Wyrok - I FSK 476/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. VAT, Wiążące informacje stawkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki, Sędzia NSA Ryszard Pęk (spr.), Sędzia WSA del. Adam Nita, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. S.A. (poprzednio: E. S.A. z siedzibą w Warszawie) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1295/22 w sprawie ze skargi B. S.A. (poprzednio: E. S.A. z siedzibą w Warszawie) na decyzję DyrOddalono skargę kasacyjną. VAT, Wiążące informacje stawkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki, Sędzia NSA Ryszard Pęk (spr.), Sędzia WSA del. Adam Nita, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. S.A. (poprzednio: E. S.A. z siedzibą w Warszawie) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1295/22 w sprawie ze skargi B. S.A. (poprzednio: E. S.A. z siedzibą w Warszawie) na decyzję Dyr
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Adam Nita
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
1. Wyrok sądu pierwszej instancji1.1. Wyrokiem z 24 listopada 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1295/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. S.A. (poprzednio: E. S.A. z siedzibą w Warszawie; dalej: skarżąca spółka) na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ interpretacyjny) z 18 marca 2022 r. w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.2. Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.2.1. Sąd pierwszej instancji, po przedstawieniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku złożonego przez skarżącą spółkę wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie klasyfikacji towaru – numizmatu z wizerunkiem J. R. według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług oraz przebiegu postępowania i wydanych w jego wyniku decyzji, wyjaśnił, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja towaru będącego numizmatem.Skarżąca spółka zaproponowała klasyfikację numizmatu do kodu CN 4901 99 00, tj. jako: książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane (z wył. w pojedynczych arkuszach, słowników i encyklopedii oraz periodyków i publikacji, zasadniczo poświęconych reklamie). Przedstawiła także obszerne, własne stanowisko dotyczące kompleksowego charakteru zestawu obejmującego książkę "[...]" tom [...] wraz z dodatkiem (numizmatem z wizerunkiem Pana J. R.).W ocenie natomiast organu interpretacyjnego numizmat z wizerunkiem J. R. mieści się w dziale 83 Nomenklatury scalonej (CN) oraz określił on stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%.2.2. Sąd pierwszej instancji, nie podzielając argumentacji skargi wniesionej przez skarżącą spółkę przytoczył treść art. 42b ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm., dalej: ustawa o VAT) i zwrócił uwagę na to, że przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone – jedna czynność podlegająca opodatkowaniu (składająca się z kilku towarów i/lub usług), podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone.Natomiast w przypadku, gdy przedmiotem wniosku są "towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą podatkowaniu" wniosek ma charakter o tyle szczególny, że przede wszystkim wymaga oceny, czy opisane świadczenia stanowią odrębne przedmioty opodatkowania, czy w istocie stanowią jedno świadczenie złożone (kompleksowe).2.3. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że skoro w uzupełnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, że wniosek dotyczy jednego towaru numizmatu z wizerunkiem J. R., to organ interpretacyjny nie miał podstaw do badania, czy rzeczywiście wniosek dotyczy towaru w postaci publikacji wraz z dodatkiem w postaci numizmatu, jako zestawu towarów sprzedawanych łącznie, a więc kompleksowości świadczenia, bowiem wykraczałby poza wniosek, który w sposób wyraźny odnosił się do jednego towaru, mianowicie numizmatu.2.4. W nawiązaniu do przedstawionego stanu faktycznego Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na to, że 10 czerwca 2021 r. wydana została ostateczna decyzja, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmówił wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie z wniosku skarżącej spółki z 26 stycznia 2021 r., uzupełnionego pismem z 23 kwietnia 2021 r., dotyczącego określenia klasyfikacji według Nomenklatury scalonej dla publikacji "[...]" tom [...] wraz z dodatkiem (numizmatem z wizerunkiem J. R.), na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.W uzasadnieniu powyższej decyzji przyjęto, że dostawa publikacji "[...]" tom [...] oraz numizmatu z wizerunkiem nie składają się łącznie na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, a w konsekwencji wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej z 26 stycznia 2021 r. wykraczał poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 ustawy o VAT i nie spełnia warunków do uzyskania wiążącej informacji stawkowej.2.5. W ocenie Sądu pierwszej instancji podnoszona obecnie argumentacja skarżącej spółki stanowiła próbę przeniesienia do przedmiotowej sprawy zarzutów wobec decyzji z 10 czerwca 2021 r., w szczególności w zakresie dotyczącym traktowania przedmiotu sprawy dla celów VAT nadal jako zestaw, czy też jednolite świadczenie, co zostało już rozstrzygnięte w decyzji o odmowie wydania wiążącej informacji stawkowej.2.6. Sąd pierwszej instancji podzielił pogląd organu interpretacyjnego, że sporny numizmat spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem 83 Nomenklatury scalonej. Podkreślił, że zgodnie z tytułem działu 83 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje "ARTYKUŁY RÓŻNE Z METALI NIESZLACHETNYCH". Pozycja CN 8306 obejmuje "Dzwonki, gongi i temu podobne nieelektryczne, z metali nieszlachetnych; statuetki i pozostałe ozdoby, z metali nieszlachetnych; ramy do fotografii, obrazów lub podobne, z metali nieszlachetnych; lustra z metali nieszlachetnych". Z not wyjaśniających do tej pozycji wynika, że obejmuje ona szeroki asortyment wyrobów ozdobnych z metalu nieszlachetnego (zawierających lub nie dodatkowe elementy niemetalowe), w rodzaju przeznaczonych zasadniczo do dekoracji, np. w domach, biurach, miejscach spotkań, miejscach kultu religijnego, ogrodach.2.7. Sąd pierwszej instancji, oceniając zarzuty skargi, w których powoływano się na decyzję w sprawie wiążącej informacji taryfowej (WIT) oraz na interpretacje indywidualne z 4 lipca 2012 r., znak: IPPP2/443-348/12-2/IZ oraz z 17 czerwca 2011 r., znak: IPPP1- 443-583/11-2/BS, podkreślił, że dotyczyły one odmiennych stanów faktycznych aniżeli towar będący przedmiotem spornej decyzji.Ponadto, wiążąca informacja taryfowa dotyczyła towarów uznanych za zestaw w myśl reguły 3b ORINS, natomiast przedmiotem złożonego wniosku, na podstawie którego wydano sporne rozstrzygnięcie był wyłącznie jeden towar, tj. numizmat z wizerunkiem J. R.. Decyzja wydawana na podstawie art. 33 i 34 Unijnego Kodeksu Celnego, w której właściwy organ dokonuje klasyfikacji towaru i określenia na tej podstawie wysokości cła i ewentualnych opłat celnych lub innych zastosowanych środków. WIT nie określa natomiast stawki podatku VAT dla importu towarów. Obie instytucje prawa, tj. wiążąca informacja stawkowa (WIS) i wiążąca informacja taryfowa (WIT), pomimo pewnych podobieństw natury proceduralnej, funkcjonują jednak w oparciu o różne przepisy prawa.2.8. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w odniesieniu do "zestawu" zostało już przeprowadzone postępowanie, zakończone decyzją z 10 czerwca 2021 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że kwestia braku kompleksowości dostawy publikacji wraz z numizmatem, została już rozstrzygnięta w ostatecznej i prawomocnej decyzji organu. Skarżąca spółka nie wniosła środka zaskarżenia wobec decyzji o odmowie wydania wiążącej informacja stawkowej dla obu towarów i postępowanie o wydanie decyzji dla zestawu towarów zostało zatem definitywnie zakończone, a wydana decyzja o odmowie wydania wiążącej informacji stawkowej jest prawnie wiążąca.2.9. W podsumowaniu Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie były zasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego obejmujące art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej, jak również zarzuty naruszenia pozostałych przepisów prawa tj. art. 42g ust. 2 ustawy o VAT, art. 14b i art. 14k Ordynacji podatkowej oraz poz. 19 Załącznika nr 10 do ustawy o VAT w związku z art. 5a tej ustawy.3. Skarga kasacyjna.3.1. Od powyższego wyroku skarżąca spółka złożyła skargę kasacyjną, wnosząc o jego zmianę przez wydanie wyroku uwzględniającego skargę, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a w każdym wypadku o zasądzenie kosztów postępowania za obydwie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.3.2. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:3.2.1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej i art. 14 ustawy Prawo przedsiębiorców, przez podtrzymanie przez Sąd I instancji stanowiska organu II instancji w zakresie odmowy zastosowania posiadanych przez skarżącą spółkę decyzji WIT oraz interpretacji indywidualnej;3.2.2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 42g ust. 2 ustawy o VAT, przez uznanie przez Sąd I instancji, że organy podatkowe nie dopuściły się uchybienia obowiązkowi rozpatrzenia w całości zgromadzonego materiału dowodowego oraz błędnej jego interpretacji, w sytuacji gdy takie uchybienia miały miejsce;3.2.3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 14b i art. 14k