sygn. VIII SA/Wa 851/25 17 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Wyrok - VIII SA/Wa 851/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 17 grudnia 2025

Teza
Oddalono skargę. środki unijne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant Specjalista Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 12 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestOddalono skargę. środki unijne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant Specjalista Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 12 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protest
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym jako pracownik / pozorność umowy o pracę
Typ sprawy sprawa wyborcza / protest wyborczy
Tryb rozprawa
Tematy
protest wyborczy ważność wyboru Prezydenta RP
Role w sprawie
odwołujący organ rentowy / ZUS płatnik składek / pracodawca uczestnik postępowania uczestnik
Data orzeczenia 17 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący Leszek Kobylski
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant Specjalista Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 12 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę.

UZASADNIENIE
Syg. akt VIII SA/Wa 851/25UzasadnieniePismem z dnia 12 listopada 2025 roku Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości jako Instytucja Pośrednicząca( dalej jako IP) programu Fundusze Europejskie dla Polski Wschodniej na podstawie art. 69 ust.1 ustawy z 28 kwietnia 2020 roku o zasadach realizacji zadań finansowych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021 – 2027( DZ.U z 2022 roku poz. 1079 dalej ustawa wdrożeniowa) poinformował [...] sp. z oo w R.( wnioskodawca), że po przeprowadzeniu procedury odwoławczej w związku z protestem złożonym 28 września 2025 r. w naborze nr [...] od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu protest nie został uwzględniony.Wnioskodawca [...] spółka z oo R. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt ,, [...] – innowacyjna platforma telemedyczna do zarządzania i wykonywania badań medycyny pracy ‘’W dniu 12 listopada 2025 roku Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości jako Instytucja Pośrednicząca poinformowała wnioskodawcę, że po rozstrzygnięciu protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinasowanie protest nie został uwzględniony.W wyniku oceny dokonanej w ramach naboru projekt uzyskał 13 punktów oraz nie spełnił następujących kryteriów:- nr 4 : sposób wdrożenia modelu biznesowego,- nr 5 innowacyjność produktu,- nr 7 kwalifikowalność budżetu projektu.Powyższa ocena była negatywną oceną w rozumieniu art. 56 ust.5 ustawy wdrożeniowej. Minimalna liczba punktów umożliwiająca wybranie projektu do dofinansowania wynosiła 16. Jednocześnie, aby otrzymać rekomendację do dofinansowania, projekt musiał spełnić wszystkie kryteria uzyskując minima punktowe w ramach danego kryterium.W złożonym proteście wnioskodawca wnosił o ponowne rozpatrzenie wniosku o dofinansowanie w zakresie oceny braku spełniania wymogów w kryteriach nr 4,5, 7.Wnioskodawca w ramach protestu zgłosił zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie prowadzonej oceny wniosku o dofinansowanie.W wyniku rozpoznania Instytucja Pośrednicząca zmieniła punktację w zakresie kryterium nr 4 i przyznała 3 punkty oraz kryterium nr 7 i przyznała 1 punkt. Odnośnie kryterium nr 5 IP podzieliła stanowisko Komisji Oceny Projektów, że wniosek nie spełnił kryterium i nie uzyskał pozytywnej oceny.Odnośnie kryterium nr 5 – innowacyjność projektu IP wskazywała, że w ramach spełniania tego kryterium weryfikacji podlegało czy i w jakim stopniu rezultat projektu w postaci innowacji produktowej( wyrobu lub usługi)charakteryzują się nowością w skali danego rynku, w kontekście nowych cech i funkcjonalności.Zdaniem IP projekt musi uwzględniać wdrożenie innowacji produktowej rozumianej zgodnie z definicją zawartą w podręczniku Oslo – zasady gromadzenia i interpretacji danych dotyczących innowacji jako ,, wprowadzenie na rynek dane przedsiębiorstwo wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone pod względem:-specyfikacji technicznych,- komponentów i materiałów,- wbudowanego oprogramowania,- łatwości obsługi, innych cech funkcjonalnych.Wsparcie mogą uzyskać projekty dotyczące innowacji produktowej przynajmniej na skalę krajową, tzn. objęty wdrożeniem produkt charakteryzuje się nowością w odniesieniu do posiadanych przez niego nowych cech i funkcjonalności w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynku krajowym. Nowe cechy i funkcjonalności produktu, niepowodujące zmiany przydatności użytkowej produktu, niezauważalne przez odbiorcę produktu oraz nieprzesądzające o jego konkurencyjności, nie będą stanowiły podstawy do uznania tego kryterium za spełnione.IP odniosła się do zarzutów protestu dotyczących oceny innowacyjności produktu.Zdaniem wnioskodawcy wnioski KOP w zakresie zasadności funkcji modułu ,,teleporady’’ są bezzasadne ponieważ opierają się na błędnej interpretacji obowiązującego stanu prawnego, jak i założeń innowacyjnego, hybrydowego modelu biznesowego platformy. Wskazuje, że kluczowym elementem procesu jest wydanie prawnie wiążącego orzeczenia w zakresie medycyny pracy, a nie sposób przeprowadzenie poszczególnych badań diagnostycznych.Wnioskodawca stwierdza, że obiekcja KOP dotycząca braku możliwości pomiaru ciśnienia krwi, podczas wideokonsultacji jest prawnie i merytorycznie irrelewantna dla oceny innowacyjności i legalności całego rozwiązania.IP podniosła, że KOP nie zakwestionował możliwości zdalnego orzekania w zakresie medycyny pracy. Wskazywanie, że w ramach zdalnego orzekania nie ma możliwości dokonania badania fizykalnego czy pomiaru ciśnienia badania krwi nie stanowi zarzutu w kontekście innowacyjności, jak i legalności rozwiązania.Argumentowała, że platforma [...] była projektowana jako centrum zarządzania, które w inteligentny sposób obsługuje przypadki badań stacjonarnych. W treści wyjaśnień wnioskodawca zadeklarował, że system [...] w pełni integruje obsługę badań specjalistycznych w cyfrowym procesie, zapewniając spójność z przepisami i efektywność. Platforma nie pomija konieczności badań fizycznych, lecz