Postanowienie - VII SA/Wa 2580/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 5 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Rejestr zabytków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Inwestycje [...] S.K.A. z siedzibą w P. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr DOZ-OAiK.650.206.2025.MPU-4 w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz InwestycjeOdrzucono skargę. Rejestr zabytków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Inwestycje [...] S.K.A. z siedzibą w P. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr DOZ-OAiK.650.206.2025.MPU-4 w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz Inwestycje
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
Skarb Państwa
Data orzeczenia
5 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Nina Beczek.
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
I. S.K.A. z siedzibą w P., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 14 sierpnia 2025 r. nr DOZ-OAiK.650.206.2025.MPU-4 w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 października 2025 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu pełnego z KRS).Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania, przesyłka była przez placówkę pocztową awizowana w dniu 7 listopada 2025 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, po czym w dniu 24 listopada 2025 r. wydano przesyłkę adresatowi M. S. Natomiast ze śledzenia przesyłki nr [...] na stronie Poczty Polskiej S.A. https://emonitoring.poczta-polska.pl wynika, że placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z 7 listopada 2025 r. i awizo powtórne z 17 listopada 2025 r.), po czym w dniu 24 listopada 2025 r. wydała przesyłkę adresatowi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Materia reprezentacji osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.). Zgodnie z art. 28 § 1 tej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.Z powyższej regulacji wynika zatem, że strona będąca osobą prawną, która wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązana dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd czy skarga została wniesiona przez uprawnione do tego osoby. Ustawodawca nie określił przy tym rodzaju dokumentu, którym należy wykazać umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony. Nie ulega jednak wątpliwości, że stosowne dokumenty, w tym w szczególności odpisy i informacje z Centralnej Informacji KRS, winny zawierać wpisy aktualne w chwili dokonywania tej czynności. Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi.W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącej, uzupełnił na wezwanie brak formalny skargi przy piśmie dopiero z 1 grudnia 2025 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej). Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 73 § 1 ppsa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 ppsa). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, o czym stanowi § 4 art. 73 ppsa. W okolicznościach sprawy znaczenie ma przede wszystkim to, że z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 ppsa, przyjmuje się fikcję prawną doręczenia, która polega na tym, że w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Tak dokonane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (por. np. postanowienia NSA z dnia 30 sierpnia 2016 r., II GZ 861/16 i z dnia 11 października 2024 r., I GZ 312/24).W rozpoznawanej sprawie, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że przesyłka była przez placówkę pocztową awizowana w dniu 7 listopada 2025 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, po czym w dniu 24 listopada 2025 r. wydano przesyłkę adresatowi M. S. Natomiast ze śledzenia przesyłki nr [...] na stronie Poczty Polskiej S.A. https://emonitoring.poczta-polska.pl wynika, że przesyłka została awizowana po raz pierwszy w dniu 7 listopada 2025 r. i w tym samym dniu pozostawiona w urzędzie pocztowym wobec nieudanej próby jej doręczenia, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W tym dniu rozpoczął bieg czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 ppsa. Skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego nastąpił w dniu 21 listopada 2025 r. (dzień tygodnia przypadający w piątek). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci nadesłania pełnego odpisu z KRS upłynął z dniem 28 listopada 2025 r. (dzień tygodnia przypadający w piątek). Placówka pocztowa wydała pełnomocnikowi skarżącej przesyłkę w dniu 24 listopada 2025 r., pełnomocnik skarżącej zaś braki formalne skargi uzupełnił w dniu 1 grudnia 2025 r., a więc z uchybieniem terminu, zaś czynność podjęta przez stronę z przekroczeniem ustawowego terminu jest bezskuteczna w rozumieniu art. 85 ppsa. Z tej przyczyny skarga podlega odrzuceniu. Wskazać przy tym trzeba, że późniejsze wydanie pisma stronie na jej żądanie, pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 ppsa (a zatem bezpodstawnie przetrzymywanego przez operatora pocztowego), nie może obalić skutku doręczenia pisma w trybie art. 73 ppsa. Zatem dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany czternastodniowy termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej (w niniejszej sprawie jest to dzień 21 listopada 2025 r.), a nie dzień późniejszego faktycznego wydania go w tej placówce adresatowi (w niniejszej sprawie dzień 24 listopada 2025 r.) – vide: postanowienie NSA z dnia 15 października 2014 r., I FZ 340/14). Okoliczność odbioru pisma sądowego po upływie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, tj. 24 listopada 2025 r. nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 ppsa. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokumentu urzędowego. Obalenie fikcji doręczenia (domniemanie faktyczne) może natomiast nastąpić, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Należy zauważyć, że Sąd badając, czy czynność procesowa została dokonana w terminie ustawowym, nie jest uprawniony do badania przyczyn ewentualnego uchybienia temu terminowi (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2013 r., II OZ 606/13). W ocenie Sądu okoliczność faktycznego odebrania przez pełnomocnika skarżącej korespondencji w urzędzie pocztowym po terminie nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Rzeczywiste oddanie przesyłki w placówce pocztowej pełnomocnikowi skarżącej po terminie wskazanym w art. 73 § 3 ppsa nie ma bowiem prawnej doniosłości przez wzgląd na skutki upływu czternastodniowego terminu określone ustawą, a konkretnie powołanym już wyżej art. 73 § 4 ppsa. W konsekwencji nieuzupełnienie braków formalnych skargi w ustawowym terminie, uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.Jednocześnie Sąd wskazuje, że powołane orzeczenia w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).. W konsekwencji nieuzupełnienie braków formalnych skargi w ustawowym terminie, uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.Jednocześnie Sąd wskazuje, że powołane orzeczenia w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).