Wyrok - II SA/Ke 468/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Egzekucyjne postępowanie, egzekucja administracyjna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.) Asesor WSA Magdalena Stępniak po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Świętokrzyskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Kielcach z dnia 10 czerwca 2025 r. [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. UZASADNOddalono skargę. Egzekucyjne postępowanie, egzekucja administracyjna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.) Asesor WSA Magdalena Stępniak po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Świętokrzyskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Kielcach z dnia 10 czerwca 2025 r. [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. UZASADN
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Przewodniczący
Agnieszka Banach
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Świętokrzyski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Kielcach postanowieniem z 10 czerwca 2025 r. [...] po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie wierzyciela - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kielcach z 29 kwietnia 2025 r. w sprawie zgłoszonych przez M. M. zarzutów, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 kpa w związku z art. 17 § 1 i art. 18 pkt 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 132) dalej jako: u.p.e.a., art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 37 ust. 1 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 416), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.W uzasadnieniu Świętokrzyski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Kielcach podał, że działając jako organ egzekucyjny wysłał M. M. tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji o charakterze niepieniężnym z 28 lutego 2025 r. (doręczony 31 marca 2025 r.) dotyczący realizacji szczepień ochronnych u małoletniego syna zobowiązanej.We wniesionych do powyższego tytułu wykonawczego zarzutach strona podniosła: określenie obowiązku poddania małoletniego syna obowiązkowemu szczepieniu niezgodne z treścią wynikającą z przepisów prawa poprzez pominięcie przez wierzyciela obowiązku wykluczenia przeciwskazań do szczepienia i wystawienia zaświadczenia o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym, brak ustalonego indywidualnego kalendarza szczepień oraz przystąpienie do egzekucji, podczas gdy tytuł nie spełnia wymogów.Dalej organ odwoławczy cytując treść art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi stwierdził, że na stronie, jako rodzicu małoletniego dziecka, spoczywa obowiązek zgłoszenia się z dzieckiem do lekarza, sprawującego nad nim opiekę zdrowotną, w celu przeprowadzenia badań kwalifikacyjnych i wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych. Minister Zdrowia w rozporządzeniu w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych z 27 września 2023 r., określił schemat szczepienia przeciw chorobie zakaźnej obejmujący liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia uwzględniające wiek osoby objętej obowiązkiem szczepienia. Natomiast obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu aktualizuje się w terminie wskazanym przez lekarza w powiadomieniu o miejscu i czasie badania kwalifikacyjnego do szczepienia i samego szczepienia, chyba że w wyniku badania kwalifikacyjnego stwierdzono istnienie przesłanek zdrowotnych do czasowego lub długotrwałego odroczenia przeprowadzenia tego szczepienia albo przedstawiono zaświadczenie o wcześniejszym poddaniu się temu szczepieniu w ramach szczepień zalecanych. Tak więc o istnieniu przeciwwskazań do obowiązkowego szczepienia orzeka posiadający wiadomości specjalne w tym zakresie lekarz, a nie rodzic, czy też urzędnik.Organ II instancji zaznaczył, że przez wymagalność należy rozumieć taką cechę obowiązku administracyjnego, która zezwala wierzycielowi domagać się od zobowiązanego wykonania obowiązku i w razie odmowy wystąpić do organu egzekucyjnego o zastosowanie przymusu egzekucyjnego (por. P. Przybysz (w:) Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wydanie 9, 2021 r. - komentarz do art. 33 u.p.e.a.). W niniejszym przypadku nie ma potwierdzonych i prawidłowo udokumentowanych przeciwskazań lekarskich, które