Wyrok - II SA/Ol 615/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Transport, transport drogowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Protokolant referent Natalia Stemplewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi "P." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisu ustawy o systemie monitorowaniaOddalono skargę. Transport, transport drogowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Protokolant referent Natalia Stemplewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi "P." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisu ustawy o systemie monitorowania
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
Skarb Państwa
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Przewodniczący
Bogusław Jażdżyk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Decyzją z 30 kwietnia 2025 r. Naczelnik Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego (dalej: "NUC-S", "organ pierwszej instancji") nałożył na P. spółkę z o.o. (dalej: "skarżąca", "spółka") karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za niedopełnienie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia SENT [...] o wymagane dane (pkt 1) i umorzył część postępowania w zakresie nieuzupełnienia o wymagane dane zgłoszenia [...] z uwagi na jego bezprzedmiotowość (pkt 2).NUC-S ustalił na podstawie zgłoszenia [...], że pomimo przewozu do spółki gazu propan-butan, skarżąca, jako odbiorca towaru w ww. zgłoszeniu, nie wskazała stanu licznika i numeru fabrycznego dystrybutora, lecz zamknęła je, uzupełniając wyłącznie o informację o faktycznie dostarczonej ilości gazu LPG 3.300 litrów. Zaznaczył, że fakt ten potwierdzają wyjaśnienia spółki i załączone do nich dokumenty. Skarżąca nie wykonała obowiązku określonego w art. 7c ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1218, z późn. zm., dalej: "ustawa SENT"), co w świetle art. 21 ust. 2d ustawy SENT stanowiło podstawę do nałożenia kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Wyjaśnił, że przepisy ustawy SENT mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w razie stwierdzenia ich naruszenia, uprawniony organ obowiązany jest do nałożenia na podmiot wykonujący przewóz odpowiedniej kary pieniężnej. Przepisy uzależniają nałożenie kary jedynie od samego stwierdzenia nieprzestrzegania nałożonych obowiązków. Tym samym, bez znaczenia są okoliczności, z powodu których przedsiębiorca dopuścił się nieprawidłowości.Organ pierwszej instancji ustalił ponadto, że w zgłoszeniach [...], spółka nie wskazała danych wymaganych ustawą SENT. NUC-S ustalił na podstawie wyjaśnień skarżącej z 14 lutego 2025 r. i sprzedawcy, a także weryfikacji trasy przejazdu środków transportu, że dostawy, do których odnosiły się te zgłoszenia, nie miały faktycznie miejsca, co uzasadniało umorzenie postępowania.NUC-S zinterpretował art. 21 ust. 3 (błędnie wpisano art. 22 ust. 3) i art. 26 ust. 3 ustawy SENT, przewidującego możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, i przeanalizował ewentualność zastosowania ich w sprawie. Ocenił dostępne organowi z urzędu informacje w zakresie działalności spółki, jej sytuacji finansowej, majątkowej i poddał je analizie pod kątem spełniania przesłanek zawartych w tych przepisach. Stwierdził, że sytuacja finansowa spółki jest dobra i nałożenie kary finansowej nie doprowadzi do ograniczenia lub upadku prowadzonej działalności, a co za tym idzie do konieczności obciążenia Skarbu Państwa kosztami pomocy. Stwierdził również, że pomimo wcześniej stwierdzanych nieprawidłowości i odstąpienia przez organ od wymierzenia kary we wcześniejszych postępowaniach, spółka nadal nie przestrzega przepisów ustawy SENT. NUC-S ustalił, że dotychczas przeprowadzono wobec skarżącej 7 postępowań administracyjnych w zakresie przestrzegania przepisów ustawy SENT. Podał, że decyzją nr 378000-COC1.4823.50.2023.MS nałożył na skarżącą karę w wysokości 20.000 zł za nieuzupełnienie dwóch zgłoszeń SENT, jednocześnie odstępując od nałożenia kary za pozostałe 6 nieuzupełnionych zgłoszeń, z uwagi na zasadę proporcjonalności. Decyzją nr 378000-COC1.4823.50.2023.MS nałożył karę w wysokości 10.000 zł za nieuzupełnienie zgłoszenia SENT, jednocześnie odstępując od nałożenia kary za drugie z nieuzupełnionych zgłoszeń. Ocenił, że spółka nie wdrożyła zmian i nie wyeliminowała powtarzających się błędów mimo upływu czasu i wiedzy o istniejących nieprawidłowościach. Ponowne naruszenie tych samych norm wskazuje na brak należytej staranności i niewłaściwe podejście do obowiązków