Wyrok - III SA/Gl 392/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Ruch drogowy, uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 17 lutego 2025 r. nr SKO.K/41.3/2059/2024/16895/MM w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 17 lutego 2025 r., nr SKO.K/41.3/2059/2024/Oddalono skargę. Ruch drogowy, uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 17 lutego 2025 r. nr SKO.K/41.3/2059/2024/16895/MM w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 17 lutego 2025 r., nr SKO.K/41.3/2059/2024/
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
odwołujący / ubezpieczony
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Adam Gołuch
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 17 lutego 2025 r., nr SKO.K/41.3/2059/2024/16895/MM, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy, SKO, Kolegium) po rozpatrzeniu odwołania L. L. (dalej: strona, skarżący) od decyzji Starosty [...] (Starosta, organ I instancji) z dnia 3 września 2024 r. Nr [...] odmawiającej zwrotu zatrzymanego prawa jazdy utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji.Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako "k.p.a.") oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 570).Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.Skarżący w piśmie z dnia 12 sierpnia 2024 r. zwrócił się do organu z wnioskiem o zwrot prawa jazdy zatrzymanego 13 czerwca 2024r.Starosta decyzją z dnia 3 września 2024 r. Nr [...] odmówił stronie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy.W uzasadnieniu organ wskazał na stan faktyczny i prawny sprawy, wyjaśniając że w rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki zwrotu zatrzymanego prawa jazdy.W odwołaniu od ww. decyzji z dnia 23 września 2024 r. strona zarzuciła naruszenie szeregu przepisów prawa administracyjnego materialnego i procesowego. W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy. Jednocześnie, strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu odpisu skargi do WSA w Gliwicach na czynność Komendanta [...] Policji w K. - dokonanie wpisu ostatecznego w ewidencji kierujących pojazdami i odmowę jego zmiany.Zaskarżoną decyzją z 17 lutego 2025 r. SKO utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji.W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, że w dniu 18 marca 2024 r. Starosta otrzymał wniosek Komendanta [...] Policji w K. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strona w związku z otrzymaniem 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W konsekwencji powyższego decyzją z dnia 11 czerwca 2024 r. nr [...] Starosta [...] orzekł o zatrzymaniu stronie dokumentu prawa jazdy kat. A, B, BE, do czasu ustania przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie, pouczając stronę że zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po uzyskaniu pozytywnego wyniku z kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego od ww. decyzji, SKO, decyzją z dnia 9 sierpnia 2024 r. utrzymało ją w mocy. Jednocześnie, decyzją z dnia 11 czerwca 2024r. nr [...] Starosta skierował stronę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (egzamin teoretyczny i praktyczny) w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A, B, B+E, także w związku z otrzymaniem 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Od ww. decyzji strona również odwołała się do SKO, które decyzją z dnia 9 sierpnia 2024 r. utrzymało ją w mocy. Aktualnie obie ww. decyzje pozostają w obrocie prawnym i są ostateczne i wiążą organy administracji publicznej. Kolegium podkreśliło, że decyzje zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jednakże ich wykonalność nie została wstrzymana.SKO zaznaczyło, że do dnia wydania niniejszej decyzji strona nie poddała się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. W związku z czym Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 102 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 1210 ze zm.), zwrot zatrzymanego prawa jazdy (...) następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania. Jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął okres przekraczający rok, warunkiem zwrotu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Co więcej, w myśl postanowień art. 12 ust. 1 ww. ustawy prawo jazdy nie może być wydane osobie w stosunku do której wydano decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy - w okresie i zakresie obowiązywania tej decyzji.Mając powyższe na uwadze SKO stwierdziło, że zaskarżona decyzja zasługuje na utrzymanie w mocy, ponieważ strona w dalszym ciągu nie uczyniła zadość obowiązkowi poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Tym samym nie sposób przyjąć, że w sprawie ustały przyczyny zatrzymania prawa jazdy stronie, w konsekwencji czego brak jest podstaw do zwrotu ww. dokumentu prawa jazdy.Skarżący 25 marca 2024r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję.Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:1. art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj.Dz.U z 2023r. poz.1047) w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że uzależnianie obowiązywania uchylonego przepisu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej na mocy, której stosuje się m.in. uchylony przepis art. art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym od określenia przez ministra właściwego do spraw informatyzacji wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach spełnia wymogi demokratycznego państwa prawa urzeczywistniające zasady sprawiedliwości społecznej;2. art. 7 w zw. z art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez brak podjęcia przez organ wszelkich czynności w postępowaniu, zwłaszcza w zakresie postępowania dowodowego i brak uwzględnienia tego, iż w zakresie stanu faktycznego sprawy punktów karnych skarżącego i kierowcy - toczą się jeszcze inne postępowania, które obecnie nie są rozstrzygnięte i zawierają wątpliwości interpretacyjne w zakresie przepisów odnośnie odebrania prawa jazdy jak i badań kontrolnych, co skutkowało odmową zwrotu skarżącemu prawa jazdy, wskazując na to, iż nie poddał się odpowiednim badaniom,3. art. 7a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści normy prawnej wynikającej z przepisu § 4 ust. 2 punkt 1) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego na niekorzyść strony, mimo iż przedmiotem postępowania było zatrzymanie skarżącemu uprawnienia w postaci prawa jazdy;4. przepisu § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego w zw. z przepisem § 4 ust. 2 punkt 1) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego w zw. z art. 42 ust. 3 Konstytucji RP poprzez ich błędne zastosowanie w niniejszej sprawie i odmowę zwrotu skarżącemu dokumentu prawa jazdy pomimo braku podstaw do takiego działania organu, gdyż brak jest przesłanek do wpisania w ewidencji skarżącego wpisu ostatecznego, gdyż nie przekroczył on liczby 24 punktów przypisanych za naruszenia, które mogłyby stanowić podstawę dokonania wpisu ostatecznego, a tym samym podstawę zatrzymania przez organ dokumentu prawa jazdy;W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżący wniósł o:1.uchylenie w całości zaskarżonej decyzji SKO z dnia 17 lutego 2025 r. o numerze sprawy SKO.K/41.3/2059/2024/16895/MM utrzymującą w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w sprawie zatrzymania stronie dokumentu prawa jazdy kat. "A B BE" do czasu ustania przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie oraz umorzenie postępowania w całości;2. uchylenie w całości decyzji Starosty [...] z dnia 3 września 2024 r. o numerze sprawy [...] oraz umorzenie postępowania w całości;3. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu odpisu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2024 r. na czynność materialno-techniczną Komendanta [...] Policji w K. - dokonanie wpisu ostatecznego w ewidencji kierujących pojazdami i odmowę jego zmiany z dnia 14 maja 2024 r. dla wykazania faktu, iż wysokość przypisanych odwołującemu punktów karnych nie została ostatecznie i prawomocnie stwierdzona wobec czego brak było podstaw do wydania niniejszej decyzji.W uzasadnieniu skargi strona m.in. wskazała, że organ I instancji na podstawie informacji od Komendanta [...] Policji oraz wpisu w ewidencji o przekroczeniu przez stronę 24 punktów karnych, wydał decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, a następnie o odmowie zwrotu prawa jazdy.Strona podkreśliła, iż w niniejszej sprawie od dnia wszczęcia przedmiotowego postępowania administracyjnego, kwestionuje czynność materialno - techniczną Komendanta [...] Policji o wpisie odnośnie punktów karnych.Strona zaznaczyła, iż jedną z podstaw dokonania przez Komendanta [...] Policji w K. wpisu ostatecznego w ewidencji strony- był wyrok Sądu Rejonowego w T. warunkowo umarzający postępowanie w sprawie o spowodowanie wypadku komunikacyjnego.Zdaniem strony gdyby uznać, że warunkowe umorzenie postępowania stwierdza