Wyrok - III SA/Gd 509/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Uchylono decyzję II i I instancji. uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.) Asesor sądowy WSA Adam Osik Protokolant: Referent Agnieszka Gross po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 31 lipca 2025 r., nr SKO Gd/3804/24 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty WejherowUchylono decyzję II i I instancji. uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.) Asesor sądowy WSA Adam Osik Protokolant: Referent Agnieszka Gross po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 31 lipca 2025 r., nr SKO Gd/3804/24 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Wejherow
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Adam Osik
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję II i I instancji
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 czerwca 2025 r. (nr KM.5430.2916.2024) Starosta Wejherowski – działając na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 5, art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 622 ze zm. - zwanej w skrócie: "u.k.p.") i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 - zwanej w skrócie: "k.p.a.") – orzekł o skierowaniu H. P. (zwanego dalej także "stroną", "skarżącym"), posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B i C, na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w dniu 2 maja 2024 r. do Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w Wejherowie wpłynął wniosek Prokuratury Rejonowej w Wejherowie sygn. akt [...] z dnia 29 kwietnia 2024 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie skierowania H. P. na badanie lekarskie z uwagi na nasuwające się zastrzeżenia co do stanu zdrowia w zakresie predyspozycji do kierowania pojazdami mechanicznymi. Z uzasadnienia wniosku oraz z wyciągu z opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że H. P. jest chory psychicznie (schizofrenia paranoidalna), a poczynione rozpoznanie nasuwa zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia, a zwłaszcza uwarunkowanych nimi predyspozycji do kierowania pojazdami mechanicznymi.Dnia 7 maja 2024 r. Starosta Wejherowski wszczął postępowanie administracyjne w sprawie skierowania H. P. na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Jednocześnie organ wezwał stronę do złożenia wyjaśnień dotyczących tego, czy jest objęty opieką poradni lekarskiej (jeśli tak, to jakiej oraz o dostarczenie zaświadczenia), pod czyją opieką lekarską się znajduje oraz czy przyjmuje na stałe leki (jeśli tak, to jakie).W tym samym dniu organ zwrócił się z zapytaniem do Komisariatu Policji w Rumi o informacje co do interwencji w jakichkolwiek zdarzeniach drogowych z udziałem H. P.. Z uzyskanej od Policji odpowiedzi wynikało, że w stosunku do H. P. nie podejmowano interwencji związanych z wykroczeniami w ruchu drogowym, a dzielnicowy nie posiada wiedzy o zastrzeżeniach co do kwalifikacji lub zdolności strony do kierowania pojazdami.W dniu 21 maja 2024 r. H. P. złożył oświadczenie, w którym poinformował, że dostarczy zaświadczenie lekarskie o stanie swojego zdrowia, a jednocześnie też oświadczył, że nie przyjmuje leków, które uniemożliwiałyby prowadzenie pojazdów samochodowych. W dniu 26 czerwca 2024 r. dostarczył organowi zaświadczenie lekarskie wydane przez E. Sp. z o.o. w G. (wystawione przez lekarza psychiatrę), wskazujące, że stan zdrowia pacjenta, prowadzone leczenie oraz przyjmowane leki nie stanowią przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów mechanicznych.Mając powyższe na uwadze organ zaznaczył jednak, że - jak wynika z opinii sądowo-psychiatrycznej załączonej do wniosku Prokuratury Rejonowej w Wejherowie - u H. P. rozpoznano schizofrenię paranoidalną. Z dostępnych danych wynika, że podczas przesłuchania i badania strona nie ujawniała objawów wytwórczych, wielokrotnie natomiast powtarzała, że sytuacji nie jest w stanie "logicznie wytłumaczyć". H. P. prezentował wybiórcze problemy z pamięcią, podczas badania przyznał się również, że jest leczony takimi lekami jak: C., A. oraz T. Organ wskazał, że lek A. może powodować u niektórych osób senność i mniejszą zdolność koncentracji, jak również powodować zmniejszenie ostrości widzenia. W przypadku zaobserwowania takich objawów nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych, ani wykonywać innych czynności, które wymagają dużej koncentracji uwagi.Organ zaznaczył też, że jedynie badanie lekarskie przeprowadzone przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami i kierowców