Postanowienie SN z 16 listopada 2005, sygn. II CNP 16/05
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Data orzeczenia
16 listopada 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Barbara Myszka
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Myszka
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2005 r.
skargi "M.(...)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia
30 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII Cz (...) wydanego w sprawie ze skargi na czynności
komornika wniesionej przez wierzycielkę w sprawie egzekucyjnej z wniosku "M.(...)"
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko "U.(...)" Spółce z ograniczoną
odpowiedzialnością w S. o egzekucję świadczeń pieniężnych,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wierzycielka „M.(...)” spółka z o.o. w B. wniosła skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia
30 kwietnia 2005 r., którym oddalone zostało jej zażalenie na postanowienie Sądu
Rejonowego, oddalające złożoną przez nią skargę na czynności komornika.
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji kończącego postępowania w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została
wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących
stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jak wynika z przytoczonego
przepisu, o dopuszczalności skargi, o której mowa, przesądza charakter orzeczenia
sądu drugiej instancji, skargą może być bowiem objęte jedynie orzeczenie kończące
postępowanie w sprawie.
2
W niniejszej sprawie wierzycielka złożyła skargę na czynność komornika,
polegającą na wydaniu zarządzenia o zwrocie wniosku o wszczęcie egzekucji.
Postanowieniem z dnia 29 października 2004 r. Sąd Rejonowy w S. oddalił tę skargę, a
postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2005 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie
wierzycielki.
Dla oceny dopuszczalności wniesionej skargi konieczne jest rozważenie, czy
postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 kwietnia 2005 r. jest postanowieniem
kończącym postępowanie w sprawie. Pojęcie postanowienia kończącego postępowanie
w sprawie było już przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego, który wyjaśnił, że chodzi
tu o postanowienie kończące postępowanie w sprawie, jako pewnej całości poddanej
pod osąd (zob. np. postanowienia: Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1996 r., I
CKN 7/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 31, z dnia 3 kwietnia 1997 r., I CZ 27/97, OSNC 1997,
nr 9, poz. 130, uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego: z dnia 31 maja
2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1, i z dnia 6 października 2000 r., III CZP
31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22). Przyjmowano przy tym przykładowo, że
postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie
pozwu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 grudnia 1996 r., II CKN 60/96, niepubl., z
dnia 11 lipca 1997 r., II CKN 315/97, niepubl., z dnia 11 września 1997 r., II CZ 113/97,
niepubl., z dnia 24 września 1997 r., II CZ 92/97, niepubl., z dnia 2 października 1997 r.,
II CKN 402/97, niepubl., z dnia 20 października 1997 r., ICZ 154/97, niepubl., z dnia
19 stycznia 1998 r., I CZ 199/97). Wykładnia ta zachowuje aktualność także na tle art.
4241
§ 1 k.p.c.
Zaskarżone przez wierzycielkę postanowienie nie może być zatem uznane za
kończące postępowanie w sprawie, od którego przysługuje skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248
§ 1 i art. 39810
w
związku z art. 42412
k.p.c. odrzucił wniesioną skargę, jako niedopuszczalną.Sygn. akt II CNP 16/05
POSTANOWIENIE
Dnia 16 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Myszka
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2005 r.
skargi "M.(...)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia
30 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII Cz (...) wydanego w sprawie ze skargi na czynności
komornika wniesionej przez wierzycielkę w sprawie egzekucyjnej z wniosku "M.(...)"
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko "U.(...)" Spółce z ograniczoną
odpowiedzialnością w S. o egzekucję świadczeń pieniężnych,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wierzycielka „M.(...)” spółka z o.o. w B. wniosła skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia
30 kwietnia 2005 r., którym oddalone zostało jej zażalenie na postanowienie Sądu
Rejonowego, oddalające złożoną przez nią skargę na czynności komornika.
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji kończącego postępowania w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została
wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących
stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jak wynika z przytoczonego
przepisu, o dopuszczalności skargi, o której mowa, przesądza charakter orzeczenia
sądu drugiej instancji, skargą może być bowiem objęte jedynie orzeczenie kończące
postępowanie w sprawie.
2
W niniejszej sprawie wierzycielka złożyła skargę na czynność komornika,
polegającą na wydaniu zarządzenia o zwrocie wniosku o wszczęcie egzekucji.
Postanowieniem z dnia 29 października 2004 r. Sąd Rejonowy w S. oddalił tę skargę, a
postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2005 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie
wierzycielki.
Dla oceny dopuszczalności wniesionej skargi konieczne jest rozważenie, czy
postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 kwietnia 2005 r. jest postanowieniem
kończącym postępowanie w sprawie. Pojęcie postanowienia kończącego postępowanie
w sprawie było już przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego, który wyjaśnił, że chodzi
tu o postanowienie kończące postępowanie w sprawie, jako pewnej całości poddanej
pod osąd (zob. np. postanowienia: Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1996 r., I
CKN 7/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 31, z dnia 3 kwietnia 1997 r., I CZ 27/97, OSNC 1997,
nr 9, poz. 130, uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego: z dnia 31 maja
2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1, i z dnia 6 października 2000 r., III CZP
31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22). Przyjmowano przy tym przykładowo, że
postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie
pozwu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 grudnia 1996 r., II CKN 60/96, niepubl., z
dnia 11 lipca 1997 r., II CKN 315/97, niepubl., z dnia 11 września 1997 r., II CZ 113/97,
niepubl., z dnia 24 września 1997 r., II CZ 92/97, niepubl., z dnia 2 października 1997 r.,
II CKN 402/97, niepubl., z dnia 20 października 1997 r., ICZ 154/97, niepubl., z dnia
19 stycznia 1998 r., I CZ 199/97). Wykładnia ta zachowuje aktualność także na tle art.
4241
§ 1 k.p.c.
Zaskarżone przez wierzycielkę postanowienie nie może być zatem uznane za
kończące postępowanie w sprawie, od którego przysługuje skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248
§ 1 i art. 39810
w
związku z art. 42412
k.p.c. odrzucił wniesioną skargę, jako niedopuszczalną.