Wyrok - II SA/Gl 713/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 30 września 2025
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi N. sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach z dnia 3 marca 2025 r. nr PR.5202.1.2025, RKW/1556-7/2025/WS w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego oddala skarOddalono skargę. Budowlane prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi N. sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach z dnia 3 marca 2025 r. nr PR.5202.1.2025, RKW/1556-7/2025/WS w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego oddala skar
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Aneta Majowska
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (6)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach (Prezes WUG, organ II instancji) decyzją z dnia 3 marca 2025 r. nr PR.5202.1.2025, po rozpatrzeniu odwołania N. sp. z o.o. z siedzibą w S. (inwestor, skarżąca) od decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego we W. (Dyrektor OUG, organ I instancji) z dnia 10 stycznia 2025 r., nr [...], zgłaszającej sprzeciw w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego zgłoszonego pn. Projekt techniczny powierzchniowej strefy dostępowej w rejonie planowanych wlotów upadowych do złoża pokładu [...], KWK [...], objętego zawiadomieniem o zakończeniu budowy złożonym w dniu 12 grudnia 2024 r. przez inwestora, uzupełnionym w dniu 7 stycznia 2025 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.Organ I instancji decyzją z dnia 10 stycznia 2025 r., zgłosił sprzeciw w sprawie przystąpienia do użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego zgłoszonego przez inwestora. W ocenie organu I instancji nieuzasadnionym byłoby przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego, powstałego w wyniku robót prowadzonych m.in. na nieruchomości (działce [...]), której użytkownikiem wieczystym jest osoba inna niż ta, od której inwestor dotychczas wywodził swoje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.W odwołaniu inwestor zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7 k.p.a,, art. 77 k.p.a., art. 156 § 1 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 16 § 1, 2 i 3 k.p.a., art. 156 § 1 k.p.a .w związku z art. 159 k.p.a., art. 110 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 8 k.p.a. w zwiazku z art. 107 § 1 k.p.a., art. 159 k.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 4 p.b., art. 54 ust. 1 p.b., art. 57 ust 1 pkt 2 lit. a, ust. 2 i ust. 4 p.b., art. 57 ust. 1 pkt 5 p.b.Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez wydanie decyzji o niezgłoszeniu sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego opisanego w decyzji. W razie nieuwzględnienia przez organ II instancji powyższego wniosku wniósł o przeprowadzenie przez organ II instancji postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez wydanie decyzji o niezgłoszeniu sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego opisanego w decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżanej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.Strona skarżąca wniosła ponadto o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do odwołania tj. postanowienia organu I instancji z dnia 27 listopada 2024 r., odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji z dnia 9 listopada 2022 r., wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia [...]r., sygn. akt [...], pisma inwestora z dnia 12 grudnia 2024 r. - na okoliczności wskazane w treści odwołania. W uzasadnieniu odwołania przedstawiła argumenty na poparcie swego stanowiska.Prezes WUG, po rozpatrzeniu odwołania inwestora, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora OUG. Prezes WUG dokonał analizy całości zebranego w sprawie i uzupełnionego materiału dowodowego oraz obowiązujących w przedmiotowym zakresie przepisów i na tej podstawie ustalił, co następuje:Decyzją z dnia 9 marca 2021 r. Dyrektor OUG zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Następnie decyzją z dnia 31 marca 2022 r., Dyrektor OUG zmienił swoją decyzję z dnia 9 marca 