Postanowienie - II OZ 1921/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 11 grudnia 2025
Teza
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlany. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K., D.K.1, K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 545/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2024 r. nr 43/2024 w przedmOddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlany. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K., D.K.1, K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 545/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2024 r. nr 43/2024 w przedm
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Data orzeczenia
11 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jerzy Stankowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 29 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 545/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 5 stycznia 2024 r. nr 43/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych zarządzeń z 6 lutego 2025 r. wzywających je do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pomimo wezwań skarżące nie uiściły przedmiotowego wpisu w związku z czym Sąd odrzucił skargę.Zażaleniem K.P. i R.P., a także D.K. i D.K.1 zaskarżyli powyższe postanowienie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie K.P. i D.K. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).W niniejszej sprawie skarżące nie były zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie zostały zwolnione z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Mając powyższe na względzie, a także okoliczność, iż zarządzenia z 6 lutego 2025 r. wzywające skarżące do uiszczenia wpisu od skargi stały się prawomocne, co potwierdzono w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjny z 25 czerwca 2025 r. (sygn. akt II OZ 662/25 i II OZ 663/25) zasadnie wezwano skarżące do wykonania prawomocnych zarządzeń wzywających je do uiszczenia przedmiotowego wpisu od skargi w kwocie po 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższych wezwań skarżące nie uiściły przedmiotowego wpisu. Sąd I instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżące nie uzupełniły braku fiskalnego skargi i zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie K.P. i D.K. należało oddalić.Zażalenie wniesione przez R.P. i D.K.1 podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Nie byli oni bowiem stronami postępowania – nie byli adresatami zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wnosili skargi i nie wykazali, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył ich interesów prawnych.W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a..