Wyrok - II SA/Gl 1109/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi E. H. (H.) na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 lipca 2025 r. nr WINB-WOA.7721.132.2025.KZ w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy ogrodzenia oddala skargę. UZASADNOddalono skargę. Budowlane prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi E. H. (H.) na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 lipca 2025 r. nr WINB-WOA.7721.132.2025.KZ w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy ogrodzenia oddala skargę. UZASADN
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
świadek
biegły
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Krzysztof Nowak
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (SWINB) decyzją z dnia 1 lipca 2025 r. nr WINB-WOA.7721.132.2025.KZ, po rozpatrzeniu odwołania E.H. (skarżąca) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (PINB) z dnia 12 marca 2025 r. nr [...], którą organ I instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy ogrodzenia ze słupków stalowych, bloczka silikatowego i blachy trapezowej o wysokości powyżej 2,2 m położonego na działce o numerze [...] w K., utrzymał w całości w mocy decyzje organu I instancji.Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.Dnia 7 sierpnia 2023 r. do PINB wpłynęło pismo E. H. o przeprowadzenie postępowania dotyczącego płotu znajdującego się na działce o numerze [...] w K., który według skarżącej nie spełnia wymogów wysokościowych oraz zagraża bezpieczeństwu ludzi i zwierząt.W dniu 29 sierpnia 2023 r. PINB przeprowadził czynności kontrolne na przedmiotowej działce, które wykazały, iż pomiędzy działkami o numerach [...] i [...] w K., gm. O. jest ogrodzenie o wysokości od 2,7 m do 2,9 m. Ogrodzenie do wysokości około 1,5 m jest wykonane z bloczka silikatowego, natomiast powyżej wskazanej wysokości z blachy trapezowej, przytwierdzonej do słupków stalowych. PINB stwierdził, że ogrodzenie na dzień kontroli nie stwarza zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi i mienia. W dniu kontroli nie przedłożono żadnej dokumentacji związanej z ogrodzeniem. T.D. (ojciec właściciela przedmiotowej działki) oświadczył, że ogrodzenie z bloczków powstało około 1978 r., a dalsza jego część z blachy około roku 1983, oraz że nie pamięta, czy z żoną uzyskiwali pozwolenia na budowę, bądź dokonywali zgłoszenia. W dniu 18 września 2023 r. skarżąca wniosła między innymi zarzut co do sposobu przeprowadzenia kontroli.Mając na względzie powyższe PINB w dniu 30 października 2023 r. przeprowadził oględziny przedmiotowego ogrodzenia. Ponownie stwierdził, że skarga w sprawie stanu technicznego ogrodzenia jest niezasadna, bowiem organ nie dopatrzył się w istniejącej inwestycji naruszeń przepisów prawa, które stanowiłyby podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego, a w konsekwencji wydanie decyzji nakazowych.Ostatecznie jednak PINB wszczął postępowanie w sprawie legalności budowy przedmiotowego ogrodzenia.Pismem z dnia 20 września 2023 r. PINB wezwał B.D., R.D. oraz E.H. do stawienia się w siedzibie PINB w celu złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. Strony złożyły oświadczenia i wyjaśnienia, z których wynikało, że nie mają dokładnej wiedzy na temat daty budowy ogrodzenia. Nie mogą też wskazać innych świadków, którzy mają wiedzę na temat daty jego budowy. PINB wskazał dalej, że z oświadczeń świadków T.S. i E.S. wynika, że ogrodzenie powstało w latach 80 - tych ubiegłego wieku.PINB zwrócił się również do Archiwum Państwowego, Starostwa Powiatowego w Z., Urzędu Miejskiego w Z. oraz Burmistrza Miasta i Gminy O. o doręczenie dokumentacji będącej w posiadaniu wskazanych instytucji dotyczącej ogrodzenia na działce o numerze [...] w K.. Takich dokumentów nie odnaleziono. Z informacji uzyskanej przez PINB wynikało, iż zasoby archiwalne z lat 1970-1990 są niekompletne.Decyzją z dnia 6 czerwca 2024 r. PINB umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy przedmiotowego ogrodzenia.Decyzją z dnia 14 sierpnia 2024 r. SWINB uchylił ww. decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W treści