje o podwyższonym standardzie, w konsekwencji czego organ nie ustalił czy przepisy warunków technicznych, dotyczące budynków wielorodzinnych w nim przewidziane mają w ogóle zastosowanie w niniejszej sprawie,6. art. 107 § 3 k.p.a. przez niedostateczne uzasadnienie przez organ decyzji w zakresie wskazania i wyjaśnienia dlaczego zdaniem organu celowe jest dokonanie przez skarżących robót budowlanych w postaci likwidacji trzech dodatkowych aneksów kuchennych, całkowitego demontażu instalacji wodno-kanalizacyjnych wykonanych na potrzeby ww. "aneksów kuchennych", tj. na jakiej podstawie organ zaakceptował decyzję organu I instancji, że dokonanie akurat tych robót budowlanych będzie konieczne celem doprowadzenia lokalu mieszkalnego do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, zwłaszcza wobec niewyjaśnienia przez organy co rozumieją one poprzez pojęcie "likwidacji trzech aneksów kuchennych" i jakie konkretnie roboty wchodzą w zakres takiego obowiązku, w wyniku czego skarżący pozostają niepewni co do zakresu czynności, które powinni podjąć celem wykonania decyzji, a w konsekwencji poprzez takie uzasadnienie decyzji, które uniemożliwia sądowi kontrolę rozstrzygnięcia7. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy skarżonej decyzji w sytuacji, gdy organ II instancji powinien uchylić ją w całości i umorzyć postępowanie, bowiem decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania;8. art. 3 pkt 7a P.b. przez błędne zinterpretowanie przez organ pojęcia przebudowa oraz uznanie, że nastąpiła przebudowa mieszkania w sytuacji, gdy dokonane przez poprzednich właścicieli mieszkania prace nie były przebudową a jedynie podwyższeniem standardu mieszkania, który jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa;9. art. 51 ust. 7 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. przez ich zastosowanie i nałożenie na skarżących obowiązku wykonania do dnia 30 czerwca 2025 r. określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia lokalu mieszkalnego do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, tj. zlikwidowanie trzech dodatkowych aneksów kuchennych, całkowity demontaż instalacji wodno-kanalizacyjnych wykonanych na potrzeby ww. aneksów kuchennych, wykonanie próby szczelności instalacji sanitarnych oraz przeglądów kominowych, przedłożenie w Inspektoracie oświadczenia osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane o prawidłowym wykonaniu ww. robót budowlanych podczas gdy mieszkanie, będące przedmiotem zaskarżanej decyzji stanowi jeden lokal mieszkalny, z którego nie wyodrębniono nowych oddzielnych mieszkań, żaden z pokoi nie dysponuje odrębnym wejściem od korytarza budynku, w związku z powyższym są to wyłącznie pokoje o podwyższonym standardzie nie mieszczące się w definicji "mieszkania" wskazanej w § 3 pkt 9 warunków technicznych, w konsekwencji czego mieszkanie spełnia wymogi przewidziane prawem w zakresie wielkości, standardu wykończenia mieszkania oraz przepisów techniczno-budowlanych, stan lokalu nie odbiega w sposób istotny od ustaleń i warunków określonych w przepisach, a obowiązek wykonania ww. robót budowlanych nie powinien zostać nałożony na skarżących,10. § 90 i § 94 warunków technicznych przez ich zastosowanie w niniejszej sprawie w stosunku do czterech pokoi wydzielonych w mieszkaniu o powierzchni użytkowej odpowiednio: 12,8 m2, 14,1 m2, 16,6 m2, 19,8 m2 i w konsekwencji uznanie, że ww. pokoje są samodzielnymi lokalami mieszkalnymi, nie spełniającymi wymogów przewidzianych ww. rozporządzeniem w związku z czym konieczne jest wykonanie wskazywanych w decyzji robót budowlanych w celu doprowadzenia lokalu do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, podczas gdy w rzeczywistości są to jedynie pokoje o podwyższonym standardzie wchodzące w skład jednego mieszkania o nr 23, w związku z czym rozporządzenie nie powinno mieć do nich zastosowania