Wyrok - II SAB/Ol 114/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - z dnia 30 września 2025
Teza
Zobowiązano organ do dokonania czynności w części. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Powiatowego Szpitala im. W. w udostępnieniu informacji publicznej 1) zobowiązuje Powiatowy Szpital im.W. do rozpoznania pkt. [...] wniosku skarżącego z dnia [...] - w terminie 14 dni od zwrotu akt organowi; 2) w pozostałym zakresie umarza posZobowiązano organ do dokonania czynności w części. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Powiatowego Szpitala im. W. w udostępnieniu informacji publicznej 1) zobowiązuje Powiatowy Szpital im.W. do rozpoznania pkt. [...] wniosku skarżącego z dnia [...] - w terminie 14 dni od zwrotu akt organowi; 2) w pozostałym zakresie umarza pos
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
umorzono postępowanie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
Skarb Państwa
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
30 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Przewodniczący
Beata Jezielska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano organ do dokonania czynności w części
UZASADNIENIE
Wnioskiem z 15 lipca 2025 r., P. K. (dalej jako: "strona", "skarżący"), zwrócił się do Powiatowego Szpital im. [...] (dalej jako "Szpital", "organ") o udostępnienie informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na następujące pytania dotyczące Szpitala:1. "jaka była średnia łóżek na poszczególnych oddziałach szpitala w 2024 r.";2. jaka była średnia liczba zatrudnionych lekarzy na poszczególnych oddziałach Szpitala wraz z określeniem kwoty wydatkowanej w 2024 roku na pokrycie kosztów wynagrodzenia pracujących na poszczególnych oddziałach lekarzy bez względu na formę wynagrodzenia (umowa o pracę, kontrakt, umowa - zlecenie). W kwocie należy uwzględnić wszelkie pochodne od wynagrodzeń;3. jaka była wysokość kwoty przekazanej przez NFZ w 2024 roku na pokrycie usług medycznych, realizowanych przez poszczególne oddziały szpitala;4. jaka była średnia liczba zatrudnionych pielęgniarek na poszczególnych oddziałach Szpitala oraz kwoty wydatkowanej w 2024 roku na pokrycie kosztów wynagrodzenia pracujących na poszczególnych oddziałach pielęgniarek bez względu na formę wynagrodzenia (umowa o pracę, kontrakt, umowa - zlecenie) wraz z wszelkimi pochodnymi;5. jaka była liczba salowych zatrudnionych w poszczególnych oddziałach szpitala oraz kwota wydatkowana w 2024 roku na pokrycie kosztów wynagrodzenia pracujących na poszczególnych oddziałach salowych bez względu na formę wynagrodzenia (umowa o pracę, kontrakt, umowa - zlecenie) wraz ze wszystkimi pochodnymi.W dniu 11 sierpnia 2025 r., strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na Szpital, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie rozpoznania wniosku z 15 lipca 2025 r. i wniosła o stwierdzenie bezczynności organu i zobowiązanie Szpitala do rozpoznania wniosku skarżącegoz 15 lipca 2025 r. w zakresie pytań 1, 2 i 4 w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania, a w szczególności opłaty od skargi, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, kosztów zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika według norm prawem przepisanych.W uzasadnieniu skarżący wskazał, że 30 lipca 2025 r., organ wezwał go do wykazania, w jakim konkretnie zakresie informacja przetworzona jak objęta zapytaniamiz pkt. 2 i 4 jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Skarżący stoi na stanowisku, że mimo, iż wskazał szczególnie istotny interes publiczny, którym się kieruje, to jego wniosek w istocie dotyczy informacji publicznej prostej. Wnioskodawca wskazał jednak na celu uzyskania informacji, organ uznał jednak uzasadnienie za niewystarczające.Nie sposób jest również przyjąć – w ocenie skarżącego – że organ właściwie rozpoznał wniosek w zakresie pytania nr 1. Pytanie dotyczyło średniej liczby łóżek na poszczególnych oddziałach szpitala w roku 2024, a w piśmie z 1 sierpnia 2024 r. podano łączną średnią liczbę łóżek w Szpitalu, bez wyszczególnienia liczby w poszczególnych oddziałach. Zatem w zakresie pytania nr 1 organ również pozostaje w bezczynności.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania w sprawie w tym kosztów zastępstwa procesowego, ewentualnieo umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organamia organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiastart. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.Wyjaśnić również trzeba, że przedmiotowa skarga została przez tutejszy Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie bowiemz art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to, że w przypadku takiej skargi, skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem stosownej czynności (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, uw. 72 do art. 3). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, uw. 34 do art. 3). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu, albo do podjęcia określonej czynności.W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów(art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Z kolei art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określa przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu. Obejmuje on m. in. informacjeo podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. i zasadach funkcjonowania tych podmiotów.W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów (zob. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. II SA 1956/02, LEXnr 78062). Przy czym prawo do informacji publicznej jest zasadą, a wyjątki od niej powinny być interpretowane ściśle (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt II SA 3572/02, LEX nr 144641).Krąg podmiotów zobligowanych do udzielenia informacji publicznej, wskazany został w art. 4 ust. 1 ustawy i należy do nich bez wątpienia Szpital.Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nakłada na podmiot zobowiązany określone obowiązki. Winien on albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., albo odmówić jej udostępnienia trybie decyzji administracyjnej (o czym stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) lub też umorzyć postępowanie(w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). W sytuacji zaś, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, brak jest podstaw do wydawania decyzji i należy jedynie wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej (zob. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. II SA/Gd 1153/03, LEX nr 299295.W przedmiotowej skardze, skarżący zarzuca bezczynność Szpitala na Jego wniosek z 15 lipca 2025 r. Bez wątpienia, do dnia wniesienia skargi, tj. do dnia 11 sierpnia2025 r., organ nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na Jego wniosek w zakresie odpowiedzi na pytania z pkt. 1, 2 i 4.Należy podzielić stanowisko skarżącego, że organ nie udzielił odpowiedzi na pytanie 1. wniosku z 15 lipca 2025 r. – tj. jaka był średnia łóżek na poszczególnych oddziałach Szpitala w 2024 r. Pismem z 1 sierpnia 2025 r. Szpital poinformował jedynie skarżącego, że średnia liczba łóżek w [...] Szpitalu w 2024 roku wynosiła 324. Nie ma tu informacji o tym, jaka była średnia liczba łóżek na poszczególnych oddziałach. Tym samym, należy przyjąć, że w tym zakresie organ pozostaje w bezczynności.Nie budzi też wątpliwości Sądu, że po wniesieniu skargi, w dniu [...] r., a przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, organ wydał rozstrzygnięcie/decyzję, odmawiającą udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w pkt. 2 i 4 zapytania z 15 lipca 2025 r.Biorąc powyższe pod uwagę, nie budzi wątpliwości, że bezczynność, będąca przedmiotem skargi przestała istnieć po wniesieniu skargi, gdyż wydano w sprawie decyzję.Postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej stało się więc bezprzedmiotowe i w związku z tym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienieo umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowez innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Umorzenie postępowania przed sądem następuje, gdy w jego toku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne lub nawet niedopuszczalne. Sąd administracyjny ma obowiązek uwzględnienia tych zdarzeń, o ile istnieją one w dacie orzekania. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej, bezprzedmiotowość postępowania będzie miała miejsce, gdy stan bezczynności przestanie istnieć, co do zasady, w wyniku wydania aktu lub podjęcia określonej czynności przez organ - po wniesieniu skargi, a przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd. Wskazać tu należy, że w sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed orzeczeniem w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej nie pozostaje już w stanie bezczynności, to sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy.Należy tu wskazać na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA), przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu –w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Zatem mimo tego, że w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, wobec udostępnienia informacji przed rozpoznaniem skargi, odpadła przesłanka wydania orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. nakazania organowi załatwienia wniosku. Wobec powyższego należało orzec o umorzeniu postępowania w tym zakresie.Jednocześnie należy stwierdzić, że podjęcie działania przez organ, którego bezczynność była przedmiotem skargi, nie powoduje, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się w całości bezprzedmiotowe. Nie zwalnia bowiem Sądu od dokonania oceny, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12, ONSA i WSA nr 1/2013, poz. 7, postanowienie NSA z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OSK 2443/12 i z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. I OSK 1221/13, dostępne w CBOSA ).Stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.W okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ wydał decyzję, chociaż uczynił to po terminie. Nie było to jednak przekroczenie uzasadniające orzeczenie o rażącym naruszeniu prawa. Ponadto organ wzywał skarżącego w dniu30 lipca 2025 r. do wykazania szczególnej istotności informacji przetworzonych. Nie ma więc podstaw, aby dopatrzyć się ze strony organu lekceważenia wnioskodawcy.Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji wyroku.O kosztach postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekłna podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. crozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.).. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. crozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.).