wynikających z przepisów. Stwierdził, że okoliczności przedstawione przez skarżącą, wskazujące na przyczynę powstałego naruszenia, nie mogą mieć decydującego wpływu na zwolnienie spółki z odpowiedzialności. Podmiot odbierający, jako profesjonalny przedsiębiorca, zobowiązany jest do staranności i dbałości w zakresie prowadzonej działalności oraz znajomości przepisów prawa i takiego zorganizowania wykonywanej działalności, aby wyeliminować ryzyko jego naruszenia. NUC-S przyznał, że funkcjonalność systemu SENT pozwala na zamknięcie dostawy bez wpisania numerów dystrybutora i stanu licznika. Wyjaśnił jednocześnie, że jest możliwe to przez zaznaczenie pola z opisem, że przemieszczenie nie dotyczy dostawy do stacji paliw. Przedmiotowa sprawa dotyczy dostawy do stacji paliw, zatem skarżąca powinna była dopełnić ustawowego obowiązku.W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu spółka zarzuciła, że w decyzji powołano i uzasadniono przesłanki zastosowania art. 22 ust. 3 ustawy SENT, wskazując, że winien być on wykładany samodzielnie. Tymczasem ten przepis jest adresowany do przewoźnika, którym skarżąca nie jest.Zarzuciła ponadto, że NUC-S nie ocenił właściwie przesłanki interesu publicznego. Pomimo kompletnej regulacji interesu publicznego zawartej w ustawie SENT, powinna ona być rozumiana identycznie jak w ordynacji podatkowej. Konieczne wiec było zbadanie subiektywnych przyczyn naruszenia przepisów, odnoszących się do ukaranego, pod kątem ewentualnego zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary. Odstąpienie to będzie uzasadnione, w szczególności, gdy było spowodowane bądź współspowodowane przez wadliwe działanie systemu komputerowego udostępnianego przez organy administracji publicznej. Systemy te są obowiązkowe, ale posiadają wiele wad, w tym nie funkcjonują właściwie w wypadku słabszej jakości połączeń internetowych.W ocenie spółki NUC-S nie ustalił przyczyny zarzucanego spółce niedopełnienia obowiązku i nie określił, czy miało na to wpływ działanie programu administracji publicznej, monitorującego obrót gazem, co uniemożliwia ocenę przesłanek zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary.Stwierdziła, że dane z systemu SENT są oczywiście błędne, gdyż pomimo istnienia zapisów wskazujących na dostawę w systemie SENT (zgłoszenia [...]), nie było dostaw, co ustaliło dopiero postępowanie dowodowe, skutkujące umorzeniem postępowania, a w przypadku, za który wymierzono karę, dane najprawdopodobniej były częściowo błędne, gdyż w decyzji jest mowa raz o 3.000 litrach gazu, a następnie o 3.300 litrach gazu.Spółka zauważyła, że zarzucane jej uprzednie naruszenia zaistniały dwa lata wcześniej, w krótkich odstępach czasu, zatem jest to w zasadzie jedno naruszenie "w sensie czasowym", a nadto jego przyczyną było także wadliwe działanie programu komputerowego.Skarżąca zarzuciła, że w decyzji nie odniesiono się do jej argumentacji, że naruszenie dotyczyło partii gazu o niewielkiej wartości, niemal dwukrotnie niższej niż wymierzona kara i nie dostrzeżono, że właściwości obrotu gazem propan - butan z zasady wykluczają większość ewentualnych naruszeń prawa.Stwierdziła, że pozostawała w usprawiedliwionym przekonaniu, że skoro zgłoszenie zostało zamknięte, to jest prawidłowe. Organ nie wykazał, by skarżąca wybrała w formularzu nieprawidłową opcję umożliwiającą zamknięcie zgłoszenia.Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej: "DIAS") decyzją z 4 sierpnia 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.W uzasadnieniu wyjaśnił wskazane przez skarżącą rozbieżności w ilości towaru objętego zgłoszeniem [...]. Stwierdził, że przewóz ten zarejestrował w systemie SENT podmiot wysyłający, który zadeklarował przewóz gazu LPG w ilości 3.000 litrów. Spółka potwierdziła natomiast w systemie SENT odbiór gazu LPG w ilości 3.300 litrów, co jest zgodne z ilością wskazaną na fakturze i dowodzie dostawy WZ z 9 maja 2024 r.DIAS wywiódł m.in. z art. 5 ust. 5 ustawy SENT i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1157), że obowiązkiem spółki było zaktualizowanie zgłoszenia SENT o stan licznika dystrybutora odczytany przed przepompowaniem towaru do zbiornika i o numer fabryczny dystrybutora, czego nie uczyniła w odniesieniu do zgłoszenia [...]