inteligentnie zarządza całym procesem.W ocenie IP przedstawione deklaracje są niespójne z treścią wniosku oraz zadeklarowanymi cechami oraz funkcjonalnościami. Żadna z cech oraz funkcjonalności nie odnosi się do ,, inteligentnego zarządzania’’. Nie wykazano, że przedmiotowa platforma będzie nie tylko automatyzować poszczególne czynności, ale będzie w stanie rozumieć, uczyć się oraz reagować na zmieniające się warunki. Pozwala to stwierdzić, że zadeklarowane cechy i funkcjonalności platformy nie prowadzą do stworzenia inteligentnego centrum zarządzania procesem.Zdaniem IP przedstawiona argumentacja wnioskodawcy nie potwierdza, że platforma może stanowić innowacje produktową w kraju. W ramach projektu wykorzystywane są narzędzia istniejące technologie oraz narzędzia powszechnie dostępne i wykorzystywane w wielu branżach( wideokonferencje, bazy danych, formularze internetowe). W ramach projektu nie zostaną opracowane oraz wykorzystane jakiekolwiek nowe rozwiązania technologiczne, algorytmy, architektury oraz oryginalne metody przetwarzania danych. Platforma [...] nie będzie nowym produktem w sensie technologicznym, ale co najwyżej nową konfiguracją znanych narzędzi oraz technologii.Takie narzędzia jak skierowanie na badanie dostępne online- wysyłane bezpośrednio na maila pracownika, możliwość wyboru dogodnego czasu i miejsca przeprowadzania badania, automatyczne przypominanie, wirtualny gabinet lekarza medycyny pracy, orzeczenie lekarskie online z kwalifikowanym podpisem lekarza lub certyfikatem ZUS wysyłane do pracodawcy, możliwość integracji z systemami CRM(HR) do zarządzania pracownikami funkcjonują już na polskim rynku.Organ wskazywał, że na polskim rynku istnieją dostępne platformy, które w różnym zakresie realizują idee cyfrowego połączenia pracodawcy, pracownika oraz placówki medycyny pracy( [...] oraz I[...]).Platforma [...] i jej zadeklarowane funkcjonalności , nie stanowi innowacji w skali kraju i ma charakter bliższy usprawnieniom organizacyjnym. Brak sparametryzowanych funkcjonalności przedmiotowej platformy uniemożliwia potwierdzenie jej innowacyjności. Wniosek nie zawiera deklaracji o mierzalnym czasie wygenerowania skierowania, liczbie pracowników możliwych do obsługi, liczbie równoczesnych rezerwacji możliwych bez opóźnień lub błędów, stopnia cyfryzacji przepływu dokumentów. Innowacyjność opiera się tylko na stricte deklaratywnych cechach, a nie obiektywnie weryfikowalnych przewagach funkcjonalnych i technicznych.W ocenie KOP podniesiono, że proponowanego rozwiązania, zadania platformy ma być zarządzanie procesem badań okresowych a takiego rozwiązania nie można uznać za innowacyjne i mające znaczenie dla pracowników, gdyż nie wykazano jego przewag wobec istniejących i najczęściej wykorzystywanych w badaniach medycyny pracy.Wnioskodawca nie zgadzał się z taką oceną odwołując się wyników badań ankietowych i stwierdzał, że przewagi są wykazane i postrzegane przez rynek jako istotne. Przywołuje przewagi rozwiązania projektowego, które zostały opisane w dokumentacji aplikacyjnej( centralizacja i kontrola, automatyzacja i zgodność z prawem, cyfrowe archiwum, redukcja kosztów pośrednich, integracja z systemami HR).IP wskazuje, że przeprowadzenie badań z zakresu medycyny pracy w trybie zdalnym jest w praktyce ograniczone z uwagi na fakt, że wiele stanowisk pracy wiąże się z narażeniem na czynniki fizyczne, chemiczne, biologiczne. W takie sytuacji badania wymagają bezpośredniej oceny lekarskiej oraz pomiarów parametrów zdrowotnych.Zadeklarowano, że dzięki wdrożeniu wirtualnego gabinetu dla lekarzy medycyny pracy pacjenci i lekarze będą mogli przeprowadzać wizyty online, co zredukuje czas i koszty dojazdów. W ocenie IP należy zauważyć iż badania w wielu przypadkach będą obligowały pracownika do osobistego stawienia się w placówkach medycyny pracy. Wskazywał, że obecnie wiele firm ma podpisane umowy z placówkami medycyny pracy( np. [...], [...], [...], [...] ), które oferują kompleksową organizację badań w modelu stacjonarnym w ramach jednej wizyty, zapewniając szybkie terminy i pełną obsługę administracyjną.Wnioskodawca nie potwierdził, że planowana do wdrożenia platforma rozwiąże problem ograniczonego dostępu do specjalistów w niektórych regionach. Nie można również uznać, że rozwiązania projektowe realnie przyczynią się do redukcji kosztów i czasu dojazdu pracowników. Samo zainteresowanie podmiotów wizją wprowadzenia projektu nie determinuje konkretnych przewag oraz innowacyjności rozwiązania.Wnioskodawca w proteście nie zgadzał się z zarzutem, że swoje rozwiązania porównał jedynie z najstarszym systemem – medycyna pracy 2002 +, pomijając inne ( system [...] , [...] ).Zdaniem wnioskodawcy zarzut jest chybiony i oparty na fundamentalnie błędnych przesłankach i świadczy o niedokładnej analizie dokumentacji projektowej oraz niezrozumieniu rynku oprogramowania medycznego. Argumentował, że przedstawił i odniósł się do trzech głównych kategorii rozwiązań konkurencyjnych – usług dużych firm medycznych( [...] , [...] ), nieformalnych rozwiązań online oraz oprogramowania deteskopowego – [...] . Podnosił, że przywoływane przez KOP rozwiązania e- orzecznik oraz [...] nie wpisują się rozwiązania proponowanymi przez proponowany przez wnioskodawcę projekt.W ocenie IP analiza rozwiązań konkurencyjnych jest niewystarczająca ponieważ nie odnosi się rozwiązań, które funkcjonują na polskim rynku i realizują idee cyfrowego połączenia pracodawcy, pracownika oraz placówki medycyny pracy([...] , [...] , [...]oraz [...] dla firm). Rozwiązania [...] oraz [...] pomimo, że są kierowane do innego segmentu rynku docelowego są również częściowo zbieżne z platformą wnioskodawcy.Wskazywane funkcjonalności – elektroniczne skierowania, wybór miejsca i terminu badania, automatyczne przypomnienia, wirtualny gabinet z telekonsultacją, orzeczenia online, integracja z systemami HR/CRM są już dostępne na rynku. Integracja tych funkcjonalności nie wymaga opracowania nowej technologii i można je dokonać w oparciu o dostępne moduły SaaS, API oraz narzędzia telemedyczne. Brak sparametryzowanych funkcjonalności uniemożliwia potwierdzenie ich innowacyjności w skali co najmniej polskiego rynku. Ich integracja