uzasadnienia wskazał, że PINB nie zbadał czy przedmiotowe ogrodzenie jest zgodne z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. Ponadto SWINB zobowiązał organ I instancji do zbadania stanu technicznego ogrodzenia położonego na przedmiotowej działce.Ponownie rozpoznając sprawę PINB zwrócił się do Burmistrza Miasta O. z prośbą o udzielenie informacji czy przedmiotowe ogrodzenie jest zgodne z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz planem miejscowym obowiązującym w latach 80-tych ubiegłego wieku.Dnia 10 września 2024 roku Burmistrz Miasta O. poinformował, iż w związku z brakiem dostatecznych informacji na temat przedmiotowego ogrodzenia nie można jednoznacznie stwierdzić, czy konstrukcja jest sprzeczna z obecnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w latach 80-tych ubiegłego wieku brak było obostrzeń w sprawie ogrodzeń.Postanowieniem z dnia 10 października 2024 r. PINB nakazał B. i R. D. przedłożenie oceny technicznej przedmiotowego ogrodzenia sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane o odpowiedniej specjalności. SWINB w dniu 9 grudnia 2024 r. wydał postanowienie, którym uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż "organ I instancji nie wykazał żadnych konkretnych okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie istnienia przesłanki ustawowej, to jest zaistnienia uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego, jakości wyrobów budowlanych czy też robót budowlanych".W dniu 3 lutego 2025 r. PINB przeprowadził oględziny stanu technicznego przedmiotowego ogrodzenia. Stwierdził, iż od strony działki nr [...] widoczna jest korozja blachy, a na trzecim polu od strony wschodniej odspojona jest blacha od słupa. Ogrodzenie nie stwarza realnego zagrożenia życia osób przebywających w jego otoczeniu. Widoczne zarysowania, pęknięcia materiału budowlanego również nie stanowią realnego zagrożenia. Przeprowadzono próbę siłową nacisku na ogrodzenia. Od strony działki nr [...] odnotowano takie same spostrzeżenia. Podczas oględzin zobowiązano R.D. do naprawy w trybie natychmiastowym trzeciego pola - zamocowanie, zamurowanie. Ponadto, R.D. oświadczył, iż z własnej woli dla zgody sąsiedzkiej dokona rozbiórki części metalowej ogrodzenia wiosną 2025 r. Skarżąca wskazała, że ogrodzenie stoi w granicach jej działki i jest samowolą budowlaną. Ogrodzenie nie spełnia norm wysokościowych, jest pow. 2,2 m.W dniu 4 lutego 2025 roku do PINB wpłynęły nadesłane przez R.D. zdjęcia ogrodzenia po realizacji zaleceń.W dniu 12 marca 2025 r. PINB wydał decyzję nr [...], którą umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy przedmiotowego ogrodzenia.W odwołaniu skarżąca wskazała na błędne ustalenie przez PINB braku naruszeń prawa w przedmiotowej sprawie.SWINB nie uznał zarzutów skarżącej za zasadne i utrzymał w mocy decyzję PINB. Po dokonaniu analizy zgromadzonych akt sprawy oraz zapoznaniu się z zarzutami i twierdzeniami podnoszonymi w odwołaniu, organ odwoławczy wskazał, że PINB za podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia wskazał art. 105 § 1 k.p.a. Wyjaśnił, że decyzja umarzająca nie jest zależna od woli organu, a związana z wystąpieniem określonej przesłanki, którą organ musi wyłącznie stwierdzić i wykazać w decyzji o umorzeniu postępowania. Umorzenie postępowania w całości jest rozstrzygnięciem natury formalnej. Zwrócił uwagę, iż na gruncie prawa budowlanego postępowanie, co do zasady, staje się bezprzedmiotowe, jeżeli organ nadzoru budowlanego prowadzący postępowanie nie znajduje podstaw do wydania nakazów lub zakazów. Natomiast organ administracyjny jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy i podjąć wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jako warunku koniecznego do przekonującego uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia.SWINB wskazał, że brak stosownych dokumentów dotyczących danego obiektu nie uprawnia do automatycznego przyjęcia, że obiekt nie powstał legalnie. Zauważył, że nie można wykazać, że ogrodzenie powstało jako samowola budowlana. Ponadto przepisy prawa budowlanego we wcześniejszym brzmieniu nie zawierały wymogu jaki znajduje się obecnie w obowiązującym art. 63 p.b.