Wyrok - I GSK 1137/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. ulgi w spłacaniu należności. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 152/25 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytOddalono skargę kasacyjną. ulgi w spłacaniu należności. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 152/25 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tyt
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
powaga rzeczy osądzonej
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Henryk Wach
Podstawa prawna
art. 107
kpa
art. 11
kpa
art. 182
ppsa
art. 183
ppsa
art. 141
ppsa
art. 153
ppsa
art. 170
ppsa
art. 134
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (1)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 7 maja 2025 r., I SA/Bd 152/25 oddalił skargę [...] na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 9 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu odsetek od składek na ubezpieczenie społeczne.[...] reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej: "skarżący kasacyjnie") wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości, zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz zrzekł się przeprowadzenia rozprawy.W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w sprawie zachodzi Res iudicata, co w kontekście treści art. 183 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a") może oznaczać nieważność postępowania.Skarżący kasacyjnie podniósł, że jak wynika z wywodu Sądu I instancji, nie zaistniała przesłanka ważnego interesu Skarżącego, zaś organ wydający decyzję wykonał wszystkie obowiązki dotyczące postępowania dowodowego.W istocie rzeczy, Sąd Wojewódzki uznał, że w decyzji organu w przedmiocie umorzenia odsetek za okres wskazany w decyzji - nie doszło do naruszenia przepisów.Skarżący kasacyjnie zauważa, że sprawa umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres od roku 2005 do roku 2023, została prawomocnie osądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 9 lipca 2024 r., I SA/Bd 370/24. Ponadto wskazano również, że powyższa sprawa (ten sam stan faktyczny) była przedmiotem postępowania również w 2023 roku - wyrok WSA w Bydgoszczy z 24 października 2023 r., I SA/Bd 394/23.Do skargi kasacyjnej załączono kserokopie: odpisu wyroku WSA w Bydgoszczy z 9 lipca 2024 r., I SA/Bd 370/24; odpisu decyzji Prezesa KRUS z 5 kwietnia 2024 r., odpisu wyroku WSA w Bydgoszczy z 24 października 2023 r., I SA/Bd 394/23 oraz odpis decyzji Prezesa KRUS z 29 czerwca 2023 r.Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.Skarżący kasacyjnie przy piśmie z 19 listopada 2025 r., załączył dwie faktury na okoliczność sprzedaży tuczników do [...]. Wyjaśnił, że prowadzone przez niego gospodarstwo rolne mierzy się z problemami finansowymi z uwagi na sprzedaż produktów rolnych po cenie niższej od kosztów produkcji. Ponadto załączył kserokopię wyroku WSA w Bydgoszczy z 5 sierpnia 2025 r., V SA/Wa 2991/24 w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu przyznania pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 dla interwencji I.10.5 Rozwój małych gospodarstw.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym, gdyż skarżący kasacyjnie zrzekł się przeprowadzenia rozprawy a organ nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną i nie zażądał jej przeprowadzenia.Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza zatem przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do, niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uzyskał fakultatywne uprawnienie do przedstawienia, zależnie od własnej oceny, wyłącznie motywów zawężonych do aspektów prawnych świadczących o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej albo o zgodnym z prawem wyrokowaniu przez sąd pierwszej instancji mimo nieprawidłowego uzasadnienia.Za podstawę wyroku z 7 maja 2025 r., I SA/Bd 152/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przyjął ustalenia faktyczne dokonane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w decyzji z 9 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu odsetek od składek na ubezpieczenie społeczne.[...] czerwca 2023 r. złożył wniosek o umorzenie odsetek od całości należności. W złożonym wniosku powołał się na trudną sytuację rodzinną, która nastąpiła w 1998 r. Do wniosku dołączono dokumenty mające potwierdzać jego twierdzenia.Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego po rozpoznaniu tego wniosku decyzją z 29 czerwca 2023 r. odmówił umorzenia odsetek od należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników w wysokości [...] złote za okres w latach od 2005 do 2023, w tym na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie w wysokości [...] złotych oraz na ubezpieczenie emerytalno-rentowe w kwocie [...] złote.