ma jedynie charakter usprawnienia organizacyjnego.Zgodnie z podręcznikiem Oslo 2018 ,, mogą i powinny być mierzone‘’. W przypadku zadeklarowanych przez wnioskodawcę cech i funkcjonalności możliwe było wskazanie konkretnych oraz mierzalnych parametrów technicznych potwierdzających nowość lub znaczące ulepszenia przez produkt. Wnioskodawca takich informacji nie podał.W zakresie protestu co do kryterium nr 4 – sposób wdrażania modelu biznesowego IP zmieniła punktację KOP i przyznała 3 punkty na 5 punktów możliwych.Organ wskazał, że w ocenie KOP wnioskodawca nie odniósł adekwatnie do kwestii: uwarunkowań projektowych, potrzeb modelu biznesowego, planowanych działań projektowych oraz mierzalnych rezultatów co skutkowało oceną 0 pkt.Sposób wdrażania modelu biznesowego weryfikacji podlega, czy:- zaplanowane działania projektowe są adekwatne i wykonalne w kontekście wdrożenia biznesowego,- Wnioskodawca zaplanował i uzasadnił logiczną sekwencję działań projektowych, których realizacja zapewnia wdrożenie modelu biznesowego przygotowanego w toku inkubacji,- wnioskodawca zaplanował wykonalne działania, tzn. obrane metody i narzędzia, przy uwzględnieniu uwarunkowań projektowych, zapewniają ich pełne przeprowadzenie,- wnioskodawca zaplanował w ramach projektu adekwatne działania, tzn. uzasadnił, że ich rezultat odpowiada w optymalny sposób na potrzeby określone w przygotowanym modelu biznesowym startupu.IP zauważyła, że wnioskodawca poza polami o dofinasowanie przedstawił dodatkowy opis i pogłębione informacje w zakresie:- analizy konkurencji,- uwarunkowań technologicznych i prawnych,- kwestii ochrony danych wysoce wrażliwych i przetwarzania danych medycznych,- dostępności zasobów,- polityki cenowej.W ocenie IP wnioskodawca odniósł się do uwarunkowań projektowych, a w uzupełnieniach określone zostały najważniejsze wyzwania, które wymagają uwzględnienia, by deklarowana propozycja wartości była realna.W zakresie potrzeb modelu biznesowego w ocenie IP wnioskodawca skupia się na zbiorczym zaprezentowaniu konkurencji na przewagi konkurencyjne, rozwiązania nie są w pełni sparametryzowane( w części są wyłącznie deklaratywne, np. w zakresie skrócenia czasu obsługi badań przez pracodawcę i lekarza. W pozostałym zakresie argumenty wnioskodawcy znajdują potwierdzenie w treści wniosku o dofinansowanie, jego załączników( w tym raportu z inkubacji) lub wzniesionych uzupełnieniach.Odnośnie zarzutu, że wnioskodawca nie zaplanował i nie uzasadnił logicznej sekwencji działań projektowych IP uwzględnił protest w tym zakresie uznając, że argumenty wnioskodawcy znajdują potwierdzenie w treści wniosku o dofinansowanie, jego załączników. Wskazywał, że wnioskodawca nie tylko dokonał podziału prac na trzy zadania( zgodnie z HRF) ale dodatkowo podzielił każde z nich dodatkowo na etapy. Wskazał potrzeby, które poszczególne prace zaspokajają oraz zdefiniował rezultaty.W zakresie zarzutu, że nie przedstawiono w sposób właściwy i uwiarygodniony rezultatów działań projektowych organ uznał zastrzeżenia protestu.Zdaniem IP wnioskodawca w istocie określił rezultaty poszczególnych działań projektowych, a także wskazał efekty/korzyści / zasadność realizacji poszczególnych działań projektowych, a także wskazał efekty/korzyści/zasadność realizacji poszczególnych działań opisanych w polu ,, plan działań projektowych zapewniających wdrożenie modelu biznesowego i jego uzupełnieniach w załączniku nr 1, w tym powiązał je z potrzebami klientów zidentyfikowanymi na bazie własnych analiz z etapu inkubacji.W zakresie zarzutu – opis narzędzi i metod realizacji projektu nie jest kompletny. Zarzut wnioskodawcy jest uzasadniony ponieważ wnioskodawca wszechstronnie odniósł się do uwarunkowań projektowych i ocenił skalę zagrożenia, uzasadnił dobór wybranych metod i narzędzi, opisał proces ewolucji ich skuteczności, a także zaplanował przeciwdziałanie i procesy naprawcze.IP wskazała, że niedostatki w postaci m.in. niekompletnej analizy uwarunkowań projektowych, niekompletnej kwalifikacji korzyści i nieczytelnego planu działania w zakresie testów rozwiązania z użytkownikami stwierdzono, że opisane działania projektowe są adekwatne i wykonalne oraz zapewniają wdrożenie modelu biznesowego w stopniu dobrym, co oznacza, że zidentyfikowano braki pozostające bez krytycznego wpływu na prawidłową realizację projektu i wdrożenie modelu biznesowego w planowanym kształcie, co pozwala przyznać w ramach tego kryterium 3 pkt.W zakresie kryterium 7 kwalifikalność projektu budżetu IP uznała zasadność protestu i przyznała 1 pkt.Skargę na rozstrzygnięcie protestu z dnia 12 listopada 2025 roku wniosła [...] sp. z oo w R..Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucała:Naruszenie art. 56 ust. 2 w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021–2027 (dalej: "ustawa wdrożeniowa") poprzez przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający zasady rzetelności, przejrzystości i bezstronności, a także w sposób naruszający uzasadnione oczekiwania Skarżącego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia, że projekt nie spełnia kryteriów wyboru w stopniu pozwalającym na dofinansowanie.2. Naruszenie procedury oceny określonej w Regulaminie Wyboru Projektów (RWP) oraz Załączniku nr 1 do RWP (Kryteria Wyboru Projektów) w zakresie Kryterium merytorycznego nr 5 "Innowacyjność produktu", polegające na:○ Błędnej wykładni pojęcia "innowacja produktowa", sprzecznej z definicją zawartą w Podręczniku Oslo 2018, do którego wprost odsyła dokumentacja konkursowa. Organ dokonał nieuprawnionego zawężenia definicji wyłącznie do innowacji o charakterze technologicznym (wynalazczym), odmawiając przymiotu innowacyjności rozwiązaniu polegającemu na nowym sposobie świadczenia usługi i unikalnej integracji funkcjonalności, co wprost mieści się w definicji innowacji usługowej.○ Błędnym ustaleniu stanu faktycznego w zakresie analizy konkurencji,poprzez przyjęcie, że funkcjonujące na rynku rozwiązania cząstkowe (np. systemy ERP dla przychodni lub proste narzędzia rezerwacyjne) są funkcjonalnie tożsame z kompleksową platformą typu marketplace oferowaną przez Skarżącego, co doprowadziło do fałszywego wniosku o braku cech nowości w skali kraju.