-nakładającego na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązku przechowywania przez okres istnienia obiektu określonych dokumentów, w tym pozwolenia na budowę, dokumentacji technicznej czy projektowej. Jeśli zasoby archiwalne są niekompletne, a właściciele nie posiadają, stosownych pozwoleń na budowę, nie można by wywodzić dla stron negatywnych skutków i nakazywać legalizację czy też rozbiórkę. Wobec powyższego SWINB stwierdził, że przedmiotowe ogrodzenie znajduje się między prywatnymi posesjami, a przed jego wykonaniem inwestor zobowiązany był uzyskać pozwolenie na budowę. Natomiast brak stosownej dokumentacji nie świadczy o braku legalności dokonanych robót budowlanych, a jedynie uniemożliwia dalsze prowadzenie postępowania w sprawie z uwagi na niemożność jednoznacznego potwierdzenia, że zostały one wykonane w warunkach samowoli budowlanej. Zastosowanie art. 51 p.b. jest uzasadnione bowiem tylko w przypadku, gdy spełniona jest przynajmniej jedna z przesłanek określonych w art. 50 ust. 1 ustawy. W przeciwnym wypadku brak jest podstaw do rozstrzygania o istocie postępowania naprawczego i wydawania decyzji w przedmiocie nałożenia jakichkolwiek obowiązków na właściciela nieruchomości.Ocena, czy miała miejsce samowola budowlana dokonywana jest zawsze według przepisów prawa budowlanego obowiązujących w dacie dokonania tejże samowoli, a ocena prawna tego stanu musi być każdorazowo determinowana przez przepisy obowiązujące w dacie przeprowadzenia ostatnich robót budowlanych, które składały się na aktualną konstrukcję i parametry takiego samowolnie pobudowanego obiektu.W związku z brakiem dostatecznych informacji na temat przedmiotowego ogrodzenia nie można jednoznacznie stwierdzić, czy konstrukcja jest sprzeczna z obecnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w latach 80-tych ubiegłego wieku brak było obostrzeń w sprawie ogrodzeń.Zgodnie z obecnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w O. z dnia [...]r. zakazuje się stosowania ogrodzeń pełnych, na odcinkach dłuższych niż trzy metry (§ 6 pkt. 7 m.p.z.p.). W odniesieniu natomiast do uchwały nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy w O. z dnia [...] r., PINB wskazał, iż obowiązywał ogólny plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy O., w którym brak było obostrzeń w sprawie ogrodzeń. W toku prowadzonego postępowania PINB nie znalazł również podstawy prawnej do uznania niezgodności ogrodzenia z obowiązującym w dacie budowy Rozporządzeniem Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 Iipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. 1980 nr 17 poz. 62), tj. § 278. Na marginesie odnotował, że ogrodzenie nie narusza również obecnie obowiązującego § 41 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225).SWINB wskazał, że obowiązek czynienia przez organ użytku z przyznanej mu kompetencji jest aktualny dopóty, dopóki zachodzi stan wymieniony w art. 66 ust. 1 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 7 Iipca 1994 r. - Prawo budowlane. Jeżeli zatem przesłanki te w toku postępowania odpadną, bez względu na to, z jakiego powodu to nastąpi, postępowanie staje się bezprzedmiotowe.Kwestie ewentualnego przekroczenia granicy sąsiedniej działki winny być przedmiotem postępowania cywilnego przed sądem powszechnym.Reasumując SWINB stwierdził, że decyzja PINB została wydana po przeprowadzeniu pełnego postępowania wyjaśniającego i dokładnym ustaleniu stanu faktycznego, co prawidłowo doprowadziło organ I instancji do wniosku, że na gruncie rozpatrywanej sprawy brak jest podstaw do władczego działania organów nadzoru budowlanego i formułowania nakazów lub obowiązków wynikających z ustawy Prawo budowlane. PINB słusznie zatem uznał, że przedmiotowe postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe w myśl art. 105 § 1 k.p.a. Pozostałe twierdzenia i zarzuty skarżącej, zdaniem SWINB, pozostają bez wpływu na treść przedmiotowego rozstrzygnięcia.W skardze do WSA w Gliwicach, na decyzje SWINB skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego. SWINB