jako do odrębnych samodzielnych mieszkań a jako do jednego mieszkania o pow. użytkowej 69,92 m2 składającego się m.in. z ww. pokoi.11. § 92 ust. 1 warunków technicznych przez błędną wykładnię i ustalenie, że w stosunku do jednego lokalu mieszkalnego należy stosować wymagania techniczno-budowlane (w tym w zakresie powierzchni) jak do czterech oddzielnych mieszkań z uwagi na to, że pokoje mają bezpośredni dostęp do łazienek oraz do aneksów kuchennych i w konsekwencji nałożenie na skarżących się obowiązku wykonania robót budowlanych, w tym m.in. zlikwidowanie trzech aneksów kuchennych i całkowity demontaż instalacji wodno-kanalizacyjnych wykonanych na potrzeby ww. aneksów w celu doprowadzenia lokalu do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, w sytuacji, gdy z przywołanej normy prawnej nie wynika, że w ramach jednego mieszkania w budynku wielorodzinnym nie może być wyodrębnionych więcej niż jedna łazienka oraz więcej niż jeden aneks kuchenny.12. § 93 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 3 pkt 26 warunków technicznych przez nakazanie likwidacji aneksów kuchennych z uwagi na brak w pomieszczeniach wentylacji grawitacyjnej, w sytuacji, gdy obowiązek zastosowania wentylacji grawitacyjnej istnieje wyłącznie, gdy w aneksie kuchennym/kuchni jest kuchnia elektryczna, podczas gdy podczas oględzin organ stwierdził, że kuchnie elektryczne są wyłączone z prądu.Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, doprecyzowując w uzasadnieniu skargi argumentację przemawiającą w ich ocenie, za zasadnością podniesionych zarzutów.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Przedmiotem kontroli sądowej z punktu widzenia kryterium legalności jest decyzja PWINB z 18 marca 2025 r. w przedmiocie nakazania skarżącym doprowadzenia lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. F. [...] w B. do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami prawa, poprzez wykonanie określonych robót budowlanych.Zasadniczy spór w sprawie niniejszej dotyczy tego czy w ww. lokalu mieszkalnym nr [...] na skutek przebudowy doszło do wydzielenia czterech niezależnych mieszkań (o powierzchni mniejszej niż 25 m2) i wobec powyższego spełnienie warunków technicznych powinno być oceniane w odniesieniu do każdego z tych mieszkań, czy też jak twierdzą skarżący, w lokalu tym nie wyodrębniono oddzielnych mieszkań, gdyż żaden z pokoi nie dysponuje odrębnym wejściem z klatki schodowej, w związku z tym spełnienie warunków technicznych powinno być oceniane w kontekście jednego mieszkania o pow. 69,92 m2.Rozstrzygając powyższy spór, Sąd opowiedział się w tym względzie za stanowiskiem prezentowanym w sprawie przez organy nadzoru budowlanego, jako odpowiadającego prawu.Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji były przepisy art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 powołanej na wstępie ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.Organy obydwu instancji, w wyniku poczynionych ustaleń, w szczególności oględzin lokalu mieszkalnego w dniu 8 kwietnia 2024 r. oraz jego kontroli w dniu 9 października 2024 r. przyjęły, że w przedmiotowej sprawie doszło do podziału lokalu mieszkalnego będącego własnością skarżących o pow. 69,92 m2, które pierwotnie składało się z trzech pokoi, kuchni, korytarza, łazienki i garderoby - na cztery niezależne mieszkania, posiadające wspólny korytarz wewnętrzny za drzwiami wejściowymi z klatki schodowej. Oceniono, że zakres robót budowlanych wskazuje, że dokonano przebudowy z art. 3 pkt 7a P.b. Sąd podziela powyższe ustalenia organów.W myśl art. 3 pkt 7a P.b. przebudowa to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. W ocenie Sądu ze względu na charakter prac przeprowadzonych w ww. lokalu mieszkalnym, które doprowadziły do zmiany układu pomieszczeń w mieszkaniu, mamy do czynienia ze zmianą parametrów związanych z użytkowaniem tego