Postanowienie - II OZ 466/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 7 maja 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Warunki zabudowy terenu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 marca 2026 r. sygn. akt II SA/Po 235/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 7 października 2024 r. nr SKO-4213/244/24 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oOddalono zażalenie. Warunki zabudowy terenu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 marca 2026 r. sygn. akt II SA/Po 235/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 7 października 2024 r. nr SKO-4213/244/24 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: o
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
7 maja 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Andrzej Wawrzyniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 marca 2026 r. sygn. akt II SA/Po 235/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę D. M. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu (dalej również jako "SKO") z dnia 7 października 2024 r., w przedmiocie warunków zabudowy.W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 31 lipca 2025 r., sygn.. akt II SA/Po 846/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 7 października 2024 r. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie niewątpliwie zachodzi tożsamość sprawy z uwagi na fakt, iż mamy do czynienia z jednym aktem gdzie adresat i zakres uprawnień w niej określony jest identyczny. Ponadto, pomimo braku akt administracyjnych, przyjmując najbardziej korzystną dla skarżącej wersję Sąd uznał, że decyzja była najpóźniej doręczona stronom postępowania w dniu zarejestrowania skargi w sprawie II SA/Po 846/24 r., co miało miejsce przed 16 grudnia 2024 r.. Tym samym wniesienie skargi w dniu 17 lutego 2026 r. niewątpliwie nastąpiło z uchybieniem ustawowego 30 dniowego terminu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 4 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2026.143 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd orzekł o odrzuceniu skargiZażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 i 4 oraz art. 10 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, a także art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.W niniejszej sprawie jako podstawę prawną odrzucenia skargi Sąd i instancji przyjął art. 58 § 1 pkt 2 i 4 p.p.s.a., czyli odpowiednio złożenie jej po terminie i niedopuszczalność z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie sprawy pomiędzy tymi samymi stronami.Dla ustalenia czy skarga została wniesiona z uchybieniem terminu Sąd I instancji winien wskazać termin doręczenia stronie ostatecznego rozstrzygnięcia organu, jak również ocenić, czy doręczenie było skuteczne. W niniejszej sprawie trudno mówić o wniesieniu skargi po terminie, bowiem skarżąca nie była uznana za stronę postępowania i nie doręczono jej decyzji w sprawie. Jak wynika ze skargi o decyzji dowiedziała się w dniu 7 stycznia 2026 r. w trakcie wglądu do akt sprawy. Nie można zatem przyjąć za prawidłowe rozważań Sądu I instancji, że skarżąca mogła wnieść skutecznie skargę w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że kwestia ta nie jest kluczowa dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zwłaszcza wobec faktu braku akt administracyjnych, co uniemożliwia precyzyjne ustalenie daty i prawidłowości doręczenia decyzji stronie skarżącej.Za prawidłową podstawę odrzucenia skargi należy przyjąć art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pomimo wyraźnego braku tożsamości stron postępowania. Decyzja administracyjna wywołuje skutek erga omnes – również wobec podmiotów, które nie wzięły udziału w postępowaniu administracyjnym. Nie jest zatem dopuszczalna powtórna kontrola sądowa tej samej decyzji tylko z uwagi na ujawnienie się podmiotu, który nie brał udziału w postępowaniu.Sąd I instancji prawidłowo również wyjaśnił skarżącej, że w zaistniałej sytuacji właściwym trybem będzie domaganie się wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Pierwszeństwo tego trybu jest istotne również z uwagi na art. 56 p.p.s.a., który stanowi, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Strona nie może zatem próbować wzruszyć decyzji jednocześnie na drodze administracyjnej i sądowej.W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.. orzekł jak w sentencji.