Wyrok - II SA/Sz 681/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi S. Spółka z o.o. we W. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 10 lipca 2025 r. nr AP-2.7840.119.2025.EJ(1) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu arOddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi S. Spółka z o.o. we W. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 10 lipca 2025 r. nr AP-2.7840.119.2025.EJ(1) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu ar
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Przewodniczący
Joanna Świerzko-Bukowska
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Starosta S. (dalej: "organ I instancji", "Starosta") decyzją z dnia 23 maja 2025 r., nr 156/2025, zatwierdził projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił A. G. pozwolenia na budowę budynku usług turystycznych na działkach nr [...] i [...], obręb [...] miasta D.. Decyzja ta została doręczona do wiadomości m. in. S. sp. z o.o. we W. (dalej: "skarżąca", "Spółka"), która wniosła od niej odwołanie.Wojewoda Zachodniopomorski (dalej: "organ odwoławczy", "Wojewoda"), decyzją z dnia 10 lipca 2025 r., nr AP-2.7840.119.2025.EJ(1), po rozpatrzeniu odwołania Spółki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418, dalej: "u.p.b."), umorzył postępowanie odwoławcze.W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wyjaśnił, że z art. 28 u.p.b. jednoznacznie wynika, że stroną postępowania w sprawie dotyczącej uzyskania pozwolenia na budowę jest inwestor, czyli podmiot, który złożył wniosek o wydanie pozwolenia, a także właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Stosownie do definicji legalnej, zawartej w art. 3 pkt 20 u.p.b. obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Obszar oddziaływania ustala się zatem na podstawie przepisów odrębnych, które z uwagi na cechy obiektu budowlanego wprowadzają ograniczenia w zabudowie tego terenu.Dalej Wojewoda wskazał, że z zatwierdzonego przez organ I instancji projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego wynika, że przedmiotem zamierzenia budowlanego jest budowa jednokondygnacyjnego budynku usług turystycznych o wysokości 3,80 m, z dachem płaskim o nachyleniu 3,5° (nachylenie w stronę istniejącego budynku hotelowego - w stronę północno-zachodnią), w odległości min. 4 m od działek sąsiednich. Budynek zasilony będzie w media z istniejącego na działce budynku hotelowego (nie będą realizowane instalacje prowadzone w gruncie, zasilanie odbywać się będzie przez przejście instalacyjne w ścianie przylegającego budynku), wejścia umiejscowione będą od strony istniejącego budynku hotelowego, oraz od strony południowo-wschodniej i południowo-zachodniej).Zakres prac obejmuje także budowę miejsca postojowego dla samochodu osobowego dla osoby niepełnosprawnej o nawierzchni przepuszczalnej (w odległości ponad 3 m od granic działek sąsiednich), budowę ciągu pieszego z kostki granitowej lub betonowej dochodzącego do wejścia (od istniejącego dojścia), budowę tarasów gruntowych z kostki granitowej lub betonowej przed wejściami ogrodowymi (w odległości min. 1,5 m od granicy sąsiednich działek).Przewidziano również rozbiórkę jednego budynku rekreacji indywidualnej o wysokości 3,2 m i powierzchni zabudowy 14 m˛ (budynek o drewnianej konstrukcji, dach kryty papą, usunięcie fundamentów, dojazd sprzętu przewidziano z sąsiadującej z działką ulicy [...]), znajdującego się w odległości 3,10 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...].Organ odwoławczy wskazał, że projekt uzgodniono z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Projektowany budynek zaliczono do grupy budynków niskich ZLV, zlokalizowany w odległości 4,1 m od działki sąsiedniej nr [...], w odległości 12,5 m od budynku ZL na działce sąsiedniej nr [...].Obszar oddziaływania został określony w oparciu o rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm., dalej: "rozporządzenie w sprawie warunków technicznych"). Zakres oddziaływania planowanej inwestycji mieści się w granicach działek inwestycyjnych nr [...] i [...]. Na podstawie informacji z rejestru gruntów oraz z systemu elektronicznych ksiąg wieczystych [...] ustalono, że S. sp. z o.o. jest współużytkownikiem wieczystym działki nr [...], która graniczy bezpośrednio z jedną z działek inwestycyjnych nr [...] od strony południowo-zachodniej. Jednak zaprojektowany na działce nr [...] budynek usług turystycznych będzie się znajdował w odległości 4,10 m od granicy z działką nr [...]. Zaprojektowane tarasy gruntowe przed wejściami ogrodowymi będą się znajdowały w odległości min. 1,50 m od granicy z działką nr [...], natomiast budynek rekreacji indywidualnej przeznaczony do rozbiórki w ramach tej inwestycji zlokalizowany jest w odległości 3,10 m od granicy z działką nr [...]