Wyrok - II FSK 416/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Interpretacje podatkowe, podatek dochodowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia WSA del. Marzena Łozowska (sprawozdawca), Protokolant Weronika Kaszuba, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlk. z dnia 15 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Go 394/22 w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w B na interpretację indywidualną Dyrektora KraOddalono skargę kasacyjną. Interpretacje podatkowe, podatek dochodowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia WSA del. Marzena Łozowska (sprawozdawca), Protokolant Weronika Kaszuba, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlk. z dnia 15 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Go 394/22 w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w B na interpretację indywidualną Dyrektora Kra
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
powód
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jerzy Płusa
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 15 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Go 394/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu skargi A z o.o. (dalej jako: Skarżąca, Strona, Spółka) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 sierpnia 2022 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i innych wyroków powołanych poniżej, dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/ (dalej w skrócie jako "CBOSA").Pełnomocnik Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS") wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył powyższy wyrok w całości. Kwestionowanemu orzeczeniu na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "ppsa") zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:- art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. - Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm. dalej jako "updop") w zw. z art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 679, dalej: "ugk") w zw. z art. 93b w zw. z art. 93a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm. - dalej jako "op"), poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do możliwości zastosowania polegającą na przyjęciu przez Sąd, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 48 updop, zatem Spółka jako następca prawny zakładu budżetowego będzie miała prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zakupionych przez zakład budżetowy z dotacji.W ocenie organu Spółka, będąca następcą prawnym przekształcanego zakładu budżetowego, nie będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu dokonywanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zakupionych z dotacji, bowiem zakład budżetowy (z przekształcenia którego powstała Spółka) posiadał środki trwałe, do których stosował ograniczenia wynikające z updop, czyli nie zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od nich, zatem ograniczenia te Spółka również jest zobowiązana stosować z uwagi na fakt, że jako następca prawny przekształconego zakładu budżetowego wstąpiła w jego miejsce ze wszystkimi tego konsekwencjami. Zdaniem organu, wbrew stanowisku WSA doszło do wystąpienia przypadku z art. 16 ust. 1 pkt 48 updop.- art. 15 ust. 1 i ust. 6 updop, poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do możliwości zastosowania i przyjęcie, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Spółka będzie miała prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wniesionych przez Gminę do Spółki na pokrycie kapitału zakładowego w związku z likwidacją i przekształceniem zakładu budżetowego w Spółkę, niezależnie od tego czy środki trwałe i wartości niematerialne i prawne zakład budżetowy otrzymał odpłatnie, nieodpłatnie, czy też zakupił z własnych środków;- art. 16 ust. 1 pkt 48 w zw. art. 15 ust. 1 i ust. 6 w zw. z art. 16g ust. 9 i ust. 18 w zw. z art. 16h ust. 3 updop w zw. z art. 93b w zw. z art. 93a § 1 op oraz w zw. z art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 i ust. 3 ugk poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do możliwości zastosowania i przyjęcie, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym art. 16 ust. 1 pkt 48 updop nie znajdzie zastosowania zatem Spółka będąca następcą prawnym zakładu budżetowego ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zakupionych przez zakład z dotacji przekazanej przez Gminę, które nie były amortyzowane podatkowo w zlikwidowanym zakładzie budżetowym.W oparciu o te zarzuty pełnomocnik organu wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i orzeczenie co do istoty poprzez oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Jednocześnie wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz zasądzenie od Strony kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych.Skarżąca nie skorzystała z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest niezasadna i podlega oddaleniu.Zgodnie z art. 183 § 1 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej; z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest wskazanymi w niej podstawami. Wymaga to zatem prawidłowego ich określenia w samej skardze, a więc konieczność precyzyjnego wskazania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem autora skargi kasacyjnej, sąd uchybił. Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd kasacyjny, będąc związany granicami skargi kasacyjnej stanowiącej sformalizowany środek zaskarżenia, nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów i wychodzenia poza ramy, które zostały nakreślone w skardze kasacyjnej, może więc dokonywać oceny tylko tych przepisów, które zostały wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone w sposób w niej podany. Ponieważ w niniejszej sprawie, w postępowaniu przed Sądem I instancji nie doszło do naruszeń skutkujących nieważnością postępowania, to skarga kasacyjna została rozpatrzona tylko w jej granicach, czyli co do naruszenia przez Sąd I instancji wyłącznie wskazanych w niej przepisów.W skardze kasacyjnej sformułowano jedynie zarzuty naruszenia prawa materialnego. Zaważając na istotę sporu i kompementarny charakter podniesionych zarzutów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że podlegają one łącznemu rozpoznaniu.Na wstępie wskazania wymaga, że w niniejszej sprawie przedmiotem sprawy jest pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego, a zadane we wniosku o wydanie tej interpretacji pytanie dotyczyło możliwości zaliczenia przez skarżącą Spółkę do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych innych niż przekazane zakładowi w trwały zarząd, wniesionych przez Miasto (dajej jako: "Miasto", "Gmina") na pokrycie kapitału zakładowego w związku z likwidacją i przekształceniem zakładu w Spółkę, które zostały nabyte przez zakład ze środków pochodzących z dotacji przekazanej przez Miasto (Gminę), a które nie były amortyzowane podatkowo w zlikwidowanym zakładzie budżetowym.Zdaniem DKIS jeżeli w następstwie określonych zdarzeń prawnych dokonywane odpisy amortyzacyjne nie stanowiły w całości lub w części kosztów uzyskania przychodów w zlikwidowanym zakładzie budżetowym (na podstawie art. 16 ust. 1 updop), to w związku z art. 93 b op, nie będą one również takim kosztem u podmiotu będącego sukcesorem tego zakładu (w tym przypadku Spółki). Tym samym, jeżeli w stosunku do podmiotu przekształconego miały zastosowanie ograniczenia wynikające z przepisu art. 16 ust. 1 updop to będą one miały zastosowanie także do podmiotu powstałego w wyniku przekształcenia (tj. Spółki). Ponadto niemożność zaliczenia wspomnianych odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodu Spółki wynika także z faktu, że środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne zostały zakupione przez zakład budżetowy z dotacji. Z tego też względu, zdaniem organu interpretacyjnego, zastosowanie znajduje art. 16 ust. 1 pkt 48 updop.Spółka z kolei uważała, że jako następca prawny przekształconego zakładu ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych innych niż przekazane zakładowi budżetowemu w trwały zarząd, wniesionych przez Gminę na pokrycie kapitału zakładowego w związku z likwidacją i przekształceniem zakładu budżetowego w Spółkę, które zostały nabyte przez zakład ze środków pochodzących z dotacji przekazanej przez Gminę i, które nie były amortyzowane podatkowo w zlikwidowanym zakładzie budżetowym. Zdaniem Spółki nabycie przez Wnioskodawcę środków trwałych w drodze wniesienia wkładu niepieniężnego w zamian za udziały nie może być uznane za niebycie nieodpłatne.Przystępując do oceny podnoszonych zarzutów zauważyć należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ugk organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może, w drodze uchwały, zdecydować o likwidacji samorządowego zakładu budżetowego w celu zawiązania spółki akcyjnej albo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez wniesienie, na pokrycie kapitału spółki, wkładu w postaci mienia samorządowego zakładu budżetowego pozostałego po jego likwidacji. Z kolei według art. 23 ust. 1 ugk składniki mienia samorządowego zakładu budżetowego przekształconego w spółkę stają się majątkiem spółki. Stosownie zaś do art. 23 ust. 3 ugk, spółka powstała w wyniku przekształcenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością zakładu budżetowego.Z przytoczonych przepisów wynika, że przekształcenie zakładu budżetowego w spółkę prawa handlowego musi odbyć się poprzez likwidację zakładu budżetowego, dokonaną w celu zawiązania jednej z wymienionych rodzajów spółek, a nie w celu definitywnego zakończenia działalności komunalnej prowadzonej dotychczas przez daną jednostkę. Tym samym zgodzić się należy ze stanowiskiem wyrażonym zarówno przez organ jaki i przez Sąd I instancji, że pojęcie przekształcenia samorządowego zakładu budżetowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na skutek likwidacji tego zakładu, o którym mowa w art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 3 ugk w związku z art. 93b op, nie oznacza likwidacji przedmiotowej i podmiotowej tego podmiotu, lecz tylko zmianę formy organizacyjno-prawnej prowadzenia działalności gospodarczej.Wyżej wskazane przepisy ustawy o gospodarce komunalnej wiążą skutek przekształcenia tylko ze składnikami mienia samorządowego zakładu budżetowego pozostałego po jego likwidacji, które stają się po przekształceniu majątkiem spółki, a nie składnikami mienia gminy. Przepis art. 22 ust. 1 ugk używa bowiem pojęcia "mienie samorządowego zakładu budżetowego". Pojęcie to powinno być rozumiane tak, jak w prawie cywilnym, o którym mowa w art. 44 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. W konsekwencji skoro zgodnie z art. 23 ust. 1 ugk składniki mienia tego zakładu, z dniem przekształcenia stały się majątkiem spółki, to stosownie do art. 23 ust. 3 u.g.k. w związku z art. 93b i art. 93a § 1 op spółka powstała w wyniku przekształcenia wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością samorządowego zakładu budżetowego. Artykuł 23 ugk nie normuje szczególnego trybu przekształcania zakładów budżetowych w spółki (z pominięciem procedury likwidacji tych zakładów), lecz reguluje jedynie majątkowe konsekwencje tego procesu, o którym jest mowa w art. 22 ugk.Zasadnie też zauważył Sąd I instancji, że stanowisko to znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2011 r., II FSK 1634/09, a także w wyroku NSA z dnia 19 lipca 2012 r., II FSK 2647/10.W związku z tym, w niniejszej sprawie będzie miała miejsce sukcesja praw i obowiązków podatkowych, o której mowa w art. 93-93a § 1-3 op w zw. z art. art. 93b op, co nie było sporne między stronami.Konieczne jest także wskazanie, że zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...). Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.Stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.Zasadnie wskazał organ, że na podstawie art. 16g ust. 9 updop w razie przekształcenia formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, z zastrzeżeniem ust. 19, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, podmiotu przekształconego, połączonego albo podzielonego.Przepis ten ma zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że podmiot powstały z przekształcenia, podziału albo połączenia lub podmiot istniejący, do którego przeniesiono w wyniku wydzielenia część majątku podmiotu dzielonego, wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki podmiotu przekształconego, połączonego albo podzielonego (art. 16g ust. 18 updop).Nadto stosownie do art. 16h ust. 3 updop podmioty, o których mowa w art. 16g ust. 9 updop, powstałe z przekształcenia, podziału, z zastrzeżeniem ust. 5, albo połączenia podmiotów oraz podmioty, które przejęły całość lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot przekształcony, podzielony, połączony z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7.Trafnie uznał organ i Sąd I instancji, że skazane przepisy wyrażają tzw. zasadę kontynuacji ustalania wartości początkowej oraz dokonywania odpisów amortyzacyjnych zarówno w zakresie ich wysokości, jak i metody amortyzacji dla podmiotów powstałych z przekształcenia, połączenia, czy podziału. Przy czym, zasada ta znajduje zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że powstały w powyższy sposób podmiot wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podmiotu przekształconego, połączonego lub podzielonego, tj. ma miejsce tzw. sukcesja generalna.W świetle art. 16g ust. 18 w związku z art. 16g ust. 9 i art. 16h ust. 3 updop zasady kontynuacji wartości początkowej, wysokości odpisów oraz metody amortyzacji przyjętych przez podmiot przekształcony, objęte są następstwem prawnym podmiotu powstałego w wyniku tego przekształcenia tylko wtedy, gdy składniki trwałe i wartości niematerialne i prawne stanowiące mienie podmiotu przekształconego zgodnie z art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1 ugk były objęte ewidencją środków trwałych prowadzoną przez podmiot przekształcony.Z treści interpretacji wynika, że organ uznał, że poprzednik prawny Skarżącej – zakład budżetowy, środki trwałe i wartości niematerialne i prawne nabył z dotacji. Zatem zdaniem organu w rozpatrywanej sprawie zachodzi przypadek określony w art. 16 ust. 1 pkt 48 updop. Zgodnie z nim nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a - 16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Wobec powyższego Spółka, będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego, nie będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zakupionych z dotacji.W ocenie Sądu I instancji , w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę nie znajduje zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 48 updop. WSA zwrócił uwagę, że to zakład budżetowy