Postanowienie - II GZ 823/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono zażalenie. transport drogowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 1694/25 w zakresie odrzucenia skargi W. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 marca 2025 r. nr BP.702.2904.2024.E.2275.BKOE.1908 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajoweOddalono zażalenie. transport drogowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 1694/25 w zakresie odrzucenia skargi W. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 marca 2025 r. nr BP.702.2904.2024.E.2275.BKOE.1908 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowe
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
uiszczenie wpisu sądowego / odrzucenie skargi administracyjnej
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
obrońca z urzędu
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Andrzej Skoczylas
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1694/25, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę W. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 marca 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 23 września 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 września 2025 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – karta akt sądowych nr 23. Odrzucając skargę WSA stwierdził, że termin na uiszczenie wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 6 października 2025 r., zaś w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wymaganej wpłaty.Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. G., wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że w czasie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego był chory i przebywał na zwolnieniu lekarskim, które jako dowód załączył do akt sprawy. Skarżący podkreślił, że na przełomie sierpnia i września 2025 r. jego stan zdrowia ponownie się pogorszył, w konsekwencji czego załamał się również psychicznie i z tego powodu uchybił terminowi na dokonanie opłaty za wpisy sądowe do wniesionych skarg.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jednocześnie w myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową, którą stosownie do treści art. 212 § 1 p.p.s.a. jest właśnie wpis, należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 zdanie drugie p.p.s.a., z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wspomniany art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepisy te składają się na regulację, zgodnie z którą strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego jest obowiązana uiścić od niej wpis sądowy. Zaniedbanie tego obowiązku, pomimo prawidłowego wezwania sądu do uzupełnienia braku fiskalnego, skutkuje zastosowaniem rygoru przewidzianego w przepisach prawa, przy czym jak powyżej wskazano, z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga nieopłacona pomimo wezwania podlega odrzuceniu.Jak wynika z akt sprawy skarżący, składając skargę na decyzję GITD z dnia 27 marca 2025 r., nie uiścił od niej wpisu sądowego, jednocześnie zawierając w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz wyznaczenie obrońcy z urzędu. Jak wskazał WSA w zaskarżonym postanowieniu, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SPP/Wa 127/25, odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.W związku z powyższym Sąd I instancji zobligowany był wezwać skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (karta akt sądowych nr 19 oraz 21). Sądową korespondencję zawierającą wezwanie o wpis od skargi doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 29 września 2025 r. – co wynika z zamieszczonego w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, dokumentującego skuteczne doręczenie (vide: karta akt sądowych nr 23). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo stwierdził WSA, że skoro wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi zostało doręczone w dniu 29 września 2025 r., to 7-dniowy termin na dokonanie wymaganej czynności procesowej upływał z dniem 6 października 2025 r. W Rejestrze Opłat Sądowych, sprawdzonym do dnia 14 października 2025 r., nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (vide: karta akt sądowych nr 24).W świetle przedstawionych okoliczności sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skoro skarżący nie wykonał w zakreślonym terminie prawidłowo doręczonego mu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia jej braku fiskalnego należało ocenić jako prawidłowe.Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu przedstawione zostały okoliczności mające w jego ocenie wykazać brak winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności procesowej. Kolizja środków prawnych, składanych na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. (wniosek o przywrócenie terminu) i art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi), wynika z tego, że wykluczają się one wzajemnie. Przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej możliwe jest dopiero wtedy, gdy czynność ta nie została w terminie dokonana lub była bezskuteczna, ponieważ termin na jej wykonanie upłynął. W takiej sytuacji, wniosek o przywrócenie terminu, złożony na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a., będzie podlegał rozpoznaniu po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OZ 460/23 i przywołane tam orzecznictwo; powołane orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W pierwszej kolejności ustalenia bowiem wymaga, czy rzeczywiście doszło do uchybienia terminu, co powinno być przesądzone przez sąd II instancji przy rozpoznaniu zażalenia. Wyprowadzone zatem w zażaleniu argumenty, opierające się na złym stanie zdrowia skarżącego, nie mogły na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego podlegać analizie i odnieść oczekiwanego przez stronę skutku w postaci przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Prawidłowo bowiem Sąd I instancji najpierw nadał bieg zażaleniu skarżącego.W świetle zaś przedstawionych powyżej okoliczności przyjąć należy, że WSA zasadnie postanowił o odrzuceniu wniesionej skargi, której braku fiskalnego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W następnej kolejności Sąd I instancji nada bieg złożonemu wraz z zażaleniem w jednym piśmie procesowym wnioskowi o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego (vide: karta akt sądowych nr 40).Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.