Postanowienie - I GZ 467/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 611/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu z dnia 20 września 2024 r., nr 540000.71.414.3.2024-RED w przedmiocie zarzutów w postępowOddalono zażalenie. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 611/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu z dnia 20 września 2024 r., nr 540000.71.414.3.2024-RED w przedmiocie zarzutów w postępow
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne
Role w sprawie
organ rentowy / ZUS
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Michał Kowalski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 611/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P. G. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu z dnia 20 września 2024 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.W skardze nie podano numeru PESEL oraz wskazano jako zaskarżone postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu z dnia 20 września 2024 r.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego w terminie 7 dni do sprecyzowania numeru zaskarżonego postanowienia oraz do usunięcia braków formalnych skargi tj. podania nr PESEL pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie nie usunięto braków formalnych skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało wysłane na adres podany w skardze. Po dwukrotnym awizowaniu przesyłka została zwrócona do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi była awizowana po raz pierwszy w dniu 27 listopada 2024 r., a zatem jej doręczenie zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a nastąpiło w dniu 11 grudnia 2024 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 18 grudnia 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji.W uzasadnieniu skarżący wskazał, że dwukrotnie awizowana przesyłka bez winy skarżącego (podobnie jak awizo) nigdy do skarżącego nie dotarła. Wniósł o przywrócenie terminu do uzupełniania braków i podał numer zaskarżonego aktu oraz numer PESEL.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.).Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skarżącemu doręczone w trybie awizo. Na kopercie znajduje się adnotacja o dokonaniu pierwszego awizowania z datą 27 listopada 2024 r. Natomiast data drugiego awizowania to dzień 5 grudnia 2024 r. Na kopercie widnieje pieczątka z datą 13 grudnia 2024 r. z adnotacją nie podjęto w terminie.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokument urzędowy jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru (co w równej mierze odnosić należy do niepodjętej w terminie, a zwróconej do sądu przesyłki), jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot oraz zawiera prawidłowe kompletne adnotacje - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. m.in. postanowienia NSA z dnia: 20 listopada 2020 r., sygn. akt I FZ 179/20; 30 września 2020 r., sygn. akt I FZ 159/20; 13 maja 2020 r., sygn. akt I FZ 29/20; 25 marca 2020 r., sygn. akt II FZ 117/20; 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 858/19).Z tej przyczyny kluczowym w niniejszej sprawie dowodem - z którego wynika fikcja doręczenia pisma procesowego - jest treść prawidłowo opisanej, zwróconej do Sądu przesyłki. Na kopercie z przesyłką widnieją pieczęcie operatora pocztowego ze wskazaniem wspomnianych dat awizacji pisma, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacja o umieszczeniu w skrzynce oddawczej adresata zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Przyjęcie tezy przeciwnej prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego, bowiem w każdej takiej sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizowania poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej.Legalności postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu nie podważa stanowisko skarżącego wskazujące na brak otrzymania przesyłki jak również brak otrzymania zawiadomienia oraz powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru pisma.Twierdzenia skarżącego zaprezentowane w zażaleniu nie zostały poparte dowodami uprawdopodabniającymi występowanie w określonej placówce pocztowej nieprawidłowości w działaniu operatora. Skarżący nie wykazał zatem, że istnieją problemy z doręczaniem przesyłek przez pocztę. Ponadto z akt sprawy nie wynika również, aby skarżący sygnalizował operatorowi pocztowemu ewentualne nieprawidłowości w doręczaniu korespondencji np. poprzez złożenie skargi na działanie operatora pocztowego lub wystąpienie z reklamacją do poczty.Tym samym, wobec braku obalenia podstawy fikcji prawnej doręczenia przesyłki, nie sposób uznać, że do doręczenia nie doszło. Brak jest zatem podstaw, aby w rozpoznawanej sprawie stwierdzić, że skutek doręczenia w myśl art. 73 § 3 w związku z § 4 p.p.s.a. nie wystąpił w dniu 11 grudnia 2024 r., to jest w ostatnim dniu okresu 14 dni, licząc od dnia pierwszego awizo (27 listopada 2024 r.).Wobec tego należało się zgodzić z argumentacją Sądu pierwszej instancji, że termin na uzupełnienie braku formalnego skargi, minął z dniem 18 grudnia 2024 r. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania Sądu i nie usunął braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.. orzekł jak w postanowieniu.