może wykazać, czy zastrzeżenia co do stanu zdrowia mogą mieć wpływ na kierowanie pojazdami mechanicznymi.Zdaniem organu, celem ustawy o kierujących pojazdami jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym. Dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym niezbędne jest czuwanie nad tym, aby osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą w tym zakresie sprawność i to nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale również w okresie późniejszego z nich korzystania. W interesie społecznym pozostaje, by wszyscy kierowcy posiadali predyspozycje zdrowotne do prowadzenia pojazdów silnikowych, w sposób, który nie będzie zagrażał nie tylko ich zdrowiu i życiu, lecz również zdrowiu i życiu wszystkich innych użytkowników dróg. Skierowanie na badanie lekarskie nie przesądza o istnieniu przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów. Służy ono jedynie do wyjaśnienia istniejących w tym zakresie uzasadnionych zastrzeżeń. Wskutek przeprowadzonego badania może się więc okazać, że zastrzeżenia te nie zostaną potwierdzone, a zatem, że nie istnieją żadne przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów. Badania te mają bowiem na celu jedynie weryfikację przez lekarzy specjalistów poważnych wątpliwości powziętych przez organ.Po rozpatrzeniu odwołania strony, zaskarżoną decyzją z dnia 31 lipca 2025 r. (nr SKO Gd/3804/24) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z dyspozycją art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, z zastrzeżeniem ust. 4 osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. W myśl art. art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich stanu zdrowia. Przepisy te nie doprecyzowują jednak, jakie konkretnie okoliczności zdrowotne przemawiają za skierowaniem kierowcy na badania lekarskie. Mowa w nich jedynie o tym, że muszą być one "uzasadnione" oraz "poważne". Są to zatem pojęcia pozostawiające właściwemu organowi administracji możliwość dokonania oceny, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki umożliwiające zastosowanie instytucji wyrażonej w art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., której celem jest zapewnienie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Są to pojęcia niedookreślone, niewskazujące precyzyjnie, jakie zastrzeżenia są wystarczające do skierowania kierowcy na badania lekarskie. Okoliczności ustalone przez organ muszą zatem przynajmniej z dużym prawdopodobieństwem wskazywać, że z uwagi na stan zdrowia w stosunku do kierującego mogą występować przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami i powinny one zostać zweryfikowane podczas badania lekarskiego.Z przedmiotowych regulacji wynika, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie powinna zapaść wówczas, gdy organ uzna informację w powyższym zakresie za wiarygodną. W literaturze i orzecznictwie wskazuje się, że chodzi o przesłanki, które z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazują na istotne zmniejszenie się sprawności kierującego pojazdem. Może to być np. pochodząca z różnych źródeł informacja o pogorszonym stanie zdrowia, objawy chorobowe świadczące o zaistnieniu przeciwwskazań do wydania prawa jazdy. Skierowanie na badania lekarskie może więc nastąpić, gdy jest prawdopodobne, że stan zdrowia kierowcy świadczy o istnieniu przeciwwskazań do kierowania pojazdami, nie jest natomiast wymagana całkowita pewność w tym zakresie. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii powierzone zostało bowiem uprawnionym w tym zakresie lekarzom.Kolegium wyjaśniło, że skierowanie na badania lekarskie przeprowadzone w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem ma charakter prewencyjny. Dla zapewnienia bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego niezbędne jest bowiem czuwanie nad tym, by osoby posiadające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale także w okresie późniejszym, kiedy już z tych uprawnień korzystają.Postępowanie w przedmiocie skierowania strony na badania lekarskie zostało zainicjowane wnioskiem prokuratora, który wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania karnego przeciwko stronie (podejrzanej o złożenie fałszywych zeznań w sprawie dotyczącej kradzieży pojazdu, tj. o czyn z art. 233 § 1 Kodeksu karnego), przeprowadzono jednorazowe badanie sądowo–psychiatryczne, na podstawie którego ustalono, że strona cierpi od wielu lat na schizofrenię paranoidalną. Stwierdzona choroba oraz przyjmowane na stałe leki psychotropowe (C., A. oraz T.) nasuwają zastrzeżenia co do