Postanowienie - II SA/Rz 1081/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie - z dnia 30 września 2025
Teza
Odrzucono skargę. Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2025 r. nr 1801-IOC.4802.26.2025 w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 18 sierpnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wOdrzucono skargę. Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2025 r. nr 1801-IOC.4802.26.2025 w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 18 sierpnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Przewodniczący
Elżbieta Mazur-Selwa
Podstawa prawna
art. 230
ppsa
art. 220
ppsa
art. 57
ppsa
art. 46
ppsa
art. 28
ppsa
art. 29
ppsa
art. 49
ppsa
art. 58
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (1)
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 18 sierpnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga B.sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2025 r. nr 1801-IOC.4802.26.2025 w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2025 r. wezwano spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 – dalej: P.p.s.a.). Wezwanie zawierało pouczenie, że należy je wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wskazując, że procesową konsekwencją nieuiszczenia wpisu od skargi będzie jej odrzucenie.Wezwania przesłano do skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP. Ze znajdującego się w aktach sprawy urzędowego poświadczenia doręczenia (dalej w skrócie: UPD) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca wyżej opisane wezwania nie została odebrana. Informacje zawarte w UPD wskazują, że pierwsze zawiadomienie informujące o możliwości odbioru pisma zostało przesłane do spółki w dniu 26 sierpnia 2025 r., natomiast powtórne zawiadomienie miało miejsce w dniu 3 września 2025 r.W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła wymaganych braków skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów treści pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 P.p.s.a.). Jak stanowi art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w ww. art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności.W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jest to zatem osoba prawna działająca przez uprawnione do tego organy zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do jej reprezentowania. Osoba podpisująca skargę w imieniu takiego podmiotu ma obowiązek zgodnie z art. 29 P.p.s.a. wykazać swoje umocowanie stosownym dokumentem, na przykład odpisem z KRS, gdyż podmioty takie jak spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlegają obowiązkowemu wpisowi do tego rejestru, w którym dane o sposobie reprezentacji podmiotu są ujawniane.Brak tego dokumentu stanowi brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. W tym wypadku przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).W przedmiotowej sprawie wezwania dotyczące konieczności uzupełnienia wymaganych braków skargi zostały przesłane do spółki za pośrednictwem platformy ePUAP i nie zostały odebrane. Natomiast zgodnie z treścią art. 74a § 8 P.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma (doręczanego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej), doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia informującego o możliwości odbioru pisma. Pierwsze zawiadomienie informujące o możliwości odbioru wezwań miało miejsce w dniu 26 sierpnia 2025 r. W związku z powyższym doręczenie należało uznać za dokonane z dniem 9 września 2025 r. Ostatnim zatem dniem przewidzianym na uzupełnienie braków skargi był dzień 16 września 2025 r. W wyznaczonym terminie spółka nie uzupełniła wymaganych braków skargi, co uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu.Wobec powyższego, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a..