od prawnego obowiązku poddania małoletniego syna strony obowiązkowym szczepieniom ochronnym mogłyby zobowiązaną zwolnić. Dlatego też nie można skutecznie podnosić zarzutu braku wymagalności obowiązku poddania się obowiązkowym szczepieniom, wskazując na brak badania kwalifikacyjnego i prawo do odmowy poddania się temu badaniu. Badanie takie może być wykonane bezpośrednio przed wykonaniem szczepienia, zaś odmowa poddania się temu badaniu, która w konsekwencji uniemożliwia wykonanie szczepienia, jest w istocie odmową poddania się obowiązkowemu szczepieniu ochronnemu. W stanie faktycznym sprawy poza sporem jest, że małoletni syn zobowiązanej nie został zaszczepiony przeciw żadnej z chorób zakaźnych wymienionych w tytule wykonawczym.Następnie organ odwoławczy podkreślił, że wierzyciel - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Kielcach rozpatrując zarzuty strony do tytułu wykonawczego wydał 29 kwietnia 2025 r. postanowienie, którym oddalił zarzuty dotyczące wymagalności obowiązku oraz postanowienie, którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutu niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów ze względu na brak takiego zarzutu w katalogu określonym w art. 33 u.p.e.a.Organ II instancji nie zgodził się z twierdzeniem strony, że w toku postępowania doszło do uogólnienia sprawy przez PPIS w Kielcach. Wskazał, że organ ten na każdym etapie prowadzonego postępowania wyczerpująco informował o podejmowanych działaniach, przysługujących stronie prawach i obowiązkach oraz konsekwencjach prawnych i zdrowotnych wynikających z braku realizacji obowiązku szczepień ochronnych u dziecka. PPIS w Kielcach przedstawił aspekty prawne prowadzenia obowiązkowych szczepień ochronnych oraz egzekwowania obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym oraz podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Stronie przedstawiono szereg informacji o charakterze edukacyjnym z zakresu szczepień ochronnych, mających na celu wyjaśnienie wątpliwości i przekonanie do zaszczepienia dziecka. Ponadto PPIS w Kielcach w sposób indywidualny i jednostkowy ustosunkował się do wniesionych zarzutów odnosząc się bezpośrednio do przypadku syna strony, a posiadaną przez siebie wiedzę na temat sytuacji małoletniego zaktualizował bezpośrednio przed wydaniem postanowień z 29 kwietnia 2025 r.W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia, M. M., zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:1. art. 144 w związku z art. 107 § 3 w związku z art. 7 kpa poprzez ograniczenie rozpoznania sprawy do treści postanowienia wierzyciela i brak odniesienia się przez organ II instancji do podniesionych zarzutów;2. art. 124 § 2 kpa poprzez brak wskazania w uzasadnieniu skarżonego postanowienia podstawy prawnej wymagalności obowiązku i brak jego tożsamości z obowiązkiem określonym w tytule wykonawczym;3. art. 15 kpa poprzez brak rozpoznania zażalenia i ograniczenie się do stwierdzenia, że organ odwoławczy podziela stanowisko wierzyciela;4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia tj. uznanie przez organ, że skarżąca nie wykonała obowiązku podczas gdy obowiązek nie może być uznany za wymagalny z uwagi na brak kwalifikacji dziecka do szczepień ochronnych, brak wykluczenia przeciwwskazań, brak indywidualnego kalendarza szczepień, ponadto brak jest w aktach sprawy zaświadczenia o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym, które potwierdzałoby, że dziecko zostało zakwalifikowane do obowiązkowych szczepień ochronnych;5. art. 7, 7a, 77 i 81a kpa w związku z art. 18 ust. 2 u.p.e.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść strony, a także wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy oraz brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego,6. art. 80 kpa poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, skutkujące uznaniem, że strona uchyla się od wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, co nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, w szczególności brak jest oświadczenia o odmowie szczepień.W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła, że zarówno w tytule wykonawczym jak i w upomnieniu została wezwana do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, które nie istnieją w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. W