sygn. III OZ 616/25 19 listopada 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - III OZ 616/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 listopada 2025

Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 415/25 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 23 stycznia 2025 r. nr 2/2025/KUW w przedmiocie odmowyOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 415/25 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 23 stycznia 2025 r. nr 2/2025/KUW w przedmiocie odmowy
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy nieustalone
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 19 listopada 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Artur Kuś
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 415/25 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 23 stycznia 2025 r. nr 2/2025/KUW w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Pismem z 2 stycznia 2025 r. R. Z. (dalej także: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 23 stycznia 2025 r. nr 2/2025/KUW w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.Zarządzeniem z 18 lutego 2025 r. skarżącego wezwano do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało doręczone 8 kwietnia 2025 r., jednak wpis nie został uzupełniony, co wynika ze sprawdzenia w Rejestrze Opłat Sądowych (k. 41).Pismem z 27 kwietnia 2025 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego wskazując, że wezwanie Sądu zostało odebrane przez członka jego rodziny, który "nie poinformował go od razu o odebranej korespondencji". O otrzymaniu zgodnie z oświadczeniem dowiedział się 26 kwietnia 2025 r.Postanowieniem z 25 września 2025 r. sygn.. akt IV SA/Wa 415/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi wskazując, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Sąd zwrócił uwagę, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało odebrane przez dorosłego domownika, co w świetle treści art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") jest dopuszczalne i pociąga za sobą konsekwencje identyczne z doręczeniem osobistym skarżącemu. Zdaniem Sądu I instancji fakt późniejszego przekazania mu przez członka rodziny informacji o odebraniu skierowanej do niego przesyłki nie stanowi okoliczności uzasadniającej przyjęcie braku winy w uchybieniu terminu, jest to bowiem forma zaniedbania, którego skutki obciążają skarżącego.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona dorosłemu domownikowi, w sytuacji gdy odebrał ją małoletni syn skarżącego.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności wniosku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, a okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu dawały podstawy do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione. Stanowisko Sądu I instancji wyrażone w tym zakresie jest zatem prawidłowe.Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się – jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego – obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 104/15, LEX nr 1643284). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 1998r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 120/20 oraz z 28 września 2018 r. sygn. akt I OZ 845/18). Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych.Tego rodzaju przesłanki nie zostały w tej sprawie spełnione.Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu zarzutu, że Sąd I instancji błędnie przyjął, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu skargi odebrał dorosły domownik, w sytuacji, gdy ww. przesyłka została odebrana przez jego małoletniego syna należy zauważyć, że zarzut ten nie został podniesiony we wniosku o przywrócenie terminu lecz dopiero w zażaleniu na postanowienie z 25 września 2025 r.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji zasadnie stwierdził iż wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego skierowane do skarżącego zostało doręczone w sposób prawidłowy, mimo że Sąd I instancji błędnie przyjął, że przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona dorosłemu domownikowi.Należy bowiem zauważyć, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została odebrana osobiście przez skarżącego – R. Z., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. znajdującego się w aktach sprawy.Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe. Wbrew twierdzeniom zażalenia, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Stąd też należało odmówić przywrócenia terminu do dokonania tej czynności procesowej na podstawie art 86 § 1 p.p.s.a., o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu z 25 września 2025 r.Z tych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.