sygn. II SA/Bk 616/25 30 września 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku

Wyrok - II SA/Bk 616/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku - z dnia 30 września 2025

Teza
Oddalono skargę. Ochrona gruntów rolnych i leśnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 24 stycznia 2025 r. nr 403.10/C-1/22/2024 w przedmiocie zmiany lasu na użytek rolny oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną deOddalono skargę. Ochrona gruntów rolnych i leśnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 24 stycznia 2025 r. nr 403.10/C-1/22/2024 w przedmiocie zmiany lasu na użytek rolny oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną de
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna planowanie przestrzenne samorząd terytorialny
Role w sprawie
odwołujący apelujący / skarżący wnioskodawca
Data orzeczenia 30 września 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Przewodniczący Anna Bartłomiejczuk
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 24 stycznia 2025 r. nr 403.10/C-1/22/2024 w przedmiocie zmiany lasu na użytek rolny oddala skargę.

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 24 stycznia 2025 r. nr 403.10/C-1/22/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku utrzymało w mocy decyzję Starosty Bielskiego z 20 listopada 2024 r. nr AŚ.6164.1.8.2024 odmawiającą zmiany lasu o powierzchni [...] ha usytuowanego na działce nr [...], położonej w obrębie wsi B., gmina Brańsk, na użytek rolny.Decyzje wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.Wnioskiem z 15 lipca 2024 r. M. Z. (dalej: wnioskodawca, skarżący) zwrócił się o zmianę lasu na użytek rolny działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] B., gmina Brańsk. Do wniosku dołączył m.in. tytuł własności działki oraz kopię ortofotomapy wygenerowanej ze strony [...]. Wskazał, że przed zakupem na wyżej wymienionej działce rosły krzaki, trawa, chwasty, a działka przez poprzedniego właściciela była wykorzystywana jako tor crossowy. Zamierza na działce "wyciąć krzaki, uporządkować z chwastów, wyrównać, ogrodzić". Wskazał, że działka przyczyni się do rozwoju przedsiębiorstwa, które prowadzi.W piśmie z 8 sierpnia 2024 r. Starosta Bielski wezwał wnioskodawcę do: wskazania powierzchni leśnej przeznaczonej do zmiany lasu na użytek rolny, przedłożenia kopii mapy ewidencyjnej z zaznaczonym obszarem leśnym działki nr [...] przeznaczonym do zmiany oraz wskazania szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu, uzasadniającej żądaną zmianę, w terminie 7 dni od otrzymania pisma.W dniu 28 sierpnia 2024 r. wnioskodawca wskazał, że powierzchnia leśna przeznaczona do zmiany wynosi [...] ha. Wyjaśnił, że jest rolnikiem i przedsiębiorcą. Działka nr [...] ma powierzchnię [...] ha, zaś jedynie [...] ha stanowi użytek leśny, tzn. leśny jedynie z nazwy i kwalifikacji jako użytku, ponieważ w rzeczywistości nie rośnie tam las a jedynie krzaki. Użytek nie przedstawia żadnej wartości oraz nie zwiększa realnej lesistości kraju. Skarżący w sąsiedztwie działki prowadzi istotny z punktu widzenia regionu zakład przetwórstwa mięsnego, w którym zatrudnienie znajduje blisko 150 osób z pobliskich miejscowości i planuje zwiększenie zatrudnienia. Teren zakładu z uwagi na ograniczenia miejscowe nie może być eksploatowany w większym stopniu. Jedyną możliwością jest przeniesienie części towarzyszącej pracy zakładu na działkę, która znajduje się w sąsiedztwie nr [...]. Działka miałaby służyć jako miejsce przedubojowego przestoju bydła oraz magazynu paszy. Wnioskodawca nie ma możliwości, aby zwiększyć powierzchnie działek, na których prowadzi działalność. Konieczność przekształcenia działki uzasadnił też dobrobytem zwierząt.W dniu 16 września 2024 r. wnioskodawca przedłożył kopię mapy ewidencyjnej działki nr [...] z zaznaczonym obszarem leśnym objętym wnioskiem.Zawiadomieniem z 18 września 2024 r. wszczęto postępowania w sprawie i wyznaczono oględziny na 3 października 2024 r.Podczas oględzin, w których uczestniczył przedstawiciel organu, przedstawiciel wnioskodawcy oraz przedstawiciel Nadleśnictwa Rudka, ustalono że na wskazanym fragmencie działki grunt pozbawiony jest drzewostanu, jest wywożony humus, widnieją pozostałości betonowe, wykopaliska i hałdy ziemi. Przedstawiciel wnioskodawcy wskazał, że w momencie zakupu na działce nr [...] był tor crossowy.W piśmie z 14 października 2024 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa Rudka poinformował organ pierwszej instancji, że Nadleśniczy dokonał oględzin terenowych działki nr [...]