○ Niedopuszczalnym, pozaustawowym rozszerzeniu kryteriów oceny, poprzez formułowanie wobec innowacji softwarowej (SaaS) wymogów przedstawienia parametrów inżynieryjnych (latencja, przepustowość), które nie są relewantne dla oceny innowacyjności funkcjonalnej oprogramowania użytkowego.3. Naruszenie art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez dowolną i arbitralną ocenę w zakresie Kryterium merytorycznego nr 4 "Sposób wdrożenia modelu biznesowego", polegające na przyznaniu 3 punktów zamiast należnych 5 punktów, pomimo iż Organ w treści rozstrzygnięcia protestu uznał argumentację Skarżącego za zasadną i obalił zarzuty Komisji Oceny Projektów (KOP). Utrzymanie obniżonej punktacji na podstawie ogólnikowych stwierdzeń o "niekompletnych analizach", bez wskazania konkretnych braków merytorycznych (w obliczu przedstawienia przez skarżącego szczegółowych danych z badań rynku i estymacji finansowych), nosi znamiona oceny uznaniowej, niepoddającej się weryfikacji.4. Naruszenie art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 61 ustawy wdrożeniowej (zasada zaufania do organów władzy publicznej), poprzez całkowite pominięcie w procesie oceny kluczowego dowodu w sprawie, tj. Raportu z Inkubacji, sporządzonego przez ekspertów Platformy Startowej (partnera instytucjonalnego PARP). Raport ten jednoznacznie potwierdzał innowacyjność produktu na skalę krajową. Pominięcie tego dokumentu doprowadziło do wewnętrznej sprzeczności w ocenie projektu w ramach tego samego ekosystemu wsparcia publicznego.5. Naruszenie art. 107 § 3 KPA poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób lakoniczny, ogólnikowy i niespełniający wymogów wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej, w szczególności poprzez niewyjaśnienie przyczyn, dla których Organ odmówił mocy dowodowej Raportowi z Inkubacji oraz danym liczbowym przedstawionym w Uzupełnieniach.Mając na uwadze powyższe zarzuty, wnosiła o:1. Stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.2. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Pośredniczącą (PARP).W uzasadnieniu skargi podnosiła, że organ dokonał błędnej wykładni definicji innowacja( kryterium nr 5) i niedopuszczalnego rozszerzenia kryterium oceny ( wymaganie parametrów technicznych).Kluczową osią sporu jest definicja innowacji i spełnianie przez rozwiązania zaprezentowane przez wnioskodawcę tego kryterium. Organ w uzasadnieniu odrzucenia protestu oparł się na tezie, że rozwiązanie Skarżącego nie jest innowacją produktową, gdyż "bazuje na dostępnych technologiach" i stanowi jedynie "usprawnienie organizacyjne". Jest to interpretacja contra legem w stosunku do dokumentacji konkursowej.Załącznik nr 1 do RWP (Kryteria Wyboru Projektów) definiuje innowację poprzez bezpośrednie odesłanie do Podręcznika Oslo 2018 (Guidelines for Collecting, Reporting and Using Data on Innovation). Zgodnie z pkt 2.2.1 tego dokumentu, innowacja produktowa to "nowy lub znacząco ulepszony wyrób lub usługa". Podręcznik Oslo wyraźnie zrywa z paradygmatem innowacji jako wyłącznego "wynalazku technologicznego". Wskazuje wprost, że innowacje w usługach cyfrowych polegają na:1. Nowym sposobie świadczenia usługi.2. Integracji elementów, które wcześniej funkcjonowały oddzielnie (nowa użyteczność).3. Nowym interfejsie i modelu interakcji z klientem.Skarżący tworzy platformę, która jako pierwsza w Polsce integruje trzy strony procesu medycyny pracy: pracodawcę, pracownika i lekarza, w pełni cyfryzując obieg skierowań i orzeczeń w modelu hybrydowym. Żądanie przez Organ wykazania "nowej technologii bazowej" lub parametrów inżynieryjnych (latencja, przepustowość łącza) dla oprogramowania typu SaaS jest błędem kategoryzacji. W gospodarce cyfrowej (Digital Economy) innowacją jest unikalna funkcjonalność zbudowana na istniejącym kodzie, a nie sam kod. Odmowa uznania innowacyjności z powodu "braku nowej technologii" stanowi nieuprawnione zawężenie kryteriów oceny.Należy podkreślić, że zgodnie z pkt 3.24 Podręcznika Oslo, kluczowym wyróżnikiem innowacji produktowej jest fakt wprowadzenia jej na rynek dla klientów zewnętrznych. Skoro Wnioskodawca oferuje platformę [...] jako odpłatną usługę SaaS dla podmiotów trzecich (MŚP), to wszelkie ulepszenia funkcjonalne tej platformy stanowią z definicji innowację produktową, a nie procesową czy organizacyjną (która dotyczyłaby wewnętrznych procesów Wnioskodawcy).Zgodnie z Załącznikiem nr 1 do Uchwały 21 (Kryteria Wyboru Projektów), ocena innowacyjności musi opierać się na definicji zawartej w Podręczniku Oslo. Definicja ta (par. 3.24) stanowi, że innowacja produktowa to "nowy lub ulepszony wyrób lub usługa", która różni się znacząco od dotychczasowych produktów i została wprowadzona na rynek.Podręcznik Oslo (wydanie 4, 2018) w par. 3.29 wprost stwierdza, że innowacje produktowe mogą polegać na "nowych zastosowaniach lub połączeniu istniejącej wiedzy lub technologii". Co więcej, par. 3.32 precyzuje, że tzw. "produkty wykorzystujące wiedzę" (do których należą usługi cyfrowe/SaaS) mogą być związane z dostarczaniem i rozpowszechnianiem informacji cyfrowych, do których użytkownicy mają dostęp wielokrotny.PARP w uzasadnieniu decyzji zarzuca, że "w ramach projektu nie zostaną opracowane (...) jakiekolwiek nowe rozwiązania technologiczne" i że innowacja polega na "zastosowaniu istniejących technologii". Jest to wykładnia contra legem w stosunku do obowiązujących w konkursie wytycznych. Podręcznik Oslo nie wymaga wynalazczości technologicznej (inventiveness) dla zaistnienia innowacji produktowej w usługach. Innowacja [...] polega na unikalnej integracji (orkiestracji) rozproszonego procesu medycyny pracy w jeden ekosystem cyfrowy. Odmawiając temu rozwiązaniuprzymiotu innowacji tylko dlatego, że korzysta z istniejących komponentów (API, wideorozmowy). PARP narusza standardy oceny przewidziane w Podręczniku Oslo, który dopuszcza innowacje oparte na nowej konfiguracji znanych narzędzi.W uzasadnieniu odrzucenia protestu, PARP zarzuca Wnioskodawcy brak podania "mierzalnych parametrów technicznych", takich jak: "latencja interfejsu", "maksymalna liczba jednoczesnych konsultacji", "czas generowania skierowania". Żaden punkt Regulaminu Konkursu ani Instrukcji Wypełniania