sygn. I GZ 477/25 18 grudnia 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - I GZ 477/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 grudnia 2025

Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. Sp. z o.o. we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2015/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. we W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 28 kwietnia 2025 rOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. Sp. z o.o. we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2015/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. we W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 28 kwietnia 2025 r
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka uczestnik postępowania apelujący / skarżący uczestnik
Data orzeczenia 18 grudnia 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Tomasz Smoleń
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. Sp. z o.o. we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2015/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. we W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr DRP.WPAV.411.198.2025.5.JZ w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), postanowieniem z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2015/25; w pkt 1/ odrzucił skargę I. Sp. z o.o. we W. (strona skarżąca, spółka) na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (organ) z dnia 28 kwietnia 2025 r.. nr DRP.WPAV.411.198.2025.5.JZ w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych; w pkt 2/ zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.Sąd I instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lipca 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie doręczono w dniu 17 lipca 2025 r. (k. 139 akt sądowych), a siedmiodniowy termin upływał z dniem 24 lipca 2025 r. Sąd I instancji stwierdzi, że do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braków formalnych skargi. Strona nie złożyła także wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi z wykazaniem braku winy co do przedmiotowego uchybienia.Skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 986 ze zm.; aktualnie: t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 869; dalej: ustawa o KRS) poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci nadesłania dokumentu potwierdzającego upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, podczas gdy umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy przekazanych przez organ. Ponadto nie było potrzeby wzywania do przedstawienia odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców, skoro jest to dokument, który jest ogólnie dostępny i jawny, poprzez skorzystanie z Portalu Rejestrów Sądowych Ministerstwa Sprawiedliwości. Pobranie takiego dokumentu nie wymaga logowania i nie jest odpłatne.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości postanowienia Sądu I instancji.Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia przez pryzmat podniesionego w zażaleniu zarzutu wraz z jego argumentacją, wskazania na wstępie wymaga, że stosownie do art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają zaś obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za w pełni prawidłowe rozstrzygnięcie Sądu I instancji. Jak wynika z treści wezwania stanowiącego wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2025 r., skarżąca spółka została wezwana do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynikać będzie uprawnienie P. T. do reprezentacji spółki, w tym do udzielenia pełnomocnictwa z dnia 5 lutego 2025 r. tj. np. nadesłanie informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu tego wezwania, jak słusznie wskazał Sąd I instancji, skarżąca w zakreślonym terminie nie usunęła braków formalnych skargi. Taki stan sprawy powodował, że Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co też prawidłowo uczynił.Odnosząc się do argumentacji zażalenia zmierzającej do wskazania, że Sąd mógł samodzielnie dokonać ustaleń w zakresie sposobu reprezentacji spółki poprzez pozyskanie wydruku ze strony Krajowego Rejestru Sądowego, który jest ogólnie dostępny, jawny, nieodpłatny i nie wymaga logowania, wskazać należy, że obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym. Oceny tej nie podważa okoliczność, że zgodnie z zasadą jawności rejestru, wyrażoną w art. 8 ustawy o KRS, WSA ma możliwość zapoznania się ze sposobem reprezentacji strony przez ogólnodostępny rejestr KRS. WSA może korzystać z pozyskiwanych samodzielnie dokumentów, lecz jedynie informacyjnie, kontrolnie, na etapie prowadzenia postępowania sądowego, nie zaś na etapie oceny, czy postępowanie to zostało wszczęte przez osobę należycie umocowaną do reprezentowania strony, która - pomimo wezwania - nie przedstawiła stosownych dokumentów. Sam fakt ujawnienia stosownych danych w rejestrze przedsiębiorców KRS, czy opublikowania ich w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, nie zwalnia strony postępowania - niezależnie od tego, czy działa osobiście, czy przez pełnomocnika - z powinności uzupełnienia braków formalnych skargi. Ciężar czynienia tych ustaleń nie może zostać przeniesiony na sąd, który nie jest zobowiązany do samodzielnego poszukiwania i weryfikowania tego rodzaju informacji. Gdyby zamiarem ustawodawcy było zwolnienie uczestnika postępowania z obowiązku przedstawienia dokumentu potwierdzającego umocowanie z uwagi na dostęp sądu do publicznych rejestrów, to stosowne wyłączenie zostałoby wyraźnie przewidziane w przepisach. Tymczasem zwolnienie strony z obowiązku dokonania określonej czynności procesowej, zwłaszcza takiej, jak uzupełnienie braku formalnego polegającego na niedołączeniu odpisu z KRS, nie może być domniemywane - musi wynikać wprost z ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt III FZ 298/25). Taki stan prawny jednak obowiązuje od dnia 5 listopada 2025 r. i wynika z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1427). Co jednak istotne, zgodnie z art. 2 powołanej ustawy, do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Dlatego też w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności podjęte przez Sąd I instancji miały swoje pełne oparcie w obowiązujących przepisach, a zaskarżone rozstrzygnięcie było prawidłowe.Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.