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 24 października 2023 r., I SA/Bd 394/23, uchylił decyzję Prezesa KRUS z 29 czerwca 2023 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja narusza art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775; dalej: "k.p.a.") w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie WSA na podstawie uzasadnienia decyzji organu nie można było w żaden sposób prześledzić procesu myślowego, jaki doprowadził organ do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd I instancji zawarł wskazania do co dalszego procedowania organu w sprawie wniosku złożonego przez Skarżącego.Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Prezes KRUS decyzją z 5 kwietnia 2024 r. odmówił Skarżącemu przyznania ulgi w postaci umorzenia należności objętych wnioskiem z 2 czerwca 2023 r.Po rozpoznaniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 9 lipca 2024 r., I SA/Bd 370/24 uchylił zaskarżoną decyzję z 5 kwietnia 2024 r. W ocenie Sądu I instancji zaskarżona decyzja nie zawiera rozważań organu, których Prezes KRUS był zobowiązany dokonać stosownie do art. 153 p.p.s.a. (mając na względzie uprzednio wydany wyrok WSA w Bydgoszczy z 24 października 2023 r., I SA/Bd 394/23).Po ponownym rozpoznaniu wniosku, Prezes KRUS decyzją z 9 stycznia 2025 r. odmówił Skarżącemu umorzenia odsetek od należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników w kwocie [...] złote za okres w latach od 2005 do 2023, w tym na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie w wysokości [...] złotych oraz na ubezpieczenie emerytalno-rentowe w wysokości [...] złote. Organ dokonał wnikliwej analizy informacji o sytuacji majątkowej i życiowej Skarżącego zgromadzonych w aktach sprawy i stwierdził brak podstaw do umorzenia odsetek od należności z tytułu składek.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w zaskarżonym wyroku z 7 maja 2025 r., I SA/Bd 152/25 wskazał, że zaskarżona decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 9 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od należności z tytułu składek w wysokości [...]złote za okres od 2005.1 do 2023.2/06 została wydana stosownie do art. 153 p.p.s.a. w warunkach związania organu oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w poprzedzających w granicach tej samej sprawy (to jest: rozpoznanie wniosku z 2 czerwca 2023 r. o umorzenie odsetek od składek na ubezpieczenia społeczne) wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 24 października 2023 r., I SA/Bd 394/23 oraz z 9 lipca 2024 r., I SA/Bd 370/24.Uzasadnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego zawiera zatem jednoznaczne stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia.Przechodząc do rozważań, prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 24 października 2023 r., I SA/Bd 394/23 wytyczył granice rozpoznania sprawy po uchyleniu decyzji ostatecznej Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 29 czerwca 2023 r. jednocześnie wskazując, że "(...) Należy ponownie dokonać oceny złożonego wniosku w świetle zebranego dotychczas w sprawie materiału dowodowego. Ponownie rozpoznanie sprawy otwiera możliwość Skarżącemu, jak i organowi na ewentualne uzupełnienie materiału dowodowego sprawy. Dopiero przeprowadzona kompleksowa ocena sytuacji życiowej Skarżącego, jego możliwości płatniczych, stanu zdrowia, istnienia po jego stronie ważnego interesu, pozwoli na jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego sprawy i stworzy podstawy do wydania stosownej decyzji merytorycznej. Wydana decyzja powinna spełniać wymogi art. 107 § 3 k.p.a., aby z jednej strony realizowała zasadę przekonywania, o której mowa w art. 11 k.p.a. oraz aby przy ewentualnym jej zaskarżeniu, poddawała się kontroli sądowej."Po ponownym rozpoznaniu wniosku Skarżącego z 2 czerwca 2023 r. przez organ została wydana decyzja z 5 kwietnia 2024 r., która została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 9 lipca 2024 r., I SA/Bd 370/24. W wyroku tym Sąd wskazał, że organ w kolejnej decyzji zaniechał rozważenia i dokonania oceny przedłożonych przez Skarżącego oświadczeń i dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki i uzyskiwaną pomoc z GOPS a także innych zgromadzonych w aktach sprawy informacji pod kątem zrealizowania przez Skarżącego przesłanek umorzenia należności. Sąd wskazał, iż organ rozpoznając ponownie sprawę winien uwzględnić ocenę prawną wynikającą z tego wyroku i wydać stosowne rozstrzygnięcie, dokonując oceny złożonego wniosku w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym oświadczeń i dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki, a także uzyskiwaną