Wniosku nie nakładał na Wnioskodawców obowiązku definiowania innowacji softwarowej (SaaS) poprzez parametry inżynieryjne właściwe dla sprzętu (hardware) lub infrastruktury sieciowej. Wymaganie od platformy usługowej parametrów takich jak "latencja" jest błędem metodologicznym. Innowacyjność produktowa, zgodnie z Podręcznikiem Oslo, mierzona jest poprzez użyteczność, dostępność i nowe funkcjonalności, a nie parametry wydajnościowe serwerów. Stawianie takich wymogów na etapie oceny protestu stanowi niedopuszczalne rozszerzenie kryteriów oceny, co narusza zasadę równości i przejrzystości.III. Arbitralne zaniżenie oceny Modelu Biznesowego (Kryterium nr 4)Skarżący podnosi ten zarzut, gdyż zaniżenie punktacji w Kryterium nr 4 ma bezpośredni wpływ na miejsce na liście rankingowej. W przypadku ponownej oceny i uznania innowacyjności, każdy punkt decyduje o przyznaniu dofinansowania w ramach ograniczonej alokacji środków.Zgodnie z Załącznikiem nr 1 do Regulaminu Wyboru Projektów (Kryteria wyboru projektów), ocena w ramach Kryterium nr 4 przewiduje przyznanie:● 3 pkt (ocena dobra): gdy zaplanowane działania są adekwatne, ale zidentyfikowano braki lub nieścisłości, które nie wpływają krytycznie na realizację projektu.● 5 pkt (ocena bardzo dobra): gdy działania są w pełni adekwatne, a opis nie zawiera braków oddziałujących na możliwość pełnego wdrożenia modelu biznesowego.W Rozstrzygnięciu protestu, Instytucja Pośrednicząca (IP) podtrzymała ocenę 3 pkt, uzasadniając to w sposób następujący:"Uwzględniając niedostatki w postaci m.in. niekompletnej analizy uwarunkowań projektowych, niekompletnej kwantyfikacji korzyści i nieczytelnego planu działań w zakresie testów rozwiązania z użytkownikami stwierdzono, że opisane działania (...) zapewniają wdrożenie (...) w stopniu dobrym".Skarżący kategorycznie nie zgadza się z tą oceną, wskazując na jej arbitralność oraz rażącą sprzeczność z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. 1. Arbitralność oceny i brak konkretówUżycie przez Organ sformułowania "m.in." (między innymi) bez wskazania konkretnych, zidentyfikowanych braków, uniemożliwia Skarżącemu rzeczową polemikę i świadczy o pozorności uzasadnienia. W procedurze konkursowej finansowanej ze środków publicznych, obniżenie punktacji musi wynikać ze ściśle określonych deficytów wniosku. Skoro Organ nie potrafił wskazać, czego konkretnie brakuje poza ogólnymi hasłami, należy domniemywać, że wniosek jest kompletny, a ocena 3 pkt została przyznana uznaniowo, co narusza zasady przejrzystości i rzetelności oceny.2. Sprzeczność ustaleń Organu z treścią dokumentacji (kwantyfikacja korzyści)Zarzut "niekompletnej kwantyfikacji korzyści" jest wprost sprzeczny z dokumentem Uzupełnienia do wniosku oraz wynikiem przeprowadzonego na grupie docelowej 104 respondentów Badanie dotyczące zainteresowania platformą [...] wśród klientów będących przedstawicielami firm MŚP, który stanowi integralną część dokumentacji.Skarżący przedstawił tam twarde dane liczbowe, w tym:● Wyniki badań własnych CAWI (wskazanie, że 80% badanych podmiotów oczekuje oszczędności czasu jako głównej korzyści);● Konkretne estymacje finansowe, w tym wskaźnik ROI oraz prognozy przychodów. Ignorowanie przez oceniających precyzyjnych danych liczbowych i utrzymywanie twierdzenia o ich "braku" lub "niekompletności" bez podania przyczyny, dla której dane te uznano za niewystarczające, stanowi naruszenie art. 80 KPA (zasada swobodnej oceny dowodów nie może być oceną dowolną).3. Błędna ocena planu testów Zarzut dotyczący "nieczytelnego planu działań w zakresie testów" jest bezzasadny w świetle Harmonogramu Rzeczowo-Finansowego oraz opisu zadań. Skarżący precyzyjnie określił:● Liczbę iteracji testowych (20 wizyt testowych);● Scenariusze testowe weryfikujące funkcjonalności;● Rolę lekarza-konsultanta w procesie weryfikacji medycznej. Określenie takiego planu mianem "nieczytelnego" jest oceną subiektywną eksperta, nieznajdującą oparcia w faktach. Plan ten jest w pełni wykonalny i weryfikowalny.Należy podkreślić niespójność logiczną Organu: skoro w Rozstrzygnięciu Protestu uznano wyjaśnienia Skarżącego za skuteczne w innych aspektach, utrzymanie obniżonej punktacji w oparciu o te same, nieprecyzyjne zarzuty jest działaniem arbitralnym. Skarżący wykazał, że wdrożenie modelu biznesowego zostało zaplanowane w sposób kompleksowy (ocena bardzo dobra), a Organ nie zdołał wykazać konkretnych braków uzasadniających odjęcie 2 punktów. W związku z tym, ocena w tym kryterium powinna zostać skorygowana do 5 pkt.IV. Pominięcie Raportu z Inkubacji i naruszenie zasady zaufaniaOrgan dokonujący oceny dopuścił się rażącego naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 KPA w zw. z art. 8 § 1 KPA, poprzez całkowite pominięcie przy wyrokowaniu kluczowego dowodu znajdującego się w aktach sprawy, tj. Raportu z Inkubacji. Działanie to doprowadziło do sytuacji wewnętrznej sprzeczności w ramach systemu wdrażania Funduszy Europejskich, naruszając zasadę pewności prawa oraz uzasadnionych oczekiwań beneficjenta.1. Ranga prawna i dowodowa Raportu z InkubacjiNależy z całą mocą podkreślić, że Raport z Inkubacji nie jest jedynie prywatną opinią dołączoną do wniosku, lecz dokumentem o szczególnym znaczeniu w procedurze konkursowej "Platformy startowe dla nowych pomysłów". Jest to dokument wytworzony przez Operatora Platformy Startowej - podmiot wyłoniony, autoryzowany i finansowany bezpośrednio przez PARP w celu weryfikacji rynkowej pomysłów startupowych. Eksperci Platformy Startowej przez okres kilku miesięcy (a nie kilku godzin, jak w przypadku oceny KOP) poddawali analizie MVP (Minimum Viable Product), model biznesowy oraz otoczenie konkurencyjne Skarżącego. Proces ten zakończył się wydaniem Raportu, który na stronie 9 jednoznacznie stwierdza:"[...] wprowadza na polski rynek innowacyjną usługę [...] dotychczas nie istniało w Polsce tego typu rozwiązanie".Dokument ten stanowił podstawę dopuszczenia Skarżącego do ubiegania się o dofinansowanie (kryterium dostępu). Ignorowanie wniosków płynących z tego dokumentu przez ten sam system instytucjonalny (PARP) na etapie oceny merytorycznej nosi znamiona schizofrenii administracyjnej.2. Nieuzasadniona rozbieżność ocen w ramach