Wyrok - II SA/Wa 460/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę w części. Radni6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorzą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Arkadiusz Koziarski, , Protokolant specjalista Maryla Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] 1. oddala skargę w części dotyczącej § 1 ust. 2 zaskarżonej uchwały; 2. odrzuca skargę w pozoOddalono skargę w części. Radni6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorzą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Arkadiusz Koziarski, , Protokolant specjalista Maryla Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] 1. oddala skargę w części dotyczącej § 1 ust. 2 zaskarżonej uchwały; 2. odrzuca skargę w pozo
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Tryb
rozprawa
Tematy
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
uchwała rady gminy
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Joanna Kube
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w części
UZASADNIENIE
Rada Miasta [...], dalej: "organ" uchwałą z dnia [...] grudnia 2024 r. Nr [...] na podstawie art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 i 1572, dalej: "u.s.g.") stwierdziła w § 1 że w wyniku głosowania tajnego:pkt 1. radny R. R. został odwołany z funkcji wiceprzewodniczącego Rady Miasta [...];pkt 2. radna M. S. została odwołana z funkcji wiceprzewodniczącej Rady Miasta [...].Protokół Komisji Skrutacyjnej stanowi załącznik do uchwały.M. S., dalej: "skarżąca" radna Rady Miasta [...] na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. Nr [...] w sprawie odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] w całości.Skarżąca zarzuciła organowi, że zaskarżona uchwała została podjętaz istotnym naruszeniem prawa, ponieważ:1. podjęto ją na podstawie wniosku, który nie spełnił ustawowych wymogów określonych w art. 19 ust. 4 u.s.g.;2. została podjęta z istotnym naruszeniem art. 25a u.s.g., ponieważ w głosowaniu nad nią wzięła udział zarówno radna Rady Miasta [...] M. S. (skarżąca) jak i radny Rady Miasta [...] R. R., tj. dwoje radnych, których interesu prawnego dotyczy skarżona uchwała;3. została podjęta z istotnym naruszeniem § 24 ust. 1, § 27 ust. 2 Statutu Miasta [...], w związku z art. 22 ust. 1 u.s.g., ponieważ do głosowania nad skarżoną uchwałą doszło bez ogłoszenia otwarcia i zamknięcia dyskusji przez przewodniczącego Rady Miasta [...];4. została podjęta z istotnym naruszeniem § 27 ust. 3 Statutu Miasta [...]w związku z art. 22 ust. 1 u.s.g. oraz w związku z art. 19 ust. 4 u.s.g., ponieważ przewodniczący nie odczytał treści wniosku o odwołanie wiceprzewodniczących Rady Miasta [...], ani projektu skarżonej uchwały, nie podał do wiadomości radnych uzasadnienia ww. wniosku ani projektu skarżonej uchwały oraz nie wskazał kto jest wnioskodawcą.Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności skarżonej uchwały w całości na podstawie art. 147 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o zwrot kosztów postępowania.W uzasadnieniu skargi wskazała, że przewodniczący podjął głosowanie nad uchwałą bez otwierania i zamykania dyskusji. Nie odczytał wniosku o odwołanie wiceprzewodniczących Rady Miasta, a jedynie stwierdził, że taki wniosek wpłynął.W głosowaniu nad skarżoną uchwałą wzięło udział 22 radnych, w tym radny R. R. i radna M. S. (skarżąca), którzy pełnili funkcje wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] na mocy uchwały Rady Miasta [...] z [...] maja 2024 r. Nr [...] w sprawie wyboru wiceprzewodniczących Rady Miasta [...]. W wyniku przeprowadzonego tajnego głosowania odwołano ww. radnych (w tym skarżącą) ze stanowisk wiceprzewodniczących Rady Miasta stosunkiem głosów 13 za odwołaniem i 9 przeciw, przy nieobecności jednego radnego spośród wszystkich uprawnionych do głosowania (łącznie uprawnionych do głosowania było 23 radnych).Argumentując zarzut naruszenia art. 19 ust. 4 u.s.g. zwróciła uwagę, że w dniu [...] grudnia 2024 r. Klub Radnych [...] Obywatelski złożył do przewodniczącego Rady Miasta co prawda wniosek zatytułowany "Wniosek o odwołanie wiceprzewodniczących Rady Miasta [...]", którego treść nie objęła jednak swoim zakresem odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...],a jedynie:a. wprowadzenie do porządku obrad [...] Sesji punktu dotyczącego odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...];b. wprowadzenie do porządku obrad [...] Sesji punktu dotyczącego powołania wiceprzewodniczącego Rady Miasta [...];c. wybór komisji skrutacyjnej, przeprowadzenie głosowania oraz ustalenie wyników.W treści wniosku brak jest stwierdzenia, że dotyczy on odwołania przewodniczącego i wiceprzewodniczących w rozumieniu art. 19 ust. 4 u.s.g.Rada Miasta [...] powinna w takiej sytuacji ustalić właściwy tryb postępowania na podstawie faktycznego zakresu wniosku, a nie domniemywać jego zakresuz samego tytułu. Tym bardziej nie powinna na tej podstawie podejmować się automatycznego uruchamiania procedury wskazanej w art. 19 ust 4. u.s.g.Oznacza to, zdaniem skarżącej, że wniosek złożony przez Klub Radnych [...] Obywatelski z dnia [...] grudnia 2024 r. nie mógł stanowić podstawy do odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...], ponieważ z jego treści nie wynikało, że faktycznie jest on wnioskiem o odwołanie wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] w rozumieniu art. 19 ust. 4. u.s.g.Zdaniem skarżącej, podczas obrad [...] Sesji nie dopełniono wymogu wynikającego z art. 19 ust. 4 u.s.g. w zakresie złożenia