. W toku postępowania administracyjnego inwestor zrezygnował natomiast z rozbiórki drugiego budynku rekreacji indywidualnej znajdującego się przy granicy z działką nr [...] (co wynika z pkt 4 pisma inwestora z dnia 22 kwietnia 2025 r. oraz uzupełnionego projektu budowlanego).W ocenie organu odwoławczego działka nr [...], której Spółka jest współużytkownikiem wieczystym, nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Projektowana zabudowa nie wprowadza żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu działki nr [...]. Tym samym nie było podstaw do uznania Spółki za stronę tego postępowania i merytorycznego rozpoznania odwołania.Organ odwoławczy nie zaaprobował sposobu w jaki organ I instancji ustalił strony postępowania, zawiadamiając o jego wszczęciu w piśmie z dnia 9 kwietnia 2025 r. współużytkowników wieczystych działki nr [...]. Odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego wskazał, że stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że poszanowanie interesów osób trzecich dotyczy wyłącznie projektowania i budowy obiektów budowlanych oraz ich użytkowania. Nie obejmuje natomiast rozbiórki obiektu budowlanego. Z kolei obszar oddziaływania obiektu, w definicji z art. 3 pkt 20 u.p.b. odnosi się do terenu wyznaczonego w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Wyznaczanie obszaru oddziaływania dla obiektów podlegających rozbiórce byłoby nieracjonalne, skoro oddziaływanie jest skutkiem końcowego efektu robót budowlanych, a więc obiektu który zostanie wzniesiony, a nie obiektu podlegającego rozbiórce. W ocenie Wojewody nie można mówić o jakichkolwiek ograniczeniach w zabudowie sąsiedniego terenu, które spowodowałby obiekt podlegający rozbiórce. Wszelkie zagadnienia dotyczące wpływu projektowanych robót rozbiórkowych na działki Spółki rozważane mogą być jedynie w kontekście opisu sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, o którym mowa w 30b ust. 3 pkt 4 u.p.b., co zaprezentowane zostało w na str. 1, 2 i 3 projektu rozbiórki.Konkludując organ odwoławczy stwierdził, że Spółka, która wniosła odwołanie nie jest stroną tego postępowania administracyjnego, a zatem zachodziły przesłanki do umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] nr 156/2025 z dnia 23 maja 2025 r. zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.Na powyższą decyzję Wojewody S. sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie:1) art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 28 i art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 u.p.b. poprzez wadliwe rozpoznanie odwołania Spółki i umorzenie postępowania odwoławczego w sytuacji, gdy Spółka powinna być uznana za stronę tego postępowania, posiada bowiem interes faktyczny i prawny uprawniający ją do czynnego udziału w postępowaniu zakończonym udzieleniem pozwolenia na budowę;2) art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia jakichkolwiek czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienia, mając na uwadze słuszny interes Spółki, sprowadzające się do jej pominięcia jako strony postępowania, bez jakiejkolwiek weryfikacji poprawności ustalenia obszaru oddziaływania projektowanego budynku na nieruchomość Spółki,3) art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 i art. 81 k.p.a. poprzez rażące naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu odwoławczym, polegające na wydaniu decyzji kończącej postępowanie z pominięciem istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy dokumentu, tj. uzupełnienia odwołania przez Spółkę o merytoryczne zarzuty dotyczące pozwolenia na budowę, które Spółka mogła skonstruować dopiero po umożliwieniu jej wglądu do projektu budowlanego w trybie dostępu do informacji publicznej w urzędzie organu I instancji w dniu 10 lipca 2025 r.W oparciu o tak postawione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej w pierwszej instancji, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że z projektem budowlanym mogła zapoznać się dopiero w dniu 10 lipca 2025 r., po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, po czym przygotowywała swoje merytoryczne stanowisko w sprawie, kiedy dowiedziała się, że jej odwołanie zostało rozpoznane. Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem Wojewody, by budowa projektowanego budynku nie powodowała ograniczeń w zabudowie działki nr [...]. Zdaniem Spółki badanie interesu prawnego właściciela lub użytkownika wieczystego działki sąsiedniej powinno uwzględniać nie tylko obecny sposób zagospodarowania działki sąsiedniej, ale także potencjalne zagospodarowanie. Zatwierdzona projektem budowlanym inwestycja wpływa na przyszłe zagospodarowanie działki Spółki. Ustaleń w tym zakresie zabrakło w zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy nie ustalił, jakie (zaawansowane) plany inwestycyjne ma Spółka. Z uwagi na parametr przesłaniania (okna od strony działki strony skarżącej) inwestycja ograniczy możliwość wykonania budynku A3 w planowanym, docelowym kształcie. Dotychczas budynek A3 ma 8 kondygnacji na wysokości budynku inwestora, obecny układ pozwoli Spółce na maksymalnie 4 kondygnacje z uwagi na to, że okna pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi są zwrócone w kierunku działki Spółki. Ponadto skarżąca podniosła, że wysokość zaprojektowanego budynku inwestora została określona w opisie technicznym na 3,80 m, jednakże na przekrojach wysokość budynku od poziomu wejść oznaczonych na rysunku PZT do attyki frontowej wynosi 4,25 m. Oddziaływanie budynków nie zostało wykazane w projekcie ani w formie opisowej ani na rysunkach, można przyjmować, że projekt zakłada brak oddziaływania na działki sąsiednie. Jednocześnie obszar oddziaływania powinno wyznaczać się poprzez odłożenie wysokości obiektu w stosunku do jego obrysu. Tym samym w przypadku wykazania prawidłowej wysokości 4,25 m dla zaprojektowanego budynku, obszar jego oddziaływania wchodziłby na działkę sąsiednią, gdyż zgodnie z rysunkiem PZT obiekt został usytuowany w odległości 4,10 m od granicy działki. Ponadto, projekt przewiduje hydrant pożarowy z istniejącej sieci wodociągowej, niemożliwy do faktycznej realizacji. Spółce znany jest fakt, że MPGK nie zapewnia wody na cele przeciwpożarowe, gdyż sieć wodociągowa nie ma odpowiedniej wydajności. Co prawda w opisie na stronie 14 wykazano konieczność realizacji zbiornika przeciwpożarowego w wypadku braku zapewnienia wody z sieci, ale element taki nie został zaprojektowany. Na działce zlokalizowane są istniejące budynki rekreacji indywidualnej w ilości trzech, które opisano w opisie technicznym projektu. Posiadają one fundamenty, są zatem bezpośrednio związane z gruntem, dotyczą ich przepisy techniczno-budowlane. Tylko jeden z tych budynków kolidujący z projektowaną budową, został przeznaczony do rozbiórki. Pozostałe budynki znajdują się w bezpośredniej bliskości projektowanego budynku Spółki. Wskazano odległość projektowanego budynku od innych budynków na tej działce jako 0 m, co uzasadniono zastosowaniem ściany oddzielenia pożarowego. Jednocześnie na rzutach projektowanego obiektu ścianę oddzielenia pożarowego i drzwi o odporności pożarowej EI160 wykazano wyłącznie od strony głównego budynku hotelowego, a pozostałe ściany i okna nie zostały w żaden sposób wydzielone pożarowo. Na mapie do celów projektowych w narożniku budynku wykazano element zagospodarowania który oznaczono jako plac gier i zabaw. Tymczasem w tym miejscu znajduje się piaszczysta przestrzeń ze stołami do ping-ponga. Spółka poddaje w wątpliwość legalność tego obiektu, ten aspekt również może mieć wpływ na kształt budynku Spółki. Wobec powyższych nieprawidłowości i nieścisłości w projekcie budowlanym Starosta powinien był nałożyć na inwestora obowiązek ich usunięcia na podstawie art. 35 ust. 3 u.p.b., a w przypadku nieuzupełnienia projektu, odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Strona skarżąca powinna być uznana za stronę postępowania, z uwagi na potencjalną negatywną możliwość oddziaływania zaprojektowanej inwestycji na jej nieruchomość.Wojewoda Zachodniopomorski w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje.Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 120 w związku z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Taki wniosek złożyła skarżąca Spółka, zaś Wojewoda nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.Wskazać również należy, że stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Rzeczona kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku tej kontroli, stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd: uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a-c); stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (pkt 2); stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach (pkt 3). W przypadku zaś gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu.Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza ona przepisów prawa w stopniu uzasadniającym – zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami p.p.s.a. – wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Wojewody, który w związku z odwołaniem Spółki od decyzji Starosty w przedmiocie pozwolenia na budowę, umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, że spółka nie jest stroną postępowania. stosownie bowiem do art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie służy stronie postępowania.Wskazać zatem należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia odwołania organ odwoławczy obowiązany jest zbadać m.in. czy odwołanie wniósł legitymowany do tego podmiot. Stosownie bowiem do art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie służy stronie postępowania. W przypadku ustalenia, że odwołujący jest stroną postępowania, organ odwoławczy rozpatruje jego odwołanie merytorycznie, natomiast w sytuacji, gdy uzna, że nie ma przymiotu strony umarza postępowanie odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.Stosownie do art. 28 ust. 2 u.p.b. stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przy czym, przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu (art. 3 pkt 20 u.p.b.). Wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 pkt 20 u.p.b. następuje