jednego systemu wsparcia Sytuacja, w której jedna agenda systemu dystrybucji środków publicznych (Inkubator/Manager Inkubacji) przeprowadza wnikliwy proces pre-akceleracji, potwierdza innowacyjność produktu i rekomenduje go do wdrożenia, a druga agenda tego samego systemu (KOP powołana przez PARP) tę innowacyjność neguje w oparciu o ten sam stan faktyczny i prawny, jest niedopuszczalna w demokratycznym państwie prawa. Skarżący, otrzymując pozytywny Raport z Inkubacji, nabył uzasadnione przekonanie (ekspektatywę), że kluczowa cecha jego projektu – innowacyjność – została już zweryfikowana i potwierdzona przez kompetentne organy. Podważenie tego ustalenia przez KOP bez wskazania, że w międzyczasie doszło do zmiany stanu faktycznego (np. pojawienia się nowego rozwiązania na rynku w okresie między inkubacją a oceną), stanowi naruszenie zasady trwałości ustaleń faktycznych. Organ nie przedstawił żadnych nowych dowodów (np. analizy czystości patentowej, opinii niezależnego instytutu badawczego), które mogłyby obalić twierdzenia zawarte w Raporcie. Zastąpił jedynie wielomiesięczną analizę Inkubatora jednozdaniową, arbitralną negacją.3. Naruszenie przepisów postępowania - w zakresie ustaleń faktycznych w sprawie.W ocenie skarżącej organ dopuścił się rażącego naruszenia art.7, art. 77 § 1, art. 80 w związku z art. 8 k.p.a. poprzez całkowite pominięcie kluczowego dowodu znajdującego się aktach sprawy tj. raportu z inkubacji. Skarżąca wskazywała, że raport z inkubacji jest dokumentem wytworzonym przez Operatora Platformy Startowej – podmiot wyłoniony przez PARP w celu weryfikacji rynkowej pomysłów startupowych.Eksperci z Platformy Startowej przez okres kilku miesięcy poddawali analizie MVP model biznesowy oraz otoczenie konkurencyjne skarżącego. Proces ten zakończył się wydaniem raportu, który na stronie nr 9 jednoznacznie stwierdza ,, [...] wprowadza na polski rynek innowacyjną usługę( .....) dotychczas nie istniało w Polsce tego typu rozwiązanie.W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane stanowisko.Organ wskazywał, że zgodnie z § 6 ust.1 regulaminu wyboru projektów w naborze nr [...] ( dalej RWP) ocena projektu prowadzona jest w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, stanowiących załącznik nr 1 do RWP. Zwracał uwagę, że członkami oceniającymi KOP byli eksperci, o których mowa w rozdziale 17 ustawy wdrożeniowej. Tak samo IP weryfikując prawidłowość oceny projektu w toku rozstrzygania protestu skorzystała z opinii eksperta. Eksperci oraz członkowie KOP posiadają stosowną wiedzę, umiejętności doświadczenie lub wymagane uprawnienia w danej dziedzinie.W stosunku do kryterium nr 5 – innowacyjność produktu skarżąca zarzucała zastosowanie błędnej wykładni pojęcia ,, innowacja produktowa ‘’, błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie analizy konkurencji, niedopuszczalne pozaustawowe rozszerzenie kryteriów oceny oraz pominięcie oceny z raportu z inkubacji.Organ wskazywał, że w ramach weryfikacji kryterium nr 5 innowacyjność produktu weryfikacji podlega, czy i w jakim stopniu rezultat projektu w postaci innowacji produktowej( wyrobu lub usługi) charakteryzuje się nowością w skali danego rynku, w kontekście nowych cech i funkcjonalności. Nawiązując do definicji innowacyjności rozumianej zgodnie z definicją zawartą w podręczniku Oslo - ,, wprowadzane na rynek przez dane przedsiębiorstwo wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone w zakresie swoich cech lub zastosowań ‘’. Zalicza się tu znaczące udoskonalenia pod względem:- specyfikacji technicznych,- komponentów i materiałów,- wbudowanego oprogramowania,- łatwości obsługi, innych cech funkcjonalnych.Organ wskazał, że instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie, stanowiąca załącznik nr 3 jasno wskazuje, jakie informacje wnioskodawca powinien przedstawić w części wniosku dotyczącej innowacji: ,, wykaż, że rezultat projektu, tj. innowacyjny produkt( wyrób lub usługa)charakteryzuje się nowością w skali rynku krajowego, tzn. znacząco różni się od produktów( wyrobów, usług)dostępnych na rynku w kontekście nowych cech i funkcjonalności. Opis koniecznie musi prezentować owe znaczące różnice, przewagi innowacyjnego produktu względem dostępnych produktów i alternatywnych rozwiązań. W ramach analizy wskaż parametry produktu i porównaj je z rozwiązaniami konkurencyjnymi dostępnymi na rynku. Odnoś się do konkretnych rozwiązań oferowanych na rynku, jeśli możliwe wykaż skwantyfikowane dane. Wykaż w sposób sparametryzowany, odpowiednio do specyfiki rozwiązania, że produkt w znaczącym stopniu przeważa nad innymi rozwiązaniami konkurencyjnymi, alternatywnymi. Przedstawione dane i wnioski z analiz powinny być reprezentatywne, miarodajne ‘’.Przyjęta przez PARP wykładnia pojęcia ,,innowacja produktowa ‘’ jest zgodna z podręcznikiem Oslo, który nakłada na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia mierzalnych dowodów na unikalność lub ulepszenie produktu. Wymóg parametryzacji wynika z konieczności wartościowania nowych cech produktu podlegających ocenie.Odnosząc się zarzutów skargi w zakresie kryterium nr 4 – sposób wdrażania modelu biznesowego.Na nieprzyznanie maksymalnej liczby punktów w tym kryterium wpłynęły niedostatki w postaci m.in. niekompletnej analizy uwarunkowań projektowych, niekompletnej kwantyfikacji korzyści i nieczytelnego planu działań w zakresie testów rozwiązania z użytkownikami. Przewagi, konkurencyjne rozwiązania nie zostały w pełni sparametryzowane( w części są tylko deklaratywne, np. w zakresie skrócenia czasu obsługi badań przez pracodawcę i przez lekarza).Zdaniem organu zarzut skargi w zakresie pominięcia raportu z inkubacji jest niezasadny Posiadanie przez wnioskodawcę raportu był jednym z warunków koniecznych do spełnienia kryterium nr 1 kwalifikowalność wnioskodawcy. Dysponowanie takim raportem nie powoduje automatycznego spełnienia kryterium nr 5 innowacyjność projektu.Występowanie lub brak innowacyjności produktowej jest przedmiotem badania i oceny w ramach badania spełniania kryterium nr 5 – innowacyjność produktu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Ramy prawne wyboru projektów do dofinansowania określone zostały określone w ustawie