. Zaznaczył, że nie ma wątpliwości, że towar objęty tym zgłoszeniem był dostarczony do prowadzonej przez spółkę stacji paliw. Dlatego też na niej, jako podmiocie odbierającym, spoczywał obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o powyższe dane, z którego to obowiązku spółka wywiązała się tylko częściowo, wskazując w zgłoszeniu wyłącznie ilość dostarczonego towaru. Wymagane dane przekazała dopiero w toku postępowania, po wezwaniu przez organ pierwszej instancji. Niewywiązanie się z ww. obowiązku sankcjonowane jest karą pieniężną na mocy art. 21 ust. 2d ustawy SENT.Odnosząc się do wyjaśnień spółki, że nieuzupełnienie zgłoszenia dodatkowymi danymi mogło wynikać z zawieszenia systemu informatycznego lub słabego sygnału internetowego, DIAS stwierdził, że sprawdził na Platformie Usług Elektronicznych Służby Celno-Skarbowej (PUESC) dostępność rejestru SENT w dniu dostawy i nie stwierdził, aby rejestr był niedostępny w tym terminie. Sprawne działanie systemu SENT 9 maja 2024 r. potwierdzają działania spółki w tym dniu, polegające na wskazaniu w ww. zgłoszeniu ilości dostarczonego towaru i zamknięciu tego zgłoszenia. Gdyby system SENT był niedostępny, jak twierdzi skarżąca, niemożliwa byłaby jakakolwiek zmiana lub uzupełnienie zgłoszenia. DIAS wskazał ponadto czynności niezbędne do prawidłowej obsługi zgłoszenia przez podmiot odbierający w formularzu SENT, w tym zamknięcia zgłoszenia, a także w jaki sposób możliwe jest zamknięcie zgłoszenia przez podmiot odbierający bez wypełnienia danych. Podkreślił, że to możliwe jedynie, gdy podmiot odbierający zaznaczy w systemie opcję: "dostawa nie jest realizowana do stacji paliw ciekłych, o której mowa w art. 3 pkt 10h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 - prawo energetyczne (dz. u. z 2019 r. poz. 755 z późn. zm.)", co powoduje, że tabela, do której należy wpisać numer dystrybutora i stan jego licznika przed załadunkiem towaru znika, a zgłoszenie może być zamknięte przyciskiem "WYŚLIJ".W ocenie DIAS, o ile wskazane przez spółkę okoliczności mogą przemawiać za jej niezamierzonym naruszeniem przepisów ustawy SENT, to nie zmienia to faktu, że przedsiębiorca ponosi skutki prawne za nieprawidłową działalność lub zaniechanie swoich pracowników. DIAS podkreślił, że spółka kolejny raz nie wywiązała się z ustawowych obowiązków. Wobec spółki NUC-S wszczął 5 postępowań za brak uzupełnienia zgłoszenia dodatkowymi danymi, które dotyczyły 15 zgłoszeń. Zaznaczył, że tylko w odniesieniu do 4 zgłoszeń wymierzono kary pieniężne, w przypadku 7 odstąpiono od wymierzenia kar, kierując się zasadą proporcjonalności, a w przypadku 4 umorzono postępowania, gdyż nie zrealizowano przewozów. Były też prowadzone 2 postępowania dotyczące braku zarejestrowania zgłoszenia. DIAS stwierdził, że NUCS zasadnie nałożył sporną karę pieniężną, gdyż kara administracyjna ma osiągać cel prewencyjny i dyscyplinujący, który może być osiągnięty tylko, gdy regułą nie będzie odstępowanie od nakładania kar. Podkreślił, że NUC-S niejednokrotnie już odstępował od nałożenia kary wobec spółki.Wyjaśnił ponadto, że z art. 21 ust. 2d ustawy SENT wynika, że zarówno wydanie decyzji nakładającej karę, jak i jej wysokość, nie zależą od uznania organu. Przepisy ustawy SENT ustanawiają odpowiedzialność administracyjną, a nie karno-administracyjną podmiotów uczestniczących w obrocie towarów wrażliwych, a ta ma charakter obiektywny. Organy administracji ustalają jedynie, czy doszło do naruszenia przepisów ustawy. W przypadku stwierdzenia naruszeń, organ ma obowiązek nałożenia stosownej kary pieniężnej i nie może odstąpić od tego obowiązku, chyba że zostaną spełnione przesłanki określone w art. 21 ust. 3 ustawy SENT. Wskazał, że NUC-S z urzędu zbadał sytuację ekonomiczną spółki, gdyż mimo wezwania, nie udokumentowała ona swojej sytuacji finansowej. DIAS podzielił opinię NUC-S, że nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary z uwagi na ważny interes podmiotu odbierającego. Analiza sprawozdania finansowego za 2023 r. wykazała, że nałożenie kary w wysokości 10.000 zł nie doprowadzi do ograniczenia lub upadku prowadzonej przez skarżącą działalności, a co za tym idzie, do konieczności obciążenia Skarbu Państwa kosztami pomocy.DIAS wyjaśnił, że analizując aspekt "interesu publicznego" na płaszczyźnie pozaekonomicznej, istotne znaczenie ma czy stwierdzone naruszenie ustawy SENT ma charakter incydentalny, czy podmiot stosuje się do przepisów ustawy SENT i zachowuje szczególną staranność, aby nie dopuszczać do jej naruszenia. Stwierdzone naruszenie było kolejnym przypadkiem niewywiązania się przez skarżącą z obowiązków określonych w art. 7c ustawy SENT. Wobec tego nie można przyjąć, że było to incydentalne uchybienie, które nie wywołało negatywnych skutków związanych z monitorowaniem obrotu gazem LPG. W ocenie DIAS, stwierdzone