dokonywał nabycia składników majątkowych (środków trwałych), które wprawdzie pozostawały w jego dyspozycji, to jednak ich właścicielem była jednostka samorządu terytorialnego. Od nabytych w ten sposób środków trwałych zakład budżetowy nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych. Majątek ten, obejmujący środki trwałe nabyte z dotacji udzielonych przez gminę, jak również przekazany w trwały zarząd, został następnie przekazany przez jednostkę samorządu terytorialnego na kapitał zakładowy w zamian za udziały w Spółce. W następstwie tej czynności doszło do zmiany stosunków właścicielskich, gdyż w miejsce gminy wstąpiła Spółka. Przy czym nabycie tych środków trwałych następuje odpłatnie, gdyż jak wskazano wcześniej gmina uzyskuje w zamian udziały Spółki. Nie można więc przypisać Spółce, aby doszło w tym przypadku do wystąpienia przypadku z art. 16 ust. 1 pkt 48 updop.Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji. Przede wszystkim okoliczność, że nabycie tych środków trwałych nastąpiło odpłatnie, gdyż Gmina uzyskała w zamian udziały Spółki wynikała z wyrażonej przez Wnioskodawcę oceny prawnej (stanowiska podatnika). Mimo tego – nie była przedmiotem merytorycznej analizy organu. DKIS do powyższego odniósł się dopiero w motywach skargi kasacyjnej, kwestionując, stanowisko Sądu I instancji, że nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nastąpiło przez Spółkę odpłatnie. W związku w powyższym, w ślad za poglądami wyrażonymi w orzecznictwie (por. wyrok NSA z 14.09.2022 r., II FSK 102/21) podkreślić należy, że przedmiotem kontroli Sądów jest prawidłowość wydanej przez organ zaskarżonej interpretacji. Skarga kasacyjna jako pismo procesowe nie może być traktowana jako "aneks" do interpretacji. Motywy przedstawione w skardze kasacyjnej nie mogą stanowić uzupełnienia oceny prawnej organu co do stanowiska strony.Przede wszystkim zauważyć należy, że w ocenie organu w rozpoznawanej sprawie zachodzi przypadek określony w art. 16 ust. 1 pkt 48 updop, bowiem poprzednik prawny Spółki – zakład budżetowy, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne nabył z dotacji. Z kolei zdaniem Sądu I instancji w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę nie znajduje zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 48 updop, ponieważ, niezależnie od okoliczności, że zakład budżetowy, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne nabył z dotacji, istotne jest to, że zakład budżetowy nie dokonywał amortyzacji podatkowej składników majątku wniesionych jako wkład niepieniężny do Spółki, gdyż zakład nie posiadał osobowości prawnej, a mienie zakładu stanowiło majątek Gminy.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro organ nie zakwestionował w skardze kasacyjnej powyższego stanowiska WSA, to też za prawidłowe uznać należy stanowisko Sądu I instancji, że wskazany przez DKIS powód braku możliwości uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów dokonywanych przez Spółkę odpisów amortyzacyjnych nie może być więc odnoszony do Spółki, czy to bezpośrednio, czy też jako przyjęte w drodze sukcesji ograniczenie w uznaniu dokonywanych odpisów amortyzacyjnych za koszty uzyskania przychodów.Ponadto zakład budżetowy nie dokonywał w ogóle odpisów amortyzacyjnych, to bezzasadne i bezcelowe jest rozważanie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 48 updop, który stanowi o tym, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (...), w sytuacji w tym przepisie opisanej oraz wywodzenie z niego jakichkolwiek skutków prawnych dla Spółki.Z powyższego wynika, nie miały miejsca żadne - przypisywane w analizowanym zarzucie zakładowi budżetowemu – "zdarzenia prawne", które powodowałyby, że dokonywane przez ten zakład odpisy amortyzacyjne nie stanowiły w całości lub w części kosztów uzyskania przychodów - na podstawie art. 16 ust. 1 updop. Wywodzenie więc na tej podstawie "sukcesji" owych ograniczeń wynikających z tego przepisu w odniesieniu do Spółki jest chybione. Stanowisko powyższe zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18.12.2020 r., II FSK 2378/18 i Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę w całości go podziela. Stąd za niezasadne należało uznać zarzuty naruszenia prawa materialnego.Zatem słusznie uznał WSA, że Spółka jest uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Z żadnych bowiem przepisów nie wynika, by w przypadku otrzymania przez podatnika środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (nabytych przez zakład budżetowy z dotacji udzielonych przez gminę), za które zostały wydane udziały, zostało wyłączone prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych.Mając na uwadze powyższe i uznając, że wyrok Sądu pierwszej instancji nie narusza prawa w zarzucanym mu w rozpoznawanej skardze kasacyjnej zakresie, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 ppsa oddalił skargę kasacyjną. oddalił skargę kasacyjną.