Postanowienie - I GZ 431/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 3 grudnia 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2025 r. sygn. akt VIII SA/Wa 340/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 1 kwietnia 2025 r. nr 16/2025 w przedmiocie umorzeniaOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2025 r. sygn. akt VIII SA/Wa 340/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 1 kwietnia 2025 r. nr 16/2025 w przedmiocie umorzenia
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
3 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Beata Sobocha-Holc
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA lub sąd I instancji) postanowieniem z 30 września 2025 r. sygn. akt VIII SA/Wa 340/25 odrzucił skargę G. Sp. z o. o. w B. (dalej: skarżąca lub spółka) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: organ) z 1 kwietnia 2025 r. nr 16/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając wydane orzeczenie wyjaśnił, że pismem z 23 lipca2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 17 lipca 2025 r., skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 8 maja 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału została skarżącej doręczona 25 lipca 2025 r. W zakreślonym terminie spółka nie dokonała wpłaty należnego wpisu. WSA powołując przepisy prawa mające w sprawie zastosowanie oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, stwierdził że nie ulegało wątpliwości, że przedmiotowa skarga nie została należycie opłacona.Zażalenie na opisane powyżej postanowienie wniosła spółka zaskarżając je w całości i żądając jego uchylenia oraz przyznania zwolnienia zgodnie z wnioskiem strony i dalsze procedowanie skargi. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie fundamentalnych praw, w tym prawa do sądu, wskazując jako naruszony w szczególności art. 47 Karty Praw Podstawowych UE.W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.Dokonując kontroli postanowienia WSA w Warszawie, wyjaśnienia wymaga, że słusznie pismem z 23 lipca 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lipca 2025 r., skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII z 8 maja 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w prawidłowo określonym terminie i pod prawidłowym rygorem. Spółka wnosząca skargę nie została, wobec prawomocnego zakończenia postępowań w przedmiocie przyznania jej prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych, zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego i miała ona obowiązek ten wpis uiścić (por. w tym przedmiocie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 761/13; treść tego orzeczenia jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).Nie jest usprawiedliwione stanowisko wnoszącej zażalenie, że sąd I instancji nie mógł odrzucić zażalenia w sytuacji złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Argumentacja przedstawiona w zażaleniu skupia się na braku możliwości uiszczenia wpisu przez spółkę, nie kwestionując jednak faktu nieopłacenia skargi. W związku zaś z odmową przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, ewentualny brak zdolności finansowych skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez sąd I instancji. Tym samym nie doszło do pozbawienia strony prawa do sądu, bowiem w sytuacji nieuwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na stronie skarżącej spoczywają obowiązki ponoszenia kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a.Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.. orzekł jak w sentencji postanowienia.