stanu zdrowia strony, świadomości choroby, a przede wszystkim predyspozycji do kierowania pojazdami. W ocenie prokuratora w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez stronę pojazdami mechanicznymi.W ocenie Kolegium, poparta dowodami choroba psychiczna stanowi wystarczającą podstawę wydania przez Starostę Wejherowskiego pozytywnej decyzji w zakresie skierowania strony na badania lekarskie. Opinia będąca jej podstawą została sporządzona przez specjalistów w swojej dziedzinie, jest spójna, niesprzeczna, jednoznaczna i pełna.Kolegium zaznaczyło, że fakt skierowania na badanie lekarskie nie jest równoznaczny z pozbawieniem kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami, gdyż celem badania jest wyjaśnienie wątpliwości dotyczących wpływu ujawnionych okoliczności dotyczących stanu zdrowia kierowcy na zdolność do bezpiecznego kierowania pojazdami. Badania mają potwierdzić albo wykluczyć istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Wykładnia przywołanych przepisów ustawy musi w szczególności uwzględniać ich cel, czyli zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym. Dlatego zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy winny dotyczyć aspektów zdrowia mogących mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, a sformułowanie, że mają być one uzasadnione oznacza, iż winny opierać się na wiarygodnych podstawach. Psychofizyczna kondycja kierowcy jest natomiast bez wątpienia ważnym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Chodzi więc o sytuacje, gdy wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy wynikają z ujawnienia się jakichś okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdu, których to weryfikacja wymaga wiedzy specjalistycznej. Stąd też - pomimo tego, że prawo do prowadzenia pojazdów ma charakter podmiotowy - dopuszczalna jest w tym zakresie ingerencja prawna organów polegająca na doprowadzeniu do sprawdzenia stanu zdrowia kierowcy.Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że dokonywanie ocen istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami zostało przekazane wyłącznie uprawnionym lekarzom z wojewódzkich ośrodków medycyny pracy. Tego rodzaju regulacja dotycząca czynności specjalistycznych, jakimi są badania lekarskie kierowców, oznacza, że na potrzeby postępowania prowadzonego przez organy administracji w celu kontroli uprawnień do prowadzenia pojazdów, nie jest dopuszczalne przeprowadzenie badań medycznych wskazanych osób w inny sposób. W szczególności nie jest możliwa weryfikacja treści orzeczenia lekarskiego stwierdzającego istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie dowodu z przedłożonej przez stronę opinii.W skardze na decyzję organu odwoławczego H. P. wyjaśnił, że rozpoznając sprawę organ odwoławczy powołał się na opinię lekarską, która została sporządzona w sprawie nie mającej nic wspólnego z ruchem drogowym i była niczym więcej jak opinią a nie orzeczeniem lekarskim. Z opinii tej wynika, że od wielu lat leczy się on psychiatrycznie i przyjmuje różne leki, które mogą mieć negatywny wpływ na prowadzenie pojazdów, jednakże – jak podkreślił - człowiek chory psychicznie odurzony lekami raz tylko wyjechałby na drogę i spowodowałby tyle szkód komunikacyjnych, że z pewnością wylądowałby w więzieniu.Zdaniem skarżącego, Starosta zareagował we właściwy sposób wnioskując do Policji o informację na jego temat. Uzyskana odpowiedź jednoznacznie wykluczyła udział skarżącego w jakichkolwiek zdarzeniach i to pomimo, że ma on prawo jazdy kategorii B od 1986 r. a kategorii C od 1995 r., przy czym – jak zaznaczył – przez 5 lat był kierowcą zawodowym. Skarżący podkreślił, że nigdy nie brał udziału w kolizji drogowej, a jedynie dwukrotnie przekroczył prędkość i nie ma żadnych czynnych punktów karnych.Dodał, że złożył przed organem oświadczenie, iż nie przyjmuje leków mających negatywny wpływ na prowadzenie pojazdów i przedłożył zaświadczenie lekarskie od specjalisty psychiatry - pod którego opieką się znajduje - że stan jego zdrowia, prowadzone leczenie oraz przyjmowane leki nie mają negatywnego wpływu na prowadzenie pojazdów mechanicznych.Skarżący nadmienił ponadto, że w zeszłym miesiącu udał się do Ośrodka Szkolenia Zawodowego dla Kierowców w G. aby odnowić kwalifikację kierowcy zawodowego, gdzie pomyślnie przeszedł badania Lekarzy Medycyny Pracy Transportu oraz Psychologiczne. Otrzymał orzeczenia lekarskie i psychologiczne ważne 5 lat i uzyskał licencję kierowcy zawodowego kategorii C ważną 5 lat.W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że złożona skarga zasługuje na uwzględnienie.W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku utrzymująca w mocy decyzję Starosty Wejherowskiego orzekającą o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U z 2025 r., poz. 1226 ze zm. – dalej w skrócie "u.k.p.").Stosownie do treści art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega osoba posiadająca prawo jazdy (...), jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Zgodnie natomiast z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b/ u.k.p., gdy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta.Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organy rozpoznając niniejszą sprawę zasadnie przyjęły, iż organ wydający uprawnienia do kierowania pojazdami dla zapewnienia bezpieczeństwa ruchu musi czuwać nad tym, by osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność także w okresie, gdy z tych uprawnień korzystają, a dla realizacji tego celu służy regulacja zawarta w przywołanym powyżej art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. Należy jednak mieć równolegle na uwadze, że prawo do prowadzenia pojazdów ma charakter podmiotowy, a jego ograniczenia mogą mieć miejsce tylko w ściśle określonych przez prawo wypadkach, i z tego też powodu ingerencja organu administracyjnego w postaci sprawdzenia stanu zdrowia kierującego jest ograniczona. Organ nie może zatem dokonywać tej czynności w sposób dowolny, lecz tylko wtedy, gdy spełnione są ustawowe przesłanki. Wezwanie kierującego do poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia – w myśl przywołanego przepisu – jest bowiem dopuszczalne tylko wówczas, gdy nasuną się "uzasadnione" a jednocześnie także "poważne" zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia. W omawianym przepisie nie chodzi bowiem o każde zastrzeżenie co do stanu zdrowia kierowcy, tylko o takie zastrzeżenie, które jest uzasadnione ustalonymi okolicznościami faktycznymi, a przy tym jest poważne, a więc rodzi uzasadnioną obawę o stwarzanie przez kierującego zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Nie istnieje jeden, generalny miernik zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy pozwalający na automatyczne zakwalifikowanie go do kategorii "uzasadnionego i poważnego zastrzeżenia". Oceny tej należy dokonywać każdorazowo w odniesieniu do konkretnej sprawy i indywidualnie ustalonych w niej okoliczności. Innymi słowy, korzystanie przez organ z tego rodzaju uprawnienia (tj. kierowania na badania lekarskie) powinno być ograniczone tylko do tych przypadków, gdy zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy przekraczają "zwykłą miarę", co oznacza, że nie wystarczy w tym przypadku samo stwierdzenie stanu chorobowego u kierowcy. Przeciwnie, konieczne jest uprawdopodobnienie, że zdiagnozowana dysfunkcja jest na tyle poważna, iż może zagrozić bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Podkreślenia przy tym wymaga, że przesłanką skierowania na badania są zastrzeżenia organu decyzyjnego a nie wyłącznie podmiotu wnioskującego (np. prokuratora), a zatem zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy winien stwierdzić organ wydający decyzję o skierowaniu na badania. Z tego należy wywieść, że ustalenia w tym zakresie nie mogą opierać się wyłącznie na wniosku właściwego podmiotu lecz organ decyzyjny winien sam przeprowadzić postępowanie wyjaśniające celem ustalenia czy faktycznie istnieją zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy zagrażające bezpiecznemu prowadzeniu przez niego pojazdów. W sytuacji zatem, gdy w okolicznościach danej sprawy informacja o stanie zdrowia kierowcy nie jest jednoznaczna, to organ decyzyjny powinien podjąć we własnym zakresie działania zmierzające do uzyskania pewności odnośnie do konieczności skierowania kierowcy na badania lekarskie (por. wyroki WSA: w Olsztynie z dnia 10 kwietnia 29025 r., sygn. akt II SA/Ol 86/25; w Krakowie z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 225/24 czy w Gdańsku z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 509/23).W niniejszej sprawie postępowanie w sprawie skierowania skarżącego (kierowcy) na badania lekarskie w celu ustalenia u niego istnienia lub braku istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami zostało wszczęte z urzędu przez Starostę Wejherowskiego, na podstawie sygnalizacji Prokuratora Rejonowego w Wejherowie i jego wniosku o wszczęcie przez organ omawianego postępowania w stosunku do H. P. z uwagi na to, że z przeprowadzonego jednorazowego badania sądowo-psychiatrycznego