Wyrok - II SA/Wa 1030/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w W. z dnia [...]Uchylono decyzję I i II instancji. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w W. z dnia [...]
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
odwołujący / ubezpieczony
płatnik składek / pracodawca
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Andrzej Góraj
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] lutego 2025 r. M.W. (dalej jako: skarżący) zwrócił się do Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] (dalej jako: Dyrektor) o udostępnienie informacji dotyczącej tego, czy wicedyrektor W. K. został ukarany dyscyplinarnie lub porządkowe. Jeśli tak, to kiedy, z jakiego powodu i jaka kara została mu wymierzona oraz czy odwołał się od wymierzonej karyDyrektor po rozpoznaniu w/w wniosku decyzją z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] odmówił udzielenia informacji publicznej. Dyrektor w uzasadnieniu decyzji powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że udzielenie informacji objętych wnioskiem narusza prawa pracownicze wicedyrektora W. K. i nie stanowi informacji publicznej.Skarżący pismem z dnia [...] marca 2025 r. wniósł do Prezydenta [...] (dalej jako: organ) odwołanie od decyzji Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...].Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,2) art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają zasady ograniczenia prawa do informacji, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionej odmowie udzielenia informacji, niespełniającej warunków proporcjonalności i konieczności dokonanego ograniczenia, nieznajdującej podstaw w potrzebie ochrony wartości prawnie chronionych wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP,3) art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, poprzez błędne zastosowanie polegające na niepoprawnym przyjęciu, że udostępnienie żądanej informacji naruszyłoby prywatność osób fizycznych,4) art. 5 ust. 2 zdanie drugie UDIP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że ograniczenie prawa do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne, poprzez brak zastosowania, polegający na braku ustalenia, czy osoby, których informacja dotyczy, pełnią funkcje publiczne,5) art. 112 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 UDIP w zw. z art. 127 § 2 k.p.a. poprzez błędne pouczenie odwołującego się co do trybu wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji.Organ II instancji po rozpoznaniu odwołania skarżącego decyzją z dnia [...] kwietnia 2025 r. (znak sprawy: [...]) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] z dnia [...] marca 2025 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że po analizie zgromadzonego materiału, odwołania oraz treści zaskarżonej decyzji, należy uznać, że odmowa udostępnienia informacji była zgodna z prawem i zasadna. Wyjaśnił również, że wicedyrektor szkoły pełni funkcję publiczną, to informacja o ewentualnym ukaraniu porządkowym dotyczy jego statusu pracowniczego, a nie działań związanych bezpośrednio z realizacją zadań publicznych. Dane te mają charakter danych osobowych i informacji kadrowych, które mogą podlegać ograniczeniu w dostępie, z uwagi na ochronę prywatności. W ocenie organu Dyrektor prawidłowo ocenił, że wnioskowana informacja nie spełnia przesłanki "informacji publicznej" w rozumieniu ustawy, a kara porządkowa, będąca konsekwencją wewnętrznej relacji pracowniczej, nie jest równoznaczna z dokumentem urzędowym odnoszącym się do zasad działania instytucji publicznej, o ile nie dotyczy ona bezpośrednio sfery publicznej działalności danej osoby. W związku z powyższym, decyzja Dyrektora jest zgodna z prawem i nie zachodzą przesłanki do jej uchylenia.Skarżący pismem z dnia [...] maja 2025 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej.Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,2) art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają zasady ograniczenia prawa do informacji, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionej odmowie udzielenia informacji, niespełniającej warunków proporcjonalności i konieczności dokonanego ograniczenia, nieznajdującej podstaw w potrzebie ochrony wartości prawnie chronionych wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP,3) art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, poprzez błędne zastosowanie polegające na niepoprawnym przyjęciu, że udostępnienie żądanej informacji naruszyłoby prywatność osób fizycznych,4) art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że ograniczenie prawa do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne, poprzez brak zastosowania, polegający na braku ustalenia, czy osoby, których informacja dotyczy, pełnią funkcje publiczne.Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa.Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy informacja dotycząca kary porządkowej nałożonej przez pracodawcę na pracownika, ma charakter informacji publicznej.W ocenie tut. Sądu na w/postawione pytanie należało udzielić negatywnej odpowiedzi.Omawiane kary porządkowe zostały uregulowane w Kodeksie pracy. Dotyczą one sfery podległości i nadrzędności służbowej w relacjach pracownik – pracodawca. Poprzez to związane są w sposób bezpośredni i wyłączny z materią praw pracowniczych. W konsekwencji, nie dotyczą problematyki realizacji przez pracodawcę zadań publicznych.Nie wymaga zaś żadnego dowodzenia fakt, że do zadań publicznych mających być realizowanych przez placówkę oświatową jaką jest Liceum Ogólnokształcące, nie należy kształtowanie relacji pomiędzy pracownikiem a pracodawcą.W świetle powyższego uznać należało, że informacja dotycząca omawianej kary porządkowej nie należy do kategorii informacji publicznej. Wniosek taki pozostaje w zgodzie z ugruntowaną od lat w tym zakresie linią orzeczniczą Sądów administracyjnych, której przykłady poprawnie przywołano w decyzji jak i odpowiedzi na skargę.Konsekwencją konkluzji o nieposiadaniu przez omawianą informację statusu informacji publicznej musi być stwierdzenie, że brak było podstaw faktycznych do wydawania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnych w oparciu o normę art.16 u.d.i.p. Decyzja taka może być wydana wyłącznie w sytuacji, gdy odmowa udostępnienia dotyczy informacji publicznej. W sytuacji gdy żądana informacja nie posiada takiego charakteru to logicznym jest, iż również odmowa jej udostępnienia wyartykułowana w decyzji nie może dotyczyć informacji publicznej.W takiej sytuacji wystarczającą reakcją pytanego podmiotu na wniosek, będzie poinformowanie wnioskodawcy zwykłym pismem, iż żądane dane nie stanowią informacji publicznej i w związku z tym nie mogą zostać udostępnione w trybie u.d.i.p.W związku z powyższym, pomimo tego, że zarzuty skargi nie są zasadne, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zmuszony był orzec jak w pkt. 1 wyroku na podstawie art.145 §1 pkt.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz.935).O kosztach orzeczono stosownie do dyspozycji art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz.935).,3) art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, poprzez błędne zastosowanie polegające na niepoprawnym przyjęciu, że udostępnienie żądanej informacji naruszyłoby prywatność osób fizycznych,4) art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że ograniczenie prawa do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne, poprzez brak zastosowania, polegający na braku ustalenia, czy osoby, których informacja dotyczy, pełnią funkcje publiczne.Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa.Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy informacja dotycząca kary porządkowej nałożonej przez pracodawcę na pracownika, ma charakter informacji publicznej.W ocenie tut. Sądu na w/postawione pytanie należało udzielić negatywnej odpowiedzi.Omawiane kary porządkowe zostały uregulowane w Kodeksie pracy. Dotyczą one sfery podległości i nadrzędności służbowej w relacjach pracownik – pracodawca. Poprzez to związane są w sposób bezpośredni i wyłączny z materią praw pracowniczych. W konsekwencji, nie dotyczą problematyki realizacji przez pracodawcę zadań publicznych.Nie wymaga zaś żadnego dowodzenia fakt, że do zadań publicznych mających być realizowanych przez placówkę oświatową jaką jest Liceum Ogólnokształcące, nie należy kształtowanie relacji pomiędzy pracownikiem a pracodawcą.W świetle powyższego uznać należało, że informacja dotycząca omawianej kary porządkowej nie należy do kategorii informacji publicznej. Wniosek taki pozostaje w zgodzie z ugruntowaną od lat w tym zakresie linią orzeczniczą Sądów administracyjnych, której przykłady poprawnie przywołano w decyzji jak i odpowiedzi na skargę.Konsekwencją konkluzji o nieposiadaniu przez omawianą informację statusu informacji publicznej musi być stwierdzenie, że brak było podstaw faktycznych do wydawania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnych w oparciu o normę art.16 u.d.i.p. Decyzja taka może być wydana wyłącznie w sytuacji, gdy odmowa udostępnienia dotyczy informacji publicznej. W sytuacji gdy żądana informacja nie posiada takiego charakteru to logicznym jest, iż również odmowa jej udostępnienia wyartykułowana w decyzji nie może dotyczyć informacji publicznej.W takiej sytuacji wystarczającą reakcją pytanego podmiotu na wniosek, będzie poinformowanie wnioskodawcy zwykłym pismem, iż żądane dane nie stanowią informacji publicznej i w związku z tym nie mogą zostać udostępnione w trybie u.d.i.p.W związku z powyższym, pomimo tego, że zarzuty skargi nie są zasadne, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zmuszony był orzec jak w pkt. 1 wyroku na podstawie art.145 §1 pkt.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz.935).O kosztach orzeczono stosownie do dyspozycji art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz.935).