wniosku o odwołanie wiceprzewodniczących Rady Miasta. Za wniosek taki nie można bowiem z ww. przyczyn uznać pisma złożonego do przewodniczącego w dniu [...] grudnia 2024 r. przez Klub [...] Obywatelski.Jeśli natomiast uznać, że wniosek o odwołanie wiceprzewodniczących Rady Miasta został złożony ustnie, to nie spełniał on wymogu 1/4 składu Rady Miasta, wymaganej do złożenia takiego wniosku. Analogicznie, za spełnienie ww. wymoguz art. 19 ust. 4 u.s.g. nie można uznać stosunku głosów, jakim zapadł wynik głosowania w sprawie odwołania wiceprzewodniczących.Skarżąca w związku z tym uważa, że skarżona uchwała została podjętaz istotnym naruszeniem art. 19 ust. 4 u.s.g. i zgodnie z art. 147 p.p.s.a. należy stwierdzić jej nieważność.Odnośnie naruszenia art. 25a u.s.g., zgodnie z którym radny nie może brać udziału w głosowaniu w radzie ani w komisji, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego wskazała, że podczas [...] Sesji doszło do tajnego głosowania nad pkt. 7 porządku obrad, tj. nad odwołaniem wiceprzewodniczących Rady Miasta [...]. W głosowaniu tym, zgodnie z protokołem komisji skrutacyjnej z głosowaniaw sprawie odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] w dniu[...] grudnia 2024 r. wzięło udział 22 radnych, a więc tylu, ilu radnych brało udział w [...] Sesji.Zatem w głosowaniu wzięli udział również radni R. R. oraz M. S. (skarżąca), których odwołania ze stanowiska wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] głosowanie dotyczyło.Zdaniem skarżącej, skarżona uchwała dotyczyła interesu prawnego zarówno radnego R. R. jak i radnej M. S. (skarżącej), gdyż wpłynęła bezpośrednio na zmianę ich sytuacji prawnej poprzez odwołanie ichz funkcji wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] (por. wyrok WSAw Kielcach z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 820/13). Co za tym idzie, ww. radni, zgodnie z art. 25a u.s.g., powinni podlegać wyłączeniu z głosowania nad odwołaniem samych siebie z ww. funkcji. Nawet jeśli przyjąć, zgodnie z wykładnią systemową, że interes prawny radnego w rozumieniu art. 25a u.s.g. musi mieć charakter majątkowy, to należy zauważyć, że przesłanka ta została wypełniona również w przypadku skarżonej uchwały. Zgodnie z art. 25 ust. 8 u.s.g. rada gminy przy ustalaniu wysokości diet radnych bierze pod uwagę funkcje pełnione przez radnego. Oznacza to, że odwołanie radnego z funkcji wiceprzewodniczącego rady gminy pociąga za sobą konsekwencje majątkowe w postaci zmiany wysokości diet, jakie radny będzie otrzymywał po odwołaniu (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia2010 r., sygn. akt II OSK 1865/09).Ponadto stwierdziła, że biorąc pod uwagę art. 91 ust. 1 u.s.g., a także fakt, że ww. radni, w tym skarżąca, wzięli udział w głosowaniu, należy stwierdzić, że skarżona uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem art. 25a u.s.g., co jest przesłanką do orzeczenia o jej nieważności bez względu na wynikowy stosunek głosów w głosowaniu (por. wyroki NSA z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. aktI OSK 115/13 oraz sygn. akt I OSK 124/13, NZS 2013/3/13).Zdaniem skarżącej, w świetle przytoczonych faktów, zgodnie z art. 91 ust. 1 u.s.g. skarżoną uchwałę należy uznać na podstawie art. 147 p.p.s.a. za nieważną, jako podjętą w sprzeczności z obowiązującym prawem.Odnośnie naruszenia Statutu Miasta [...] skarżąca powołała się na treść § 24 ust. 1 Statutu według, którego przewodniczący prowadzi obrady zgodniez przyjętym porządkiem obrad, otwierając i zamykając dyskusję nad każdymz punktów. Przewodniczący może zarządzić wspólną dyskusję nad więcej niż jednym punktem obrad, jeżeli przemawiają za tym względy merytoryczne.Zgodnie zaś z § 27 ust. 2 Statutu, po zamknięciu dyskusji przewodniczący rozpoczyna procedurę głosowania. Przed zarządzeniem głosowania można zabrać głos tylko w celu zgłoszenia i uzasadnienia wniosku formalnego o sposobie lub porządku głosowania.Skarżąca podała, że postanowienie § 24 ust. 1 zdanie pierwsze Statutu znajduje potwierdzenie w przytoczonym § 27 ust. 2 Statutu, którego zdanie pierwsze stanowi, że po zamknięciu dyskusji przewodniczący rozpoczyna procedurę głosowania. Oznacza to, że nie jest możliwe przystąpienie do głosowania objętego wybranym punktem porządku obrad sesji bez uprzedniego zamknięcia dyskusji, a co za tym idzie, również bez jej otwarcia.Skarżąca podkreśliła, że w przypadku przebiegu obrad [...] Sesji, przewodniczący rozpoczął procedurę głosowania nad odwołaniem wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] bezpośrednio po przejściu do pkt. 7 porządku obrad. Pominął przy tym wymagane postanowieniem § 24 ust. 1 Statutu otwarcie i zamknięcie dyskusji nad wspomnianym punktem. Powyższy fakt stanowi niewątpliwe naruszenie § 24 ust. 1 oraz § 27 ust. 2 Statutu Miasta [...]. Stosownie zaś do art. 22 ust. 1 u.s.g., naruszenie Statutu jest jednocześnie naruszeniem przepisu zawierającego delegację ustawową do uchwalenia tego aktu.Skarżąca również z uwagi na powyższe uznała skarżoną uchwałę za podjętąz istotnym naruszeniem prawa.Reasumując stwierdziła, że w świetle art. 91 ust. 1 u.s.g. skarżona uchwała, jako podjętą z istotnym naruszeniem prawa, jest nieważna stosownie do art. 147 p.p.s.a.W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi podniósł, że zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. legitymację skargową do zaskarżenia uchwały rady gminy (rady miasta) ma jedynie ten podmiot, który wykaże naruszenie interesu prawnego. Nie wystarczy jedynie wykazanie się indywidualnym interesem prawnym, lecz wymagane jest także wykazanie się zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego.Zdaniem organu, skarżąca nie wykazała istnienia interesu prawnegow skarżeniu uchwały Nr [...]