Wyrok - I GSK 312/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. środki unijne. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia NSA Michał Kowalski (spr.) Sędzia del. WSA Izabella Janson Protokolant asystent sędziego Tomasz Sasak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Ke 507/22 w sprawie ze skargi Gminy O. na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia 31 sierpnia 2022 r. nr 186/22 w przOddalono skargę kasacyjną. środki unijne. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia NSA Michał Kowalski (spr.) Sędzia del. WSA Izabella Janson Protokolant asystent sędziego Tomasz Sasak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Ke 507/22 w sprawie ze skargi Gminy O. na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia 31 sierpnia 2022 r. nr 186/22 w prz
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
nieustalone
Kwota główna
428 852,76 zł · kwota żądania
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
wykonawca dzieła
uczestnik postępowania
zamawiający
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Izabella Janson
Podstawa prawna
art. 107
kpa
art. 15
kpa
art. 145
kpa
art. 27
kpa
art. 24
kpa
art. 7
kpa
art. 151
ppsa
art. 183
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 8 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 507/22 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: Dz. U. 2024 poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") oddalił skargę Gminy O. na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia 31 sierpnia 2022 r. nr 186/22 w przedmiocie zwrotu kwoty dofinansowania.Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.W dniu 13 kwietnia 2018 r. Instytucja zarządzająca zawarła z Gminą O. umowę o dofinansowanie Projektu Ekoenergia w Gminach O., W., S., W1., W2. Na kwotę dofinansowania w łącznej wysokości 2 999 580,00 zł. Umowa ta w porównaniu do wzoru umowy obowiązującego na moment złożenia wniosku o dofinansowanie, zawierała zaktualizowane postanowienia zgodnie z obowiązującym na dzień jej podpisania wzorem umowy o dofinansowanie.W trakcie realizacji projektu gmina zwracała się pisemnie do IZ z prośbą o wyrażenie zgody na wydłużenie terminu realizacji projektu. IZ wyraziła zgodę na powyższe, w wyniku czego w dniach podpisano aneksy do umowy o dofinansowanie.W wyniku przeprowadzonej kontroli audytowej ustalono, że gmina w ramach realizacji projektu przeprowadziła postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie określonym w art. 39 ustawy z 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych.Przedmiot zamówienia podzielono na 5 zadań. W wyniku badania i oceny ofert gmina 29 maja 2019 r. dokonała wyboru najkorzystniejszej oferty na zadania od 1 do 2 wykonawcy - A oraz na zadania od 3 do 5 wykonawcy – B. W wyniku oceny dokumentów złożonych przed zawarciem umowy oraz upływem przedłużonego terminu związania z ofertą gmina uchyliła wybór oferty na zadanie od 3 do 5 spółki B. Z uwagi na fakt, że podmiot nie przedłużył terminu związania ofertą z jednoczesnym przedłużeniem okresu ważności wadium lub wniesieniem nowego wadium na przedłużony okres związania ofertą, gmina na podstawie art. 89 ust 1 pkt 7a P.z.p. dokonała odrzucenia oferty B. Powyższe skutkowało dokonaniem wyboru w dniu 9 września 2019 r. najkorzystniejszej oferty na zadania od 3 do 5 złożonej przez spółkę A.Zarząd podkreślił, że w wyniku weryfikacji zamówienia stwierdzono naruszenie § 12 ust. 1 umowy o dofinansowanie w związku z art. 29 ust. 2 i art. 7 ust. 1 P.z.p., polegające na dokonaniu opisu przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję poprzez określenie przez zamawiającą gminę zbyt krótkiego terminu realizacji zamówienia. W ogłoszeniu o zamówieniu ustalono, że wykonanie dokumentacji projektowej powinno nastąpić w terminie 60 dni od dnia zawarcia umowy, natomiast zakończenie robót do 31 sierpnia 2019 r., a ostatecznie w wyniku zawarcia aneksów do umów zmieniono ten termin na dzień 28 sierpnia 2020 r. Nadto w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego miało miejsce bezzasadne ograniczenie kręgu wykonawców mogących ubiegać się o udzielenie zamówienia, w konsekwencji powstało ryzyko wystąpienia szkody w budżecie UE - poprzez ograniczenie liczby potencjalnych wykonawców. Nie można bowiem wykluczyć, że gdyby termin realizacji zamówienia powszechnie znany potencjalnym oferentom na etapie trwania postępowania byłby dłuższy, mogłoby to mieć wpływ na sporządzenie ofert w rezultacie czego wpłynęłoby ich więcej, a w konsekwencji skutkowało wyborem oferty z niższą ceną od tej, która została wybrana w postępowaniu.Następnie zarząd przedstawił sposób wyliczenia i wartość korekty finansowej mając na uwadze stwierdzone uchybienia w ramach poszczególnych zadań (str. 19-27 decyzji). W konsekwencji zarząd wydał w dniu 25 maja 2022 r. decyzję orzekającą o zwrocie przez beneficjenta kwoty środków dofinansowania z EFRR w łącznej wysokości 428 852,76 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Zarząd Województwa Świętokrzyskiego decyzją z dnia 31 sierpnia 2022 r., utrzymał w mocy decyzję własną decyzję z dnia 25 maja 2022 r. określającą Gminie O. przypadającą do zwrotu kwotę dofinansowania.