. W jego ocenie, z uwagi na obecny stan działki, opisany w załączonej notatce leśniczego (załączył notatkę z 8 października 2024 r.), wynikający przede wszystkim z bardzo małej powierzchni kompleksu (brak klimatu wnętrza lasu) opiniuje pozytywnie wniosek dotyczący zmiany lasu na użytek rolny. Z załączonej do ww. pisma notatki z 8 października 2024 r. wynika, że działka stanowi enklawę pomiędzy drogą wojewódzką od strony północnej i drogą powiatową od strony południowej oraz polami od strony zachodniej; grunt na niej jest przekopany i są składowane pozostałości betonowe; mając na uwadze położenie i stan działki, daje to podstawę do zmiany użytkowania z powierzchni leśnej na użytek rolny.Decyzją z 20 listopada 2024 r. Starosta odmówił zmiany na użytek rolny lasu o powierzchni [...] ha znajdującego się w działce nr [...] położonej w obrębie gruntów wsi B., gmina Brańsk. Z ustaleń organu wynika, że obręb ewidencyjny B., gmina Brańsk jest objęty aktualnym Uproszczonym planem urządzenia lasu zatwierdzonym przez Starostę Bielskiego 2 grudnia 2019 r., obowiązującym w latach 2020 - 2029. Dla przedmiotowej działki leśnej zadania i wskazówki gospodarcze są określone w oddziale 03-c Planu, gdzie na powierzchni [...] ha wskazano haliznę do odnowienia. W ewidencji gruntów i budynków gminy Brańsk działka o całkowitej powierzchni [...] ha jest opisana jako użytki leśne - LsV na powierzchni [...] ha, grunty rolne zabudowane - Br-RVI na powierzchni [...] ha, grunty orne - RVI na powierzchni [...] ha oraz nieużytki - N na powierzchni [...] ha. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy Brańsk (uchwała Nr VIII/53/03 Rady Gminy Brańsk z dnia 30 października 2003 r.) na działce nr [...], w miejscu wskazanym do zmiany lasu na użytek rolny, teren w większości oznaczony jest symbolem RL, czyli tereny leśne, a w pozostałej części symbolem 27UHR - czyli teren z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę usługową o nieuciążliwym charakterze, tj. pod usługi handlu, gastronomii i rzemiosła nieuciążliwego. Na terenach leśnych ustala się zagospodarowanie terenów według art. 3 oraz art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2024 roku poz. 82), o ile zagospodarowanie to jest zgodne z innymi przepisami szczegółowymi oraz przepisami § 23 i 24 planu miejscowego. W związku z powyższym, zdaniem Starosty Bielskiego, na terenie przeznaczonym do zmiany lasu na użytek rolny, oznaczonym w planie miejscowym jako tereny leśne, nie dopuszcza się innego przeznaczenia niż teren leśny, dlatego też w tym miejscu nie była możliwa zmiana lasu na użytek rolny.Organ rozważył argumentację strony pod kątem istnienia "szczególnie uzasadnionych potrzeb właściciela lasu" (art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, Dz. U. z 2024 r. poz. 530, dalej: ustawa o lasach). Stwierdził, iż szczególnie uzasadnionej potrzeby nie należy utożsamiać z uzasadnionym interesem strony, sprowadzającym się np. do chęci zagospodarowania działki dla celów magazynowania paszy czy przedubojowego przestoju bydła. Musi to być realna (a nie potencjalna) potrzeba, wykraczająca poza potrzebę zwykłą (a więc wyjątkowa, kwalifikowana, uzasadniona szczególnymi okolicznościami), która w sytuacji konkretnego właściciela przeważa nad obowiązkami ochrony i trwałości utrzymania lasu. Uszczuplanie powierzchni leśnej jest wyjątkiem od zasady jej dotychczasowego utrzymywania (a nawet zwiększania), który powinien być stosowany po dogłębnej analizie przesłanek wynikających z ustawy, przy uwzględnieniu priorytetowych celów i chronionych wartości jaką przedstawia las. W tym kontekście, zdaniem organu pierwszej instancji, wola wykorzystania użytku leśnego w celu prowadzenia na nim zaplecza zakładu przetwórstwa mięsnego leży w interesie jego właściciela, jednak nie jest wystarczająca do wydania decyzji o zmianie lasu na użytek rolny. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ wskazał, iż niezbędne jest wykazanie, że taki interes ma zaspokajać szczególnie uzasadnione potrzeby właściciela lasu. Chęć zagospodarowania działki przez jej właściciela, dla celów prowadzenia działalności gospodarczej, oznacza że ma on uzasadniony interes w żądaniu zmiany przeznaczenia działki, ale nie oznacza, że wystąpiła szczególnie uzasadniona potrzeba, aby takiej zmiany dokonać. Dodatkowo organ wyjaśnił, że nie można pojęcia "szczególnie uzasadnionej potrzeby" utożsamiać ze szczególnie uzasadnionym interesem wnioskodawcy.Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawca. Zarzucił naruszenie art. 13 ust. 2 ustawy o lasach w związku z art. 7 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. W jego ocenie aby adekwatnie ustalić przesłanki w zakresie przekształcenia lasu na użytek rolny, należy wziąć pod uwagę takie okoliczności jak: wielkość lasu, jego wiek, utrzymanie (stan/kondycja) oraz rodzaj (powszechność/rzadkość) drzewostanu, położenie w zwartym kompleksie leśnym, odległość od działek rolnych, sąsiedztwo infrastruktury przemysłowej, drogowej, wykorzystanie lub możliwość wykorzystania do produkcji i gospodarki leśnej, itp. Podkreślił, że Nadleśniczy pozytywnie zaopiniował jego wniosek, a z jego opinii jednoznacznie wynika, iż grunt nie ma żadnych walorów leśnych. Należało wziąć pod uwagę zarówno ww. opinię, jak i fakt, że za zmianą przemawia interes społeczny i interes obywateli.Zaskarżoną decyzją z 24 stycznia 2025 r. SKO w Białymstoku utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wyjaśniło, że w myśl art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o lasach podstawowym obowiązkiem właścicieli lasów jest obowiązek trwałego utrzymywania lasów oraz zapewnienia ciągłego użytkowania leśnego, natomiast wyjątkiem jest zmiana lasu na użytek rolny uzasadniona "szczególnie uzasadnioną potrzebą właściciela lasu". Kolegium wskazało, iż w orzecznictwie sądowym utrwaliło się stanowisko, zgodnie z którym chęć zagospodarowania działki leśnej w sposób inny niż leśny (dla celów rekreacyjnych i hodowlanych czy rolnych) oznacza, że istnieje uzasadniony interes w żądaniu zmiany przeznaczenia działki leśnej na rolną, ale nie oznacza, że wystąpiła szczególnie uzasadniona potrzeba w rozumieniu ww. przepisu. Zmiana taka powinna zaspakajać szczególnie uzasadnione potrzeby właściciela lasu,musi więc być dla właściciela lasu czymś niezbędnym w danej sytuacji, powinna być uzasadniona nie tylko z jego subiektywnego punktu widzenia, ale przede wszystkim obiektywnie. Musi być tego rodzaju, że niezaspokojenie przekształcenia stanowiłoby wręcz zagrożenie dla egzystencji właściciela lasu. Tej niezbędności nie odpowiada chęć zwiększenia aktywności gospodarczej. Wyjątkowość sytuacji podmiotu ubiegającego się o zezwolenie na zmianę gruntu leśnego na użytek rolny powinna mieć wagę przewyższającą wartości chronione ustawą o lasach.Kolegium podkreśliło, że decyzja wydawana na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o lasach oparta jest na uznaniu administracyjnym oraz poprzedzona winna być rozważeniem materiału dowodowego w kontekście wystąpienia przesłanki szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu. W ocenie organu odwoławczego przesłanka ta nie wystąpiła w sprawie niniejszej. Wnioskodawca jest właścicielem działki, która w ewidencji gruntów i budynków figuruje jako grunty rolne zabudowane - Br-RVI na pow. [...] ha, lasy - LsV - na powierzchni [...] ha, nieużytki - N - na powierzchni [...] ha, grunty orne - RVI - na powierzchni [...] ha. Część działki (o powierzchni ponad [...] ha) jest gruntem leśnym w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach. Zdaniem Kolegium o kwalifikacji gruntu jako lasu w oparciu o kryterium przeznaczenia rozstrzygają dane z ewidencji gruntów. W trakcie oględzin stwierdzono, że na wskazanym fragmencie działki grunt pozbawiony