akcie tym nie ma bowiem szczepienia: wzw B, poliomyelitis i świnka. Nadto treść obowiązku wynikająca z upomnienia z 11 października 2024 r. jest odmienna od treści obowiązku zawartego w tytule wykonawczym z 28 lutego 2024 r.Odnosząc się do podstawy faktycznej określenia wymagalności obowiązku skarżąca podniosła, że taką wymagalność może określić jedynie lekarz. Tymczasem obowiązek określony w tytule wykonawczym nie może zostać uznany za wymagalny, gdyż małoletni mimo stawiennictwa na lekarskie badania kwalifikacyjne, nigdy nie został skutecznie (legalnie) zakwalifikowany do przeprowadzenia obowiązkowych szczepień ochronnych. Ponadto podkreśliła, że organy z jednej strony zauważają, że w aktach sprawy nie znajdują się potwierdzone i prawidłowo udokumentowane przeciwwskazania lekarskie, które mogłyby stanowić podstawę do zwolnienia z obowiązku poddania się szczepieniu, ale jednocześnie brak jest prawidłowego i rzetelnego wykluczenia istnienia takich przeciwwskazań. Zdaniem skarżącej świadczy to o rażącym naruszeniu zasad postępowania administracyjnego oraz art. 17 ust. 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, z którego wynika, że przed wykonaniem obowiązkowego szczepienia należy przeprowadzić badanie kwalifikacyjne w celu wykluczenia przeciwwskazań do jego wykonania. Nie można więc uznać obowiązku szczepienia za wymagalny, jeśli nie dopełniono tej procedury w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami prawa.Wnosząca skargę również zarzuciła, że uzasadnienie skarżonego postanowienia w ogóle nie odnosi się do zarzutów zawartych w zażaleniu. Organ ograniczył się bowiem tylko do stwierdzenia że "organ pierwszej instancji nie uchybił przepisom postępowania", co wskazuje na naruszenie zasady dwuinstancyjności. Ponadto skarżąca podniosła, że nigdy nie kwestionowała obowiązku szczepień, jednak ograniczenie podstawy prawnej obowiązku do art. 5 i 17 ust. 1 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi nie jest wystarczające. Ponadto w tytule wykonawczym nie została wskazana podstawa prawna prowadzonej egzekucji, co jest istotnym uchybieniem, a organ w ogóle się do tej kwestii nie odniósł.Dalej skarżąca zarzuciła, że jedną z podstawowych zasad postępowania egzekucyjnego jest stwierdzenie, że egzekwowany obowiązek wobec konkretnej osoby istnieje i jest wymagalny. Badanie to winno obejmować dzień wystawienia upomnienia, które bezpośrednio poprzedza wszczęcie egzekucji administracyjnej, a przede wszystkim dzień wystawienia tytułu wykonawczego, czyli 28 lutego 2024 r. W ocenie strony na chwilę tę obowiązek nie jest wymagalny ani wykonalny. Wprawdzie schemat szczepień ochronnych wynika z rozporządzenia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych, jednak konkretyzacja terminu należy każdorazowo do lekarza, który przeprowadza lekarskie badanie kwalifikacyjne. W aktach brak jest dowodu na kwalifikację dziecka do obowiązkowych szczepień ochronnych.Końcowo autorka skargi zarzuciła, że w choć organy podają, że skarżąca uchyla się od obowiązku szczepień to żaden z nich nie podaje z czego wywodzi, z jakich dokumentów, że jakiekolwiek przeciwwskazania i do jakiego szczepienia zostały wykluczone.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:Skarga nie jest zasadna.Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności postanowienia objętego skargą (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).Na wstępie wyjaśnić należy, że obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu wynika z mocy prawa. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (aktualnie tekst jedn. Dz.U. 2025 r. poz. 1675), zwanej dalej: "ustawą", osoby przebywające na terytorium RP są obowiązane na zasadach określonych w ustawie do poddawania się szczepieniom ochronnym, co należy rozumieć zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy, jako podanie szczepionki przeciw chorobie zakaźnej w celu sztucznego uodpornienia przeciwko tej chorobie. Przy czym w przypadku osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych odpowiedzialność za wypełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 1, ponosi osoba, która sprawuje pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną, albo opiekun faktyczny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (art. 5 ust. 2 ustawy).Realizację wyrażonego w przytoczonych przepisach obowiązku konkretyzują przepisy ustawy zamieszczone w rozdziale 4 - poświęconym szczepieniom ochronnym. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy, osoby określone na podstawie ust. 10 pkt 2, są obowiązane do poddawania się szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym określonym na podstawie ust. 10 pkt 1, zwanym dalej "obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi". Zgodnie natomiast z treścią art. 17 ust. 2, wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego. Każdorazowo musi to być badanie kwalifikacyjne aktualne, wykonane w czasie nieprzekraczającym 24 godzin przed szczepieniem (art. 17 ust. 3 ustawy). Po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego badania (art. 17 ust. 4). W przypadku, gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej (art. 17 ust. 5 ustawy).Ponadto wskazać należy, że stosownie do art. 17 ust. 10 ustawy, minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia: wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych (pkt 1), osoby lub grupy osób obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym, wiek i inne okoliczności stanowiące przesłankę do nałożenia obowiązku szczepień ochronnych na te osoby (pkt 2). Zgodnie zaś z art. 17 ust. 11 ustawy, Główny Inspektor Sanitarny ogłasza w formie komunikatu, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia, Program Szczepień Ochronnych na dany rok, ze szczegółowymi wskazaniami dotyczącymi stosowania poszczególnych szczepionek, wynikającymi z aktualnej sytuacji epidemiologicznej, przepisów wydanych na podstawie ust. 10 i art. 19 ust. 10 oraz zaleceń, w terminie do dnia 31 października roku poprzedzającego realizację tego programu. W rozporządzeniu w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych określa się wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych ze wskazaniem kto i w jakich sytuacjach podlega szczepieniu ochronnemu przeciw konkretnej chorobie, w tym jeżeli chodzi o dzieci, w jakim okresie ich życia. Natomiast szczegółowy przedział wiekowy, w którym należy podać dawkę podstawową i przypominającą szczepionki przeciwko chorobom zakaźnym został określony w ogłaszanym co roku komunikacie Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych.Z wymienionych wyżej przepisów można wyinterpretować normę, która ustanawia prawną powinność poddania dziecka szczepieniu ochronnemu, tzn. określa wszystkie istotne cechy danego obowiązku, tj. podmiot, na którym ten obowiązek ciąży, okoliczności, w których obowiązek ten się aktualizuje oraz jego zakres. Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika więc z mocy przepisów ustawowych (por. wyroki NSA: z 27 kwietnia 2023 r., II OSK 1433/20 i z 29 stycznia 2010 r., II FSK 1494/08).Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 kwietnia 2011 r., II OSK 32/11, wykonanie tego obowiązku z mocy prawa zabezpieczone jest przymusem administracyjnym oraz odpowiedzialnością regulowaną przepisami ustawy z 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń. Oznacza to, że wynikający z przepisów prawa obowiązek poddania dziecka szczepieniu ochronnemu jest bezpośrednio wykonalny. Jego niedochowanie aktualizuje obowiązek wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którego rezultatem będzie przymusowe dochodzenie poddania dziecka szczepieniu ochronnemu. Przez wymagalność należy rozumieć zaś taką cechę obowiązku administracyjnego, która zezwala wierzycielowi domagać się od zobowiązanego wykonania obowiązku i w razie odmowy wystąpić do organu egzekucyjnego o zastosowanie przymusu egzekucyjnego.W stanie faktycznym sprawy poza sporem jest, że małoletni syn skarżącej nie został zaszczepiony przeciw: błonicy, gruźlicy, krztuścowi, śwince, odrze poliomyelitis, różyczce, tężcowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, mimo że upłynęły już terminy podania poszczególnych dawek szczepionek określone w komunikacie Głównego Inspektora Sanitarnego. W sytuacji więc gdy wymagane terminy zaszczepienia już upłynęły, zaś dziecko nie zostało zaszczepione przeciwko żadnej chorobie zakaźnej, to obowiązek poddania go szczepieniom stał się wymagalny.Nie jest zasadny zarzut dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie przez organ, że skarżąca nie wykonała obowiązku poddania dziecka szczepieniu ochronnemu, podczas gdy obowiązek ten nie jest wymagalny z uwagi między innymi na brak kwalifikacji dziecka do szczepień ochronnych i brak wykluczenia przeciwwskazań. Dodatkowo w treści skargi jej autorka wyraża pogląd, że wymagalność obowiązku poddania dziecka szczepieniu ochronnemu może określić jedynie lekarz.Mając na uwadze tak sformułowane poglądy należy stwierdzić, że w orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że treści przytoczonych wyżej przepisów nie można interpretować w ten sposób, że badanie kwalifikacyjne oraz jego wyniki dotyczące ewentualnych przeciwwskazań stanowią przesłankę, od której zależy powstanie obowiązku poddania się szczepieniu ochronnemu, gdyż wymagalność egzekwowanego obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym, wynika z mocy prawa (por. wyroki: WSA w Łodzi z 19 października 2022r. III SA/Łd 484/22 i WSA w Kielcach z 21 czerwca 2021 r., II SA/Ke 287/23, dostępne, jak wszystkie powołane w tym uzasadnieniu orzeczenia, na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy podkreślić, że wykonanie szczepienia może zostać odroczone przez lekarza, do czasu ustania przeciwwskazań zdrowotnych. Dzieci, u których istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań poszczepiennych, są zwolnione z obowiązku poddawania się szczepieniom ochronnym, a w przypadkach przeciwwskazań budzących wątpliwości, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej kwalifikuje dzieci do konsultacji specjalistycznej. Tylko wówczas następuje czasowe uwolnienie od obowiązku obowiązkowych szczepień ochronnych (zob. wyrok NSA z 26 marca 2025 r., II GSK 2131/21). Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym oznacza również obowiązek poddania się lekarskim badaniom kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego (wyrok z 26 marca 2025 r., II GSK 1826/21). Jak już wyżej wspomniano obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym powstaje z mocy prawa i sam art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy rodzi już ten skutek, że osoba sprawująca pieczę nad dzieckiem lub opiekun faktyczny staje się zobowiązana do realizacji szczepień ochronnych. Organy inspekcji sanitarnej nie konkretyzują tego obowiązku, natomiast wyłączną przesłanką umożliwiającą skorzystanie z odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego jest stwierdzenie przez lekarza, w trakcie obowiązkowego badania kwalifikacyjnego, że występują przeciwwskazania. Tak więc podstawą stwierdzenia przez właściwe organy (w tym również organy właściwe do przymusowego egzekwowania obowiązku szczepień ochronnych), czy z mocy prawa istnieje aktualny obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu jest zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań, wydane w następstwie lekarskiego badania kwalifikacyjnego (wyrok NSA z 10 lipca 2025 r. II GSK 2703/24). Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie warunek realizacji obowiązkowych szczepień ochronnych o podłożu zdrowotnym, a tym samym warunek wymagalności dochodzonego obowiązku, został spełniony. Należy podkreślić, że akta niniejszej sprawy nie zawierają zaświadczenia lekarskiego o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do wykonania szczepień ochronnych, ani też dokumentów potwierdzających fakt, że strona informowała organy sanitarne o konsultacjach lekarskich mających na celu ustalenie dopuszczalności szczepienia. Ponadto w "Karcie uodpornienia" oraz dostępnej w aktach sprawy kopii dokumentacji medycznej syna skarżącej w części "powiadomienie o szczepieniu" znajdują się zapisy, z których wynika, że wzywano opiekunów prawnych do stawienia się z dzieckiem, w celu wykonania szczepienia, po przeprowadzeniu wymaganego badania kwalifikacyjnego. Strona pomimo licznych wezwań nie wykonała ciążącego na niej obowiązku. Wreszcie również w części "Przeciwwskazania do szczepień" karty uodpornienia syna skarżącej brak informacji o istniejących przeciwwskazaniach do szczepień obowiązkowych oraz brak jest w aktach sprawy jakiejkolwiek dokumentacji medycznej, która mogłaby stanowić podstawę do odroczenia poddania małoletniego obowiązkowym szczepieniom ochronnym wystawionego przez lekarza zgodnie z