bezpodstawnie uznał, iż postępowanie administracyjne prowadzone przez PINB było bezprzedmiotowe, pomimo iż istnieją podstawy do stwierdzenia, że błędnie zastosowano art. 105 § 1 k.p.a. Wskazała, że obiekt budowlany w postaci przedmiotowego ogrodzenia o wysokości przekraczającej 2,2 m w dalszym ciągu istnieje w przestrzeni faktycznej, a jego legalność nie została dotąd rozstrzygnięta. Nie została przeprowadzona pełna ocena zgodności budowy ogrodzenia z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego oraz § 43 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.; naruszono art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., poprzez niezweryfikowanie faktycznej daty powstania ogrodzenia; zaniechano przeprowadzenia opinii biegłego budowlanego; pominięto materiał fotograficzny dołączony do sprawy; nie dokonano weryfikacji zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zarzuciła dalej, że niewłaściwie zastosowano przepisy ustawy Prawo budowlane, a to art. 63 i art. 70 ust. 1 p.b. Ponadto nie odniesiono się w ogóle do przesłanek wynikających z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 p.b., które przewidują możliwość nałożenia obowiązku usunięcia zagrożeń wynikających z niewłaściwego stanu technicznego obiektu budowlanego, gdyż art. 48 ust. 1 p.b., a organy zrezygnowały z analizy ewentualnego samowolnego wzniesienia ogrodzenia, powołując się na brak dokumentacji inwestycyjnej przed rokiem 1995 ; naruszono art. 104 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie decyzja SWINB nie zawiera jednoznacznego i pełnego rozstrzygnięcia co do stanu prawnego ogrodzenia, którego dotyczyło postępowanie. W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zarówno przepisów prawa materialnego, jak i zasad postępowania administracyjnego. Skarżąca podkreśliła, że ogrodzenie zostało wykonane częściowo na jej działce, bez jej zgody, bez zachowania granic ewidencyjnych oraz wymaganych zezwoleń. Zdaniem skarżącej wskazane okoliczności wskazują na samowolę budowlaną. Wbrew obowiązkowi ustawowemu, organy nie ustaliły, czy inwestycja była zgodna z przepisami obowiązującymi w czasie jej realizacji, ani nie dokonały jednoznacznego ustalenia obowiązków właściciela ogrodzenia. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na skargę SWINB wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko i argumentację prawną.Na rozprawie uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi podzielając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że ogrodzenie w obecnej formie i przebiegu istniało od jego lat dziecięcych. Zdaniem uczestnika spór w istocie dotyczy przebiegu granic, a nie samego ogrodzenia.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Wywiedziona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności kwestionowanej decyzji jak też decyzji ją poprzedzającej.Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.Przedmiotem w ten sposób sprawowanej kontroli Sądu jest decyzja SWINB, którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji o umorzeniu postępowania. Zdaniem Sądu zarzuty i twierdzenia skargi nie są w stanie podważyć legalności decyzji umarzającej postępowanie w sprawie samowolnej budowy ogrodzenia wybudowanego pomiędzy działkami o numerach [...] i [...] w K., gm. O..Szczegółową analizę sprawy należy rozpocząć od przybliżenia charakteru rozstrzygnięcia wydanego w sprawie tj. umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. W tym zakresie Sąd wskazuje na ugruntowane stanowisko judykatury dotyczące tej kwestii. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wskazywał, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego nastąpi wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Chodzi więc o sytuację, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania, która może być załatwiona decyzją. Skoro zatem w sprawie - na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego - organy nadzoru budowlanego wykazały ponad wszelką wątpliwość, że sporne ogrodzenie powstało na przełomie lat 1978/1983, a istnieje co najmniej od lat 80-tych XX wieku, co wynika z oświadczeń świadków umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., jawi się jako jedyna możliwość zakończenia prowadzonego postępowania, brak jest bowiem podstaw do dalszego prowadzenia postępowania nadzorczego w sprawie.W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż z samego faktu, iż właściciel wybudowanego kilkadziesiąt lat wcześniej ogrodzenia nie jest w stanie okazać pozwolenia na budowę nie można wysuwać twierdzenia, że powstało ono jako samowola budowlana. Skoro nie można odnaleźć pozwolenia na budowę z lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, to nie można z całą pewnością wykluczyć, że takie pozwolenie zostało wydane, lecz zaginęło. Niemożność odnalezienia pozwolenia na budowę inwestycji zrealizowanej w tak odległym czasie nie jest wystarczającą przesłanką dla uznania, że obiekt budowlany powstał bez tego pozwolenia, gdyż samowoli budowlanej nie można domniemywać. Fakt nieprzedłożenia stosownej dokumentacji dowodzi jedynie braku zachowania takiej dokumentacji, nie stanowi natomiast żadnego dowodu na to, że przedmiotowe ogrodzenie powstało samowolnie. Podzielić trzeba w tym miejscu stwierdzenia SWINB, że poprzednio obowiązujące przepisy nie zawierały obowiązku bezterminowego archiwizowania stosownej dokumentacji - w tym udzielonych pozwoleń na budowę. Obowiązek taki nie dotyczył ani organów udzielających pozwolenia na budowę, ani właściciela obiektu bądź inwestora. Zasadnie zatem organy ustaliły, że w takich okolicznościach nie można mówić o samowoli budowlanej, nie można przesądzać o zrealizowaniu przedmiotowego obiektu budowlanego niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Jeśli wobec tego nie można ustalić tego, że samowola budowlana polegająca na wybudowaniu obiektu bez wymaganego prawem pozwolenia w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia rzeczywiście miała miejsce, to w ślad za tym brak jest podstaw do władczego działania organów nadzoru budowlanego i formułowania nakazów lub obowiązków wynikających z ustawy Prawo budowlane.Organy ustaliły również, że w latach 80-tych ubiegłego wieku brak było obostrzeń w sprawie ogrodzeń. Natomiast zgodnie z obecnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie można stwierdzić, że konstrukcja jest sprzeczna z obecnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.W świetle zebranych dowodów, orzekające w sprawie organy, działając w granicach wynikającej z art. 80 k.p.a., czyli zasady swobody oceny dowodów, przedstawiły logiczny tok rozumowania, który potwierdził przyjęte ustalenia. W tak kształtującym się stanie faktycznym sprawy musiała znaleźć zastosowanie zasada swobodnej oceny dowodów.Sąd zauważa w tym miejscu, że można poszukiwać nowych (dalszych) dowodów, jeżeli dotychczas zebrane dowody nie są wystarczające i nie można na ich podstawie w ramach art. 80 k.p.a., ustalić stanu faktycznego.W realiach kontrolowanej sprawy trzeba stwierdzić, że organy administracji wyczerpały możliwość poszukiwania nowych dotychczas nieznanych dowodów a już zgromadzone oceniły z uwzględnieniem wymogów proceduralnych, przy dochowaniu zasad logicznego rozumowania. Zdaniem Sądu, orzekające w sprawie organy przeprowadziły zatem pełne i wyczerpujące postępowanie wyjaśniające oraz zgromadziły wszystkie dokumenty, które w sposób wystarczający dowodzą, że nie mamy do czynienia z samowolą budowlaną.Odrębną kwestią pozostaje natomiast naruszenie granic nieruchomości skarżącej. Przyjdzie w tym zakresie wskazać, że ochrona własności nie należy do właściwości organów nadzoru budowlanego. Umorzenie niniejszego postępowania nie ogranicza roszczeń skarżącej związanych z naruszeniem własności, które winny być dochodzone we właściwym trybie cywilnym. Stan bezprawności, jaki stwierdza się w postępowaniu przed sądem cywilnym nie może być utożsamiany ze stanem niezgodności z przepisami prawa budowlanego.Mając na względzie powyższe rozważania stwierdzić należy, że żaden z zarzutów skargi nie mógł być uznany za uzasadniony, dlatego też Sąd nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało – na podstawie art. 151 p.p.s.a. –oddaleniem skargi... –oddaleniem skargi..