jest drzewostanu, jest wywożony humus, widnieją pozostałości betonowe, wykopaliska i hałdy ziemi. Niezależnie od tego stanu faktycznego, w kontekście wymaganej do zmiany przesłanki "szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu" nie mogą być uznane za przemawiające za wnioskowaną zmianą - potrzeby rozwoju prowadzonego przez wnioskodawcę przedsiębiorstwa, interes mieszkańców gminy znajdujących zatrudnienie, interes gminy w podatkach a także dobrostan zwierząt w kontekście skróconego czasu transportu. Kolegium przyznało, że niewątpliwie leży w interesie strony wnioskowana zmiana (z danych KRS wynika, że prowadzona działalność to: przetwarzanie i konserwowanie mięsa, z wyłączeniem mięsa z drobiu, a także działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną, działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich, działalność usługowa następująca po zbiorach, sprzedaż hurtowa żywych zwierząt oraz sprzedaż hurtowa mięsa i wyrobów mięsa), jednak nie odpowiada ona przesłance szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu. Wnioskodawca jest właścicielem co najmniej 24 ha gruntów na terenie gminy Brańsk, zatem posiada możliwości, by rozwijać prowadzenie własnej działalności.Kolegium za chybiony uznało zarzut niewzięcia pod uwagę stanowiska Nadleśniczego, zwłaszcza że decyzja wydana przez starostę w oparciu o przepis art. 13 ust. 2 ustawy o lasach jest decyzją uznaniową. Jeżeli nadzór nad lasem starosta powierzył nadleśniczemu, to chcąc upewnić się, że orzeczenie jest słuszne, starosta może zasięgnąć opinii nadleśniczego. Opinia taka nie musi być wiążąca dla organu, natomiast podlega jego ocenie. Samo wydanie pozytywnej opinii nie wiąże się z automatycznym wydaniem decyzji zgodnej z wnioskiem.Skargę na decyzję SKO w Białymstoku złożył do sądu administracyjnego M. Z. Zarzucił naruszenie:1) art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz niedokonanie wszechstronnej oceny materiału dowodowego, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego,2) art. 13 ust. 2 ustawy o lasach w związku z art. 7 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. zobowiązującego organy do załatwienia sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.Zdaniem skarżącego przesłanka "szczególnie uzasadnionych potrzeb właściciela lasu", o której mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, nie może być utożsamiana z subiektywnym interesem strony, natomiast z powyższego nie należy wywodzić konkluzji, jakoby interes strony wykluczał zaistnienie "szczególnie uzasadnionych potrzeb właściciela lasu" w rozumieniu przywołanego przepisu. W jego ocenie bezspornie uzyskałby indywidualne korzyści w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia w zakresie zmiany klasyfikacji nieruchomości. Niezależnie od tego zaistniały też obiektywne przesłanki świadczące za przekształceniem. Chodzi o korzyści dla mieszkańców terenów przyległych, zmniejszenie cierpienia zwierząt oraz pozytywny wpływ na rozwój gospodarczy regionu. Skarżący podkreślił, że objęta wnioskiem część nieruchomości, chociaż formalnie klasyfikowana jako las, w rzeczywistości nie przynosi lokalnym społecznościom żadnych korzyści, które standardowo wiążą się z obszarami leśnymi. Przedmiotowa powierzchnia leśna, licząca zaledwie [...] ha, ze względu na bardzo małą powierzchnię i brak roślinności leśnej nie ma żadnego znaczącego wpływu na klimat lokalny, jakość powietrza, gospodarkę wodną czy glebę w regionie. Nie przyczynia się do retencji wód opadowych, sekwestracji dwutlenku węgla ani nie stanowi bariery dla zanieczyszczeń, co należy do podstawowych funkcji ekosystemów leśnych. Działka nie przedstawia żadnej wartości pod kątem aspektów szczególnie chronionych ustawą o lasach, tj.: nie przyczynia się do zachowania różnorodności przyrodniczej ani leśnych zasobów genetycznych, nie posiada szczególnych walorów krajobrazowych (stanowiąc enklawę pomiędzy drogami i polami), nie ma znaczenia dla potrzeb nauki. Jej lokalizacja pomiędzy drogą wojewódzką od północy, drogą powiatową od południa oraz polami od zachodu w połączeniu z faktem, że jest