przez Skarżącego pomoc z GOPS. Sąd polecił dokonać ustalenia stanu faktycznego sprawy, a następnie dokonać kompleksowej oceny sytuacji życiowej Skarżącego, jego możliwości płatniczych, stanu zdrowia, istnienia po jego stronie ważnego interesu, wskazując jednocześnie, iż decyzja ta powinna spełniać wymogi art. 107 § 3 k.p.a., tak aby realizowała zasadę przekonywania, o której mowa w art. 11 k.p.a. oraz aby przy jej ewentualnym zaskarżeniu poddawała się kontroli sądowej.Jak wynika z akt sprawy Prezes KRUS nie uwzględnił rozważań Sądu wojewódzkiego zawartych w uzasadnieniach wyroków wydanych w sprawach: I SA/Bd 394/23 oraz I SA/Bd 370/24, które dotyczyły nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy.Należy wyjaśnić, że ocena prawna o charakterze wiążącym wyrażona przez Sąd I instancji obejmuje wykładnię konkretnego przepisu prawa materialnego celem jego prawidłowego zastosowania do ustalonego stanu faktycznego sprawy. Podstawą materialną decyzji jest art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2023 r. poz. 208 z późn. zm.; dalej: "u.u.s.r."). Zgodnie z tym przepisem, Prezes Kasy lub upoważniony przez niego pracownik Kasy, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zainteresowanego, na jego wniosek, uwzględniając możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego, może: 1) odroczyć termin płatności należności z tytułu składek na ubezpieczenie, rozłożyć ich spłatę na raty lub umorzyć w całości lub w części; 2) umorzyć należności Kasy z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w całości lub części.Z kolei, ocena prawna obejmująca przepisy postępowania wskazuje sposób ich zastosowania przez organ administracji publicznej przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i jest powiązana ze wskazaniami co do dalszego postępowania. Ocena prawna wyrażona przez wojewódzki sąd administracyjny jest opinią, osądem, krytyką, diagnozą o dotychczasowym zastosowaniu przepisów prawa w zaskarżonym akcie przez organ administracji publicznej. Elementy oceny prawnej muszą zostać wyrażone w postaci jednoznacznych twierdzeń sformułowanych w sposób jasny, umożliwiający organowi administracji publicznej oraz sądowi ustalenie treści związania bez potrzeby podejmowania skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych. Także Naczelny Sąd Administracyjny związany jest oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w orzeczeniu wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zasada związania oceną prawną powoduje, że skutki wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, jak i wszystkie przyszłe postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej. Z mocy art. 170 p.p.s.a. (Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby) Naczelny Sąd Administracyjny związany jest oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w prawomocnym wyroku WSA.Odstąpienie od oceny prawnej i wskazań, o których mowa w art. 153 p.p.s.a., możliwe jest jedynie w przypadku zmiany stanu prawnego, albo wzruszenia orzeczenia zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie. Wojewódzki sąd administracyjny nie jest uprawniony do tego, aby bez zmiany stanu prawnego, albo bez prawomocnego wzruszenia w odrębnym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną mógł od nich odstąpić, zmienić je lub też wyrazić swoje własne. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują funkcjonowania w obiegu prawnym kompilacji ocen prawnych i wskazań wyrażonych w jednej sprawie sądowoadministracyjnej w trybie art. 153 p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a., w której sąd administracyjny uchylił decyzję ostateczną. Wiążąca jest prawomocna ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku sądu administracyjnego poprzedzającym wydanie decyzji ostatecznej przez organ administracji publicznej po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ponieważ ich wykonanie przez organ administracji publicznej ponownie rozpatrujący sprawę gwarantuje wydanie decyzji zgodnej z prawem.Przy ponownym rozpoznaniu granice sprawy podlegają zawężeniu do granic, w jakich wojewódzki sąd administracyjny rozpoznał skargę, w tym postępowaniu nie ma już zastosowania art. 134 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy wojewódzki sąd administracyjny jest związany zarzutami i wnioskami skargi i nie bada już w pełnym zakresie zgodności z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, lecz w zakresie wytyczonym przepisem art. 153 p.p.s.a. Inaczej mówiąc, prawodawca założył, że wojewódzki sąd administracyjny uwzględniając skargę, będąc związany przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a. dostrzegł już wszystkie naruszenia prawa, a w uzasadnieniu wyroku