2021 r. udzielającą pozwolenia na budowę i zatwierdził projekt budowlany zamienny dla zamierzenia inwestycyjnego Od decyzji z dnia 9 marca 2021 r. odwołanie wniósł A. Z.. Na podstawie art. 134 k.p.a., Prezes WUG postanowieniem z dnia 24 czerwca 2021 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania A. Z. od decyzji Dyrektora OUG z dnia 9 marca 2021 r., z powodu braku po jego stronie przymiotu strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (WSA) wyrokiem z dnia 17 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Gl 960/21, oddalił skargę A. Z. na decyzję WUG. Wyrokiem z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt II OSK 1266/22, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Gliwicach z dnia 17 listopada 2021 r. oraz postanowienie Prezesa WUG z dnia 24 czerwca 2021 r. W uzasadnieniu orzeczenia NSA stwierdził m.in., że A. Z. jest użytkownikiem wieczystym, w rozumieniu art. 28 ust. 2 p.b., działki nr [...], sąsiadującej z działką inwestowaną nr [...] oraz że działka nr [...] znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, a w konsekwencji A. Z. "posiada przymiot strony w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora OUG z 9 marca 2021 r.".Wnioskiem z dnia 25 sierpnia 2023 r. A. Z. zwrócił się do Prezesa WUG o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora OUG z dnia 31 marca 2022 r. Postanowieniem z dnia 14 września 2023 r., Prezes WUG odmówił wszczęcia postępowania nieważnościowego z powodu braku statusu strony po stronie A. Z. Od przedmiotowego postanowienia A. Z. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2023 r. Prezes WUG utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia 14 września 2023 r. WSA wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 189/24, uchylił postanowienie Prezesa WUG z dnia 5 grudnia 2023 r. i poprzedzające je postanowienie z dnia 14 września 2023 r., wskazując w uzasadnieniu, że "skarżący jest stroną postępowania zarówno w sprawie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, jak również decyzji o jej zmianie.". Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 1 sierpnia 2024 r. stał się prawomocny.Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2024 r. Prezes WUG wszczął na wniosek A. Z. postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora OUG we W. z dnia 31 marca 2022 r.W dniu 12 grudnia 2024 r. do OUG we W. wpłynęło zawiadomienie inwestora o zakończeniu budowy obiektu pn. "Projekt techniczny powierzchniowej strefy dostępowej w rejonie planowanych wlotów upadowych do złoża pokładu [...], KWK [...]. Inwestor wskazał, że zamierzenie inwestycyjne zostało wykonane w oparciu o decyzję Dyrektora OUG z dnia 9 marca 2021 r., zmienioną decyzją z dnia 31 marca 2022 r.Pismem z dnia 23 grudnia 2024 r., Dyrektor OUG działając na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 2 lit. a, ust. 2 i ust. 4 p.b., zwrócił się do inwestora o uzupełnienie nadesłanego zawiadomienia. Przy piśmie z dnia 7 stycznia 2025 r. inwestor uzupełnił przedmiotowe zawiadomienie.Decyzją z dnia 10 stycznia 2025 r., Dyrektor OWU zgłosił sprzeciw w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego zgłoszonego przez inwestora.Prezes WUG uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie Dyrektora OUG z dnia 10 stycznia 2025 r. o zgłoszeniu sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego. W ocenie Prezesa WUG, w przedmiotowej sprawie nie jest możliwa eksploatacja i użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego z uwagi brak możliwości dojazdu do obiektu, którego "wewnątrzzakładowy układ drogowy i komunikacyjny" zlokalizowany został na działce nr [...], do której inwestor nie posiada prawa dysponowania na cele budowlane. Dalej zauważył, że zarówno w projekcie budowlanym podstawowym, jak i projekcie budowlanym zamiennym, zatwierdzonym decyzją z dnia 31 marca 2022 r. nie przewidziano innego dojazdu do obiektu, jak tylko przez działkę nr [...]. Stwierdził, że wbrew twierdzeniom inwestora zgłoszona inwestycja obejmuje nie tylko działkę nr [...], ale również działkę nr [...]