lokalu mieszkalnego (por. wyrok NSA z 16 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 459/18, orzeczenia przytoczone w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Prawidłowo zatem wszczęto postępowanie w przedmiocie przebudowy lokalu mieszkalnego.Przebudowa, zgodnie z art. 29 ust. 4 pkt 1 lit. a) P.b. nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, ani uprzedniego zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej, z wyłączeniem przebudowy przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych. Także prace dotyczące wykonania instalacji wewnątrz i na zewnątrz użytkowanego budynku, z wyłączeniem instalacji gazowych, w myśl art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. d) p.b. nie wymagają uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę ani zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej.Mimo wykonania w lokalu skarżących powyższych prac niewymagających dodatkowych procedur, podzielić należy stanowisko organów, że zostały one przeprowadzone niezgodnie z warunkami technicznymi. Jak wynika bowiem z przeprowadzonych oględzin, w wyniku przebudowy lokalu mieszkalnego nr 23 powstały cztery samodzielne lokale mieszkalne w rozumieniu § 3 pkt 9 rozporządzenia i doszło do naruszenia: § 94 rozporządzenia w zakresie minimalnej powierzchni użytkowej – żaden z wyodrębnionych lokali nie ma powierzchni użytkowej wymaganej tą regulacją, tj. 25 m2 oraz § 93 rozporządzenia, albowiem w trzech z czerech wyodrębnionych lokali brak jest wentylacji grawitacyjnej w aneksach kuchennych.W tym miejscu rację przyznać należy organom, że mają one kompetencje do dokonania weryfikacji i oceny określonych robót budowlanych w mieszkaniu nr 23 przy ul. Fabrycznej 20 w Białymstoku, pod kątem ich zgodności z przepisami prawa, nawet w sytuacji, w której tak jak w niniejszej sprawie, mamy do czynienia z pracami, które nie wymagały ani pozwolenia na budowę ani uprzedniego zgłoszenia (por. wyrok WSA w Warszawie z 11 października 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1168/19 oraz uchwała 7 sędziów NSA z 3 października 2016 r., sygn. akt II OPS 1/16). Skarżący jako właściciel mieszkania nr 23 (czy też jego poprzedni właściciel) miał prawo do przeprowadzenia przebudowy lokalu, w efekcie którego doszło do zmiany układu pomieszczeń w mieszkaniu, ale nie można pominąć faktu, że efekty tych prac muszą być zgodne z przepisami określającymi warunki techniczne, obowiązującymi w momencie przeprowadzenia tych prac. Kwestia ta wynika wprost z § 2 ust. 1 warunków technicznych, gdzie wyraźnie wskazano, że przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 135 ust. 10 oraz § 207 ust. 2 rozporządzenia. Nie mamy do czynienia z żadną z sytuacji przewidzianych w § 330 warunków technicznych, zgodnie z którym przepisów rozporządzenia nie stosuje się, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia: 1) został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów; 2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę.Ze względu na to, że warunki techniczne mają zastosowanie do szerokiej definicji budynków, w kategorii tej znajdują się także budynki mieszkalne, o których mowa w § 3 pkt 4 rozporządzenia, które podzielone są z kolei na kolejne podkategorie, tj. budynki mieszkalne wielorodzinne i budynki mieszkalne jednorodzinne. Tak więc prawidłowo organy przyjęły, że jeśli skarżący (lub poprzedni właściciele) zdecydowali się na dokonanie przebudowy lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, to przebudowa ta musi się odbyć z poszanowaniem warunków technicznych.Przesądzenie kwestii dotyczącej kwalifikacji naruszeń ma taką konsekwencję, że postępowanie merytoryczne organów prawidłowo zmierzało do określenia zakresu i sposobu wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem czterech samodzielnych lokali mieszkalnych.W tym względzie organy prawidłowo