to teren zdegradowany (pozbawiony drzewostanu, z pozostałościami betonowymi i hałdami ziemi), wskazuje jednoznacznie, że nie realizuje ona funkcji lasu podlegających ochronie według art. 7 ustawy o lasach. Zakład przetwórstwa mięsnego prowadzony przez skarżącego zatrudnia obecnie 150 osób z okolicznych miejscowości, stanowi ważny element lokalnej gospodarki. Planowane wykorzystanie działki do przestoju zwierząt umożliwiłoby stworzenie kolejnych kilkudziesięciu miejsc pracy. Wykorzystanie działki jako miejsca przedubojowego przestoju bydła przyczyniłoby się do zmniejszenia stresu zwierząt, który powstaje przy dodatkowym transporcie, co bezpośrednio przekłada się na jakość mięsa oraz dobrostan zwierząt. Okoliczności te noszą znamiona wyjątkowości, mają charakter kwalifikowany oraz znajdują uzasadnienie w szczególnych okolicznościach faktycznych, co nie zostało należycie uwzględnione.Skarżący wskazał, że opisywanej działalności nie można prowadzić na innych nieruchomościach, nawet będących jego własnością. Jak szczegółowo wyjaśniono we wniosku, specyfika przemysłu mięsnego wymaga, aby miejsce przedubojowego przestoju bydła znajdowało się w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu. Lokalizacja działki nr [...] ma zasadnicze i niezbywalne znaczenie dla planowanej działalności. Nadto stanowisko SKO opiera się na fundamentalnym błędzie faktycznym polegającym na przyjęciu, że sporna działka posiada cechy lasu w rozumieniu rzeczywistym a nie tylko formalnym. Tymczasem nieruchomość nie posiada podstawowych cech lasu, zatem wykonywanie obowiązków właściciela lasu, określonych w art. 13 ust. 1 ustawy o lasach, jest obiektywnie niemożliwe.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Przedmiotem kontroli sądowej w sprawie niniejszej jest decyzja SKO w Białymstoku z 24 stycznia 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Bielskiego z 20 listopada 2024 r. odmawiającą zmiany lasu o powierzchni [...] ha na działce nr [...] (o powierzchni całkowitej 0,95 ha), położonej w obrębie wsi B., gmina Brańsk, na użytek rolny.Podstawę materialnoprawną decyzji stanowi przepis art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2024 r. poz. 530) stanowiący, że zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów. Konstrukcja przepisu wskazuje, że organ działa w warunkach uznania administracyjnego, tj. ma obowiązek rozpatrzenia wniosku właściciela lasu z uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności danej sprawy, samodzielnie oceniając, czy zaistniały szczególnie uzasadnione potrzeby właściciela lasu, będące przesłanką udzielenia zezwolenia na zmianę użytku leśnego na rolny.W orzecznictwie sądów administracyjnych na przestrzeni lat utrwaliło się spójne i jednolite stanowisko odnośnie interpretacji pojęcia "szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu". Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 czerwca 2023 r. I OSK 117/21 (orzeczenia.nsa.gov.pl) wyraził pogląd, że zmiana przeznaczenia lasu na użytek rolny musi być dla właściciela tego lasu czymś niezbędnym w danej sytuacji. Potrzeba ta powinna być uzasadniona nie tylko z jego subiektywnego punktu widzenia, ale przede wszystkim przy zastosowaniu obiektywnych kryteriów oceny sytuacji strony i jej argumentów. Zatem, dla ustalenia istnienia "szczególnie uzasadnionych potrzeb", nie wystarcza wystąpienie po stronie właściciela zwykłych potrzeb, ale konieczne jest wystąpienie potrzeb kwalifikowanych, czyli nadzwyczajnych, wyjątkowych, wyraźnie odbiegających od potrzeb typowych.W ocenie sądu w sprawie niniejszej skarżący jako właściciel lasu nie wykazał potrzeb w wyżej wskazanym rozumieniu. Nie można mówić o wystąpieniu takiej potrzeby w przypadku woli wykorzystania użytku leśnego w celu prowadzenia na nim zaplecza prowadzonego zakładu przetwórstwa mięsnego - pomocniczo jako miejsce przedubojowe dla zwierząt oraz do magazynowania paszy. Nie jest wyjątkową, niezbędną, nadzwyczajną potrzebą zamiar rozwinięcia prowadzonej działalności, zwiększenia zatrudnienia. O ile są to okoliczności niezwykle ważne z punktu widzenia rozwoju działalności