. W swojej skardze w ogóle nie wskazuje na czym polegałoby naruszenie jej interesu prawnego - nie wskazuje żadnych przepisów prawa materialnego, z których wywodziłaby swoje prawo, a wywód na ten temat przedstawiła w innym zakresie, mianowicie uzasadniając swoje stanowisko w kwestii naruszenia art. 25a ustawy o samorządzie gminnym.Organ zaznaczył, iż interesu prawnego nie można wywodzićz przepisów organizacyjno-porządkowych.Co istotne skarżąca zaskarża uchwałę w całości, podczas gdy skarżony akt dotyczy także radnego R. R. - o ile można przyjąć, iż w swojej sprawie skarżąca posiada interes (w ocenie organu w niniejszej sprawie wyłącznie faktyczny, nie prawny), tak już skarżąca nie posiada interesu prawnego w skarżeniu uchwały dotyczącej innej osoby. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, radny nie posiada legitymacji skargowej do zaskarżania uchwał, w których podejmowaniu uczestniczył ani też innych uchwał organu stanowiącego lub wykonawczego, które nie naruszają bezpośrednio jego interesu prawnego (tak m.in.: wyrok NSA z dnia 4 kwietnia2023 roku, sygn. akt III OSK 333/23). W tym stanie rzeczy, z uwagi na brak legitymacji skargowej, skarga winna zostać odrzucona.Za niezasadny organ uznał zarzut naruszenia art. 19 ust. 4 u.s.g. Uchwałaz dnia [...] grudnia 2024 r. Nr [...] została podjęta zgodnie z procedurą,w wyniku prawidłowo złożonego wniosku.Wniosek o odwołanie wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] został złożony wraz z wymaganą liczbą podpisów tj. ¼ ustawowego składu rady. Wniosek został zgłoszony przez przedstawiciela Klubu [...] Obywatelski - radnego M. M. w punkcie dotyczącym zmiany porządku obrad. Wniosek został zgłoszony ustnie, poprzez zmianę porządku obrad - co w świetle przywołanego orzecznictwa - jest dopuszczalne, jak również pisemnie, aby wykazać właściwą liczbę radnych, którzy go popierają.Organ nie zgodził się z zarzutem, że w treści wniosku brak jest stwierdzenia, że dotyczy on odwołania wiceprzewodniczących w rozumieniu art. 19 ust. 4 u.s.g.,a w konsekwencji nie mógł on stanowić podstawy do odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...].Wniosek złożony przez Klub [...] Obywatelski zawiera wszystkie elementy pozwalające na przyjęcie, że został on złożony w dopuszczalnej przez prawo formie. Jego tytuł wskazuje na żądanie - "Wniosek o odwołanie wiceprzewodniczących Rady Miasta [...]", zawiera wskazanie właściwej podstawy prawnej - art. 20 ust. 1a u.s.g. (zmiana porządku obrad) i art. 19 ust. 4 u.s.g. (odwołanie wiceprzewodniczących). Dodatkowo jego treść jednoznacznie wskazuje, że dotyczy on odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] (tj. M. S. oraz R. R.). Wniosek obejmuje także wybór komisji skrutacyjnej, przeprowadzenie głosowania oraz ustalenie wyników. Wniosek został podpisany przez 8 radnych, zatem zawiera wymaganą liczbę podpisów.Na sesji Rady Miasta [...] w dniu [...] grudnia 2024 r. dokonano stosownej zmiany porządku obrad i wprowadzono następujące punkty:7. podjęcie uchwał w sprawie odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...],8. podjęcie uchwał w sprawie powołania wiceprzewodniczącego Rady Miasta [...].Jednocześnie organ zwrócił uwagę, iż nie złożono żadnego wniosku w przedmiocie zmiany pkt 7 i 8.Co więcej w swojej skardze skarżąca sama potwierdza, że w doktrynie funkcjonuje "pogląd głoszący, że ustawa o samorządzie gminnym nie wymaga, aby wniosek taki złożony był w formie pisemnej. Podobnego wymogu nie przewiduje Statut. Dlatego należy przyjąć, że wniosek o odwołanie wiceprzewodniczącego rady można złożyć na sesji (także w trybie art. 20 ust. 1a u.s.g. poprzez zmianę porządku obrad), czy ustnie do protokołu".Według organu, niezasadny jest także zarzut, że uchwała Nr [...] została przyjęta z istotnym naruszeniem art. 25a u.s.g. Argumentując powołał się na orzecznictwo oraz poglądy doktryny, zgodnie z którymi wzięcie przez radnego udziału w głosowaniu nad własną kandydaturą nie narusza art. 25a ustawyo samorządzie gminnym.Ponadto organ zwrócił uwagę, że radny ma zagwarantowany udziałw głosowaniu nad wyborem przewodniczącego (wiceprzewodniczącego), nawet jeśli jest on kandydatem do objęcia tej funkcji, bowiem użycie zwrotu "rada gminy wybiera ze swego grona" (art. 19 ust. 1 u.s.g.) świadczy w sposób jednoznaczny, że wybór przewodniczącego (wiceprzewodniczącego) rady dokonywany jest przez wszystkich radnych spośród ich grona. W przypadku tego rodzaju uchwał nie chodzio indywidualny interes prawny radnego, lecz o interes faktyczny, upatrywany jedynie w chęci pełnienia wewnętrznej funkcji w radzie gminy przez radnego.Art. 19 ust. 1 u.s.g. normuje jedynie organizację pracy rady gminy poprzez wybór osób, które będą tę pracę jedynie koordynować. Z normy tej wynika, że kwestia ta dotyczy jedynie wewnętrznych relacji w organie gminy, które należy ocenić w kategoriach organizacyjnych, pozwalających na wykonywanie zadań rady gminy. Na marginesie zasygnalizował, że w świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego, nie zawsze udział radnego podlegającego wyłączeniu z mocy art. 25a u.s.g. będzie stanowił istotne naruszenie prawa. Jak wskazał WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 168/11 – ewentualną kwestię naruszenia art. 25a należy ocenić w kontekście wyniku głosowania. W przedmiotowej sprawie głos skarżącej nie przesądził o wyniku głosowania skarżonej uchwały zatem głosowanie radnej nie stanowiło istotnego naruszenia prawa.Za bezpodstawny uznał także zarzut co do nie przeprowadzenia dyskusji nad uchwałą w sprawie odwołania wiceprzewodniczących Rady Miasta [...]