skarżącego (jako osoby podejrzanej w postępowaniu karnym prowadzonym pod sygn. akt [...] o złożenie fałszywych zeznań w sprawie dotyczącej kradzieży pojazdu), stwierdzone zostało, że cierpi on od wielu lat na "schizofrenię paranoidalną" (przy czym – jak wynikało z wniosku Prokuratora - choroba psychiczna stwierdzona u ww. nie spowodowała niemożności pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej), co jednak - w ocenie Prokuratora – z uwagi także na "przyjmowane na stałe leki psychotropowe", nasuwało zastrzeżenia co do posiadania przez skarżącego predyspozycji do kierowania pojazdami.Z regulacji ustawowych, jak też z tego, co już powyżej zostało wskazane, niewątpliwie wynika, że stan zdrowia kierowcy jest istotną przesłanką bezpieczeństwa ruchu. Regulacja ta ma na celu nie tylko niedopuszczenie do udziału w ruchu w charakterze kierujących osób nieposiadających wymaganego stanu zdrowia, ale także eliminowanie z ruchu tych osób, które utraciły warunki zdrowotne już po uzyskaniu uprawnień do prowadzenia pojazdów lub tych z nich, u których przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów nie zostały ujawnione w toku badania przed wydaniem prawa jazdy.Rozpoznanie niniejszej sprawy wymagało zatem rozważenia zaistnienia przesłanek wymienionych w przepisach, zgodnie z którymi starosta może skierować na badania lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. W tej sytuacji wniosek Prokuratora stanowił sygnał dla organu administracji publicznej uprawnionego do wydania przedmiotowej decyzji do zbadania, czy dysponuje on wiarygodną informacją o uzasadnionych i poważnych zastrzeżeniach o stanie zdrowia skarżącego, mogących powodować u niego niezdolność do prowadzenia pojazdów. Zatem organ ten miał rozstrzygnąć wg stanu faktycznego istniejącego na dzień orzekania, czy spełnione zostały w sprawie przesłanki do wydania decyzji w oparciu o art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b/ u.k.p. i w tym celu - zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. - zobligowany był do zgromadzenia stosownego materiału dowodowego a następnie poddania go wszechstronnej ocenie, a w konsekwencji stwierdzenia – w świetle przesłanek określonych w art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. – podstaw uzasadniających wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie skierowania skarżącego na badania lekarskie.Przepis art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. został tak zredagowany, że po pierwsze, musi istnieć przesłanka materialnoprawna w postaci "uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia", a po drugie, muszą one być potwierdzone w wyniku przeprowadzonego postępowania, które kończy decyzja o skierowaniu na badania lekarskie. Jak zostało to powyżej już zaznaczone, to działający z urzędu starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania lekarskiego, czyniąc to na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych. Nie oznacza to jednak, że uzyskane tą drogą informacje stanowią niejako automatyczną i samoistną podstawę dla organu do wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie. Wręcz przeciwnie, to na organie administracji (staroście), do którego wpływa określona informacja (np. tak jak w omawianej sprawie od prokuratora), dotycząca zastrzeżeń natury zdrowotnej u danego kierowcy, ciąży każdorazowo obowiązek oceny, czy otrzymana informacja wraz załączoną dokumentacją stanowi wystarczającą (przekonującą) podstawę do inicjowania postępowania administracyjnego w powyższym zakresie, a jeżeli tak, to pamiętać należy, że okoliczność ta – wszczęcie postępowania, nie przesądza jeszcze sama w sobie o treści rozstrzygnięcia kończącego to postępowanie (np. o wydaniu rozstrzygnięcia o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie). Na organie administracji publicznej prowadzącym każde postępowanie administracyjne, a zatem także w przedmiocie skierowania osoby posiadającej prawo jazdy na badania lekarskie, stosownie do tzw. zasady oficjalności, ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia, a następnie oceny całego materiału dowodowego mającego znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej stosownie do art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 3 września 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 271/20).W niniejszej sprawie organy obu instancji przyjęły, że wystarczającą okolicznością wskazującą na istnienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, uzasadniającą wszczęcie postępowania a następnie nałożenie na skarżącego obowiązku poddania się badaniu lekarskiemu mającemu na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, była w istocie wyłącznie informacja sygnalizacyjna Prokuratora Rejonowego w Wejherowie, w której wskazano, że ze sporządzonej w grudniu 2023 r. opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że skarżący od wielu lat cierpi na schizofrenię paranoidalną, a w konsekwencji "stwierdzona u niego choroba oraz przyjmowane na stałe leki psychotropowe nasuwają zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia, świadomości choroby, a zwłaszcza predyspozycji do kierowania pojazdami mechanicznymi".Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że - z załączonego do wniosku Prokuratora o wszczęcie wobec skarżącego postępowania w sprawie skierowania go na badania lekarskie mające na celu ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi - wyciągu z opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że skarżący "jest leczony z powodu schizofrenii", bez dookreślenia jednak jakiego rodzaju (typu) ta choroba u skarżącego występuje, co w sposób oczywisty przeciwstawia się stwierdzeniom zawartym zarówno we wniosku Prokuratora, jak też w uzasadnieniach decyzji organów, wskazującym na występowania u skarżącego "schizofrenii paranoidalnej". Należy w związku z tym zatem wskazać, że po pierwsze, przyjęta przez organy za podstawę rozstrzygnięcia omawiana okoliczność faktyczna nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym; po drugie zaś zwrócić należy uwagę, że schizofrenia nie jest chorobą jednorodną, gdyż dzieli się na określone rodzaje charakteryzujące się określonymi objawami (np. paranoidalną, katatoniczną, hebefreniczną, rezydualną), które mogą mieć znaczenie z punktu widzenia predyspozycji do kierowania pojazdami. Przyjęcie zatem, że skarżący cierpi na "schizofrenię paranoidalną" (tym bardziej, gdy w treści sporządzonej opinii wskazano m.in., że: "w trakcie przesłuchania i badania – badany nie ujawniał objawów wytwórczych, wielokrotnie natomiast powtarzał, że sytuacji nie jest w stania >logicznie wytłumaczyć. (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 3 września 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 271/20).W niniejszej sprawie organy obu instancji przyjęły, że wystarczającą okolicznością wskazującą na istnienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, uzasadniającą wszczęcie postępowania a następnie nałożenie na skarżącego obowiązku poddania się badaniu lekarskiemu mającemu na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, była w istocie wyłącznie informacja sygnalizacyjna Prokuratora Rejonowego w Wejherowie, w której wskazano, że ze sporządzonej w grudniu 2023 r. opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że skarżący od wielu lat cierpi na schizofrenię paranoidalną, a w konsekwencji "stwierdzona u niego choroba oraz przyjmowane na stałe leki psychotropowe nasuwają zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia, świadomości choroby, a zwłaszcza predyspozycji do kierowania pojazdami mechanicznymi".Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że - z załączonego do wniosku Prokuratora o wszczęcie wobec skarżącego postępowania w sprawie skierowania go na badania lekarskie mające na celu ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi - wyciągu z opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że skarżący "jest leczony z powodu schizofrenii", bez dookreślenia jednak jakiego rodzaju (typu) ta choroba u skarżącego występuje, co w sposób oczywisty przeciwstawia się stwierdzeniom zawartym zarówno we wniosku Prokuratora, jak też w uzasadnieniach decyzji organów, wskazującym na występowania u skarżącego "schizofrenii paranoidalnej". Należy w związku z tym zatem wskazać, że po pierwsze, przyjęta przez organy za podstawę rozstrzygnięcia omawiana okoliczność faktyczna nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym; po drugie zaś zwrócić należy uwagę, że schizofrenia nie jest chorobą jednorodną, gdyż dzieli się na określone rodzaje charakteryzujące się określonymi objawami (np. paranoidalną, katatoniczną, hebefreniczną, rezydualną), które mogą mieć znaczenie z punktu widzenia predyspozycji do kierowania pojazdami. Przyjęcie zatem, że skarżący cierpi na "schizofrenię paranoidalną" (tym bardziej, gdy w treści sporządzonej opinii wskazano m.in., że: "w trakcie przesłuchania i badania – badany nie ujawniał objawów wytwórczych, wielokrotnie natomiast powtarzał, że sytuacji nie jest w stania >logicznie wytłumaczyć