skarżącego, o tyle w gruncie rzeczy są typowe dla każdego przedsiębiorcy podejmującego się czy wyrażającego wolę rozwoju mającego przynieść potencjalne korzyści ekonomiczne. W cechę "szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu" nie wpisują się również argumenty o poprawie dobrostanu zwierząt, bowiem są one ubocznym skutkiem rozwinięcia i powiększenia działalności prowadzonej przez skarżącego.Zauważyć należy, że poza argumentami odwołującymi się do zamiaru rozwoju przedsiębiorstwa, skarżący nie wskazał ani nie przedłożył żadnych dokumentów czy innych dowodów świadczących o tym, że bez pozyskania części działki nr [...] jako rolnej (po przekształceniu) sytuacja ekonomiczna jego działalności pogorszy się w tak istotnym stopniu, że zagrozi to jego egzystencji, wypłacalności, płynności. Sąd rozumie argument, zgodnie z którym w interesie skarżącego leży, by dokonać zmiany lasu na użytek rolny w celu prowadzenia (czy ulepszenia) działalności. Jednak z danych KRS wynika jedynie, że prowadzona działalność to: przetwarzanie i konserwowanie mięsa, z wyłączeniem mięsa z drobiu, a także działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną, działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich, działalność usługowa następująca po zbiorach, sprzedaż hurtowa żywych zwierząt oraz sprzedaż hurtowa mięsa i wyrobów mięsa. Natomiast z tego dokumentu nie wynika, aby skarżący znalazł się w trudnej sytuacji ekonomicznej (brak wpisów na to wskazujących). Również brak możliwości prowadzenia przez skarżącego działalności na innych należących do niego działkach, z powodu ich oddalenia od miejsca prowadzonego zakładu, nie jest okolicznością, która wskazywałaby na szczególnie uzasadnione potrzeby właściciela lasu. Argument ten stanowi zrozumiałą w warunkach rynkowych kalkulację ekonomiczną, jednak nie stanowi wykazania "szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu".Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku również wielokrotnie wypowiadał się na temat sposobu wykładni i zastosowania przesłanki z art. 13 ust. 2 ustawy o lasach. Przykładowo w sprawie II SA/Bk 825/22 wyjaśnił, że "obowiązek wykazania, że w danej sprawie tego rodzaju szczególnie uzasadniona potrzeba wystąpiła, ciąży na właścicielu lasu, który powinien przedstawić wyczerpującą argumentację przemawiającą za niezbędnością tego przeznaczenia". W sprawie niniejszej powyższego skarżący nie uczynił, co organy trafnie wywiodły. Podobnie w sprawie II SA/Bk 780/22 wskazano, że: "pod sformułowaniem szczególnie uzasadnione potrzeby właściciela lasu należy rozumieć sytuację wyjątkową, będącą dla właściciela czymś absolutnie niezbędnym w danej sytuacji i jednocześnie uzasadnioną nie tylko z jego subiektywnego punktu widzenia, ale przede wszystkim przy zastosowaniu obiektywnych kryteriów oceny. Tym samym powody wystąpienia z wnioskiem powinny wykraczać poza subiektywny interes strony, nawet jeżeli jest on uzasadniony". W kontekście tych wypowiedzi orzeczniczych sąd w sprawie niniejszej nie ma wątpliwości, że organy poczyniły prawidłowe ustalenia dotyczące stanu faktycznego i wydały prawidłowe decyzje, stosując bez naruszenia art. 13 ust. 2 ustawy o lasach.W przedmiotowej sprawie nie mogło mieć także znaczenia, że sporna powierzchnia leśna liczy [...] ha (a więc jest stosunkowo nieduża), nie ma klimatu wnętrza lasu, brak jest na niej roślinności leśnej (grunt jest przekopany i są składowane pozostałości betonowe). Skarżący akcentował, że las na tej działce jest jedynie formalnie, bowiem faktycznie go nie ma, nadto pozytywną opinię o przekształceniu wyraził Nadleśniczy.W kontekście powyższego należy zwrócić uwagę na definicję lasu zawartą w art. 3 ustawy o lasach. Zgodnie z tą regulacją las w rozumieniu ustawy to grunt:1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony:a) przeznaczony do produkcji leśnej lubb) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego alboc) wpisany do rejestru zabytków;2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.Z powyższego wynika, że sam fakt niewielkiej powierzchni działki oraz to, że jest ona przejściowo