. Nie naruszono art. 24 ust. 1 u.s.g. oraz § 27 ust. 2 Statutu Miasta [...] w zw. z art. 22 ust. 1 u.s.g., ani też § 27 ust. 3 Statutu Miasta [...].Wniosek o odwołanie przewodniczącego (wiceprzewodniczącego) nie wymaga uzasadnienia, ważne jest, aby został podpisany przez właściwą liczbę radnych. Po drugie przepisy ustawy o samorządzie gminnym jak również Statutu Miasta [...] nie precyzują w jakiej formie radni powinni zgłaszać się do dyskusji, nie precyzują one również momentu otwarcia ani zakończenia dyskusji, natomiast § 26 ust. 1 Statutu mówi, że "Przewodniczący udziela głosu w kolejności zgłoszeń". Należy wziąć również pod uwagę, że zwyczajowo Radni Miasta [...] zgłoszenia do dyskusji sygnalizują w systemie "eSesja". W przypadku,w którym nie ma zgłoszenia do dyskusji przyjąć należy, że nikt z radnych nie chce jej podjąć.W przedmiotowej sprawie brak było zgłoszeń do dyskusji. Radni również nie zgłaszali takiego zapotrzebowania podczas zgłaszania kandydatów na członków komisji skrutacyjnej. Wówczas nikt, w tym skarżąca, nie zabrał głosu na ten temat. Tym samym należy uznać, że radni nie skorzystali z przysługującego im prawa.Ponadto, w przedmiotowej sprawie, przed punktem dotyczącym odwołania wiceprzewodniczących znajdował się punkt "Wnioski i oświadczenia radnych". Żadenz radnych nie zabrał głosu w swobodnej dyskusji na temat odwołania wiceprzewodniczących, wiedząc, że taki punkt będzie procedowany.Również z przepisów ustawy o samorządzie gminny nie wynika, aby zgłoszenie kandydatury przewodniczącego (wiceprzewodniczącego) czy też odwołanie go z funkcji obwarowane było merytorycznymi warunkami i wiązało się ze spełnieniem określonych materialnych obowiązków.Organ zaznaczył jednocześnie, że niedopuszczalne było dopuszczenie do głosu radnego P. M. w momencie, kiedy swoją pracę rozpoczęła komisja skrutacyjna, przystępująca do omawiania procedury wyborczej i rozdawania kart do głosowania. Jak wskazuje § 24 ust. 3 Statutu Miasta [...] bez zezwolenia przewodniczącego żadna z uczestniczących w obradach osób nie może zabrać głosu. Ponadto zapytanie radnego dotyczyło uzasadnienia wniosku, który jak wynika z przepisów nie musi być w żaden sposób uzasadniony.Organ zaznaczył, że podczas [...] Sesji Rady Miasta [...] z dnia[...] grudnia 2024 r. wniosek o odwołanie wiceprzewodniczących został przedstawiony kilkukrotnie - po raz pierwszy przez przedstawiciela Klubu [...] Obywatelski zgłaszającego wniosek, następnie podczas głosowania nad zmianą porządku obrad, później przez przewodniczącego przed głosowaniem, wraz z wyjaśnieniem trybu głosowania nad wnioskiem.Skoro wniosek o odwołanie wiceprzewodniczących został ustnie złożony na sesji, dotyczył on odwołania obojga wiceprzewodniczących, porządek obrad zostałw tym zakresie przegłosowany i odpowiednio zmieniony, a żaden z radnych nie wypowiedział się na ten temat, oznacza to, że nie było wątpliwości co do zasadności uchwały i motywów jej podjęcia wymagających wyjaśniania i dyskusji (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 979/22).Tym samym bezpodstawny jest wskazywany przez skarżącą w tym zakresie zarzut naruszenia przepisów, zwłaszcza art. 24 ust. 1 u.s.g., który wskazuje, że radny jest obowiązany brać udział w pracach rady gminy i jej komisji oraz innych instytucji samorządowych, do których został wybrany lub desygnowany. W przedmiotowej sprawie żaden z radnych nie zgłosił zamiaru udziału w dyskusji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 i 1572, dalej: "u.s.g.") wprowadza dwa warunki, które muszą zostać spełnione, aby można było wnieść skargę na uchwałę rady gminy do sądu administracyjnegow trybie art. 101 tej ustawy:1) zaskarżona uchwała musi być uchwałą podjętą w sprawiez zakresu administracji publicznej,2) skarżący musi wykazać, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie.W pierwszej kolejności zatem rozważaniu podlega charakter zaskarżonej uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. Nr [...].Przystępując do oceny pierwszego z warunków na wstępie należy przywołać pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 września 1990 r., sygn. akt SA/Wr 952/90, ONSA 1990/4/4. NSA stwierdził, że w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. podlegają zaskarżeniu te wszystkie uchwały rady gminy, w których ustanawia się struktury organizacyjne, rozgranicza kompetencje czy kształtuje skład osobowy organów samorządu.Uchwały organów samorządu regulują działalność organów samorządu, polegającą na wykonywaniu należących do nich zadań administracji publicznej. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, a także może wykonywać zadania zlecone z zakresu administracji rządowej – art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1 i art. 8 ust. 1 – 2 u.s.g.W tym stanie rzeczy, dopuszczalność zaskarżenia uchwał organów gminy nie może być ograniczona do norm proceduralnych i materialnych, ale musi obejmować również normy organizacyjno-kompetencyjne, a więc także te wszystkie uchwały,w których ustanawia się struktury organizacyjne, rozgranicza kompetencje czy też kształtuje skład osobowy organów samorządu.A zatem, uchwała rady gminy dotycząca powołania lub odwołania określonej osoby ze składu organu gminy nie może być wyłączona z trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 101 u.s.g. Zakresem uchwał podlegających zaskarżeniu w tym trybie objęte są również uchwały o charakterze indywidualnym.Powyższe stanowisko Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podziela i uznaje, że uchwała Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. Nr [...] w sprawie odwołania Wiceprzewodniczących Rady Miasta [...] M. S. i R. R. jest uchwałą z zakresu administracji publicznej.Stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą. Skarga złożona w trybie powyższego przepisu nie ma bowiem charakteru actio popularis, zatem do jej wniesienia nie legitymuje ani sprzecznośćz prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.Obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi, a nie jedynie hipotetycznym, naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia spoczywa na skarżącym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 1273/13, LEX nr 1647643). Interes prawny skarżącego, do którego wprost nawiązuje art. 101 ust. 1 u.s.g., musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę.Kryterium "naruszenia interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z dnia 3 czerwca1996 r., sygn. akt II SA 74/96, ONSA 1997 z. 2, poz. 89). Przypomnieć trzeba, żew orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniemw stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego1984 r., sygn. akt I SA 1748/83). Przyjmuje się, że w postępowaniu administracyjnym interes ten musi być wywodzony przede wszystkim z przepisów prawa materialnego, natomiast w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może być on oparty takżeo przepisy prawa procesowego lub ustrojowego. Ze skargą może więc wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej" (B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 424). W przypadku zatem skargi na uchwałę rady gminy należy wykazać związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a podjęciem przez organ gminy uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej.Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że M. S. nie dopełniła obowiązku wykazania, że zaskarżona w zakresie § 1 ust. 1 uchwała dotycząca stwierdzenia, że w wyniku głosowania tajnego radny R. R. został odwołany z funkcji Wiceprzewodniczącego Rady Miasta [...] naruszyła jej własny, indywidualny interes prawny. Nie wywiedziono w żaden sposób, że podjęta w tym zakresie uchwała, naruszając prawo jednocześnie negatywnie wpływa na sferę prawnomaterialną skarżącej, pozbawia ją np. pewnych uprawnień lub uniemożliwia ich realizację.Dokonując z urzędu oceny istnienia legitymacji procesowej do wywiedzeniaskargi w trybie art. 101 u.s.g. Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcie zawarte w § 1 ust. 1 uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. Nr [...] nie narusza interesu prawnego M. S..Legitymacji skargowej w oparciu o art. 101 ust. 1 u.s.g. nie można wywodzićz samego faktu bycia radnym. Taką tezę wyrażano w licznych orzeczeniach i Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni ją podziela. Mianowicie, zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 1992 r., sygn. akt SA/Wr 601/92, ONSA 1992/3-4/89 korzystanie z praw radnego nie obejmuje uprawnienia do zaskarżenia uchwały rady gminy (art. 101 ust. 1 u.s.g.) przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W myśl postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnegoz dnia 23 marca 1994 r., sygn. akt SA/Łd 703/94, ONSA 1995/2/73 korzystaniez uprawnień radnego nie obejmuje uprawnienia do zaskarżenia uchwały rady gminy w trybie art. 101 u.s.g.Radny nie jest wyodrębnionym podmiotem uprawnionym do zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał rady gminy podjętych wbrew jego woli ujawnionej podczas głosowania. Przy korzystaniu z art. 101 ust. 1 u.s.g. należy wykazać już dokonane uchwałą organu gminy, a nie tylko ewentualnie zagrażające naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę. Pełnienie funkcji radnego nie pozbawia obywatela możliwości zaskarżenia - w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. uchwały organu samorządu własnej gminy, gdy został nią naruszony jego indywidualny interes prawny lub uprawnienie. Nie można natomiast traktować tego przepisu jako podstawy zaskarżenia uchwały organu gminy przez każdego, kto subiektywnie uznaje uchwałę za podjętą z naruszeniem prawa (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 1995 r., sygn. akt II SA 1933/95, ONSA 1996/4/170).Radny nie ma prawa do zaskarżenia każdej uchwały rady gminy. Radny musi wykazać dokonanie taką uchwałą naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia, co w istocie sprowadza się do ograniczenia lub pozbawienia jego własnych uprawnień (wyrok NSA z dnia 20 marca 1997 r., sygn. akt II SA 8/97, Wspólnota 1997/41/26). Pełnienie funkcji w organach samorządu terytorialnego czy legitymowanie się mandatem radnego nie ujmuje ani zwiększa uprawnień podmiotu określonego w art. 101 ust. 1 u.s.g. (wyrok NSA z dnia 1 października 2001 r., sygn. akt II SA 1436/01, LEX nr 53379). Samo kwestionowanie legalności czy też celowości uchwały rady gminy przez jej radnego nie narusza jeszcze jego interesu prawnego lub uprawnienia w świetle art. 101 ust. 1 u.s.g. (wyrok NSA z dnia7 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2534/10, LEX nr 992527).Skarżący nie może opierać legitymacji skargowej na samym fakcie bycia radnym rady