Wyrok - II SA/Sz 810/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Planowanie przestrzenne, Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski Sędziowie Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi W. L. na uchwałę Rady Miejskiej w Człopie z dnia 22 lipca 2021 r. nr XXVII/218/2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu geoOddalono skargę. Planowanie przestrzenne, Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski Sędziowie Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi W. L. na uchwałę Rady Miejskiej w Człopie z dnia 22 lipca 2021 r. nr XXVII/218/2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu geo
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Tematy
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
uchwała rady gminy
Role w sprawie
odwołujący
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Przewodniczący
Joanna Świerzko-Bukowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r. W. L. i A. M., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Człopie z dnia 22 lipca 2021 r., nr XXVII/218/2021 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu geodezyjnego Załom, gmina Człopa.Wyrokiem z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 484/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu ww. skargi, odrzucił skargę W. L. (pkt II sentencji wyroku) na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. uznając, że interes prawny lub uprawnienie skarżącego nie zostały naruszone stosownie do wymagań art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.Wskutek skargi kasacyjnej W. Ł. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2025 r. uchylił pkt II wyroku Sądu I instancji uznając, że doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego w następstwie ustaleń § 29 pkt 1 planu miejscowego, który dopuścił zachowanie istniejącego budynku o specyfice przemysłowo-magazynowej na działce nr [...] w obrębie Z., sąsiadującej z działką skarżącego nr [...]. W konsekwencji skarga powinna zostać rozpoznana merytorycznie.Po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga W. L. została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Sz 810/25.Wobec powyższego w dalszej części wywodu przytoczone zostaną te elementy skargi, które dotyczą W. L..W. L. wnosząc o stwierdzenie nieważności wskazanej powyżej uchwały w całości, ewentualnie w części, tj. w zakresie § 29 oraz § 4 pkt 2 w części w jakiej ustala się przeznaczenie terenów oznaczonych symbolem 1RM, 2RM, 3RM, 4RM, 5RM na tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych hodowlanych w związku z § 19 pkt 1 lit b, zarzucił podjęcie jej z naruszeniem:- art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez brak zgodności zapisów miejscowego planu z postanowieniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy C. , zatwierdzonym uchwałą nr XXVII/219/2021 Rady Miejskiej w C. z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy C. , której załącznik nr 1, będący integralną częścią uchwały, zawiera tekst jednolity studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy C. poprzez dopuszczenie w miejscowym planie, w zakresie zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu, zachowania istniejącego budynku magazynowego wraz z zapleczem technicznym, na terenie oznaczonym 1R.- art. 1 ust. 2, art. 9 ust. 4, art. 14 ust. 5, art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1 oraz art. 71 ust. 1 i 2 oraz art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z § 3 ust. 1 pkt 54 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1, 2, 4, i 5 ustawy o ochronie przyrody poprzez nieuwzględnienie w postanowieniach miejscowego planu wymagań, jakim powinny odpowiadać ustalenia miejscowych planów, w tym w szczególności: ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury, ochrony środowiska i prawa własności, poprzez dopuszczenie w miejscowym planie w zakresie zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu – działki nr [...] oznaczonej w miejscowym planie symbolem 1R zachowania istniejącego budynku magazynowego wraz z zapleczem technicznym, w sytuacji gdy są to, zgodnie z postanowieniami studium, tereny przeznaczone na tereny rolne wyłączone z zabudowy. Ponadto, zgodnie z indywidualnymi rozstrzygnięciami administracyjnymi, w tym w szczególności decyzjami w przedmiocie warunków zabudowy oraz decyzjami stwierdzającymi nieważność decyzji o warunkach zabudowy, budynek posadowiony na działce nr [...] został wybudowany pomimo nakazu wstrzymania robót, stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy oraz uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, a w obrocie prawnym na dzień uchwalenia miejscowego planu pozostawała jedynie decyzja o warunkach zabudowy na działce nr [...] na budynek magazynowy o parametrach: maksymalnej powierzchni 2 000 m˛, szerokości elewacji frontowej maksymalnie 30 m, 1 kondygnacji nadziemnej, maksymalnej wysokości do gzymsu dachu 12 m, 2 miejsc parkingowych, podczas gdy budynek znajdujący się na działce nr [...] ma parametry: 3 500 m˛, elewacja frontowa szerokość 110 m. Nie jest też budynkiem magazynowym, ale suszarniczo - magazynowym z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną m. in. dwoma silosami zbożowymi, dwoma zbiornikami z gazem, dwoma zbiornikami bezodpływowymi, zasypem, koszem, suszarnią i czyszczarnią. Dla budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną m. in. dwoma silosami zbożowymi, dwoma zbiornikami z gazem, dwoma zbiornikami bezodpływowymi, zasypem, koszem, suszarnią i czyszczarnią, wymagane było uprzednie uzyskanie decyzji środowiskowej, która nie została wydana dla budynku który został zrealizowany.- art. 6 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 140 kc poprzez przekroczenie granic władztwa planistycznego, polegającego na nieuzasadnionym umożliwieniu zabudowy działki nr [...] będącej terenem rolniczym wyłączonym z zabudowy, co jest sprzeczne z ustaleniami obowiązującego studium, a także bezzasadnym zróżnicowaniu przeznaczenia terenu oznaczonego symbolem 1R od terenów oznaczonych symbolami 2R, 3R, 4R, 5R i 6R oraz terenów oznaczonych symbolami 1RM do 5RM i dopuszczenie na terenie 1R zabudowy, podczas gdy wszystkie działki oznaczone symbolami od 1R do 6R stanowią tereny rolnicze wyłączone z zabudowy, zaś tereny 1RM - 5RM stanowią tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych. Na terenie działki nr [...] oznaczonej symbolem 1R dopuszczono zachowanie istniejącej zabudowy o charakterze przemysłowym.W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że jest właścicielem działki nr [...], obręb Z., gmina C. (oznaczonej w planie miejscowym symbolami 2R i 3R), która graniczy z działką nr [...] (oznaczoną w planie symbolem 1R). Na działce nr [...] został wybudowany budynek suszarniczo-magazynowy z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną m.in. dwoma silosami zbożowymi, dwoma zbiornikami z gazem, dwoma zbiornikami bezodpływowymi, zsypem, koszem, suszarnią i czyszczalnią. Suszarnia ma 3 500 m˛ powierzchni oraz front o szerokości 110 m.Skarżący odwołując się do treści art. 140 i art. 144 k.c. podniósł, że jego nieruchomość (działka nr [...]) znajduje się w obszarze oddziaływania suszarni użytkowanej przez właściciela działki nr [...] od kilku lat, mimo braku pozwolenia na użytkowanie. Sposób korzystania z budynku zakłóca korzystanie z nieruchomości skarżącego ponad przeciętną miarę bowiem hałasuje, świeci, powoduje wibracje, pylenie, zanieczyszczenie powietrza przez pyły wydostające się z suszarni. Sposób zagospodarowania działki wpływa na prawo własności skarżącego.Według skarżącego ustalenia planu w odniesieniu do działki nr [...], tj. § 29, są niezgodne z postanowieniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, bowiem na terenie oznaczonym w studium jako teren rolniczy wyłączony z zabudowy dopuszcza zachowanie istniejącego budynku.Ponadto skarżący zarzucił, że Rada Miejska przekroczyła granice władztwa planistycznego. Odwołując się do treści art. 1 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podniósł, że w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się m.in. wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury. Wskazał, że Z. to wieś letniskowa, otoczona lasami, jeziorami i rzekami. We wsi nie prowadzi się gospodarstw rolnych, chowu ani hodowli zwierząt, uprawiania ziemi na szeroką skalę. Domostwa w tej wsi przeznaczone są do zamieszkania, wypoczynku i rekreacji oraz przydomowej uprawy warzyw, roślin i owoców. Wybudowanie i rozpoczęcie użytkowania suszarni na działce nr [...] przekształciło wieś w strefę przemysłową. Dopuszczenie w planie miejscowym zachowania suszarni na terenach rolnych i w sąsiedztwie terenów przeznaczonych pod zabudowę zagrodową narusza podstawowe zasady ustalania ładu przestrzennego.Według skarżącego istotne jest także to, że suszarnia stanowi samowolę budowlaną, bowiem została wybudowana mimo wydania decyzji o nakazaniu wstrzymania budowy, decyzji nakładającej karę za nielegalne użytkowanie budynku, uchyleniu decyzji o warunkach zabudowy dla suszarni oraz uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę suszarni. Ponadto, inwestycja polegająca na budowie budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą techniczną wymagała uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz uzyskania decyzji środowiskowej, czego nie uczyniono. W dniu podjęcia zaskarżonej uchwały w odniesieniu do działki nr [...] w obrocie prawnym pozostawała jedynie decyzja Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia 17 grudnia 2015 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej o maksymalnej powierzchni 2000 m˛, szerokości elewacji frontowej maksymalnie 30 m, 1 kondygnacji naziemnej o maksymalnej wysokości do gzymsu dachu 12 m, 2 miejsc parkingowych. Tymczasem na działce nr [...] został wybudowany budynek suszarniczo-magazynowy o powierzchni 3 500 m˛ i szerokości elewacji frontowej 110 m. Jest to dużo większy obiekt oraz o innych cechach i innym przeznaczeniu niż wynikało z decyzji o warunkach zabudowy z dnia 17 grudnia 2015 r. Mimo to w planie dopuszczono możliwość zachowania tego obiektu.Skarżący wskazał również, że stosownie do § 6 pkt 1 planu, w planie ustalono zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie oddziaływać na środowisko określonych w przepisach odrębnych. Suszarnia jest zaś inwestycją mogącą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 54 lit a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Suszarnia wymagała zatem uprzedniego uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – powinno nastąpić przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy.Ponadto, budynek wybudowany na działce nr [...] nie jest budynkiem magazynowym, a pozostawienie takiego budynku na tej działce dopuszcza § 29 pkt 1 planu miejscowego. Funkcja budynku posadowionego na działce nr [...] to nie tylko magazynowanie ale też suszenie, czyszczenie, sortowanie zboża. Inne oddziaływanie na nieruchomości sąsiednie powoduje magazyn, a inne czyszczenie, suszenie, sortowanie. Inne są charakterystyki takich budynków, zapotrzebowanie na wodę, energię elektryczną, sposób odprowadzania ścieków, unieszkodliwiania odpadów, inny jest sposób zagospodarowania terenu i charakterystyka obiektów budowlanych, inne oddziaływanie na środowisko oraz wymagania infrastruktury drogowej. W budynku suszarniczo-magazynowym można prowadzić działalność gospodarczą, nie tylko przechowywać własne zbiory. W planie nie uwzględniono także czy usytuowanie suszarni w takim miejscu zapewnia komunikację między suszarnią a drogą publiczną, czy droga prowadząca do suszarni jest w stanie obsłużyć ruch samochodowy i jaki to będzie miało wpływ na wieś i jej mieszkańców.Zgodnie z § 6 pkt 4 lit a planu miejscowego, w zakresie ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu ustalono nakaz zachowania dopuszczalnych poziomów hałasu określonych w przepisach odrębnych, na terenach oznaczonych symbolem MN oraz RM. Plan nie przewiduje żadnych ograniczeń dla obszaru 1R, w którym usytuowana jest suszarnia. Od 2017 r. właściciel działek nr [...], [...], [...] wykorzystuje je do działalności polegającej na profesjonalnym przerobie, suszeniu, magazynowaniu ziarna kukurydzy i innych zbóż. Działalność ta ma ogromne rozmiary, suszarnia pracuje całą dobę przez 7 dni w tygodniu. Wytwarza hałas przenikający na nieruchomość skarżącego, pylenie, wibracje, emituje światło. Z uwagi na naruszenie praw skarżący wystąpił na drogę postępowania cywilnego, a Sąd Okręgowy w K. wydał postanowienie, na mocy którego zabezpieczył roszczenie skarżącego w ten sposób, że zakazał właścicielowi działki nr [...] użytkowania suszarni w okresie od 1 marca do 30 września.Burmistrz Miasta i Gminy C. (dalej: "Burmistrz", "organ") w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że uchwały nie zakwestionował Wojewoda Zachodniopomorski badając jej zgodność z prawem w trybie nadzoru.Zdaniem organu w sprawie nie doszło do naruszenia granic władztwa planistycznego, które wywodzi się z art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na mocy przepisów tej ustawy gmina jest upoważniona do ingerencji w prawo własności nieruchomości innych podmiotów w celu ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenów położonych w jej obszarze, co wynika wprost z art. 6 ust. 1 tej ustawy.Wbrew zarzutowi skargi plan miejscowy nie narusza ustaleń studium, które dla terenu działki nr [...] przewiduje przeznaczenie rolnicze oznaczone symbolem R. W planie działkę tę oznaczono symbolem 1R oraz ustalono zakaz lokalizacji nowych budynków, zgodnie ze studium. Konieczność ustalenia odmiennych zasad kształtowania zabudowy dla terenu oznaczonego symbolem 1R wynikała z faktycznego sposobu zagospodarowania i użytkowania gruntu. W