w oparciu o przepisy prawa materialnego, w tym przede wszystkim rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.W ocenie Sądu organ odwoławczy w oparciu o analizę projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, trafnie uznał, że zakres oddziaływania planowanej inwestycji zamknie się w granicach działek inwestycyjnych, tj. działki nr [...] i nr [...], obręb [...] miasta D., a w związku z tym Spółka, która jest współużytkownikiem wieczystym działki nr [...], nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją Starosty, od której wniosła odwołanie.Wskazać należy w szczególności, że projektowany na działce inwestycyjnej nr [...] jednokondygnacyjny budynek usług turystycznych zlokalizowano w odległości 4,10 m od granicy z działką [...], zaś projektowane tarasy gruntowe przed wejściami ogrodowymi – w odległości min. 1,50 m od granicy z działką [...]. Zachowane zatem zostały warunki odległościowe, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Słuszne jest przy tym stanowisko organu odwoławczego, że brak jest podstaw do uwzględnienia przy wyznaczaniu obszaru oddziaływania obiektu obiektów podlegających rozbiórce. Obiekt podlegający rozbiórce, którego wskutek robót budowlanych w istocie ostatecznie nie będzie, nie spowoduje ograniczeń w zabudowie. Brak zatem było podstaw do uznania Spółki za stronę postępowania z uwagi na położenie w odległości 3,10 m od granicy działki nr [...] budynku rekreacji indywidualnej, przeznaczonego w ramach inwestycji do rozbiórki.Podkreślić należy, że przepis art. 28 ust. 2 u.p.b. stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 k.p.a. Tym samym zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 28 k.p.a. jest niezasadny, bowiem w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę dla ustalenia stron postępowania zastosowanie ma norma art. 28 ust. 2 u.p.b.W ocenie Sądu nie są również zasadne zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. Analizy obszaru oddziaływania projektowanej inwestycji organ odwoławczy dokonał w oparciu o projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany. Materiał dowodowy w tym zakresie był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Wbrew stanowisku skarżącej organ odwoławczy nie miał obowiązku ustalania jakie plany inwestycyjne w odniesieniu do działki nr [...] ma skarżąca. Skarżąca podniosła, że realizacja inwestycji ograniczy (z uwagi na parametr przesłaniania) możliwość wykonania budynku A3 w planowanym przez skarżącą, docelowym kształcie. Skarżąca nie wykazała przy tym aby uzyskała pozwolenie na budowę dla planowanej przez nią inwestycji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, który to Sąd w składzie orzekającym podziela, że zarzut naruszenia § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych można postawić wyłącznie w stosunku do istniejącej zabudowy, względnie zabudowy skonkretyzowanej w pozwoleniu na budowę (por. wyroki NSA: z dnia 10 września 2024 r., sygn. akt II OSK 77/23; z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt II OSK 73/20 i przywołane tam orzecznictwo, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Ponadto w przypadku zjawiska przesłaniania znaczenie ma odległość pomiędzy budynkami, a nie odległość budynku do granicy działki – jak uważa skarżąca. Biorąc pod uwagę wysokość projektowanego budynku do attyki wynoszącą 4,25 m (przy dachu płaskim o nachyleniu 3,5°) oraz odległość między budynkiem projektowanym a budynkiem istniejącym na działce nr [...] (tj. 12,5 m) zjawisko przesłaniania nie zachodzi.Wskazać również należy, że Sąd rozpatrując skargę od decyzji wydanej w trybie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. bada wyłącznie, czy organ odwoławczy zasadnie umorzył postępowania w tym trybie. Takie zakończenie postępowania odwoławczego ma charakter formalny i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie jak w przypadku wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 albo art. 138 § 2 k.p.a., wskutek czego nie są badane zarzuty naruszenia prawa materialnego czy też procesowego, poza regulacjami mającymi wpływ na przymiot strony postępowania. Nie mogły zatem odnieść skutku zarzuty dotyczące zaprojektowanego hydrantu przeciwpożarowego niemożliwego do faktycznej realizacji z uwagi na brak zapewnienia wody na cele pożarowe przez Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej, nie zaprojektowania zbiornika przeciwpożarowego, zbliżenia istniejących na działce budynków rekreacji indywidualnej niezgodnie z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych czy istniejącej na terenie działki inwestycyjnej przestrzeni ze stołami do ping-ponga, wykazanej na mapie w projekcie jako "placu gier i zabaw". Z tego też względu nie jest zasadny zarzut dotyczący naruszenia art. 10 § 1 i art. 81 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącej przedstawienia merytorycznych zarzutów do projektu budowlanego.W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.., skargę oddalił.