. W rejonie planowanych wlotów upadowych do złoża pokładu [...] KWK [...] w S., przedstawiono "istniejący wewnątrzzakładowy układ drogowy oraz komunikacyjny", który położony jest na działce nr [...], a ponadto "tereny biologicznie czynne, zieleń urządzona" również zaprojektowane zostały na tejże.Prezes WUG podkreślił przy tym, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 p.b., obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając możliwość utrzymania właściwego stanu technicznego. Sposób projektowania i budowania powinien zapewnić niezbędny dostęp do określonych miejsc i punktów obiektu budowlanego oraz zapewnić odpowiednie przyłącza do niezbędnych z punktu widzenia utrzymania stanu technicznego budowli mediów i sieci. Nawet zatem jeśli inwestor nie dokonał zabudowy działki nr [...], odwołanie się przez organy nadzoru budowlanego do kwestii prawa dysponowania przedmiotową nieruchomością jest uzasadnione, z uwagi na zlokalizowanie na przedmiotowej działce "wewnątrzzakładowego układu drogowego i komunikacyjnego", zapewniającego dojazd i dostęp do obiektu, tj. jego "normalną eksploatację i użytkowanie". Prezes WUG przytoczył treść oświadczenia kierownika budowy z dnia 7 stycznia 2025 r. oraz złożonego przez inwestora zawiadomienia o zakończeniu budowy. Wskazał, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Wyjaśnił, że wbrew zarzutom inwestora, organ jest uprawniony do oceny istnienia prawa do dysponowania nieruchomością, na której inwestycja jest zlokalizowana, także w sytuacji istnienia w obrocie prawnym ostatecznej, prawomocnej i wykonalnej decyzji zatwierdzającą projekt budowlany. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy - uzupełniony m.in. o dokumenty, o których organowi wiadomo z urzędu, w związku z toczącym się przed Prezesem WUG postępowaniem z wniosku inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku głównej rozdzielni elektrycznej w zakładzie górniczym KWK "[...]" nie potwierdza, by aktualnie inwestor miał prawo do dysponowania na cele budowlane działką nr [...]. Nadto podkreślił, że organy nadzoru budowlanego są uprawnione do weryfikacji oświadczenia o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b Prezes WUG odniósł się również do zasady konstytutywności wpisu do księgi wieczystej przeniesienia prawa użytkowania wieczystego. W tym zakresie przywołał wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia [...]r., a także prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] r. oraz wyrok NSA z dnia 18 października 2023 r. W ocenie Prezesa WUG mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i jednoznaczne stwierdzenie przez NSA, że A. Z. jest użytkownikiem wieczystym działki nr [...] inwestor nie spełnia wymogu posiadania prawa do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane. Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie wynika w szczególności ani z umowy dzierżawy zawartej w dniu [...] r. przez Spółkę z W. C., ani z wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia [...]r., zobowiązującego W. C. do przeniesienia na inwestora prawa użytkowania wieczystego działki nr [...], skoro na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] r., sygn. akt [...], o przysądzeniu, użytkowanie wieczyste działki nr [...] przeszło na A. Z.. Ponadto, z urzędu organowi wiadomym jest też, że W. C. zmarł w dniu [...] r. Skoro więc A. Z. jest użytkownikiem wieczystym działki nr [...], to konieczna jest jego zgoda na korzystanie z tej nieruchomości przez inwestora celem użytkowania zgłoszonego obiektu budowlanego. Tymczasem, jak wynika z pisma z dnia 16 stycznia2025 r. A. Z. nigdy nie udzielił inwestorowi. zgody na dysponowanie przedmiotową działką. Wobec powyższego inwestor nie posiada prawa do dysponowania tą nieruchomością.