Ordynacji podatkowej, przez podtrzymanie przez Sąd I instancji stanowiska organu II instancji i tym samym nieuwzględnienie w ramach wszechstronnej oceny materiału dowodowego interpretacji indywidualnej posiadanej przez skarżącą spółkę.3.3. Ponadto zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. poz. 19 Załącznika nr 10 do ustawy o VAT w związku z art. 5a i art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, przez zaakceptowanie decyzji, w której przepis te zostały zastosowane w sposób niewłaściwy, czego konsekwencją było dokonanie błędnej klasyfikacji towaru w postaci numizmatu z wizerunkiem J. R. do kodu CN 83.3.4. Organ interpretacyjny złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.4.1. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.4.2. Przypomnieć na wstępie trzeba, że wynikające z art. 183 § 1 zdanie pierwsze ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej oznacza, że zakres kontroli dokonywanej przez ten Sąd określają zarzuty skargi kasacyjnej wskazujące na naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub przepisu postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie uzupełnić skargi kasacyjnej ani o przepisy, których w niej nie wskazano jako naruszone, ani o argumenty służące uzasadnieniu zarzutów. Zgodnie bowiem z art. 176 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, elementem składowym skargi kasacyjnej jest, oprócz przytoczenia podstaw kasacyjnych, ich uzasadnienie. Powinno ono zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym konkretnie polegało naruszenie wskazanych w zarzutach przepisów, a także wykazanie wpływu takiego uchybienia na wynik sprawy. Pominięcie określonych zagadnień w uzasadnieniu skargi kasacyjnej skutkuje niemożnością zakwestionowania przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska wyrażonego w ich zakresie przez Sąd pierwszej instancji, a przez to przyjętej przez ten sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 września 2017 r., sygn. akt I FSK 2298/15, dostępny w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych – dalej CBOSA).4.3. Powyższa uwaga jest o tyle istotna, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że ani w zarzutach ani w argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie podważono skutecznie ustaleń i ocen, które przyjął i zaakceptował Sąd pierwszej instancji oddalając skargę.Zarzucając w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania, a w konsekwencji także naruszenie przepisów prawa materialnego, pominięto, że Sąd pierwszej instancji oddalając skargę podkreślił, że kwestia klasyfikacji spornego numizmatu została przesądzona w ostatecznej decyzji z 10 czerwca 2021 r., w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – odmawiając wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie z wniosku z 26 stycznia 2021 r., uzupełnionego pismem z 23 kwietnia 2021 r. – przesądził, że dostawa publikacji "[...]" tom [...] oraz numizmatu z wizerunkiem J. R. nie składają się łącznie na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej z 26 stycznia 2021 r. wykraczał poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 ustawy o VAT.4.4. Ponieważ "strona nie wniosła środka zaskarżenia wobec decyzji o odmowie wydania WIS dla obu towarów", to – jak trafnie odnotował Sąd pierwszej instancji – "postępowanie o wydanie WIS dla zestawu towarów zostało definitywnie zakończone, a wydana decyzja o odmowie wydania WIS jest aktualna i prawnie wiążąca". W tej sytuacji zarzut, że w obecnie rozpoznawanej sprawie należało dokonać oceny łącznej dwóch towarów – numizmatu oraz drugiego elementu zestawu, tj. publikacji, był chybiony.Argument przedstawiony w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że w decyzji tej "Organ sam pouczył Spółkę, by wystąpiła z osobnymi wnioskami w tym zakresie", nie mógł doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku, skoro w przywołanej decyzji ostatecznie przesądzono, że dostawa publikacji "[...]" tom [...] oraz numizmatu z wizerunkiem J. R. nie składają się łącznie na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.4.5. Jedynie na marginesie rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 22 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1809/21 uchylił decyzje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie odmowy wydania na wniosek E. S.A. z siedzibą w Warszawie (obecnie B.1. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie) wiążącej informacji stawkowej na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy książki "[...]" tom [...] wraz z dodatkiem (repliką odznaki), a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1279/22 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniesioną od powyższego wyroku.Ponieważ na gruncie obecnie rozpoznawanej sprawy skarżąca spółka nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, przywołana już decyzja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 czerwca 2021 r. była wiążąca i przesądzono w niej, że dostawa publikacji "[...]" tom [...] oraz numizmatu z wizerunkiem J. R. nie składają się łącznie na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.4.6. Powtarzając w skardze kasacyjnej zarzuty podniesione w skardze wniesionej do Sądu pierwszej instancji, w których ograniczono się do zarzutów naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, pominięto przywołany w zaskarżonej decyzji oraz przez Sąd pierwszej instancji przepis art. 42b ust. 5 ustawy o VAT, zgodnie z którym przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być towar albo usługa (pkt 1), albo towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (pkt 2).Tymczasem – co należy podkreślić – Sąd pierwszej instancji, oddalając skargę, podkreślił wyraźnie w uzasadnieniu wyroku, że ponieważ skarżąca podała, że złożony przez nią wniosek dotyczy jednego towaru - numizmatu z wizerunkiem J. R., to organ interpretacyjny nie miał podstaw do badania, czy rzeczywiście wniosek dotyczy towaru w postaci publikacji wraz dodatkiem w postaci numizmatu, jako zestawu towarów sprzedawanych łącznie, a więc kompleksowości świadczenia.Brak w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 42b ust. 5 ustawy o VAT, w świetle przywołanej na wstępie zasady z art. 183 § 1 zdanie pierwsze ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą Naczelny Sąd Administracyjny "rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej", nie dawał podstaw do oceny przyjętej w tym zakresie przez Sąd pierwszej instancji.4.7. W kontekście rozstrzygnięcia i ustaleń przyjętych w przywołanej już ostatecznej decyzji z 10 czerwca 2021 r., nie mógł doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku powtórzony w skardze kasacyjnej zarzut, że "Organ I instancji w swojej decyzji nie dokonał oceny całego przekazanego przez Spółkę materiału dowodowego, w szczególności zaś nie wziął pod uwagę decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie o Wiążącej Informacji Taryfowej, wydanej dla tego samego towaru 29 grudnia 2020 r. nr PL BTI WIT-2020-001484, która stanowiła załącznik do ww. wniosku Spółki". A także "odmówił zastosowania nie tylko do decyzji WIT, ale także posiadanej przez Spółkę interpretacji indywidualnej i interpretacji GUS" (str. 8 uzasadnienia skargi kasacyjnej).Pozostawiając na uboczu to, że zarzuty te dotyczą "decyzji organu I instancji", a nie zaskarżonego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zostały one wnikliwie ocenione przez Sąd pierwszej instancji, który podkreślił, że "przedmiotem wskazanych przez Stronę we wniosku o wydanie WIS, decyzji WIT oraz opinii GUS, nie były te same towary, które są przedmiotem odwołania w niniejszej sprawie".Również – jak trafnie zauważono w uzasadnieniu wyroku – "(...) powołane przez skarżącą spółkę interpretacje indywidualne z 4 lipca 2012 r., znak: IPPP2/443-348/12-2/IZ oraz z dnia 17 czerwca 2011 r., znak: IPPP1- 443-583/11-2/BS, dotyczyły odmiennych stanów faktycznych aniżeli towar będący przedmiotem spornej decyzji, bowiem dotyczą one dotyczyły zestawów obejmujących publikacje wraz z różnymi dodatkami".W żaden sposób nie odniesiono się w skardze kasacyjnej do przyjętej przez Sąd pierwszej instancji oceny, że "(...) powołany przez Stronę WIT dotyczy towarów uznanych za zestaw w myśl reguły 3b ORINS" oraz że "(...) strona błędnie identyfikuje zakres niniejszego postępowania. Postępowanie w zakresie wydania wiążącej informacji stawkowej jest postępowaniem odmiennym niż w zakresie wydania interpretacji indywidualnej", przy czym "(...) obie instytucje prawa, tj. WIS i WIT, pomimo pewnych podobieństw natury proceduralnej, funkcjonują jednak w oparciu o różne przepisy prawa".W tej sytuacji powtórzone w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej i art. 14 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz naruszenia art. 14b i art. 14k Ordynacji podatkowej, nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku.4.8. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna była pozbawiona uzasadnionych podstaw i na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Adam Nita Mariusz Golecki Ryszard Pęksędzia WSA del. sędzia NSA sędzia NSA-----------------------2, nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku.4.8. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna była pozbawiona uzasadnionych podstaw i na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Adam Nita Mariusz Golecki Ryszard Pęksędzia WSA del. sędzia NSA sędzia NSA-----------------------2