nieprawidłowości nie były skutkiem nadzwyczajnych zdarzeń losowych, lecz wynikały co najmniej z niedbałości czy nienależytej staranności w prowadzonej przez spółkę działalności. W interesie publicznym nie leży takie stosowanie przepisów ustawy SENT, które polegać miałoby na każdorazowym zwalnianiu podmiotów objętych regulacjami tej ustawy od odpowiedzialności za oczywiste i niejednokrotne naruszenia przedsiębiorców dokonujących obrotu "towarami wrażliwymi". O nierzetelności spółki świadczy dopuszczenie do ponownej nieprawidłowości w tym samym zakresie i brak działań w celu uniknięcie powtórzenia uchybienia. DIAS podkreślił, że pomimo kilku nałożonych wcześniej kar pieniężnych, w dalszym ciągu spółce zdarzają się przypadki niezamykania zgłoszeń w rejestrze SENT, gdyż od 1 stycznia 2024 r. do 25 czerwca 2025 r. spółka dopuściła do niezamknięcia 6 zgłoszeń SENT i system zamknął je automatycznie.DIAS stwierdził, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki wypełniające klauzulę ważnego interesu przewoźnika lub interesu publicznego, zatem nie jest możliwe odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej z tych względów. Przedstawione okoliczności nie mieszczą się w zakresie nadzwyczajnych okoliczności, do których odwołują się przepisy ustawy SENT. Zaistniały stan faktyczny bez wątpienia nie jest skutkiem ponadprzeciętnych i losowych zdarzeń, nie stanowi o wystąpieniu sytuacji wyjątkowej, na którą skarżąca nie miała wpływu i której nie mogła przewidzieć. Z tych względów DIAS nie dostrzegł, aby nałożona kara pieniężna była dolegliwa w większym stopniu niż jest to niezbędne dla osiągnięcia celu ustawy SENT. Odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej w tych okolicznościach utwierdziłoby skarżącą o słuszności przedstawionej w odwołaniu argumentacji i mogłoby w przyszłości skutkować kolejnymi naruszeniami ustawy SENT, co nie leży w interesie publicznym. Nałożenie kary pieniężnej ma wpłynąć mobilizująco na podjęcie skutecznych działań i odpowiednich środków, umożliwiających zapewnienie przestrzegania przepisów ustawy SENT, w szczególności w odniesieniu do podmiotu, który kilkukrotnie naruszał te przepisy.W złożonej skardze skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte uprzednio w odwołaniu.Wywiodła ponadto, że w przypadku zgłoszeń [...], DIAS powinien był wyjaśnić, czy na dostawcę nałożono kary i w jakiej wysokości, a jeśli nie, to czy uznano, że za nie nałożeniem kar przemawiał ważny interes i jakiego rodzaju, gdyż to ten podmiot dokonał nieprawidłowych zgłoszeń. Zdaniem spółki wskazuje to, że w dniu dokonywania zgłoszenia istniały problemy z systemem informatycznym obsługującym zgłoszenie SENT. Stwierdziła, że dostawca powinien był przynajmniej anulować ww. zgłoszenia.Spółka zarzuciła też, że błędnie DIAS ocenił jej argument, że nieprawidłowe działanie systemu w dniu naruszenia przepisów miało miejsce jedynie okresowo. Odnosząc się do wyjaśnień DIAS dotyczących czynności koniecznych do prawidłowej obsługi zgłoszenia w systemie, zarzuciła, że organ ten nie wykazał, żeby skarżąca dokonała opisanych operacji w celu nieprawidłowego zamknięcia zgłoszenia. W takiej sytuacji kara, będąca sankcją za działanie zależne od podatnika, a nie sankcją za działanie programu administracji publicznej, nie powinna być stosowana. Stwierdziła, że zamknięcie zgłoszenia bez wpisania odpowiednich danych nie jest możliwe i zaprzeczyła, aby wpisała nieprawidłowo rodzaj odbioru.Skarżąca zarzuciła DIAS, że w decyzji nie wskazał dat uprzednich naruszeń i nie podał, w ilu wypadkach strona nie ponosiła winy lub nieprawidłowość w ogóle nie zaistniała. Nadto, w ogóle nie odniesiono się do argumentacji spółki, że naruszenie dotyczyło partii gazu propan - butan o niewielkiej wartości, a właściwości obrotu tym gazem, który nie może pochodzić z nielegalnego źródła, wykluczają większość ewentualnych naruszeń prawa, oraz że skarżąca pozostawała w przekonaniu, że skoro zgłoszenie zostało zamknięte, to jest prawidłowe.W ocenie skarżącej, organy powinny rozważyć w sprawie zastosowanie art. 22 ust. 2b ustawy SENT, gdyż nieprawidłowe działanie systemu jest równoznaczne z brakiem dostępności rejestru.Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i argumentację tam przedstawioną. Wyjaśnił ponadto, że art. 22 ust. 2b ustawy odnosi się do przewoźnika, którym skarżąca nie jest. Dodał, że nie naruszono zasady równości wobec prawa, a postępowania nie dotyczyło działań innego podmiotu.Na rozprawie 18 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę i zarzuty w niej zawarte. Wiceprezes spółki podał, że system zamknął możliwość wprowadzenia do systemu dostawy paliwa, tak że nie zostały wypełnione wszystkie rubryki i nie było możliwości skorygowania. Jest to wina systemu. Oświadczył, że wie, że popełniono błąd i spółka powinna zapłacić karę. Stwierdził, że nie powinni jej płacić, bo system jest zły. DIAS powinien naprawić wady systemu i wtedy nie dochodziłoby do pomyłek.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że nie naruszają one przepisów prawa. Tym samym, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1218, z późn. zm., dalej: "ustawa SENT") system monitorowania przewozu i obrotu obejmuje gromadzenie i przetwarzanie danych o przewozie towarów i obrocie paliwami opałowymi, w szczególności z zastosowaniem środków technicznych służących do tego monitorowania, oraz kontrolę realizacji obowiązków wynikających z ustawy. W art. 3 ust. 2 ustawy wskazano towary podlegające systemowi monitorowania przewozu i obrotu. W myśl art. 3 ust. 11 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, towary inne niż wymienione w ust. 2 pkt 1-3a, których przewóz jest objęty systemem monitorowania przewozu i obrotu. Na podstawie powołanej delegacji wydano rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 898; dalej: rozporządzenie SENT). Zgodnie z § 1 pkt 4 tego rozporządzenia systemem tym objęty jest przewóz towarów objętych pozycją CN: ex 2711- propan, butan albo mieszaniny propanu-butanu, bez względu na ich ilość w przesyłce.Zgodnie z art. 7c ust. 1 ustawy o SENT w przypadku niektórych towarów odpowiednio podmiot wysyłający, podmiot odbierający i przewoźnik są obowiązani do wskazania lub uzupełnienia w zgłoszeniu dodatkowych danych, jeżeli dane te ze względu na specyfikę towaru lub przewozu towaru, lub obrotu tym towarem są przekazywane do innych organów na podstawie przepisów odrębnych oraz jest to konieczne do zapewnienia skuteczności monitorowania przewozu towarów - w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.Stosownie do art. 7c ust. 2 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe dane, o których mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia skuteczności monitorowania przewozu towarów, specyfikę towaru, przewozu towarów lub obrotu tymi towarami.Na podstawie powołanej delegacji wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie dodatkowych danych podlegających wskazaniu w zgłoszeniu przewozu towarów. § 5 pkt 1 tego rozporządzenia stanowi, że w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy, w przypadku przewozu towarów objętych pozycją CN ex 2711 - propan, butan albo mieszaniny propanu-butanu, będących przedmiotem dostawy towarów, importu towarów albo wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostarczonych do stacji paliw ciekłych, o której mowa w art. 3 pkt 10h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, 868 i 1093), podmiot odbierający uzupełnia zgłoszenie o:a) stany liczników ze wszystkich dystrybutorów, z których są wydawane te towary, odczytane bezpośrednio przed załadunkiem towarów do zbiornika,b) numery fabryczne dystrybutorów, o których mowa w lit. a,c) objętość towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach.Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 2d ustawy SENT, w przypadku gdy podmiot wysyłający, podmiot odbierający lub przewoźnik nie wykona obowiązku określonego w art. 7c ustawy SENT, odpowiednio na podmiot wysyłający, podmiot odbierający lub przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 10.000 zł.Stosownie zaś do art. 21 ust. 3 w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego, przewoźnika, podmiotu sprzedającego lub interesem publicznym, na wniosek odpowiednio podmiotu lub z urzędu, organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1-2d, z uwzględnieniem art. 26 ust. 3.Ze zgłoszenia [...], w którym skarżąca figurowała jako podmiot odbierający, wynika, że towar objęty pozycją CN 2711 (propan, butan albo mieszaniny propanu-butanu) został dostarczony do prowadzonej przez nią stacji paliw i przyjęty w 9 maja 2024 r. w ilości 3.300 litrów. Na skarżącej, jako podmiocie odbierającym, spoczywał w takiej sytuacji obowiązek uzupełnienia zgłoszenia SENT o dane dotyczące numerów fabrycznych dystrybutorów i stanów liczników dystrybutorów, z których wydawany jest towar.Spółka nie uzupełniła przedmiotowego zgłoszenia SENT o numer fabryczny dystrybutora i stan licznika dystrybutora, lecz zamknęła je, uzupełniając to zgłoszenie wyłącznie o