wskazały, że w sytuacji wykonania przebudowy w sposób niezgodny z rozporządzeniem (samowola budowlana z art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b.) generalnie wobec braku możliwości doprowadzenia czterech mieszkań do zgodności z przepisami, inwestor powinien być zobowiązany do przywrócenia lokalu do stanu sprzed przebudowy, tj. do stanu wskazanego w projekcie budowlanym - art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b. W sprawie jednak trafnie uwzględniono wyrok WSA w Białymstoku z 5 grudnia 2023 r., II SA/Bk 651/23 w którym przyjęto, że nie ma podstaw prawnych do doprowadzenia mieszkania do stanu zgodnego z pierwotną dokumentacją projektową, wobec faktu, że właściciel lokalu ma prawo do jego dowolnej aranżacji. Dowolna aranżacja układu pomieszczeń w mieszkaniu nie może jednak naruszać przepisów prawa, co oznacza, że należy podjąć próbę doprowadzenia lokalu do zgodności z przepisami bez konieczności przywracania pierwotnego układu pomieszczeń. W uzasadnieniu tego stanowiska Sąd ten podkreślił że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że aby doprowadzić inwestycję do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego powinien stosować środek najmniej restrykcyjny dla strony, ponieważ w żadnym z trybów (legalizacyjnym czy naprawczym) nie chodzi o wymierzenie stronie dolegliwości za naruszenie przepisów prawa budowlanego, tylko uzyskanie stanu zgodnego z prawem. Przy czym stan zgodności z prawem ocenia się wyłącznie na podstawie przepisów prawa administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2023 r., sygn. akt II OSK 620/20). Dlatego też doprowadzenie do stanu poprzedniego może, ale nie musi się wiązać z koniecznością doprowadzenia mieszkania do stanu zgodnego z dokumentacją projektową budynku. Może zatem polegać na nałożeniu na inwestora obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami prawa – art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. Sąd w składzie obecnym powyższy pogląd w pełni podziela.Z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny, że w lokalu skarżących w sposób samowolny wyodrębniono cztery lokale mieszkalne, a każdy z nich posiada aneks kuchenny i łazienkę. Prawdą jest, że aby z punktu widzenia prawnego można było uznać lokal za mieszkanie, musi ono posiadać odpowiednią powierzchnię użytkową (min. 25 m2), a także posiadać samodzielne wejście. Nie zmienia to jednak faktu, że pod kątem funkcjonalnym jeden lokal mieszkalny został podzielony na cztery odrębne. Świadczą o tym chociażby takie okoliczności jak to, że każdy z nich posiada drzwi zewnętrzne, aneks kuchenny i łazienkę oraz instalacje elektryczne z osobnymi licznikami energii. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika też, że każde z czterech mieszkań wynajmowane jest osobno innym najemcom. Zdaniem Sądu brak możliwości prawnego wyodrębnienia czterech samodzielnych lokali w budynku wielorodzinnym nie oznacza, że organy nieprawidłowo uznały, że doszło do faktycznego ich wyodrębnienia poprzez korzystanie z poszczególnych pomieszczeń jak z odrębnych mieszkań, co w świetle obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych jest niedopuszczalne. Fakt niewpasowania się w ramy prawne powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego/mieszkania nie ma znaczenia w sprawie dotyczącej oceny prac wykonanych w lokalu pod kątem ich zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi (miałoby to znaczenie np. w postępowaniu w przedmiocie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu). Powyższe nie ogranicza także w żaden sposób praw właściciela do korzystania z lokalu mieszkalnego zgodnie z jego zamierzeniem.Oczywistym jest też, że lokal mieszkalny nie musi zawierać tylko jednej łazienki, czy kuchni, niemniej właściciel ma obowiązek przestrzegać obowiązujących przepisów prawa, w tym m.in. przepisów