Postanowienie - III OZ 91/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 24 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 19 września 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 565/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z 4 czerwca 2025 r., nr WBZK.II.654.7.2025.PŁ w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony postaOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 19 września 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 565/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z 4 czerwca 2025 r., nr WBZK.II.654.7.2025.PŁ w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony posta
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
Skarb Państwa
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
24 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Artur Kuś
Podstawa prawna
art. 57
ppsa
art. 46
ppsa
art. 47
ppsa
art. 37
ppsa
art. 49
ppsa
art. 58
ppsa
art. 230
ppsa
art. 220
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 19 września 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 565/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w pkt 1 odrzucił R. J. (dalej: "skarżący") na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z 4 czerwca 2025 r., nr WBZK.II.654.7.2025.PŁ w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w pkt 2 zwrócił ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 20 sierpnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 17 akt). Wobec tego termin do wykonania wezwania Sądu upływał z dniem 27 sierpnia 2025 r. Pismem z 28 sierpnia 2025 r. nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu pełnomocnik skarżącego uzupełnił braki formalne skargi, a także w tym samym dniu uiścił wymagany wpis sądowy w wysokości 200 zł. Sąd I instancji stwierdził, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Sąd wyjaśnił, że uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie jest równoznaczne z nieuzupełnieniem ich w ogóle. W myśl bowiem art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, wnosząc o jego uchylenie, podniósł, że Sąd I instancji wadliwie przyjął, że pełnomocnik skarżącego odpis wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi otrzymał 20 sierpnia 2025 r., gdyż wezwania te wpłynęły do kancelarii pełnomocnika 21 sierpnia 2025 r., co oznacza, że uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło w terminie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a, do wniesionej skargi należy dołączyć odpisy skargi, celem doręczenia ich stronom postępowania.Ponadto jeżeli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, który w danej sprawie nie złożył jeszcze dokumentu pełnomocnictwa przed sądem to zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Także w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.Jeżeli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).Zgodnie natomiast z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika zatem, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi).Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 20 sierpnia 2025 r., a nie jak twierdzi skarżący 21 sierpnia 2025 r. Powyższa data wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Wobec tego prawidłowo przyjął Sąd I instancji, że termin do wykonania wezwania upływał z dniem 27 sierpnia 2025 r. Pełnomocnik skarżącego dokumenty stanowiące wykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nadał w placówce pocztowej 28 sierpnia 2025 r., a także w tym samym dniu uiścił wymagany wpis sądowy w wysokości 200 zł. Zasadnie zatem Sąd I instancji stwierdził, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił wpisu sądowego od skargi.Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że termin siedmiodniowy przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Skoro zatem uzupełnienie braków formalnych skargi i uiszczenie wpisu nastąpiło z przekroczeniem terminu, to Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. orzekł jak w sentencji