gminy, jeżeli nie wykazuje, że skarżona uchwała dotyka bezpośrednio jego własnego, indywidualnego interesu prawnego. Określone ustawowo kompetencje przysługują organowi – a więc radzie gminy, a nie jej poszczególnym członkom – radnym. Nawet potencjalne naruszenie kompetencji organu nie narusza żadnych interesów prawnych radnego, nie ma on bowiem jakiejś cząstki kompetencji przysługujących organowi jako całości (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 690/13, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Reasumując należy wskazać, że przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. nie daje radnemu prawa do zaskarżenia każdej uchwały rady gminy, gdyż intencją tego przepisu nie jest uczynienie z sądu organu odwoławczego, z którego mógłby zawsze korzystać radny w razie podjęcia przez radę uchwały wbrew jego stanowisku wyrażonemu podczas głosowania. Radny musi wykazać dokonanie taką uchwałą naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia, co w istocie sprowadza się do ograniczenia lub pozbawienia go jego własnych uprawnień chronionych prawem (por. wyrok NSA z dnia 20 marca 1997 r., sygn. akt II SA 8/97, Wspólnota 1997/41/26, Lex nr 30351, postanowienie NSA z dnia 9 listopada 1995 r., o sygn. akt II SA 1933/95, ONSA 1996/4/170, Lex nr 25895, postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V SA 1785/02, niepubl.).Rozważając nadto istnienie omawianego warunku w kontekście podnoszonego w skardze naruszenia art. 19 ust 1 u.s.g. wskazać należy, że przepis ten stanowi podstawę dla czynnego i biernego prawa wyborczego każdego radnego w kwestii wyboru przewodniczącego i wiceprzewodniczących rady gminy. Daje on każdemu radnemu prawo udziału w głosowaniu nad kandydaturą przewodniczącegoi wiceprzewodniczących rady gminy oraz prawo do tego, by kandydować na te stanowiska. W tym sensie faktycznie przepis ten dotyczy interesu prawnego każdego radnego, którym jest tutaj zarówno czynne, jak i bierne prawo wyborcze. W sytuacji, gdyby ktoś zabronił radnemu bądź to możliwości oddania głosu na kandydata, bądź kandydowania na to stanowisko, naruszyłby jego interes prawny i wobec tego mógłby on domagać się jego ochrony. Interesem prawnym jest tu możliwość brania udziałuw głosowaniu i w wyborach (tak: Wilczyńska A., Glosa do wyroku NSA z dnia25 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 1865/09).W świetle powyższego należy uznać, że zaskarżona uchwała w części dotyczącej § 1 ust. 1 nie naruszyła żadnego interesu prawnego lub uprawnień M. S.. Brak naruszenia interesu prawnego po jej stronie powoduje, że skarżąca nie ma wymaganej przez art. 101 ust 1 u.s.g. legitymacji procesowej do zaskarżenia uchwały w ww. zakresie. Konstatując należy stwierdzić, że złożona w tej części skarga pochodziła od osoby nie mającej legitymacji skargowej.Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. S. w części dotyczącej § 1 ust. 1 zaskarżonej uchwały na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a.Natomiast odwołanie z funkcji w radzie daje odwołanemu możliwość skorzystania z ochrony przed sądem administracyjnym. Osobie takiej przysługuje publiczne prawo podmiotowe do zaskarżenia tej uchwały do sądu administracyjnego w ramach konstrukcji unormowanej w art. 101 u.s.g., ponieważ wprost dotyczy jej interesu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt II OSK 461/09, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć osobisty, konkretnyi aktualny prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. Interes prawny jest chroniony przepisami prawa ustrojowego, materialnego i procesowego, gdyż każdy z tych przepisów może kształtować uprawnienia i obowiązki jednostki.Dla osób wykonujących funkcje publiczne nie tylko znaczenie prawne ma interes majątkowy, ale również wynikający z regulacji prawnej interes prawny rzetelnego sprawowania urzędu publicznego. Nie ma zatem podstaw do ograniczenia zakresu pojęcia interesu prawnego wyłącznie do spraw związanych z uprawnieniami lub obowiązkami materialnoprawnymi. Interes prawny to interes w regulacji ustrojowej sprawowania rzetelnego urzędu. Negatywna ocena sprawnegoi rzetelnego sprawowania urzędu podważa wiarygodność, a tym samym wpływa na uprawnienia ustrojowe jednostki np. w wyborach w następnej kadencji (wyrok NSAz dnia 1 września 2012 r., sygn. akt II OSK 1446/12 dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Z tej przyczyny Sąd nie podzielił stanowiska organu co do braku interesu prawnego skarżącej w zaskarżeniu § 1 ust. 2 uchwały, a w konsekwencji wnioseko odrzucenie skargi nie podlegał uwzględnieniu.Spełnienie powyższych przesłanek formalnych otwiera Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie możliwość dokonania kontroli merytorycznej poprawności § 1 ust. 2 uchwały.Analizując niniejszą sprawę, w szczególności w kontekście postawionychw skardze zarzutów, Sąd wziął pod uwagę to, że uchwała w sprawie odwołaniaz funkcji wiceprzewodniczącego rady gminy ma charakter wyłącznie uchwały deklaratoryjnej. Uchwała ta stwierdza jedynie skutek prawny głosowania wynikającyz wyniku głosów radnych w tym przedmiocie. Sama uchwała nie kształtuje prawa, nie konstytuuje sytuacji prawnej osoby, której dotyczy. To wynik głosowania ma decydujące znaczenie dla odwołania z funkcji przewodniczącego.Funkcja przewodniczącego oraz wiceprzewodniczącego rady gminy sprowadza się wyłącznie do organizowania prac oraz prowadzenie obrad rady, co wynika wprost z dyspozycji art. 19 ust. 2 u.s.g. Oznacza to, że wiceprzewodniczący posiada "uprawnienia formalne" (zob. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 719/20, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Wiceprzewodniczący rady gminy jest organem wewnętrznym rady, organizującym jej pracę.Jak wyjaśnia Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia2019 r., sygn. II OSK 1060/18 (dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), artykuł 19 ust. 2 u.s.g. ma charakter ustrojowy i organizacyjny, określając zakres kompetencji przewodniczącego rady gminy oraz tryb powierzania zadań przewodniczącego innym osobom i krąg tych osób.Poprzez organizowanie prac rady należy rozumieć wiele czynności, głównieo charakterze materialno-technicznym, takich jak przygotowywanie projektu sesji, zawiadomienie radnych o miejscu, terminie sesji oraz porządku obrad, przygotowanie dla radnych stosownych dokumentów i innych materiałów, odbieranie skarg lub wniosków kierowanych do rady (zob. wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn.II OSK 1362/18, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Artykuł 25a ustawy o samorządzie gminnym został wprowadzony do ww. ustawy w dniu 30 maja 2001 r. przez art. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 497) jako rozwiązanie o znaczeniu antykorupcyjnym. Jest to przepis szczególny w stosunku do art. 24 tej ustawy. Jego celem jest wprowadzenie gwarancji mających zapewnić uczciwe sprawowanie przez radnego mandatui wykluczenie wykorzystania jego nie tylko dla własnych korzyści, ale również zabezpiecza go przed naciskami ze strony organów samorządu terytorialnegoz jednej strony, zaś z drugiej strony uniemożliwia wyciąganie korzyści ze sprawowanego mandatu.Dokonując oceny interesu prawnego radnego odwoływanego z zajmowanej funkcji wiceprzewodniczącego rady gminy, nie sposób pominąć, iż wolą ustawodawcy kompetencje takiej osoby zostały ściśle ustawowo określone,a w zasadzie ograniczone, na co wskazuje użyty w art. 19 ust. 1 u.s.g. zwrot "wyłącznie" do organizowania pracy rady oraz prowadzenie obrad rady. Zadania wiceprzewodniczącego mają charakter czynności materialno-technicznych i polegają głównie na organizowaniu pracy rady i prowadzeniu obrad.W orzecznictwie podnosi się, że wykluczony jest udział radnego w głosowaniu nad uchwałą o powołaniu sekretarza gminy, ponieważ powołanie w tym przypadku równoznaczne jest z nawiązaniem stosunku pracy (wyrok WSA w Lublinie z dnia20 listopada 2007 r., sygn. III SA/Lu 414/07, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl); radny nie może brać udziału w głosowaniu w przedmiocie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego w sytuacji, kiedy radny jest właścicielem nieruchomości znajdującej się na obszarze objętym planem miejscowym (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 maja 2016 r., sygn. II SA/Wa 229/16, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), jeśli sprawa dotyczy radnego będącego pracownikiem w szkole objętej przekształceniem na podstawie uchwały rady gminy (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II SA/Po 519/12 oraz wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 115/13 - dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, wyrok WSA w Lublinie z dnia 19 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Lu 365/18 oraz wyrok NSA z dnia 13 maja 2022 r., sygn. akt III OSK 1329/21 - dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl); wzięcie udziału przez radnegow głosowaniu nad wyborem jego kandydatury na przewodniczącego rady gminy pozostaje w sprzeczności z art. 25a u.s.g. (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 444/09 oraz wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 1865/09, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl); radny jest wyłączony od udziału w głosowaniu w sprawie wygaśnięcia swojego mandatu (zob. wyrok WSAw Poznaniu z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. II SA/Po 341/13, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Wyjaśnia się również, że przepis art. 25a u.s.g., ustanawiający zakaz głosowania przez radnego, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego, stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 24 ust. 1 u.s.g., w myśl którego radny jest obowiązany brać udział w pracach rady i komisji oraz innych instytucji samorządowych, do których został wybrany, że z założenia radny powinien aktywnie uczestniczyć w pracach rady i komisji, działać w interesie społeczności lokalnej, kierując się dobrem wspólnoty samorządowej, pozostawiając na uboczu działalności publicznej swój własny interes, że zakaz głosowania w sprawach dotyczących jego interesu prawnego winien dotyczyć takich sytuacji, gdy radny mając na uwadze przedmiot i przede wszystkim skutki podejmowanej uchwały, wobec osobistego zainteresowania, nie będzie w stanie realizować podstawowej zasady kierowania się wyłącznie dobrem wspólnoty samorządowej (por. wyrok NSA z dnia 23 sierpnia2018 r., sygn. akt II OSK 2099/16, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Przyjmuje się ponadto, że w głosowaniu dotyczącym wprowadzenia do porządku obrad projektu uchwały w sprawie odwołania wiceprzewodniczącego rady gminy nie może brać sam zainteresowany, że standardy określone w art. 25a u.s.g. (tj. zakaz brania przez radnego udziału w głosowaniu, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego) winny być zachowane także w procedowaniu przez radę kwestii typowo porządkowych, jak np. zmiana w porządku obrad w trybie art. 20a (tak WSA w Kielcach