pozbawiona drzew, nie oznacza że teren działki nie stanowi lasu, zgodnie z art. 3 ustawy o lasach. W ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę Bielskiego działka nr [...] położona w obrębie B. jest opisana jako grunty rolne zabudowane - Br-RVI na pow. 0,39 ha, lasy - LsV - na powierzchni 0,19 ha, nieużytki - N - na powierzchni 0,23 ha, grunty orne - RVI - na powierzchni 0,14 ha.W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że przejściowe pozbawienie roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na inny, a rodzi obowiązek zalesienia danego terenu. Stanowisko takie zostało zawarte m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 maja 2023 r. sygn. I OSK 959/22. Wskazano w nim, że jeżeli działki są lasem zgodnie z ewidencją gruntów i w sprawie nie wydano decyzji o zmianie lasu na użytek rolny w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, to nie ma podstaw do wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów. Bez znaczenia jest przy tym aktualny stan gruntu. Nawet jeśli z jakichkolwiek przyczyn las utracił niektóre swoje cechy - takie jak np. drzewostan czy runo leśne - użytek leśny nie traci przez to swego charakteru. Zmiany o charakterze faktycznym nie mogą stanowić podstawy do dokonania żądanej zmiany w ewidencji gruntów. Z art. 24 ustawy o lasach wynika bowiem ciążący na właścicielu lasu obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego lasu, poprzez ponowne wprowadzenie roślinności leśnej (upraw leśnych) i doprowadzenia np. do odtworzenia leśnego charakteru gruntu (np. runa leśnego). Wobec tego nawet czasowy brak roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny, zaś argument, że ustalenia wynikające z oględzin gruntu, z których wynikałby brak roślinności leśnej na gruncie, mogłyby stanowić podstawę do zmiany wpisu w ewidencji gruntów, nie znajdują potwierdzenia w obowiązujących przepisach prawa. Teza zawarta w ww. wyroku jest tożsama ze stanowiskiem zaprezentowanym przez organy w sprawie niniejszej. Stanowisko to jest zgodne z prawem. Ubocznie może powstać pytanie, co spowodowało, że użytek sklasyfikowany jako las – był wykorzystywany na tor crossowy, z czego obecnie wywodzi się konieczność przekształcenia na grunt leśny.Ponadto, jak wskazał organ pierwszej instancji, obręb ewidencyjny B., gmina Brańsk jest objęty aktualnym Uproszczonym Planem Urządzenia Lasu zatwierdzonym przez Starostę Bielskiego 2 grudnia 2019 r., a obowiązującym w latach 2020 – 2029. Zostały w nim określone zadania i wskazówki gospodarcze dla przedmiotowej działki - w oddziale 03-c na powierzchni 0,19 ha wskazano haliznę do odnowienia. Organ dostrzegł, że obszar ten jest jedynie czasowo pozbawiony roślinności leśnej, ale w przyszłości należy zająć się jego odnowieniem i przywróceniem charakteru lasu. Niezależnie więc od stanowiska Nadleśniczego zawartego w piśmie z 14 października 2024 r. i w notatce z 8 października 2024 r. – Uproszczony Plan Urządzania Lasu przeznaczył ten teren do odnowienia uprawy leśnej. Wskazać trzeba, że UPUL jest rozwiązaniem kompleksowym, przewidzianym na lata, zawierającym koncepcję zagospodarowania terenów leśnych szerszą niż wypowiedź ad hoc udzielona w formie opinii do konkretnej sprawy. Poza tym opinia Nadleśniczego nie wiąże organu orzekającego na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, dla którego to organu, w sprawie o zmianę lasu na użytek rolny, jedyną wytyczną jest wystąpienie (bądź niewystąpienie) przesłanki "szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu". Stąd też stanowisko Nadleśniczego nie mogło mieć waloru przesądzającego. Co więcej, Starosta nie miał obowiązku występować o taką opinię, zasięgnął jej jedynie pomocniczo. Jeszcze raz podkreślić należy, że samo wydanie pozytywnej opinii przez Nadleśniczego nie wiąże się z automatycznym wydaniem decyzji zgodnej z wnioskiem skarżącego. Na marginesie sąd wskazuje, że Nadleśniczy ocenił jedynie możliwość przekształcenia lasu na użytek rolny na podstawie dokonanych ustaleń faktycznych stanu zastanego na przedmiotowej działce, zaś to organ dokonały kompleksowej analizy przepisów