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalając zaskarżonym wyrokiem skargę stwierdził, że Gmina podpisując umowę o dofinansowanie została poinformowana, że zobowiązana jest do realizacji projektu z należytą starannością w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego, w szczególności w oparciu o zapisy wytycznych horyzontalnych oraz zgodnie z procedurami w ramach programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację projektu oraz osiągnięcie i utrzymanie celów zakładanych we wniosku o dofinansowanie.Zdaniem Sądu pierwszej instancji stanowisko organu znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Gmina dopuściła się nieprawidłowości polegającej na naruszeniu procedur – tj. postanowień umowy o dofinansowanie oraz przepisów P.z.p., co doprowadziło do powstania potencjalnej szkody w budżecie Unii. Naruszenie to polegało na dokonaniu opisu przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję poprzez określenie przez zamawiającego zbyt krótkiego terminu realizacji zamówienia oraz niedozwoloną zmianę postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy, tj. niewywiązanie się przez gminę z zapisów zawartych w § 12 ust. 1 umowy o dofinansowanie projektu odpowiednio w związku z art. 29 ust. 2 i art. 7 ust. 1 P.z.p. oraz w związku z art. 144 ust. 1 P.z.p. Postępowanie gminy doprowadziło więc do nieprawidłowego ograniczenia kręgu wykonawców, którzy byliby zainteresowani realizacją zamówienia, gdyby termin jego realizacji był dłuższy – tak jak nastąpiło to w rzeczywistości. Naruszona została zatem zasada uczciwej konkurencji, której celem jest zapewnienie efektywnego wydatkowania środków publicznych poprzez umożliwienie dostępu do zamówień publicznych podmiotom zainteresowanym i zdolnym do wykonania zamówienia publicznego.Prawidłowe są również zdaniem Sądu ustalenia i wnioski zarządu, co do naruszenia przez gminę § 12 ust. 1 umowy o dofinansowanie projektu w związku z art. 144 ust. 1 P.z.p. przez niedozwoloną zmianę postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty. Nie można rozpatrywać zmiany ilości instalacji w zakresie zwiększenia/zmniejszenia zakresu podstawowego biorąc pod uwagę ogólną liczbę instalacji przed i po zmianie umowy dla wszystkich zadań łącznie, ponieważ przedmiot zamówienia został podzielony na 5 zadań i zamawiający dopuścił składanie ofert częściowych na poszczególne zadania na dowolną ilość.W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie nie doszło także do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77, art. 80 § 1 oraz art.107 § 3 k.p.a. Organ ustalił bowiem wszelkie niezbędne okoliczności konieczne do ostatecznego załatwienia sprawy, czemu dał wyraz w obszernym uzasadnieniu zarówno co do przesłanek faktycznych, jak i prawnych rozstrzygnięcia. W sposób niewątpliwy ustalił i wywiódł, że strona realizując projekt dopuściła się naruszenia procedur, o których mowa w art. 207 i 184 u.f.p. Omówił także kwestię szkody, słusznie stwierdzając jej potencjalny charakter. Nie znalazł również potwierdzenia powołany w skardze zarzut naruszenia art. 15 k.p.a. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zarząd odniósł się bowiem w sposób wyczerpujący do argumentacji zawartej we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego nr 163/22 z dnia 25 maja 2022 roku w całości i umorzenie postępowania administracyjnego w całości, zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego tj.:I. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. przez błędne uznanie, że w sprawie nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania, w sytuacji gdy zaskarżona decyzja została wydana przez Organ z udziałem M. J., T. J., M. B., w sytuacji gdy osoby te brały udział w wydaniu decyzji organu I Instancji nr 163/22 z dnia 25 maja 2022 roku, a zatem podlegały one wyłączeniu od udziału w sprawie zainicjowanej wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy na podstawie art. 27 § 1 k.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.;II. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku - Prawo zamówień publicznych (dalej jako: P.z.p.) oraz art. 29 ust. 2 P.Z.P. w zw. § 12 ust. 1 umowy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o dofinansowanie Projektu nr RPSW.03.01.00-26-0030/17 pn. "Ekoenergia w Gminach O., W., S., W1., W2. (dalej jako: "Umowa o dofinansowanie") poprzez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że Gmina O. dokonała w rzeczywistości opisu przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję, co w konsekwencji skutkowało oddaleniem skargi i utrzymaniem w mocy obowiązku zwrotu środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w kwocie 428 852,76 zł;III. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 144 ust. 1 P.Z.P. w zw. z § 12 ust. 1 umowy o dofinansowanie poprzez ich błędne zastosowanie, a w konsekwencji oddalenie skargi;IV. art. 151 p.p.s.a. w zw. z pkt 25.2.4 SIWZ w zw. z pkt 25.3.4. SIWZ w zw. z 25.6 SIWZ poprzez ich błędną wykładnie i bezpodstawne przyjęcie, że wprowadzone 20% ograniczenie, o którym mowa w pkt 25.3.4. SIWZ stanowi górny limit zmian, jakie mogły być wprowadzone do wynagrodzenia, w sytuacji gdy limit ten został wprowadzony jedynie w przypadku jednostronnego wprowadzenia zmian tj. na podstawie decyzji Gminy O.Poza tym zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. art. 7 k.p.a., 77 k.p.a., 80 § 1 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy organ w ramach postępowania administracyjnego w sposób niewyczerpujący rozważył zebrany w sprawie materiał dowodowy, jak i niewłaściwie go ocenił oraz wyprowadził niewynikającego z niego wnioski poprzez bezpodstawne ustalenie, że skarżąca kasacyjnie określił w opisie zamówienia zbyt krótki termin na wykonanie zadania, co skutkowało błędnym uznaniem jakoby doszło do naruszenia § 12 ust. 1 umowy o dofinansowanie w związku z art. 144 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, jak i w związku z art. 29 ust. 2 i art. 7 ust 1 ustawy Prawo zamówień publicznych.Zarzucono również naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 15 k.p.a. przez oddalenie skargi w sytuacji, gdy organ w ramach postępowania zainicjowanego wnioskiem Gminy O. o ponowne rozpoznanie sprawy zaniechanie merytorycznego rozpoznania sprawa i ograniczył się jedynie do potrzymania argumentacji wyrażonej przez siebie w decyzji pierwszoinstancyjnej.Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionej podstawy.W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (podstaw kasacyjnych), chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010, Nr 3, poz. 40).Przystępując do rozważań na tle zarzutów kasacyjnych oraz ich uzasadnienia należy wskazać, że istota sprawy sprowadza się do oceny czy w rozpatrywanej sprawie prawidłowo stwierdzono naruszenie przez Gminę O. zasad uczciwej konkurencji.W pierwszej kolejności, należy jednak wskazać, że Sąd I instancji słusznie przyjął pogląd wyrażany wielokrotnie orzecznictwie, a którego podstawę stanowi uchwała 7 sędziów NSA z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt II GPS 2/16, że przepis art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 kpa nie ma zastosowania do członka zarządu województwa, który to organ pełni funkcję instytucji zarządzającej, biorącego udział w postępowaniu prowadzonym w następstwie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w sytuacji gdy uczestniczył on w wydaniu zaskarżonej decyzji. Liczebność tego organu została ustaloną w przepisach prawa powszechnie obowiązującego na 5 członków ( art. 31 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa) natomiast kworum na co najmniej połowę ustawowego składu zarządu (art. 31 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa) co oznacza, że zastosowanie art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 27 § 1 kpa pozbawiałaby zarząd województwa w każdym przypadku ustawowych kompetencji organu odwoławczego w takich sprawach.Odnosząc się kolejno do zarzutów naruszenia prawa materialnego należy wskazać, że nie można się zgodzić z argumentacją skarżącego kasacyjnie jakoby wydłużenie terminu realizacji zamówienia spowodowane zastrzeżeniami do opisu przedmiotu zamówienia nie obciążało zamawiającego, ponieważ zlecił on sporządzenie opisu firmie zewnętrznej. To na zamawiającym spoczywa odpowiedzialność za opublikowany opis przedmiotu zamówienia, a fakt zlecenia sporządzenia go firmie zewnętrznej nie stanowi przesłanki zwolnienia z odpowiedzialności za jego finalną treść. W szczególności zamawiający przygotowując i przeprowadzając postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego obowiązany był przestrzegać zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców wyrażonej na gruncie art. 16 pkt 1 Pzp. W odniesieniu do terminu realizacji zamówienia, wypełnienie dyspozycji powyższego przepisu oznacza, że zamawiający nie może określić terminu realizacji zamówienia w sposób