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika zaskarżyła w całości decyzję Prezesa WUG zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie w sposób pełny i wyczerpujący stanu faktycznego sprawy; art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 170 p.p.s.a. przez oparcie decyzji na kilku zdaniach zawartych w treści uzasadnienia wyroku NSA z dnia 18 października 2023 r. (sygn. II OSK 1266/22), które nie ma charakteru wiążącego i nie podlega powadze rzeczy osądzonej oraz pominięcie faktu, że wyrok ten nie uwzględniał tytułu wykonawczego skarżącej; art. 6 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. oraz art. 365 § 1, art. 776 i art. 783 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, z późn. zm.- dalej "k.p.c."), przez wydanie decyzji z pominięciem związania organu tytułem wykonawczym skarżącej, który potwierdza jej prawo do dysponowania działką nr [...] oraz bezzasadne kwestionowanie tego tytułu na podstawie dokumentów przedstawionych przez A. Z., mimo że spór o prawo do nieruchomości powinien i może być rozstrzygnięty jedynie w postępowaniu cywilnym, a nie administracyjnym; art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie stanu faktycznego w zakresie ustalenia, kto jest obecnie użytkownikiem wieczystym działki nr [...]; art. 80 k.p.a. przez wybiórczą i niekompleksową analizę materiału dowodowego, w szczególności pominięcie dokumentacji potwierdzającej prawo skarżącej do dysponowania działką nr [...]; art. 80 k.p.a. przez wyciągnięcie z materiału dowodowego wniosków, jakoby skarżąca nie miała prawa do dysponowania działką nr [...]; art. 6 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. przez przekroczenie kompetencji organu administracji przez badanie prawdziwości oświadczenia skarżącej o prawie do dysponowania działką nr [...], w sytuacji gdy organ nie wykazał bezspornie jego niezgodności z rzeczywistością; art. 8 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie w sposób budzący zaufanie do organów administracji uzasadnienia faktycznego decyzji, w szczególności brak wyczerpującego odniesienia się do dowodów skarżącej, w tym dokumentacji technicznej i geodezyjnej oraz argumentów z odwołania dotyczących prawomocności decyzji zmieniającej i braku podstaw do sprzeciwu; art. 16 § 1-3 w związku z art. 110 § 1 k.p.a. przez naruszenie zasady związania organu prawomocną i wykonalną decyzją zmieniającą z dnia 31 marca 2022 r. przez bezzasadne kwestionowanie prawa skarżącej do dysponowania działką nr [...] na etapie zawiadomienia o zakończeniu budowy, mimo że organ nie jest uprawniony do weryfikacji oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na tym etapie; art. 159 § 1 k.p.a. w związku z art. 156 § 1 k.p.a. przez bezzasadne uwzględnienie toczącego się postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji zmieniającej jako okoliczności wspierającej sprzeciw oraz przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 54 ust. 1 p.b. przez zgłoszenie sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego w oparciu o brak prawa do dysponowania działką nr [...], co nie stanowi przesłanki sprzeciwu oraz niewykazanie jakichkolwiek odstępstw obiektu od projektu budowlanego zatwierdzonego prawomocną i wykonalną decyzją zmieniającą z dnia 31 marca 2022 r.; art. 4 p.b. przez błędną wykładnię; art. 57 ust. 1 pkt 2 lit. a, ust. 2 i ust. 4 p.b. przez zgłoszenie sprzeciwu pomimo prawidłowego i kompletnego uzupełnienia przez skarżąca zawiadomienia o zakończeniu budowy, w tym dostarczenia wymaganych dokumentów, co organ przyjął bez zastrzeżeń; art. 57 ust. 1 pkt 5 p.b. przez zignorowanie dostarczonej dokumentacji geodezyjnej, w tym mapy powykonawczej z dnia 2 grudnia 2024 r., potwierdzającej zgodność usytuowania obiektu z projektem zagospodarowania działki nr [...]. W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie organu do wydania w terminie 2 tygodni decyzji o niezgłoszeniu sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego opisanego w decyzji, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prezesa WUG oraz wskazanie przez Sąd, co do dalszego postępowania przez organ uwzględniając zastrzeżenia wskazane w zarzutach podniesionych w skardze. Skarżąca złożyła ponadto wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz rozważenie przez Sąd usunięcia z obrotu decyzji organu I instancji wydanej w przedmiotowej sprawie, a także zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu przedstawiła argumenty na poparcie swojego stanowiska.W odpowiedzi na skargę Prezes WUG wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko i argumentację prawną. Wskazał przy tym na niekonsekwencję w twierdzeniu, że organ nie może kwestionować jej tytułu wykonawczego do działki nr [...], skoro skarżąca wystąpiła z pozwem z dnia 4 lutego 2021 r. przeciwko A. Z. o zobowiązanie go do przeniesienia na nią prawa użytkowania wieczystego działki nr [...].Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie należy podnieść, że po myśli art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Z brzmienia art. 145 § 1 powołanej ustawy wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy też procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie może natomiast kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie nie podlega uwzględnieniu. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) wykazała bowiem, że kwestionowany przez stronę akt odpowiada wymogom prawa.Punktem wyjścia dla uzasadnienia podjętego orzeczenia jest przypomnienie, że kontrolowaną w niniejszej sprawie decyzją Prezesa WOG utrzymał w mocy decyzję Dyrektora WUG wnoszącą sprzeciw w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego objętego zawiadomieniem o zakończeniu budowy złożonym w dniu 12 grudnia 2024 r. przez skarżącą, uzupełnionym w dniu 7 stycznia 2025 r.,Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 54 ust. 1 p.b., zgodnie z którym do użytkowania obiektu budowlanego na budowę którego wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się. W przepisie art. 57 ust. 1-3 p.b. wskazano dokumenty, które inwestor zobowiązany jest załączyć do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Z kolei w art. 57 ust. 4 tej ustawy ustawodawca wskazał, że inwestor obowiązany jest uzupełnić dokumenty wymienione w ust. 1-3, jeżeli, w wyniku ich sprawdzenia przez organ nadzoru budowlanego, okaże się, że są one niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości.Obowiązujące przepisy nie określają wprawdzie wprost przesłanek uprawniających organ do wniesienia sprzeciwu w przedmiocie zgłoszenia zakończenia budowy, co nie oznacza, że organ właściwy do wydania decyzji został przez ustawodawcę upoważniony do swobodnego uznania, czy stwierdzone okoliczności są wystarczające do orzeczenia na podstawie tego przepisu o sprzeciwie. Określenie właściwego zakresu zastosowania instytucji sprzeciwu, o której mowa w art. 54 p.b, wymaga dokonania wykładni systemowej z uwzględnieniem m.in. funkcji jakie ustawodawca powierzył organom nadzoru budowlanego i przyznanych im na mocy tej ustawy kompetencji (zob. art. 84, art. 84a ust. 1 pkt 1 p.b.). I tak, skoro podstawową funkcją organów nadzoru budowlanego jest kontrola poprawności prowadzenia procesu inwestycyjno-budowlanego, a do zawiadomienia o zakończeniu budowy należy dołączyć szereg dokumentów dotyczących tego procesu, to zadaniem organu nadzoru budowlanego po otrzymaniu zawiadomienia z art. 54 tej ustawy, który to etap jest ostatnim w procesie budowlanym, jest skontrolowanie zrealizowanej inwestycji pod kątem jej zgodności z zatwierdzonym projektem, warunkami pozwolenia na budowę oraz z przepisami prawa.Przy czym, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 26 listopada 2019 r. o sygn. akt II OSK 49/18, niewymienienie w art. 54 p.b. przesłanek wniesienia sprzeciwu, uznać należy za celowy zabieg legislacyjny racjonalnego ustawodawcy, gdyż nie sposób przewidzieć w normie prawnej wszystkich sytuacji, które uzasadniałyby wniesienie sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego. Sytuacje te stanowią jedynie przykłady prawidłowego zastosowania tego przepisu przez organy administracji. W orzecznictwie przyjmuje się jednak zgodnie, że jedną z takich przesłanek jest brak tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości dla celów budowlanych.Z powyższych przepisów wynika więc jednoznacznie, że w przypadku, gdy przyjmujący zawiadomienie właściwy organ nadzoru budowlanego ma zastrzeżenia co do zakończonej budowy obiektu budowlanego, to ma on obowiązek w terminie ustawowym wnieść sprzeciw w