wdrożeniowej oraz Regulaminie wyboru projektów i jego załącznikach. W art. 43 ustawy wdrożeniowej określono, że wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. Zgodnie z art. 45 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny (ust. 1), a także zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (ust. 2).W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności i równości dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie samego postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 czerwca 2017 r. o sygn. II GSK 1549/17). Zarazem nie można tracić z pola widzenia, że formuła przedmiotowej procedury jest szczególna, tj. nastawiona na przeprowadzenie swoistej kalkulacji. Nieprzypadkowo do postępowania w sprawie ubiegania się oraz udzielenia dofinansowania nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 59 ustawy wdrożeniowej). Istotą bowiem i zasadniczym celem procedury takiej, jak kontrolowana w przedmiotowym przypadku, zaliczanej do tzw. procedur trzeciej generacji, nie jest – w przeciwieństwie do procedur typu jurysdykcyjnego – konkretyzacja praw lub obowiązków, lecz optymalizacja wyniku pewnego cyklu działań (w tym przypadku absorpcji środków unijnych), zwłaszcza poprzez dokonanie podziału posiadanej puli środków finansowych na zasadach konkurencji uczestników postępowania (konkursu) (szerzej zob. Z. Kmieciak, Idea procedur administracyjnych trzeciej generacji (na przykładzie postępowania w sprawach dofinansowania projektów w ramach programów operacyjnych), Państwo i Prawo 2015, nr 5, s. 11 i n.). Tym samym ma ona charakter autonomiczny względem "klasycznego" modelu jurysdykcyjnego, zbliżając administrowanie w omawianym zakresie do modelu responsywnego, zorientowanego na uzgadnianie interesów różnych kategorii zainteresowanych, a przez to niepoddające się prostej kwalifikacji w ramach instytucji strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego (zob. A. Wegner-Kowalska, Idea governance a współczesne kierunki rozwoju prawa, Państwo i Prawo 2016, nr 2, s. 16). W tej optyce relacje między administracją publiczną a podmiotami administrowanymi kształtowane są co do zasady w sposób kooperacyjny, wykorzystujący alternatywne w stosunku do decyzji metody załatwienia sprawy (przykładowo w przypadku przedmiotowej procedury rozstrzygnięcie Instytucji Pośredniczącej stanowi podstawę do zawarcia umowy o dofinansowanie projektu – art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). To właśnie z tej perspektywy postrzegać należy gwarancje procesowe wnioskodawcy, który uczestniczy w procesie na zasadzie partycypacji i partnerstwa, tj. aktywnego uczestnictwa, nie zaś podmiotu, który dysponuje określonym interesem prawnym, czy tym bardziej prawem podmiotowym podlegającym ochronie w ujęciu kodeksowym. Konsekwentnie w takim ujęciu należy wykładać formułę sądowej kontroli rozstrzygnięć takich, jak będące przedmiotem skargi.Kognicja sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów w ramach programów operacyjnych polega na zbadaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów wydanych w postępowaniu toczącym się przed właściwą instytucją. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu. Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2018 r. o sygn. akt I GSK 2562/18).Skarga złożona w tej sprawie nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona ocena projektu nie została przeprowadzona z naruszeniem prawa, które miałoby istotny wpływ na wynik oceny.Z art. 50 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wynika, że w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, przy czym warunkiem przeprowadzenia naboru jest przyjęcie przez właściwą instytucję regulaminu wyboru projektów i udostępnienie tegoż regulaminu potencjalnym beneficjentom. Regulamin wyboru projektów określa w szczególności kryteria wyboru projektów (art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 56 ust. 4 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy w formie pisemnej lub w formie elektronicznej informację o zatwierdzonym wyniku oceny projektu oznaczającym wybór projektu do dofinansowania albo stanowiącym ocenę negatywną. Negatywną oceną jest każda ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, na skutek której projekt nie może być zakwalifikowany do kolejnego etapu oceny lub wybrany do dofinansowania, a także sytuacja, w której projekt nie może być wybrany do dofinansowania z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym naborze (zob. art. 56 ust. 5 i 6 ustawy wdrożeniowej).Jak wskazano wyżej, stosownie do art. 43 ustawy wdrożeniowej wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów.Z zaskarżonej informacji wynika, że przedmiotem zasadniczego sporu w przedmiotowej sprawie jest ocena KOP, podzielona przez IP, iż skarżąca nie spełniła kryterium nr 4 – innowacyjność produktu. Zgodnie z dokumentem kryteria wyboru projektów 1.1 Platformy startowe dla nowych pomysłów – komponent IIa – wsparcie działalności gospodarczej startupu Fundusze Europejskie dla Polski Wschodniej 2021 -2017 – załącznik nr 1 do Regulaminu wyboru projektów - ocenie w tym kryterium podlega, czy i w jakim stopniu rezultat projektu w postaci innowacji produktowej( wyrobu lub usługi) charakteryzuje się nowością w skali danego rynku, w kontekście nowych cech i funkcjonalności.Wskazano, że zgodnie z powołanym dokumentem projekt musi uwzględniać wdrożenie innowacyjności produktowej rozumianej zgodnie z definicją zawartą w Podręczniku Oslo – Zasady Gromadzenia i Interpretacji Danych Dotyczących Innowacji jako wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone w zakresie swoich cech lub zastosowań. Zalicza się tu znaczące udoskonalenia pod względem – specyfikacji technicznych, komponentów i materiałów, wbudowanego oprogramowania, łatwości obsługi, innych cech funkcjonalnych.Organ rozpoznając protest odniósł się do podnoszonych zarzutów i podtrzymał stanowisko, iż przedmiotowa platforma – [...] nie stanowi innowacyjności produktowej w skali krajowej. Wskazywał, że planowane do wykorzystania technologie oraz narzędzia są powszechnie dostępne oraz wykorzystywane w wielu branżach. Argumentował, że w ramach projektu nie zostaną