sygn. II SAB/Gl 190/25 17 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Postanowienie - II SAB/Gl 190/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 17 grudnia 2025

Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia dla osoby niepełnosprawnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE A. G. złożyła do Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności wniosOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia dla osoby niepełnosprawnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE A. G. złożyła do Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności wnios
Data orzeczenia 17 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący Stanisław Nitecki
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia dla osoby niepełnosprawnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

UZASADNIENIE
A. G. złożyła do Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności wniosek o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia.Pismem z dnia 15 października 2025 r. A. P., tj. córka A. G., złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia dla osoby niepełnosprawnej. W uzasadnieniu podała, że wniosek złożyła osobiście w styczniu 2025 r. i mimo upływu 9 miesięcy nie podjęto żadnych działań w kierunku rozpatrzenia wniosku.Na mocy zarządzenia z dnia 20 listopada 2025 r. tut. Sąd skierował do skarżącej A. P. wezwanie do sprecyzowania czy skargę składa osobiście czy też reprezentuje w tym postępowaniu swoją matkę.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. "Interes prawny" zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. np. postanowienie NSA z 8 stycznia 2017 r., II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawa materialnego, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Gdańsk 2019, art. 50, LEX). Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Gl 1532/20; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 378/21, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach).Natomiast z treści wniesionej skargi ani akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżąca była stroną postępowania w sprawie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia dla osoby niepełnosprawnej i mogła złożyć skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w tym przedmiocie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (t. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1429) celem świadczenia wspierającego jest udzielenie osobom niepełnosprawnym mającym potrzebę wsparcia pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem szczególnych potrzeb życiowych tych osób. Zatem nawet jeśli skarżąca pomagała swej matce w złożeniu powyższego wniosku, to może być jedynie jej pełnomocnikiem. Z akt sprawy administracyjnych, ani sądowych nie wynika by doszło do udzielenia jej pełnomocnictwa przez matkę. Wezwanie Sądu w tym zakresie pozostało bez odpowiedzi. Stąd też brak legitymacji skargowej jest oczywisty, tj., nie wymaga badania meritum sprawy.Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.., orzeczono jak w sentencji.