i stwierdziły, że ani pozytywna opinia Nadleśniczego, ani nawet stan terenu wnioskowanego do przekształcenia nie stanowią przesłanki wynikającej z art. 13 ust. 2 ustawy o lasach. Kompleksowo kwestię zorganizowania terenów leśnych przedstawiono, jak wyżej już to wskazano, w Uproszczonym Planie Urządzania Lasu.Przepis art. 13 ust. 2 ustawy o lasach wskazuje również, że organ działający w warunkach uznania administracyjnego ma obowiązek rozpatrzenia indywidualnego wniosku, z uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności danej sprawy, oceniając czy w danym przypadku zaistniały szczególnie uzasadnione potrzeby właściciela lasu będące przesłanką do zmiany użytku leśnego na rolny. Kontrolując prawidłowość zaskarżonej decyzji, wydanej w oparciu o uznanie administracyjne, sąd bada więc – oprócz tego czy organy administracji przeprowadziły postępowanie zgodnie z zasadami procedury administracyjnej, uwzględniły całokształt okoliczności faktycznych mających znaczenie w sprawie oraz czy rozstrzygnięcia wynikają z dokonanych ustaleń – czy nie przekroczyły granic uznania administracyjnego. W ocenie sądu, orzekające w sprawie organy sprostały wyżej wskazanym wymogom. Zarówno dokonana analiza okoliczności faktycznych, jak i przeprowadzone postępowanie dowodowe nie budzą wątpliwości co do ich prawidłowości, zaś zarzuty skargi nie podważają tych ustaleń.Zdaniem sądu zatem organy bez naruszenia prawa ustaliły, że przesłanka z art. 13 ust. 2 ustawy o lasach nie została spełniona. Rozszerzenie działalności przedsiębiorstwa skarżącego i związane z tym skutki, takie jak między innymi zwiększenie zatrudnienia, nie mogą stanowić o szczególnie uzasadnionej potrzebie właściciela lasu. Wniosek ten jest uprawniony niezależnie od skutków ekonomicznych, jakie dla skarżącego i lokalnej społeczności oraz dla dobrostanu zwierząt mogłoby przynieść sporne przekształcenie użytków.Za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz niedokonanie wszechstronnej oceny materiału dowodowego, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Zdaniem sądu organy poczyniły prawidłowe ustalenia w przedmiotowej sprawie i odniosły się do wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, wydając prawidłowe i zgodne z prawem rozstrzygnięcie. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera fakty, które organ uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 k.p.a.). Zaakcentować po raz kolejny należy, że organy nie miały obowiązku prowadzenia postępowania wyjaśniającego na okoliczność wszystkich faktów i twierdzeń skarżącego, ale wyłącznie w ramach okoliczności istotnych z punktu widzenia art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, tj. istnienia "szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu".Sąd rozpoznając skargę nie dostrzegł również z urzędu żadnej innej wadliwości, która uzasadniałaby uchylenie decyzji organów obydwu instancji.Zaskarżona decyzja została wydana bez zarzucanego naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 13 ust. 2 ustawy o lasach) i po przeprowadzeniu administracyjnego postępowania w sposób wystarczająco wyjaśniający istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, a w konsekwencji również bez zarzucanego naruszenia przepisów procedury administracyjnej mogącego mieć istotny wpływ na wynik postępowania (art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a.). Wskazane okoliczności subiektywne i obiektywne istniejące po stronie skarżącego nie stanowiły "szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu" i nie mogły przeważyć nad zasadą ochrony lasów i obowiązkami właściciela do utrzymania lasów a nie zmniejszania ich powierzchni.Dlatego skarga podlega oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935)..). Wskazane okoliczności subiektywne i obiektywne istniejące po stronie skarżącego nie stanowiły "szczególnie uzasadnionej potrzeby właściciela lasu" i nie mogły przeważyć nad zasadą ochrony lasów i obowiązkami właściciela do utrzymania lasów a nie zmniejszania ich powierzchni.Dlatego skarga podlega oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935).