nieuzasadniony i odbiegający od realnych możliwości potencjalnego wykonawcy. Określenie przez zamawiającego niemożliwego do dotrzymania terminu realizacji zamówienia, przy uwzględnieniu specyfiki przedmiotu zamówienia oraz obowiązujących na danym rynku reguł związanych z realizacją danego typu zamówień, może uniemożliwić wzięcie udziału w postępowaniu potencjalnym wykonawcom, a zatem może w sposób bezpośredni prowadzić do naruszenia zasady uczciwej konkurencji. W rozpatrywanej sprawie Gmina O. uwzględniając ostateczny termin składania ofert i czas przeznaczony na ich badanie i ocenę mogła przewidzieć, że zawarcie umowy nastąpi na początku czerwca 2019 r., a zatem zaledwie trzy miesiące przed określonym terminem realizacji zamówienia.Zastosowanie w ogłoszeniu nierealnych terminów realizacji zamówienia stanowi utrudnienie uczciwej konkurencji i zaprzecza równemu traktowaniu wykonawców w rozumieniu art. 16 pkt 1 Prawa zamówień publicznych, ponieważ potencjalni wykonawcy mogli obawiać się ryzyka związanego z ewentualnymi kosztami w postaci kar umownych lub odszkodowań nie mając pewności, czy zamawiający zgodzi się na przedłużenie terminu realizacji zadania. Zarząd miał tym samym podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia § 12 ust. 1 umowy o dofinansowanie projektu w związku z przepisami Prawa zamówień publicznych polegającego na dokonaniu opisu przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję poprzez określenie przez zamawiającego zbyt krótkiego terminu realizacji zamówienia.Postępowanie gminy doprowadziło więc do nieprawidłowego ograniczenia kręgu wykonawców, którzy byliby zainteresowani realizacją zamówienia, gdyby termin jego realizacji był dłuższy - tak jak nastąpiło to w rzeczywistości. Naruszona została zatem zasada uczciwej konkurencji, której celem jest zapewnienie efektywnego wydatkowania środków publicznych poprzez umożliwienie dostępu do zamówień publicznych podmiotom zainteresowanym i zdolnym do wykonania zamówienia publicznego.W świetle zapisów SIWZ, w ramach liczby zestawów kolektorów słonecznych i instalacji fotowoltaicznych mogło dochodzić do modyfikacji w zakresie rodzaju instalacji, to wszelkie zmiany ilości (a co za tym idzie wynagrodzenia) ponad tę liczbę muszą być oceniane pod kątem ograniczeń wprowadzonych przez art. 144 ustawy Prawo zamówień publicznych. Przyjęcie odmiennej interpretacji oznaczałoby, że skarżąca kasacyjnie mogłaby dokonywać wspólnie z wykonawcą wszelkich zmian ilości zestawów i wynagrodzenia za nie, co w świetle przepisów regulujących zasady udzielania zamówień publicznych jest niemożliwe. Jednocześnie nie można się zgodzić z proponowanym łącznym liczeniem wszystkich instalacji, jak czyni to w skardze kasacyjnej dla wykazania nikłości dokonanych przesunięć. Podkreślić bowiem należy, że w prowadzonym postępowaniu całość instalacji podzielono na części odrębne dla każdej z Gmin uczestniczących w projekcie. Na każdą z części podpisano odrębną umowę pomiędzy daną Gminą a wykonawcą określającą dokładnie ilość instalacji, które miały być zrealizowane. Tym samym oceniając dokonane zmiany należy odnosić się do każdej części zamówienia (umowy) indywidualnie, a nie, jak to czyni Skarżący, łącznie.Przepis art. 15 k.p.a. stanowi, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z wyrażoną w tym przepisie zasadą dwuinstancyjności, skutecznie wniesiony środek odwoławczy gwarantuje stronie rozpoznanie sprawy załatwionej przez organ pierwszej instancji po raz drugi przez właściwy organ wyższego stopnia i uzyskanie rozstrzygnięcia tego organu. Istotą dwuinstancyjności postępowania jest bowiem dwukrotne merytoryczne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Organ odwoławczy ponownie rozpatruje i rozstrzyga sprawę administracyjną, niezależnie od podniesionych w odwołaniu zarzutów. Zasada dwuinstancyjności jest zrealizowana, gdy rozstrzygnięcia obu organów zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez nie postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone, czyli postępowania merytorycznego w zakresie ustalenia stanu faktycznego, zebrania i oceny dowodów, przeanalizowania wszystkich argumentów i żądań strony oraz rozważań prawnych stosownych dla rozstrzygnięcia, a wszystko to powinno znaleźć dodatkowo odzwierciedlenie w uzasadnieniu aktu stosowania prawa.Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy należy wskazać, że wbrew twierdzeniom skarżącej kasacyjnie postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone przez organ w sposób wyczerpujący, ustalony stan faktyczny nie budzi żadnych wątpliwości, a Sąd I instancji w sposób prawidłowy go rozpatrzył i ocenił.Stąd na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).