Postanowienie - VII SA/Wa 1987/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 30 września 2025
Teza
Odrzucono skargę. pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w Z. i A. G. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 18 czerwca 2025 r. nr 268/OPO/2025 w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz E. sp. z o.o. z siedzibą w Z. i A. G. kw
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
Skarb Państwa
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Nina Beczek
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
E. sp. z o.o. z siedzibą w Z. i A. G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z 18 czerwca 2025 r. nr 268/OPO/2025 w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Starosty W. z [...] grudnia 2024 r. nr [...] zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej inwestorowi S. sp.k., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalem usługowym, garażem podziemnym, garażem w strefie parteru wraz z instalacją gazową, miejscami postojowymi na terenie nieruchomości wraz z infrastrukturą towarzyszącą: murki oporowe, zbiorniki na wodę deszczową z separatorem i osadnikami, instalacja oświetlenia terenu, droga pożarowa, na nieruchomości składającej się z części działek ew. nr [...], [...] obr. [...] oraz nr [...] obr. [...], położonej przy ul. [...] w Z.Profesjonalny pełnomocnik składając skargę nie dołączył do niej pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie.Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.W dniu 26 września 2025 r. wpłynęło do akt sprawy pismo pełnomocnika skarżących, przy którym nadesłał odpis skargi wraz z kompletem załączników. Jednocześnie zwrócił się do Sądu z wnioskiem "o wskazanie podstawy prawnej żądania od Skarżących nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, w sytuacji gdy w przedmiotowej sprawie pełnomocnik Skarżących składa odpisy skargi opatrzone własnoręcznym podpisem.". Ponadto w powyższym piśmie wskazał, że "pełnomocnictwa udzielone mi przez skarżących do reprezentacji ich we wszelkich sprawach, m.in. przed sądami administracyjnymi, znajdują się w aktach sprawy i zostały załączone odpowiednio do zażalenia z dnia 6 maja 2025 r. oraz do zażalenia z dnia 16 maja 2025 r.". Do pisma tego z 26 września 2025 r. pełnomocnik nie załączył żadnych pełnomocnictw.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, jeżeli nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej, bowiem postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne są odrębnymi postępowaniami prowadzonymi w oparciu o odrębne regulacje prawne oraz na podstawie odrębnych akt sprawy. Postępowanie sądowoadministracyjne nie jest przedłużeniem postępowania administracyjnego, a sąd administracyjny nie stanowi kolejnej instancji załatwiającej sprawę administracyjną (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2014 r., I OSK 2576/12 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2007 r., IV SA/Wr 482/07 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo procesowe lub jego wierzytelny odpis obejmujący swoim zakresem przedmiotowym umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi. Ponadto umocowanie do działania w imieniu strony musi istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi.W tej sytuacji w pełni zasadne było wezwanie pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa procesowego obejmującego umocowanie do reprezentowania skarżących przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym. Pełnomocnik jednak nie uczynił zadość wezwaniu i tego braku formalnego skargi nie uzupełnił, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i działania w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym w imieniu skarżących, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Nadto nie do zaakceptowania jest stanowisko pełnomocnika wyrażone w piśmie z 26 września 2025 r., z którego zdaje się wynikać, że to do pełnomocnika należy ocena czy skarga zawiera braki formalne, czy też nie oraz uznanie, który brak formalny jest na tyle istotny, że należy go uzupełnić, a którą część wezwania można zignorować. Stronie wezwanej - a zwłaszcza profesjonalnemu pełnomocnikowi będącemu adwokatem - do usunięcia braków formalnych złożonego pisma, nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie sposobu wykonania wezwania, jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których wykonanie jest wymagane do nadania sprawie dalszego biegu [zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego np. z dnia: 5 września 2008 r., I FSK 536/08; 26 marca 2015 r., II FSK 4024/14; 20 października 2021 r., I GZ 316/21; 13 stycznia 2022 r., I FZ 281/21; 27 czerwca 2023 r., I FZ 171/23; 29 września 2023 r., I GZ 284/23 – dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby strona bądź jej pełnomocnik był uprawniony do wykonywania w sposób dowolny kierowanych do niego wezwań przez Sąd, czy też oceniania, czy wezwanie jest zasadne, czy też zasadne nie jest. Zgadzając się z przedstawionym poglądem wyrażonym w powyższych postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego podnieść należy, że pełnomocnik nie zarzuca, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało sformułowane w sposób nieprecyzyjny bądź nieczytelny. Mając na względzie pouczenie zamieszczone w wezwaniu, stwierdzić należy, że pełnomocnik powinien być świadomy skutków niewypełnienia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, niezależnie od tego czy w jego przekonaniu wezwanie było zasadne czy nie, czy braki te w ogóle istniały, a jeśli tak, to czy były na tyle istotne, że wymagały uzupełnienia. Pełnomocnik skarżących, mimo że jest adwokatem, a więc profesjonalnym pełnomocnikiem, został pouczony o konsekwencjach nieuzupełnienia wskazanych w wezwaniu braków, a zatem, niewypełniając w sposób prawidłowy wezwania, zdawał sobie sprawę ze skutków takiego zaniechania. Niepodporządkowanie się strony czy jej pełnomocnika żądaniu Sądu powoduje tylko ten skutek, że Sąd zmuszony jest do ograniczenia się do odrzucenia skargi, zgodnie z pouczeniem zawartym w skierowanym do niego wezwaniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi.Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.