drodze decyzji, po uprzednim wezwaniu inwestora do uzupełnienia zawiadomienia o zakończeniu budowy jeśli stwierdzi, że przedłożone dokumenty są niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości. W tym miejscu należy jednak podkreślić, że organy nadzoru budowlanego, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie są zobligowane jedynie do zbadania prawidłowości formalnej złożonego przez inwestora zawiadomienia o zakończeniu budowy i załączników. Każdy bowiem dokument zawiera też swoją treść, która musi być zbieżna z innymi dokumentami. Zatem, tak jak w każdym postępowaniu administracyjnym, na organach ciążył obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.W niniejszej sprawie analiza złożonego przez inwestora zawiadomienia o zakończeniu budowy wraz z załącznikami w odniesieniu do pozostałych zgromadzonych dowodów i materiałów wykazała, że zawiadomienie to zawiera braki i nieścisłości, które wymagały uzupełnienia. Inwestor uzupełnił braki zawiadomienia jednakże sprawa tytułu prawnego do dysponowania działką nr [...] jest przedmiotem sporu między inwestorem a obecnym użytkownikiem wieczystym wskazanej działki.Sąd zauważa, że oświadczenia składane w postępowaniu administracyjnym korzystają z domniemania prawdziwości, jeżeli nie są sprzeczne z innymi dowodami lub okolicznościami i faktami znanymi organowi administracyjnemu z urzędu. Oświadczenie to może zostać skutecznie zakwestionowane w postępowaniu administracyjnym. Jego złożenie nie zwalnia to organów orzekających od kontroli tego oświadczenia w zakresie zawartej w nim treści, zwłaszcza w sytuacji, gdy w związku ze stanowiskiem innych stron postępowania nasuwa ono konkretne wątpliwości. Stąd właśnie konieczność oceny złożonego oświadczenia, które zdaniem inwestora uprawniało go do realizacji zamierzenia budowlanego na nieruchomości stanowiącej własność innego podmiotu. W sprawie nie ma wątpliwości, że użytkownik wieczysty działki [...] nie wyraża zgody na realizację inwestycji, a bez tej zgody kwestia przystąpienia przez inwestora do użytkowania zgłoszonego obiektu budowlanego wobec braku drogi dojazdowej jest nadal otwarta.Wyjaśnić przy tym należy, że to inwestor, a nie organ jest zobowiązany do dostarczenia odpowiednich, nieposiadających braków i nieścisłości dokumentów, bowiem organ na tym etapie postępowania nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania dowodowego. Zasadniczo to na inwestorze ciąży odpowiedzialność za zapewnienie zgodnego z prawem przebiegu całego procesu budowlanego, od jego rozpoczęcia do oddania obiektu do użytkowania włącznie.W rozpoznawanej sprawie przyczyną wniesienia sprzeciwu przez organ I instancji był brak prawa do dysponowania przez inwestora prawnego tytułem prawnym do dysponowania działką nr [...] do korzystania z nieruchomości dla celów budowlanych. Zarówno w projekcie budowlanym podstawowym, jak i projekcie budowlanym zamiennym, zatwierdzonym decyzją z dnia 31 marca 2022 r. nie przewidziano innego dojazdu do obiektu, jak tylko przez działkę nr [...]. Ponadto "tereny biologicznie czynne, zieleń urządzona" również zaprojektowane zostały m.in. na działce nr [...].Z powyższych względów organ zasadnie, na podstawie art. 57 ust. 4 p.b., wezwał skarżącą do uzupełnienia zawiadomienia o zakończeniu budowy w opisanym powyżej zakresie. Skoro zaś inwestor nie wyjaśnił wątpliwości co do jego prawa do dysponowania działką nr [...] dla celów budowlanych to Dyrektor OUG zasadnie wniósł sprzeciw do dokonanego zgłoszenia zakończenia budowy.Zważywszy wszystkie powołane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym uzasadniać jej uchylenie. Wbrew twierdzeniom skarżącej została poprzedzona postępowaniem czyniącym zadość zasadom procesowym, w tym zasadzie prawdy obiektywnej sformułowanej w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz właściwym ustaleniem stanu faktycznego i jego prawidłowym rozważeniem. Wydający ten akt organ trafnie też zastosował przepisy prawa materialnego, poddając je prawidłowej wykładni.Dlatego działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi.. orzeczono o oddaleniu skargi.