informację o ilość faktycznie dostarczonego gazu. Bezspornie więc nie dopełniła ww. obowiązku. Przyznał to wiceprezes spółki na rozprawie, który jednoznacznie stwierdził, że popełniono błąd.Zasadnie zatem organy stwierdziły zaistnienie podstaw do nałożenia na skarżącą kary pieniężnej na podstawie art. 21 ust. 2d ustawy SENT, za niedopełnienie przewidzianego w tym przepisie obowiązku podania danych w zgłoszeniu SENT. Zgodnie z tym przepisem kara ta wynosi 10.000 zł.Prawidłowo organy obu instancji oceniły, że w stanie faktycznym sprawy nie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 21 ust. 3 ustawy SENT.Przy wykładni tego przepisu należy mieć na względzie, że co do zasady, odstępstwo od nałożenia kary pieniężnej jest instytucją o charakterze wyjątkowym, gdyż zasadą jest ich płacenie, a nie zwalnianie z tego obowiązku. Przypadki takie muszą być nadzwyczajne, gdyż z instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej nie można czynić powszechnie stosowanego środka prowadzącego do zwolnienia od tej zapłaty. Jednocześnie z uwagi na nadzwyczajny charakter tej instytucji przepis ten należy interpretować w sposób ścisły, nie zaś rozszerzający. Jak trafnie zauważył NSA w wyroku z 14 stycznia 2025 r., sygn. II GSK 1638/21 (wszystkie powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) możliwość odstąpienia od kary jest wyjątkiem, który należy interpretować ściśle, a nie jako furtkę dla miarkowania sankcji w każdej sprawie, w której strona powołuje się na zasadę proporcjonalności.Z cytowanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które organy podatkowe powinny brać pod uwagę, to jest: ważny interes podmiotu odbierającego oraz interes publiczny.Organy obu instancji w kwestionowanych decyzjach dokonały prawidłowej wykładni art. 21 ust. 3 ustawy SENT. Dodać można, że za ważny interes podmiotu odbierającego uznać należy przykładowo utratę możliwości wywiązania się z zobowiązań, utratę możliwości zarobkowania czy trudności finansowe, mogące stanowić zagrożenie dla realizacji podstawowych potrzeb zobowiązanego. "Ważny interes" nie dotyczy jedynie sytuacji nadzwyczajnych, ale także sytuacji związanych z trudną sytuacją ekonomiczną danego podmiotu, mogącą prowadzić do zagrożenia jego bytu. Jednocześnie, przesłanki ważnego interesu podmiotu odbierającego nie można utożsamiać z subiektywnym przekonaniem tego podmiotu o konieczności odstąpienia od nałożenia omawianej kary.W aktach administracyjnych znajduje się zgromadzona z urzędu przez NUC-S dokumentacja dotycząca sytuacji finansowej prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej. Na jej podstawie ustalono, że skarżąca w 2023 r. osiągnęła bardzo wysoki dochód. Tym samym nie istnieją okoliczności uzasadniające wniosek, że po stronie skarżącej występuje ważny interes, z powodu którego uiszczenie kary byłoby dla niej ponadnormatywnie niekorzystne, zakłócające jej funkcjonowanie, płynność finansową, czy ingerujące w byt pod względem ekonomicznym.Skarżąca spółka również nie wskazała przyczyn, które należałoby rozpatrywać jako ważny interes podmiotu odbierającego. Zaznaczyła jedynie, że kara dotyczy obrotu towarem o znacznie niższej wartości, niż kwota kary, a niedopełnienie obowiązku było spowodowane wadliwym działaniem systemu komputerowego SENT.Oceniając te okoliczności w świetle przesłanki interesu publicznego, należy zauważyć, że przy ocenie zaistnienia przesłanki ważnego interesu publicznego należy mieć na uwadze okoliczności, w jakich nastąpiło naruszenie, przyczyny powstałego naruszenia, okoliczności towarzyszące naruszeniu i jego konsekwencje. Przy tym, właściwe odczytanie treści pojęcia interesu publicznego w konkretnej sprawie powinno nastąpić przez pryzmat zasady proporcjonalności w odniesieniu do całokształtu okoliczności sprawy i z uwzględnieniem celów ustawy SENT. Zasada proporcjonalności jest realizowana w ramach art. 21 ust. 3 tej ustawy, który pozwala na odstąpienie od wymierzenia kary w sytuacjach wyjątkowych. Zasady proporcjonalności nie można więc sprowadzać, jak czyni to skarżąca, do porównania wysokości nałożonej kary do wartości nabytych towarów. Zastosowanie tej zasady w odniesieniu do administracyjnej kary pieniężnej w określonej wysokości wymaga rozważenia, czy wymierzenie kary pieniężnej w określonej wysokości będzie przydatne do osiągnięcia zamierzonych skutków (celów) danej regulacji i czy zachowana została właściwa dla demokratycznego państwa prawa proporcja między efektem wymierzonej sankcji pieniężnej a jej dolegliwością. Organ winien