przepisami prawa.W świetle powyższych rozważań nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 80 kpa poprzez uznanie, że skarżąca uchyla się od wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, co nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, w szczególności dlatego, że brak jest oświadczenia skarżącej o odmowie szczepień. Jeszcze raz należy tylko podkreślić, że decydujące znaczenie ma fakt niewykonania obowiązku szczepień ochronnych u małoletniego dziecka, natomiast sam brak oświadczenia zobowiązanej o tym, że nie odmawia wykonania szczepień nie oznacza, że się od tego obowiązku nie uchyla.Skarżąca także zarzuca, że zdefiniowany w tytule wykonawczym obowiązek nie może zostać wykonany, gdyż zarówno w tym akcie jak i w upomnieniu została ona wezwana do wykonania szczepień ochronnych, które nie istnieją w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 782). Należy się w tej kwestii zgodzić z zawartym w odpowiedzi na skargę poglądem, że określenie świnka jest synonimem dla nagminnego zapalenia przyusznic, a poliomyelitis jest chorobą inaczej zwaną - ostrym nagminnym porażeniem dziecięcym – zarówno nazwa świnka jak i ostre nagminne porażenie dziecięce uwzględnione są w zapisie powyższego rozporządzenia. Z kolei wzw typu B to skrót od wirusowego zapalenia wątroby typu B i nazwa ta nie może być pomylona z żadną inną jednostką chorobową przez personel medyczny kwalifikujący do szczepień jak również wykonujący szczepienie.Nie jest także trafny zarzut naruszenia art. 124 § 2 kpa w zakresie wskazania w uzasadnieniu skarżonego postanowienia podstawy prawnej wymagalności obowiązku i jego tożsamości z obowiązkiem określonym w tytule wykonawczym. PPIS w Kielcach, w części B 1 tytułu wykonawczego numer [...] z 28 lutego 2025 wskazał bowiem na art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, w związku z art. 17 ust. 1 ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2024 poz. 924), § 2 pkt 1, 2, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 12 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2077 ze zm.).Z przedstawionych względów, za niezasadne Sąd uznał wszystkie zarzuty skargi dotyczące braku wymagalności obowiązku zaszczepienia dziecka.Wbrew twierdzeniom skargi organ nie dopuścił się naruszenia przepisów kpa. Zasadnym jest zaznaczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym przepisy te mają zastosowanie "odpowiednio", jak stanowi art. 18 ustawy. Organ egzekucyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, gdyż postępowanie egzekucyjne nie jest postępowaniem rozpoznawczym i nie kończy się załatwieniem sprawy co do jej istoty. Ma natomiast na celu wyegzekwowanie obowiązku o charakterze administracyjnym, w tym przypadku wynikającym z przepisów prawa. W stanie sprawy organ egzekucyjny zobowiązany był ustalić, czy ustawowy obowiązek poddania małoletniego szczepieniom ochronnym stał się wymagalny na podstawie Programu Szczepień Ochronnych, czy został wykonany, a jeżeli nie, czy spełnione zostały przesłanki z art. 17 ust. 5 ustawy do odroczenia szczepienia. Wszystkie te okoliczności organ ustalił w sposób prawidłowy i dający podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia. Dlatego jedynie ubocznie trzeba zwrócić uwagę, że strona była należycie i w sposób wyczerpujący informowana o podejmowanych działaniach, przysługujących jej prawach i obowiązkach oraz konsekwencjach prawnych i zdrowotnych wynikających z braku realizacji obowiązku szczepień ochronnych u dziecka. W toku postępowania przedstawiono aspekty prawne prowadzenia obowiązkowych szczepień ochronnych oraz egzekwowania obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym oraz podjęto wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto, wbrew zarzutom skargi, organ w zaskarżonym postanowieniu ustosunkował się do wszystkich istotnych zarzutów i wskazał merytoryczne wyjaśnienia w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.W treści zawierającego zarzuty pisma skarżącej z 4 kwietnia 2025 r. sformułowano trzy zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Przedstawione wyżej rozważania jednoznacznie wskazują, że organy rozstrzygające sprawę zasadnie oceniły, że zarzutów tych nie można uznać za zasadne.Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a..