granicach tego terenu zlokalizowane są istniejące budynki, a nazwę budynku ustalono zgodnie z treścią wydanej przez Burmistrza decyzji z dnia 17 grudnia 2015 r. o warunkach zabudowy, która pozostaje w obrocie prawnym. Konieczność uwzględnienia istniejącej zabudowy wynikała z konieczności zabezpieczenia Gminy przed potencjalnymi roszczeniami odszkodowawczymi z tytułu zmiany przeznaczenia nieruchomości zabudowanej. Organ wykonawczy Gminy nie mógł odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy w przypadku spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wynika z art. 9 ust. 4 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym studium nie jest aktem prawa miejscowego i nie stanowi podstawy do wydania decyzji odmownej o warunkach zabudowy. Ustalenia studium są natomiast wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Ponadto, plan miejscowy nie rozstrzyga zagadnienia legalności istniejącej zabudowy, podstawą wprowadzenia zindywidualizowanych ustaleń dla terenu oznaczonego symbolem 1R było jedynie uwzględnienie istniejącego zagospodarowania na podstawie uprzednio wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto budynek zlokalizowany na działce oznaczonej numerem geodezyjnym [...] wybudowany został przez rolnika indywidualnego prowadzącego gospodarstwo rolne o powierzchni około 500 ha specjalizującego się w uprawie kukurydzy. Powierzchnia upraw, a tym samym ilość pozyskiwanej kukurydzy i jej transport może stwarzać pewnego rodzaju uciążliwości dla mieszkańców w tym dla skarżącego, jednakże należy mieć na uwadze, że budynek zlokalizowany jest na gruntach rolnych na potrzeby prowadzonego gospodarstwa rolnego. W okolicznościach konkretnej sprawy każdego rodzaju działalność rolnicza może być uciążliwa i stanowić źródło konfliktów pomiędzy rolnikiem, a mieszkańcami, co nie oznacza, że w procedurze sporządzania planu miejscowego należy analizować (prognozować) czy ustalone przeznaczenie i zasady zagospodarowania dla konkretnej nieruchomości mogą potencjalnie powodować uciążliwość dla nieruchomości sąsiedniej, w szczególności obowiązek taki nie został określony w przepisach regulujących procedurę przygotowania i uchwalania planu miejscowego. To do oceny sądów powszechnych będzie należała każdorazowa ocena co jest immisją ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący z drogi sądowej skorzystał, wobec tego sąd powszechny w wyroku ukształtuje stosunki pomiędzy skarżącym a rolnikiem nakazując ograniczyć immisje ponad przeciętną miarę albo nakaże je wyeliminować w ogóle. W ocenie Burmistrza fakt korzystania z nieruchomości przez jej właściciela w sposób potencjalnie uciążliwy dla właściciela nieruchomości sąsiedniej nie stanowi przesłanki do stwierdzenia nieważności planu miejscowego w całości ani w części. Zakłócenie korzystania z nieruchomości sąsiedniej jest bowiem domeną prawa cywilnego, na gruncie którego należy poszukiwać ochrony, a nie prawa administracyjnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.Stosownie do postanowień art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd, stosownie do art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 153, dalej: "u.s.g.") każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć ją do sądu administracyjnego. Zatem warunkiem wniesienia skargi na tej podstawie jest wykazanie przez skarżącego naruszenia regulacjami kwestionowanej uchwały jego indywidualnego interesu prawnego.Naczelny Sąd Administracyjny wskazanym powyżej wyrokiem przesądził, że skarżący posiada legitymację do wniesienia skargi, bowiem wykazał, że jego interes prawny został naruszony. Ustalenia § 29 planu i dopuszczenie zachowania istniejącego budynku na działce sąsiedniej nr [...] wpływa bowiem na prawo własności skarżącego i korzystanie z jego nieruchomości - działki nr [...].Przechodząc zatem do merytorycznego rozpoznania skargi, w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że do uwzględnienia skargi na uchwałę rady gminy na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. dochodzi w przypadku, gdy zaskarżona uchwała, naruszając interes prawny lub uprawnienie skarżącego, równocześnie narusza obowiązujący porządek prawny. Natomiast w sytuacji gdy naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienie skarżącego, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, wówczas brak jest podstaw do kwestionowania legalności zaskarżonego aktu lub jego części.Przesłanki nieważności uchwały organu gminy określa art. 91 u.s.g. Zgodnie z art. 91 ust. 1 i ust. 4 u.s.g. uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Podstawą stwierdzenia