rozważyć, czy przewidziana sankcja stanowi w konkretnym stanie faktycznym dolegliwość proporcjonalną ze względu na cel jej wprowadzenia, czy też jest niewspółmiernie dolegliwa, przez co zasada proporcjonalności zostaje naruszona. Nieuzupełnienie wszystkich istotnych i znaczących danych uniemożliwia w zasadzie całkowicie spełnienie celów ustawy SENT (zob. wyrok NSA z 13.11.2025 r. II GSK 940/2).W świetle powyższego, prawidłowo w stanie faktycznym sprawy oceniono, że nałożona na spółkę kara nie narusza ww. zasady.Należy zgodzić się z organami obu instancji, że skarżąca nie podała danych, wymaganych przepisami prawa, z przyczyn leżących po jej stronie. Organy obu instancji szeroko opisały sposób działania formularza do dokonywania zgłoszeń dotyczących przedmiotowego towaru i jego zamykania. W przypadku przedmiotowego towaru wyświetlana jest tabela, którą podmiot odbierający powinien wypełnić, a brak wskazania dystrybutorów i stanów liczników nie pozwala na zamknięcie zgłoszenia. Zamknięcie zgłoszenia jest możliwe, jeśli świadomie wybierze się pole wyboru, które podlega zaznaczeniu, gdy dostawa nie jest realizowania do stacji paliw ciekłych, o której mowa w art. 3 pkt 10h ustawy Prawo energetyczne. Wówczas nie trzeba wypełniać danych dotyczących dystrybutorów i liczników.Opisane przez organy działanie sytemu wskazuje na to, że zamknięcie zgłoszenia, pomimo niewypełnienia odpowiednich rubryk tabeli, wynikało z nieprawidłowego zaznaczenia pola wyboru. Nie było zatem podstaw do przyjęcia, że to błąd systemu spowodował, że w przesłanym zgłoszeniu nie widniały wszystkie wymagane dane.Nie stwierdzono jednocześnie wystąpienia okoliczności zewnętrznych (np. awarii), które utrudniły bądź uniemożliwiły uzupełnienie zgłoszenia o wymagane prawem dane. W aktach sprawy znajdują się wydruki z systemu PUESC, z którego wynika, że rejestr SENT nie był niedostępny 9 maja 2024 r., nawet czasowo.Wbrew stanowisku skarżącej, brak prawidłowych danych w zgłoszeniach SENT z 14 i 18 sierpnia 2024 r., co do których NUC-S umorzył postępowanie, nie dowodzi, że 9 maja 2024 r. system działał nieprawidłowo.Zauważyć również należy, że twierdzenia skarżącej o wadliwości systemu w dacie, gdy powinna była uzupełnić zgłoszenie, są gołosłowne. Skarżąca nie przedłożyła żadnego dowodu, aby w tym dniu sygnalizowała właściwemu organowi nieprawidłowości, przerwy w działaniu lub brak dostępności systemu. Z twierdzeń skarżącej nie wynika, by kiedykolwiek, nie tylko w przedmiotowym przypadku, interweniowała w celu wyjaśnienia problemów z systemem zgłoszeń, na które się powołuje. W piśmie z 14 lutego 2025 r. spółka sugeruje jedynie, że "powodem braku uzupełnienia o wyżej wymienione dane może być zawieszenie systemu informatycznego lub słaby sygnał internetu w chwili uzupełniania zgłoszenia". Treść obciążającego organy obowiązków wynikających z art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 ordynacji podatkowej nie oznacza, że samo zakwestionowanie ustalonego przez organy faktu, istotnego do rozstrzygnięcia sprawy, jest skuteczne. W zaskarżonej decyzji wykazano, że wbrew twierdzeniom skarżącej, wadliwie dokonane zgłoszenie SENT nie było konsekwencją problemów technicznych z systemem wypełniania zgłoszeń, lecz wynikiem niedochowania należytej staranności, polegającej na braku wypełnienia odpowiednich pól w zgłoszeniu. DIAS zaznaczył, że podnoszone przez spółkę okoliczności mogą przemawiać za jej niezamierzonym naruszeniem przepisów ustawy SENT. Prawidłowo jednocześnie ocenił, że nie zmienia to faktu, że przedsiębiorca ponosi skutki prawne za nieprawidłową działalność lub zaniechanie swoich pracowników.Wyjaśnić również należy, że art. 21 ust. 2d ustawy SENT nie wiąże obowiązku nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązku określonego w art. 7c, z koniecznością ustalania przez organ, w jaki sposób technicznie doszło do tego, to jest jakie czynności podmiotu skutkowały zamknięciem przez niego zgłoszenia bez wpisania wszystkich koniecznych i prawidłowych danych. Istotne jest tylko, że podmiot odbierający "nie wykona obowiązku określonego w art. 7c". Okoliczności, które skutkowały niewykonaniem ww. obowiązku, są badane w ramach przesłanek wymienionych w ust. 3 art. 21.Zasadnie więc organy obu instancji oceniły, że brak uzupełnienia zgłoszenia o wymagane dane powstał wskutek przyczyn, za które odpowiedzialność ponosi skarżąca. Stwierdzone naruszenie nie powstało bowiem w związku ze szczególnymi zdarzeniami, lecz było bezpośrednią konsekwencją działania podmiotu odbierającego. Skarżąca