opracowane oraz wykorzystane jakiekolwiek nowe rozwiązania technologiczne, algorytmy, architektury oraz oryginalne metody przetwarzania danych. Organ wskazywał na istniejące na polskim rynku dostępne platformy, które realizują idee cyfrowego połączenia pracodawcy, pracownika oraz placówki medycyny pracy. Wskazywał na rozwiązania [...] oraz [...] . Zaproponowana integracja funkcjonalności ma charakter usprawnień organizacyjnych. Organ wskazał na brak sparametryzowanych funkcjonalności uniemożliwia potwierdzenie innowacyjności w skali co najmniej polskiego rynku. Wniosek nie zawierał deklaracji o mierzalnym czasie wygenerowania skierowania, liczbie pracowników możliwych do obsługi, liczbie równoczesnych rezerwacji możliwych bez opóźnień lub błędów, latencji interfajsu, maksymalnej liczby jednoczesnych konsultacji on line, czasu realizacji badań, poziomu automatyzacji, liczby błędów, a także stopnia cyfryzacji przepływu dokumentów.Również w stosunku do kryterium nr 4 sposób wdrażania modelu biznesowego organ przedstawił argumentację i wyjaśnił dlaczego proponowane rozwiązanie nie mogło otrzymać maksymalnej liczby punktów.W ocenie organu innowacyjność platformy opiera się na stricte deklaratywnych cechach, a nie obiektywnie weryfikowalnych przewagach funkcjonalnych i technicznych.Zdaniem Sądu trafnie organ wskazuje na dokument – załącznik nr 3 do Regulaminu – instrukcja wypełniania wniosku o dofinasowanie projektu co wnioskodawca winien przedstawić we wniosku w części dotyczącej opisu innowacji. Z zapisów tych wynika, że wnioskodawca w tym zakresie jest zobowiązany zaprezentować znaczące różnice, przewagi innowacyjnego projektu względem produktów dostępnych na rynku i alternatywnych rozwiązań. Winien wskazać parametry produktu i porównać z rozwiązaniami konkurencyjnymi. Winien wykazać w sposób sparametryzowany, odpowiednio do specyfiki rozwiązania, że produkt w znaczącym stopniu przeważa nad rozwiązaniami konkurencyjnymi, alternatywnymi. Dane i wnioski muszą być reprezentatywne i miarodajne i weryfikowalne.Odnośnie kryterium nr 4 – sposób wdrożenia modelu biznesowego organ przedstawił argumentacje dlaczego w tym zakresie proponowany projekt otrzymał 3 punkty, a nie 5 pkt.Wskazał na niekompletność analizy uwarunkowań projektowych, niekompletnej kwantyfikacji korzyści i nieczytelnego planu działań w zakresie testów rozwiązania z użytkownikami nie pozwala na przyznanie maksymalnej liczby punktów.Zgodnie z § 6 ust.1 Regulaminu wyboru projektów ocena projektu prowadzona jest w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, stanowiących załącznik nr 1. Ocena jest dokonywana na podstawie informacji zawartych we wniosku oraz informacji lub dokumentów, o których mowa w ust.2 i ust.7( jeśli wnioskodawca był wezwany do ich złożenia).W kontekście przeprowadzonej oceny projektu w odniesieniu do powołanych kryteriów Sąd nie dostrzegł aby doszło do naruszenia procedury określonej w Regulaminie Wyboru Projektów. Organ odniósł się do zarzutów wynikających z protestu, przedstawił argumentacje i nie można uznać, iż ocena wniosku o dofinasowanie miała charakter dowolny, czym by naruszała art. 80 k.p.a.Z perspektywy sądowoadministracyjnej kontroli zaskarżonego w tej sprawie rozstrzygnięcia istotne jest zwrócenie uwagi na zakres tej kontroli. Zagadnienie to celnie wyjaśnił WSA w Kielcach w wyroku z 26 września 2024 r. (sygn. akt I SA/Ke 353/24) wskazując, iż kontrola sądowoadministracyjna stanowiska organu nieuwzględniającego protestu sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza wyżej przedstawionych reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola bowiem powinna zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego oraz zarządu w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami w sposób jasny, niebudzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji. Nadto sąd administracyjny rozpoznając skargę na wydane rozstrzygnięcie, posiada jedynie kompetencję do badania pod kątem legalności tylko tego rozstrzygnięcia. Nie może odnosić się do generalnych założeń całego postępowania konkursowego, zasad jego przeprowadzania, a także sposobu sformułowania kryteriów oceny przedłożonych przez strony projektów. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu.W ramach kontroli działania organu dokonującego oceny projektu Sąd uprawniony jest jedynie do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. W szczególności, kontroli sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony. Dlatego też w orzecznictwie akcentowany jest pogląd, zgodnie z którym zarzut naruszenia art. 45 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia (por. wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., III SA/ Łd 1072/17).Kontrolując przedmiotową sprawę Sąd uznał, że rozstrzygnięcie wniesionego przez spółkę protestu pozostawało w zgodzie z zasadami konkursu i regułami wyboru projektów, określonymi w Regulaminie wyboru projektów i załącznikach do niego oraz zawiera logiczną prezentację motywów dokonanej oceny.Sąd rozstrzygając sprawę nie może dokonywać ponownej merytorycznej weryfikacji oceny wniosku oraz protestu wniesionego przez skarżącą. W kwestii merytorycznych rozstrzygnięć wypowiadają się eksperci jako specjaliści z danej dziedziny.W ramach oceny zarzutów protestu organ szeroko odniósł się i odwołał do obowiązujących zasad i wskazał na argumentacje dlaczego w jego ocenie przedmiotowy wniosek nie spełnił kryterium nr 4 – innowacyjność produktu. Jak stanowi art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (ust. 2).Określona cytowanym wyżej przepisem zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Z kolei zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Natomiast równy dostęp do informacji nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów.Zdaniem Sądu organ przeprowadzając postępowanie w zakresie oceny wniosku o dofinasowanie przedmiotowego projektu nie dopuścił się obrazy w zakresie kryteriów oceny i tym samym wbrew stanowisku skarżącej nie doszło naruszenia przepisów art. 56 ust.2 w związku z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej.Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzekł ja na wstępie.. orzekł ja na wstępie.