w wyroku z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 820/13, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).W wyroku NSA z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 2315/11, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl dokonano interpretacji art. 25a ustawyz 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wyjaśniając, że przepis o wyłączeniu radnego od głosowania, dotyczy takich przypadków, których przedmiotem jest stosunek prawny między jednostką organizacyjną gminy, a radnym, którym stroną dla radnego jest gmina, reprezentowana przez swoje organy. W takiej sytuacji występuje stosunek wewnętrzny, a nie stosunek zewnętrzny radnego, będącego członkiem organu kolektywnego jakim jest rada.W glosie do wyroku WSA w Lublinie z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. aktIII SA/Lu 414/07, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl A. R. zaprezentowała pogląd, że uchwały rady dotyczące wyborów wewnętrznychw obrębie rady gminy, związane z organizacją pracy danej gmin, gdzie na daną funkcję wybrany może być wyłącznie radny (wybór przewodniczącego rady, jego zastępców, członków komisji rady), nie będą ze swej natury objęte dyspozycją art. 25a u.s.g. Zdaniem autora glosy, w tym przypadku trafne będzie stanowisko, że głosowanie radnego (nawet jeśli dotyczy wyboru radnego na przewodniczącego rady gminy) nie jest wyrazem interesu prawnego tego, lecz jest to "sytuacja organizacyjna" do decydowania, o której radny jest z mocy art. 24 ustawyo samorządzie gminnym uprawniony (publ. LEX/el 2008).Biorąc pod uwagę brak jednolitości stanowisk w kwestii interpretacji art. 25a u.s.g. skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opowiada się za wąskim rozumieniem pojęcia interesu prawnego użytego w art. 25a u.s.g. przy ocenie legalności uchwały podjętej z udziałem radnego biorącego udziałw głosowaniu "we własnej sprawie" dotyczącej odwołania z funkcji wiceprzewodniczącego rady gminy.Zatem zarzut naruszenia art. 25a u.s.g. był niezasadny. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że udział skarżącej w głosowaniu nie miał wpływu na wynik tego głosowania (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 3 listopada 2022 r., sygn. aktIII SA/Lu 365/22, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Jak stanowi art. 19 ust. 4 u.s.g. odwołanie przewodniczącegoi wiceprzewodniczących następuje na wniosek co najmniej 1/4 ustawowego składu rady gminy w trybie określonym w ust. 1.Art. 19 ust. 1 u.s.g. stanowi, że rada gminy wybiera ze swego grona przewodniczącego i 1-3 wiceprzewodniczących bezwzględną większością głosóww obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu tajnym. Ustawodawca nie przewidział żadnych wymogów prawnych i przesłanek materialnych w zakresie możliwości wniesienia wniosku o odwołanie z funkcji wiceprzewodniczącego rady, poza warunkiem jego poparcia przez 1/4 ustawowego składu rady gminy.Zdaniem Sądu, warunkiem niezbędnym dla powzięcia uchwały w przedmiocie odwołania przewodniczącego rady miasta jest złożenie wniosku o odwołanie przez co najmniej 1/4 ustawowego składu rady. Jak podaje się w doktrynie, przepisy nie wymagają, by wniosek ten zawierał uzasadnienie, zatem będzie on skutecznyi w przypadku braku uzasadnienia (vide Cz. Martysz, komentarz do art. 14 u.s.p., Lex).Rada Miasta [...] liczy 23 radnych, a wniosek z dnia [...] grudnia 2024 r.o odwołanie wiceprzewodniczących rady podpisało 8 radnych, zatem więcej niż ¼ ustawowego składu rady miasta. Sprawa wywołana złożonym wnioskiem w tej materii została ujęta w porządku obrad zaplanowanych w dniu [...] grudnia 2024 r. Treść skarżonej uchwały została przedstawiona na sesji, jednakże nie otwarto żadnej dyskusji nad uchwałą, brak było zgłoszeń do dyskusji, nikt z obecnych nie zabrał głosu i nie zgłosił żadnych uwag. Tym samym należy uznać, że radni nie skorzystaliz przysługującego im prawa.Oznacza to, w ocenie Sądu, że w istocie nie było wątpliwości co do zasadności tej formalnej uchwały i motywów jej podjęcia, wymagających wyjaśnienia i dyskusji. Ponadto, z przepisów ustawy nie wynika, aby zarówno zgłoszenie kandydatury na stanowisko przewodniczącego (wiceprzewodniczącego) rady, jaki jego wybór lub nie oraz odwołanie z funkcji obwarowane było merytorycznymi warunkami i wiązało się ze spełnieniem określonych materialnych przesłanek, wymagającymi uzasadnienia.Należy mieć tu na uwadze, że przepisy statutu, jako aktu prawa miejscowego, nie wyłączają zastosowania przepisów ustawy i nie mogą regulować materii już uregulowanej aktami wyższego rzędu. Skoro ustawodawca przewidział szczególny tryb procedowania w odniesieniu do odwoływania przewodniczącego rady gminy (art. 19 ust. 4 u.s.g.), to powołane przez skarżącą przepisy Statutu Gminy, nie mogą nic zmieniać (dodawać warunków) do tych obowiązujących w przepisach ustawy.Wbrew zarzutom skargi, zaskarżona uchwała nie narusza również art. 19 ust. 4 i art. 22 ust. 1 u.s.g. w związku z § 24 ust. 1 i § 27 ust. 2 Statutu Miasta [...](a dokładnie rzecz ujmując załącznika do uchwały Rady Miejskiejw [...] z dnia 29 czerwca 2017 r. Nr XXXIII.351.2017 w sprawie uchwalenia Statutu Miasta [...] podjętej na mocy art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodnościz prawem zaskarżonej uchwały w części § 1 ust. 2, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga w tym zakresie podlegała oddaleniu.Natomiast w części dotyczącej § 1 ust. 1 zaskarżonej uchwały Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a..