jako podmiot gospodarczy zajmujący się obrotem towarów wrażliwych, była i jest świadoma ciążących na niej obowiązków, co wynika z oświadczenia wiceprezesa spółki złożonego na rozprawie. Winna zatem dołożyć należytej staranności w tym zakresie, tym bardziej że obowiązki, za niedopełnienie których wymierzono karę pieniężną, dotyczą wskazywania w zgłoszeniu określonych informacji i nie wymagają wiedzy specjalistycznej, a jedynie prawidłowego wpisania danych związanych z konkretną dostawą.Reasumując, w niniejszej sprawie organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny, z którego wyprowadziły właściwy wniosek, że przesłanki ważnego interesu strony i intesu publicznego nie zostały spełnione.W tych okolicznościach, zasadnie wymierzono sporną karę pieniężną w kwocie 10.000 zł, zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami, w szczególności bez naruszenia art. 21 ust. 3 ustawy SENT.Pozostałe zarzuty skargi również nie są zasadne.Zarzucane przez spółkę błędne zastosowanie przez NUC-S art. 22 ust. 3 ustawy SENT nie miało miejsca. Należy zauważyć, że w uzasadnieniu decyzji tego organu w wyniku omyłki pisarskiej zapisano "art. 22 ust. 3" zamiast "21 ust. 3", gdyż organ zacytował treść tego przepisu ustawy SENT. Błąd pisarski nie powoduje, że zasadny jest zarzut błędnej podstawy prawnej. Okoliczność ta nie uzasadnia też zarzutu, że NUC-S nie rozważył zastosowania art. 21 ust. 3 ustawy. W uzasadnieniach decyzji organów obu instancji szeroko przeanalizowano przesłanki zastosowania normy prawnej wynikającej z tego przepisu.Kwestia ewentualnych naruszeń ustawy SENT przez podmiot trzeci – dostawcę gazu LPG do stacji paliw skarżącej, a także nakładanych na ten podmiot kar, nie ma żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Zbędne wiec byłoby ustalanie w ramach kontrolowanego postępowania tych okoliczności, tym bardziej że dwa zgłoszenia SENT, odnośnie do których NUC-S umorzył decyzją z 30 kwietnia 2025 r. postępowanie, zarejestrowane zostały 14 i 18 sierpnia 2024 r., zaś przedmiotowe zgłoszenie, będące podstawą wymierzenia kary zarejestrowano 8 maja 2024 r. i zamknięto 9 maja 2024 r.Odnosząc się do zarzutu zaniechania podania dat wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy SENT, należy zauważyć, że DIAS w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podał numery 5 spraw, pod którymi zostały wszczęte postępowania przez NUC-S. Jak stwierdził DIAS "Wobec Spółki organ I instancji wszczął 5 postępowań za brak uzupełnienia zgłoszenia dodatkowymi danymi. Były to postępowania wszczęte postanowieniami: 378000- COC1.4823.40.2023.IL, 378000-COC1.4823.50.2023.MS, 378000-COC1.4823. 106.2023.MS, 378000-COC1.4823.14.2024.MS i 378000-COC1.4823.54.2024.MW. Postępowania te dotyczyły w sumie 15 zgłoszeń. Jednak tylko w odniesieniu do 4 wymierzone były kary pieniężne, w przypadku 7 – kierując się zasadą proporcjonalności odstąpiono od wymierzenia kar oraz w przypadku 4 – umorzono postępowania ze względu na brak zrealizowania przewozów. Były też prowadzone 2 postępowania za brak zarejestrowania zgłoszenia – 378000-COC1.48.35.2017.KK i 378000-COC1.4823.29. 2023.KM, które dotyczyły przewozu towaru jednym środkiem transportu". Trudno przyjąć, że skarżąca nie miała o nich wiedzy, a tym samym nie wiedziała, kiedy popełniła naruszenia stanowiące podstawę faktyczną tamtych postępowań, tym bardziej, że wymierzone zostały spółce kary pieniężne, co przyznała spółka w piśmie z 14 lutego 2025 r., stwierdzając, że "w przeszłości poniosła już konsekwencje za nie uzupełnienie zgłoszeń". Nadto, DIAS podał numery 6 zgłoszeń z okresu 1 styczeń 2024 r. – 25 czerwiec 2025 r., których skarżąca nie zamknęła w systemie. Dodać należy, że w świetle tych okoliczności, niezrozumiałe jest zawarte w skardze twierdzenie skarżącej, że była przekonana, że skoro zgłoszenie zostało zamknięte, to jest prawidłowe.Niemożliwe było zastosowanie w niniejszej sprawie art. 22 ust. 2b ustawy SENT, zgodnie z którym odstępuje się od nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 10a ust. 1, jeżeli jego niedopełnienie wynikało z niedostępności rejestru. Zgodnie z art. 10a ust. 1 przewoźnik, w trakcie całej trasy przewozu towaru objętego zgłoszeniem, jest obowiązany zapewnić przekazywanie aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego tym zgłoszeniem. Skarżąca spółka nie została ukarana za takie naruszenie, gdyż nie była przewoźnikiem, lecz odbiorcą towaru wrażliwego.W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.., skargę należało oddalić.