sygn. III SA/Lu 360/25 17 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Postanowienie - III SA/Lu 360/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 17 grudnia 2025

Teza
Odrzucono skargę. Gry losowe i zakłady wzajemne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 28 maja 2025 r. nr 0601-IOA[1].4246.10.2025 w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżąca L. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnOdrzucono skargę. Gry losowe i zakłady wzajemne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 28 maja 2025 r. nr 0601-IOA[1].4246.10.2025 w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżąca L. Spółka z ograniczoną odpowiedzialn
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka apelujący / skarżący
Data orzeczenia 17 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący Robert Hałabis
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 28 maja 2025 r. nr 0601-IOA[1].4246.10.2025 w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE
Skarżąca L. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 28 maja 2025 r. (nr 0601-IOA[1].4246.10.2025) w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Wniesiona skarga została podpisana przez kuratora strony – A. B..Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2025 r. kuratora strony skarżącej wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego spółki lub samodzielnie pobranego wydruku komputerowego zawierającego pełną informację z Krajowego Rejestru Sądowego, na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz do złożenia postanowienia lub jego uwierzytelnionego odpisu o ustanowieniu kuratora strony skarżącej, w celu wykazania umocowania do działania w imieniu strony skarżącej – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1-2 akt sądowych).W odpowiedzi na powyższe wezwanie kurator skarżącej spółki przedłożył informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców, uwierzytelnioną kopię postanowienia referendarza sądowego Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie, XII Wydział Gospodarczy KRS z dnia 13 czerwca 2024 r., w sprawie sygn. akt Wa XII Ns-Rej. KRS [...], z którego wynikało, że dla skarżącej spółki ustanowiono kuratora do reprezentowania jej w sprawach prowadzonych przez organy podatkowe jako pełnomocnik ogólny, na okres jednego roku licząc od daty wydania wyżej wymienionego postanowienia, jednak nie dłuższy niż do dnia powołania organu uprawnionego do reprezentowania spółki.Ustanowiona we wskazanym zakresie kurator spółki dołączyła również kserokopię postanowienia referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie, XII Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 30 czerwca 2025 r., z którego wynikało, że przedłużono okres ustanowienia jej kuratorem dla strony skarżącej do dnia 30 czerwca 2026 r.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 lipca 2025 r. kurator skarżącej została wezwana do usunięcia braku w składzie organu skarżącej (zarządu spółki) uniemożlwiającego jej działanie w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 36 akt sądowych). Wezwanie to zostało doręczone kuratorowi skarżącej w dniu 6 sierpnia 2025 r. (k. 46 akt sądowych).Pismem z dnia 14 sierpnia 2025 r. oznaczonym jako uzupełnienie braków formalnych skargi (nadanym przesyłką w urzędzie pocztowym w dniu 18 sierpnia 2025 r.), kurator wniosła o wyznaczenie dłuższego terminu na wykonanie wezwania sądu wskazując, że wykonanie nałożonego obowiązku w zakreślonym terminie nie jest możliwe (k. 47 akt sądowych).Przy piśmie z dnia 18 września 2025 r. (k. 53 akt sądowych) kurator przedłożyła m.in. sprawozdania z czynności wykonanych w sprawie skarżącej spółki z dnia 19 listopada 2024 r. i 4 kwietnia 2025 r., kopię pozwu o rozwiązanie spółki oraz stanowisko jedynego wspólnika spółki M. P..W konsekwencji zarządzeniem sędziego z dnia 24 października 2025 r. – w związku z wnioskiem kuratora skarżącej – przedłużono mu termin do usunięcia braku w składzie organu skarżącej uniemożliwiającego jej działanie w postępowaniu sądowym – do dnia 21 listopada 2025 r., pod rygorem odrzucenia skargi (k. 70 akt sądowych).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:Zgodnie z przepisem art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.Według zaś art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Niezłożenie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej stanowi brak formalny w sytuacji, kiedy pismo strony wnosi kurator lub pełnomocnik.Natomiast z przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ustawa w takim zaś przypadku – na zasadzie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. – przewiduje, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Jednocześnie, z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony (art. 58 § 2 p.p.s.a.).Mając wyżej przytoczone reguły na względzie stwierdzić należało, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżąca spółka w chwili wniesienia skargi nie posiadała organów uprawnionych do jej reprezentowania. Skarga zaś została wniesiona przez kuratora umocowanego wprawdzie do reprezentowania skarżącej, ale tylko w sprawach prowadzonych przez organy podatkowe jako pełnomocnik ogólny, w trybie art. 138d § 2 Ordynacji podatkowej, który został ustanowiony na wniosek Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu na podstawie postanowienia referendarza sądowego Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie, XII Wydział Gospodarczy KRS z dnia 13 czerwca 2024 r., w sprawie sygn. akt Wa XII Ns-Rej. KRS [...], numer KRS [...].Wymaga zatem zwrócenia uwagi, że z przedłożonego postanowienia o ustanowieniu kuratora wprost wynika jaki określono w nim zakres umocowania wynikającego z ustanowionej kurateli, które – co istotne – nie obejmuje prawa do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym w każdej sprawie, ale tylko w sprawie objętej procedurą podatkową. Tym samym, postanowienie o ustanowieniu kuratora, także po jego przedłużeniu na kolejny okres, nie upoważnia kuratora do występowania przed sądem administracyjnym w innego rodzaju sprawie, ponieważ umocowanie to stanowiło jedynie pełnomocnictwo ogólne, którego zakres został ograniczony do działania w sprawach prowadzonych przez organy podatkowe, nie zaś w każdej innej sprawie. Dodatkowo, ze względu na to, że braki w składzie organów osoby prawnej mają charakter usuwalny, sąd wyznaczył kuratorowi skarżącej 14-dniowy termin do ich uzupełnienia (przez uzupełnienie składu zarządu). Wezwanie w tym przedmiocie doręczono kuratorowi skarżącej w dniu 6 sierpnia 2025 r., a zarządzeniem z dnia 24 października 2025 r. termin ten został na wniosek kuratora przedłużony do dnia 21 listopada 2025 r. W wyznaczonym terminie braków objętych wezwaniem nie uzupełniono.W konsekwencji, ponieważ w składzie organów skarżącej spółki zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, a kurator nie złożył dokumentu określającego umocowanie go do reprezentowania strony, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi, jak również braki te nie zostały uzupełnione na wezwanie sądu, to w sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia wniesionej przez kuratora skargi.Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 58 § 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.. – obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.