wyraził pełną ocenę prawną oraz zawarł wszystkie wskazania, co do dalszego postępowania przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Sprawa oznacza sprawę w znaczeniu materialnym, a nie procesowym, taką sprawą jest sprawa, która ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji publicznej i zakończona ostatecznym rozstrzygnięciem podlegającym ponownej kontroli sądowoadministracyjnej.Wobec powyższych rozważań zaskarżony wyrok odpowiada prawu.Idąc dalej, ze skargi kasacyjnej wynika, że jej autor postawił zarzut nieważności postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a.W skardze kasacyjnej poza wyżej wymienionym przepisem nie zarzucono naruszenia zarówno prawa materialnego jak i przepisów postępowania.W tym miejscu należy rozważyć kwestię nieważności postępowania.Stosownie do art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. nieważność postępowania zachodzi: jeżeli w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona.Przesłanka nieważności określona w art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. dotyczy powagi rzeczy osądzonej, z którą mamy do czynienia, jeżeli w sprawie uprzednio już osądzonej prawomocnym wyrokiem oraz w sprawie później wniesionej występuje tożsamość rozstrzygnięcia. Tożsamość sprawy osądzonej ze sprawą już rozstrzygniętą prawomocnie ma miejsce, gdy w sprawach tych istnieje tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa, tzn. gdy sprawa dotyczy tych samych podmiotów oraz tego samego stosunku administracyjnoprawnego na tle tego samego co uprzednio stanu faktycznego (wyrok NSA z 10 lutego 2011 r., II OSK 264/10).W rozpoznawanej skardze kasacyjnej podniesiono, że zachodziła nieważność postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na to, że sprawa była już prawomocnie osądzona.Uchylenie zaskarżonej decyzji spowodowało, że sprawa podlegała dwukrotnemu ponownemu rozpoznaniu przez organ administracji (vide. wyroki WSA w Bydgoszczy z 24 października 2023 r., I SA/Bd 394/23 oraz z 9 lipca 2024 r., I SA/Bd 370/24), który obowiązany był uwzględnić okoliczności wskazane w wyżej wymienionych wyrokach (art. 153 p.p.s.a.). Skarga na wydaną w rezultacie decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 9 stycznia 2025 r. nr [...]wszczynała natomiast odrębną i nową sprawę sądowoadministracyjną. Zaskarżona tak decyzja podlegała ocenie przez sąd z punktu widzenia legalności według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu jej wydania. Nie można zatem mówić o naruszeniu powagi rzeczy osądzonej, bowiem wyrok WSA w Bydgoszczy z 7 maja 2025 r., I SA/Bd 152/25 dotyczył odrębnej i późniejszej decyzji administracyjnej.Analiza uzasadnienia skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący kasacyjnie wywodzi z pojęcia res iudicata obowiązek przyjęcia przez sąd administracyjny - w wyroku wydanym na skutek zaskarżenia ponownie zapadłej w sprawie decyzji - identycznej wykładni i ustaleń jak we wcześniejszych wyrokach. Jest to stanowisko nieuzasadnione na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd rozstrzygając sprawę odnosi stan faktyczny istniejący w dniu wydania zaskarżonego aktu do obowiązujących przepisów prawa i rozstrzyga sprawę w całokształcie. Nie ograniczają natomiast kognicji sądu wyroki uchylające poprzednie decyzje, nawet jeżeli zapadły w tożsamym stanie faktycznym i prawnym. Przyjęcie przez sąd odmiennego rozstrzygnięcia stanowić może ewentualnie zarzut naruszenia prawa przez błędną interpretację lub niewłaściwe zastosowanie, lecz nie oznacza orzekania w sprawie prawomocnie osądzonej w myśl art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. i nie jest przyczyną nieważności rozstrzygnięcia.Niniejsza skarga kasacyjna ograniczała się jedynie do wskazania okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakiej mowa w art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a.Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy w niniejszym uzasadnieniu, Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się przesłanek nieważności postępowania. Ponadto w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi również żadna z innych okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku.Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zaznacza, że nie wziął pod uwagę dokumentów zawartych przy piśmie Skarżącego z 19 listopada 2025 r., bowiem nie mają one znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Przedmiotem zaskarżonego wyroku jest odmowa umorzenia należności z tytułu odsetek od składek na ubezpieczenie społeczne, zaś przesłane do Sądu dokumenty dotyczą odmowy przyznania skarżącemu przyznania pomocy finansowej.Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.. oddalił skargę kasacyjną.