takiego faktu jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa.Podkreślić należy, że kontrola sądu administracyjnego w sprawach dotyczących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie dotyczy celowości czy słuszności dokonywanych w planie rozstrzygnięć, lecz ogranicza się wyłącznie do badania zgodności z prawem podejmowanych uchwał, a zwłaszcza przestrzegania zasad planowania oraz określonej ustawą procedury planistycznej. Oceny czy uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest obarczony wadą skutkującą stwierdzeniem jego nieważności dokonuje się na gruncie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 741 ze zm., dalej: "u.p.z.p."), w myśl którego istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Zatem nie każde naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego lub trybu jego sporządzania skutkuje stwierdzeniem nieważności uchwały rady gminy. Naruszenie takie musi zostać ocenione jako istotne, czyli takie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, gdy przyjęte ustalenia planistyczne są jednoznacznie odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego (tak np. NSA w wyroku z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1649/18).Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, należy do zadań własnych gminy. W myśl zaś art. 4 ust. 1 u.p.z.p. ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Stosownie natomiast do treści art. 6 ust. 1 u.p.z.p. ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.Przywołane regulacje u.p.z.p. przyznają gminie atrybut tzw. władztwa planistycznego, stanowiąc podstawę legalnej ingerencji w sferę wykonywania prawa własności. Stanowią one, przewidziane w art. 64 ust. 3 Konstytucji RP i art. 140 k.c., przedmiotowe ograniczenie w sposobie wykonywania prawa własności nieruchomości, poddając korzystanie z nieruchomości rygorom wynikającym z treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.Gmina, kształtując i prowadząc politykę przestrzenną na swoim terenie obowiązana jest uwzględniać kryteria ujęte w art. 1 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 u.p.z.p. Ustalenia w zakresie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu powinny być wynikiem wyważenia interesu publicznego i interesów prywatnych, w tym zgłaszanych w postaci wniosków i uwag, zmierzających do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania terenu, jak i zmian w zakresie jego zagospodarowania.W ocenie Sądu w procedurze uchwalania planu Rada Miejska nie przekroczyła granic władztwa planistycznego dopuszczając na działce nr [...] możliwość zachowania istniejącego budynku.Dostrzec w tym miejscu należy, że właściciel działki nr [...] w toku procedury planistycznej (zarówno na etapie przystąpienia do sporządzenia planu jak i wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu) wnosił o uwzględnienie usytuowanego na tejże działce budynku. Skarżący wniosków i uwag do planu nie składał. Organ zaś wyjaśnił, że ustalenie § 29 pkt 1 podyktowane było potrzebą uwzględnienia wybudowanego przed uchwaleniem planu budynku.Podkreślić również należy, że uchwałodawca dopuścił możliwość zachowania budynku magazynowego, nie zaś jak wywodzi skarżący suszarniczo-magazynowego. Okoliczność, że w rzeczywistości funkcja istniejącego budynku jest inna, tego ustalenia planu nie zmienia.Wskazać także należy, że Sąd nie ocenia legalności planu przez pryzmat szeroko opisywanych w skardze postępowań i decyzji administracyjnych dotyczących posadowionego na działce nr [...] budynku. Z tego względu nie mogły odnieść skutku zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. (dotyczących wydania decyzji o warunkach zabudowy), art. 71 ust. 1 i 2 oraz art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach). Nie znajdują one zastosowania w procedurze uchwalania planu miejscowego.Sąd nie znalazł również podstawy do zakwestionowania wskazywanego w skardze § 4 pkt 2 planu, który dotyczy przeznaczenia terenów oznaczonych symbolami RM na tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, i ogrodniczych. Okoliczność, że na obszarze 1R dopuszczono zachowanie istniejącego budynku a w związku z tym w ocenie skarżącego bezzasadnie zróżnicowano przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem 1R od pozostałych terenów oznaczonych symbolem R jak i terenów oznaczonych symbolem RM nie daje podstawy do stwierdzenia nieważności § 4 pkt 2 ustalającego przeznaczenie tych ostatnich.Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia prawa własności skarżącego oraz przekroczenia władztwa planistycznego przez organ należy zauważyć, iż wprawdzie prawo własności podlega ochronie to jednak ochrona ta nie ma charakteru bezwzględnego i może ograniczona w drodze ustawy. Taka możliwość ingerencji i wpływu na nieruchomość znajduje odpowiednią podstawę w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przy czym nie każda zmiana czy też ustalenie dotyczące przeznaczenia czy sposobu zagospodarowania terenu (w tym przypadku nieruchomości sąsiedniej – działki nr [...]) musi być dla właściciela (skarżącego – właściciela działki nr [...]) korzystna i ustawodawca wyraźnie przewidział odpowiednie środki umożliwiające ochronę ich interesu. I tak, zgodnie z art. 36 ust. 1 u.p.z.p. jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z uwzględnieniem ust. 2 i art. 37ą ust. 1, żądać od gminy odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo wykupienia nieruchomości lub jej części. Natomiast w myśl art. 37 ust. 3 u.p.z.p., jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości. Złożenie powództwa negatoryjnego przeciwko właścicielowi działki nr [...] nie wyklucza możliwości dochodzenia przez skarżącego roszczeń na podstawie art. 36 u.p.z.p.Wbrew stanowisku skarżącego zaskarżona uchwała w zakresie, w jakim przewiduje zachowanie istniejącego na działce nr [...] budynku nie narusza ustaleń Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy C. .Zgodnie z art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. W myśl zaś art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium. Zgodność między treścią studium a treścią planu miejscowego powinno się postrzegać jako kontynuację zasad zagospodarowania terenu ustalanych ogólnie w studium i podlegających sprecyzowaniu w planie miejscowym (por. np. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 2033/16). Ustalenia studium nie muszą być przeniesione wprost do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, chodzi o to aby nie były ze sobą sprzeczne (por. np. wyrok NSA z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II OSK 1753/19).Zgodnie z ustaleniami studium działka nr [...] znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem Za.ZP4 dla którego "wskaźniki zagospodarowania" określono w sposób następujący: "poza możliwością budowy urządzeń hydrotechnicznych i zabezpieczających powierzchnię ziemi przed erozją, infrastruktury technicznej, ścieżek spacerowych, urządzeń sportowo - rekreacyjnych oraz nie więcej niż dwóch altan ogrodowych, a na terenie ZP2 jednego lub dwóch budynków o parametrach podanych poniżej - teren wyłączony z zabudowy; H = 10, P = 150, 45 ? K ? 50".Z kolei w ustaleniach planu powyższa działka położona jest na terenie elementarnym 1R, dla którego w § 29 w zakresie zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu ustalono: "1. dopuszcza się zachowanie istniejącego budynku magazynowego wraz z zapleczem technicznym; 2. zakazuje się lokalizacji nowych budynków; 3. dopuszcza się lokalizację zgodnie z przepisami odrębnymi: a) sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, b) dojść i dojazdów, c) urządzeń melioracji wodnych".Wobec powyższego plan wypełnia założenia studium w zakresie ustaleń dla planowanej zabudowy (zakazuje się lokalizacji nowych budynków, dopuszcza się lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, urządzeń melioracji wodnych, dojść i dojazdów) i nie narusza ustaleń studium przewidując możliwość zachowania istniejącego budynku.Podkreślić należy, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w sposób ogólny ustala zasady zagospodarowania terenu. Szczegółowe przeznaczenie terenu i sposób jego zagospodarowania określa plan miejscowy. To, że ustalenia § 29 pkt 1 planu precyzują zasady zagospodarowania terenu 1R, uwzględniając stan zastany, nie świadczy o sprzeczności tej części planu z ustaleniami studium.Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze, bowiem nie były one niezbędne do wyjaśnienia sprawy.Konkludując, podniesione w skardze zarzuty Sąd uznał za nieuzasadnione. Rada uchwaliła m.p.z.p., który nie jest sprzeczny z zapisami Studium, a nadto działała w ramach przysługującego jej władztwa planistycznego. Ograniczenie prawa własności, będące następstwem przyjęcia zaskarżonych regulacji planistycznych nie daje podstaw do uwzględnienia skargi.Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę W. L..Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w uzasadnieniu wyroku są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.. oddalił skargę W. L..Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w uzasadnieniu wyroku są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.