techniczno-budowlanych. Przeprowadzenie prac wymienionych w § 2 ust. 1 warunków technicznych w sposób niezgodny z treścią rozporządzenia stanowi naruszenie obowiązków właściciela lokalu, co wymaga naprawy tego stanu w drodze stosownej procedury. W tym miejscu zwrócić należy również uwagę na treść art. 13 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2021 r., poz. 1048, dalej: "u.w.l."), w myśl którego właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra.W zakresie naruszeń dotyczących warunków technicznych organ pierwszej instancji wypowiedział się w tej kwestii szczegółowo, zaś z akt postępowania wynika, że doszło do naruszeń w zakresie przestrzegania przepisów rozporządzenia. Przede wszystkim § 93 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia (przepis znajdujący się w rozdziale 7. "Szczególne wymagania dotyczące mieszkań w budynkach wielorodzinnych") wymaga, aby kuchnia lub aneks kuchenny miały zapewnioną prawidłową wentylację. Tymczasem wymóg ten spełnia tylko aneks kuchenny znajdujący się w miejscu dawnej kuchni. Z akt administracyjnych wynika, że aneks kuchenny w mieszkaniu nr 1, 3 i 4 wentylacji w ogóle nie posiada. Podkreślenia wymaga, że wykonanie wentylacji w nowopowstałych aneksach kuchennych jest prawnie konieczne (vide § 93 ust. 2 pkt 1), w przypadku kuchni elektrycznej, co najmniej wentylacji grawitacyjnej. Dlatego też wobec braku takiej wentylacji (okoliczność nie kwestionowana przez skarżących) organy zmuszone były nakazać likwidację tychże aneksów, w tym całkowity demontaż instalacji wodna – kanalizacyjnej wykonanych na potrzeby tych aneksów kuchennych. Zaskarżona decyzja nie naruszyła przy tym prawa właścicieli mieszkania do dowolnej aranżacji mieszkania, albowiem przed jej wydaniem organ I instancji zawiadomił strony postępowania o możliwości zajęcia stanowiska w przedmiocie oczekiwanej aranżacji mieszkania, przy zastrzeżeniu jej zgodności z przepisami. Skarżący z tej możliwości nie skorzystali. Twierdzenie zatem skarżących, że powyższe rozwiązania są restrykcyjne i nieproporcjonalne do naruszeń, gdyż organ mógł poprzestać jedynie na obowiązku likwidacji z pokoi kuchenek elektrycznych - nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim podkreślić należy, że wobec braku zajęcia przez skarżących stanowiska co do aranżacji pomieszczeń zgodnie z prawem, organ nie miał innego wyjścia jak wydać zaskarżone rozstrzygnięcie w oparciu o poczynione w sprawie ustalenia, w tym stwierdzone podczas oględzin i kontroli wyposażenie omawianych aneksów kuchennych w kuchenki elektryczne i to bez względu na to czy były one w chwili oględzin podłączone do prądu czy też nie.Sąd ma świadomość, że skarżący zobowiązani zostali do wykonania określonych prac budowalnych, co wiąże się z koniecznością poniesienia wydatków finansowych na przywrócenie lokalu do stanu zgodnego z prawem. Niemniej jednak kwestia ta nie ma znaczenia z punktu widzenia oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organy oceniając prace wykonane w omawianym lokalu mieszkalnym zobowiązane są do oceny ich zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Jeśli wynik takiej oceny jest negatywny, zastosowanie ma odpowiednia procedura, którą w niniejszej sprawie organy się posłużyły. Obowiązujące regulacje P.b. ani rozporządzenia w sprawie warunków technicznych nie wprowadzają kryteriów ocennych odnoszących się do sytuacji finansowej zobowiązanego, w aspekcie możliwości i zakresu nakładanych obowiązków. Możliwość odstąpienia od zobowiązania inwestora do przywrócenia mieszkania do stanu poprzedniego tylko i wyłącznie z powodów kosztów takiego działania stanowiłoby zachętę dla innych osób do takiego samego działania, co jest niedopuszczalne z punktu widzenia budowania zaufania do organów państwa i prawa.Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut sprowadzający się do twierdzenia, że skarżący w istocie nie dokonali przebudowy, a jedynie "podnieśli standard lokalu", "inaczej go zaaranżowali". Organy mają obowiązek operować językiem prawnym i definicjami określonymi w aktach prawa powszechnie obowiązującego, a więc m.in. ww. definicją "przebudowy". Zauważyć też warto, że fakt, że mamy do czynienia z przebudową w rozumieniu art. 3 pkt 7a P.b. w żadnej mierze nie pozostaje w konflikcie z twierdzeniem skarżących o "podniesieniu standardu mieszkania" czy też wykorzystaniu go w "maksymalnie efektywny i satysfakcjonujący sposób". Wręcz przeciwnie, zasadniczo właśnie w tym celu właściciel dokonuje przebudowy swojej nieruchomości. W ocenie Sądu tego rodzaju argumentacja nie znajduje oparcia w prawie, co więcej, może wręcz prowadzić do jego obchodzenia.Biorąc po uwagę powyższe, Sąd nie stwierdził naruszeń przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy. Organ zastosował prawidłową podstawę prawną oraz działał w ramach swoich uprawnień, które nie zostały przekroczone.W zakresie przebiegu postępowania administracyjnego, należy uznać, że nie doszło do naruszenia art. 7, art. 8, art. 10, art. 11, art. 15 k.p.a., art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Strona skarżąca miała zapewnioną możliwość czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym w obydwu instancjach, w treści decyzji wydanych w niniejszej sprawie wyjaśniono zasadność przesłanek, którymi kierowały się organy. Doszło do realizacji zasady dwuinstancyjności, której istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy administracji sprawy tożsamej pod względem przedmiotowym i podmiotowym, co wymagało nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez dwa właściwe w sprawie organy, ale także, aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego tak, aby dwukrotnie oceniono dowody i przeanalizowano wszystkie istotne okoliczności (zob. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II OSK 3780/19).Wbrew zarzutowi uzasadnienia skargi PWINB zasadnie utrzymał w mocy decyzję PINB, nie naruszając art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Wypełniono także zawarty w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, zaś rozstrzygnięcia podjęto w oparciu o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie. Organy w sposób wystarczający wyjaśniły podstawę prawną decyzji oraz przytoczyły przepisy prawa, mające zastosowanie w sprawie. Fakt, iż strona skarżąca odmiennie ocenia dowody zgromadzone w sprawie i w konsekwencji wyciąga z nich odmienne wnioski, nie oznacza, że wydane w sprawie rozstrzygnięcie jest wadliwe. Ponadto organ w sposób wystarczający wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których nie uwzględnił stanowiska strony skarżącej (art. 107 § 3 k.p.a.).Organ sprostały również wymogom art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. Przede wszystkim nałożone na Inwestora obowiązki są szczegółowo i precyzyjnie określone, nie budzą wątpliwości. W pkt 1-3 rozstrzygnięcia wskazano zakres prac, jakie powinien przeprowadzić skarżący. W pkt 4 wskazano również termin wykonania nałożonych obowiązków. Organ wyspecjalizowany w dziedzinie budownictwa w ocenie Sądu prawidłowo też wykazał, że jedynym możliwym sposobem doprowadzenia lokalu mieszkalnego nr 23 do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami prawa było wykonanie określonych robót budowlanych. Rozstrzygnięcie w tym zakresie prawidłowo oparto o treść art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., co też wyżej wykazano.Końcowo wskazać należy, że ocena zaprezentowana w niniejszym uzasadnieniu stanowi zasadniczo powtórzenie stanowiska przedstawionego przez tut. sąd w wyroku z 5 grudnia 2023 r., II SA/Bk 651/23 oraz z dnia 7 listopada 2024 r. II SA/Bk 256/24, które Sąd w składzie obecnym w pełni podziela.W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.. skargę należało oddalić.