winę, okazałoby się, że jedna z podstawowych gwarancji wolności i praw osobistych może być przekreślona przy nierzadko niewielkim udziale sądu i niejako w trybie "uproszczonym", co kłóciłoby się z rangą jaką ustawodawca nadał konstytucyjnemu domniemaniu z art. 42 ust. 3 Konstytucji RP - zgodnie, z którym każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu. Pozostawałoby to również w sprzeczności z orzecznictwem Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, który nakazuje by domniemanie niewinności interpretować tak, by było rzeczywiste i skuteczne, a nie iluzoryczne i teoretyczne.Nadto strona podkreśliła, iż waga zasady domniemania niewinności, zgodnie z którą każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu. Stanowi ona jedną z fundamentalnych i powszechnie uznawanych zasad państwa prawnego. Znalazła też swój wyraz w wiążących Polskę aktach międzynarodowych dotyczących praw człowieka, w szczególności w Deklaracji Praw Człowieka ONZ z 1948 r.. Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167) oraz Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284- 285).Zdaniem strony mając na uwadze powyższe nawet gdyby przyjąć, iż organ powziął wątpliwości co do tego, czy wyrok warunkowo umarzający postępowanie może stanowić podstawę do dokonania wpisu ostatecznego w ewidencji kierujących pojazdami, to organ winien wówczas na podstawie art. 7a § 1 k.p.a. rozstrzygnąć powyższą wątpliwość na korzyść skarżącego. Zgodnie bowiem z brzmieniem tego przepisu jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest ograniczenie lub odebranie stronie uprawnień, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony. Dokonanie wpisu ostatecznego wpływa bezpośrednio na uprawnienie do prowadzenia pojazdów. W ocenie strony organ nie powinien zatrzymywać dokumentu prawa jazdy, gdyż nie istnieją ku temu bezsporne przesłanki.W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniosło o oddalenie skargi.SKO stwierdziło, że decyzja Starosty została wydana w prawidłowy sposób ponieważ skarżący nie dopełnił obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.Ponadto SKO podkreśliło, że skarżący wniósł skargi na decyzje organu odwoławczego, które zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sygn. akt III SA/Gl 847/24 oraz sygn. akt III SA/Gl 846/24). Nie zostało jednak wstrzymane ich wykonanie, a samo wniesienie skargi nie wywołuje takiego skutku prawnego. Obie decyzje pozostają w obrocie prawnym i są ostateczne. Tym samym w ocenie SKO nie sposób przyjąć, że w sprawie ustały przyczyny zatrzymania prawa jazdy skarżącemu, w konsekwencji czego brak jest podstaw do zwrotu ww. dokumentu prawa jazdy, a wydanie decyzji o odmowie zwrotu prawa jazdy było w pełni uzasadnione.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, co następuje.Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach sądowej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Przepis ten obliguje sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 KPA lub w innych przepisach (por. wyrok WSA w Poznaniu z 25 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Po 839/20).Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., s. 224). W tym celu sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).Sąd administracyjny, rozpatrujący skargę na orzeczenie organu administracji publicznej orzeka na podstawie akt sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Nie prowadzi - co do zasady - postępowania dowodowego, dokonując subsumpcji prawnej na podstawie analizy tych aktów organów i dokumentów, które stanowią owe "akta sprawy".W badanej sprawie zaskarżoną decyzją z 17 lutego 2025 r. Kolegium utrzymało w mocy decyzję Starosty z 3 września 2024 r. odmawiającą skarżącemu zwrotu zatrzymanego prawa jazdy.Przedmiotem sporu jest kwestia oceny prawidłowości ww. decyzji o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy.Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, a ponadto nie narusza przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.W rozpoznawanej sprawie do organu I instancji wpłynął wniosek Komendanta [...] Policji w K. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strony w związku z otrzymaniem 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W związku z powyższym zostały wydane przez Starostę dwie decyzje administracyjne:1) z dnia 11 czerwca nr [...] w sprawie zatrzymania stronie dokumentu prawa jazdy kat.: "A, B, BE" do czasu ustania przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie;2) z dnia 11 czerwca nr [...] w sprawie skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (egzamin teoretyczny i praktyczny) w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami kategorii "A, B, B+E".Kolegium rozpatrzyło odwołania od powyższych rozstrzygnięć, utrzymując je w mocy.Obie decyzje pozostają zatem w obrocie prawnym i są ostateczne. Tym samym Sąd podzielił stanowisko organów, że skoro skarżący nie przedstawił orzeczeń lekarskiego i psychologicznego oraz nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji kierowcy to w sprawie nie ustały przyczyny zatrzymania prawa jazdy skarżącemu, w konsekwencji czego brak jest podstaw do zwrotu ww. dokumentu prawa jazdy, a wydanie w zaskarżonej decyzji o odmowie zwrotu prawa jazdy było w pełni uzasadnione.Sąd zauważył, że Starosta wydaną w sprawie skarżącego decyzją z 3 września 2024 r. odnośnie posiadanego prawa jazdy - odmówił skarżącemu zwrotu dokumentu z uwagi na przekroczenia przez niego ustawowej liczby punktów karnych. Organ argumentował to tym, iż postępuje zgodnie z powszechnie obowiązującym prawem i jeżeli uzyska informację o przekroczeniu ustawowego limitu punktów karnych to zobowiązany jest odebrać dokument uprawniający do prowadzenia pojazdów danemu kierowcy.Skarżący w odwołaniu od ww. decyzji wskazał, iż ostatecznie nie jest rozstrzygnięta kwestia jego punktów karnych wykazanych w ewidencji kierowców wobec czego, prawo jazdy winno zostać mu zwrócone do czasu ostatecznego i prawomocnego wyjaśnienia sprawy.Natomiast zaskarżoną decyzją z dnia 17 lutego 2025 r. Kolegium utrzymało decyzję Starosty w mocy i oświadczyło, iż nie zachodzą ustawowe przesłanki do zwrotu prawa jazdy.Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 1210, dalej powoływana jako u.k.p.), stanowiący, że: "Zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania. Jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął okres przekraczający rok, warunkiem zwrotu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Warunek nie dotyczy prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem zatrzymanych w związku z nieprzedłożeniem w wymaganym terminie odpowiedniego orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego".W rozpoznawanej sprawie prawo jazdy zostało skarżącemu zatrzymane decyzją Starosty z dnia 11 czerwca 2024 r., utrzymaną w mocy przez Kolegium decyzją z dnia 9 sierpnia 2024 r. Podstawą wydania tych decyzji była informacja Komendanta [...] Policji w K. z 19 sierpnia 2024r. o przekroczeniu przez skarżącego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy i o skierowanie strony na badania psychologiczne.W świetle powyższego, pozytywne załatwienie wniosku skarżącego o zwrot prawa jazdy byłoby możliwe wyłącznie po przedstawieniu orzeczeń lekarskiego i psychologicznego oraz kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, o których mowa w decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Dopiero bowiem wtedy ustałaby przyczyna zatrzymania prawa jazdy.W świetle powyższego, w postępowaniu o zwrot zatrzymanego prawa jazdy przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące m.in. ilości posiadanych punktów, czy okoliczności naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami Policji, a następnie przed sądem administracyjnym w skardze w przedmiocie wpisu do ewidencji.W związku z powyższym wniosek skarżącego o zwrot dokumentu prawa jazdy nie znajduje podstawy prawnej. Przepisy art. 12 ust. 2 czy 102 ust. 2 stanowią co prawda o warunkach zwrotu prawa jazdy, jednak zwrot dokonywany jest z założeniem, że dana osoba posiada uprawnienia do kierowania pojazdami, bądź uprawnienia najpierw odzyskuje (przechodząc kontrolne sprawdzenie kwalifikacji). Przyjmuje się, że odmowa wydania prawa jazdy następuje w formie decyzji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 190/14, cbois.nsa.gov.pl). Organ administracyjny posiada upoważnienie ustawowe do załatwienia sprawy. Przepis art. 104 § 1 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Negatywne, merytoryczne "rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, o której załatwienie wnosi strona mająca w tym interes prawny, winna być dokonana w drodze decyzji."Zdaniem Sądu w sprawie nie ustały przyczyny zatrzymania prawa jazdy stronie, w konsekwencji czego brak jest podstaw do zwrotu ww. dokumentu prawa jazdy, a decyzja o odmowie zwrotu prawa jazdy jest w pełni uzasadniona.Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez jego błędną wykładnię Sąd wskazał, że przepis art. 130 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz.U z 2023r. poz.1047, dalej: PrDrog), do którego odsyła ustawa zmieniająca z 2015 r., został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. Przed jego uchyleniem stanowił on, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Uchylenie art. 130 PrDrog z dniem 4 czerwca 2018 r. nastąpiło na podstawie art. 125 pkt 13 w zw. z art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2011 r. poz. 151). Jednocześnie w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 z późn. zm., dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.), zgodnie z którym przepis art. 130 PrDrog, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 PrDrog W myśl art. 16 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.Następnie w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy -Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm., dalej ustawa zmieniająca PrDrog) w art. 14 pkt 2 i 3 przewidziano, że w ustawie z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 957, z 2019 r. poz. 730, z 2020 r. poz. 1517 oraz z 2021 r. poz. 1997) wprowadza się następujące zmiany: 2) uchyla się art. 16; 3) art. 16a otrzymuje brzmienie: "Art. 16a. Do dnia wskazanego w komunikacie, o którym mowa w art. 14 ust. 2, policjant zatrzyma prawo jazdy w razie przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2328). Przepisy art. 135 ust. 4, art. 135a ust. 5, art. 135b i art. 136 ust. 1-3 oraz art. 139 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio."Z kolei art. 17 ust. 1 i 5 ustawy zmieniającej PrDrog z 2021 r. stanowi, że:"1. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji.(....)5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe."W dacie wydania przez Starostę decyzji nie doszło do określenia przez Ministra Cyfryzacji terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Stąd też fakt przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów w wyniku naruszeń przepisów ruchu drogowego był przesłanką do wydania przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.Natomiast zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 7 k.p.a., w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 7a § 1 k.p.a. związane z wadliwym ustaleniem stanu faktycznego sprawy lub na przeprowadzeniu przez organy administracji pierwszej i drugiej instancji niepełnego postępowania dowodowego są nietrafne ponieważ organy podjęły wszelkie niezbędne czynności do wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego sprawy. Zdaniem Sądu organy zgromadziły materiał dowodowy wyczerpująco, zgodnie z przepisami regulującymi postępowanie w tym obszarze, a jego całościowe rozpatrzenie, uzasadniało wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia.W odniesieniu do zarzutu skarżącego, dotyczącego naruszenia przez organ art. 7a k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści normy prawnej wynikającej z przepisu § 4 ust. 2 punkt 1) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego na niekorzyść strony, mimo iż przedmiotem postępowania było zatrzymanie skarżącemu uprawnienia w postaci prawa jazdy Sąd uznał, że dowodem, który stanowi podstawę dla wydania decyzji w oparciu o art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej jest wyłącznie pismo właściwego [...] Komendanta Policji, w którym zawarta jest informacja o przekroczeniu 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Natomiast organy są związane w zakresie przekroczenia ilości punktów karnych rozstrzygnięciem [...] Komendanta Policji i nie mają uprawnień w zakresie kwestionowania ww. rozstrzygnięcia.W konsekwencji zdaniem Sądu skoro skarżący nie poddał się sprawdzeniu kwalifikacji oraz wymaganym badaniom lekarskim to zasadna była odmowa zwrotu zatrzymanego prawa jazdy. Zatem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Nieuzasadnione okazały się podniesione przez skarżącego w skardze zarzuty. Uzasadnienie rozstrzygnięcia zawiera konieczne elementy, o których mowa wart. 107 § 3 k.p.a.Podsumowując, Sąd w składzie orzekającym nie stwierdził w przedmiotowej sprawie naruszenia zasad postępowania, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy jak również przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Żaden z zarzutów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie.Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a..