Postanowienie - III SA/Gl 399/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Protokolant Specjalista Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi W.K. na akt Wójta Gminy J. z dnia 8 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu planu organizacji ruchu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wójt Gminy J. (dalej: Wójt, organ) pismem z 8 grudnia 2023 r. nrOdrzucono skargę. Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Protokolant Specjalista Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi W.K. na akt Wójta Gminy J. z dnia 8 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu planu organizacji ruchu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wójt Gminy J. (dalej: Wójt, organ) pismem z 8 grudnia 2023 r. nr
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Adam Gołuch
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Wójt Gminy J. (dalej: Wójt, organ) pismem z 8 grudnia 2023 r. nr [...] zatwierdził dokument: "projekt stałej organizacji ruchu na ul. [...] w J.".Pismem z 25 marca 2025 r. W.K. (dalej: skarżący) wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na opisany powyżej akt, zarzucając mu brak uwzględnienia ścieżki rowerowej w Projekcie Organizacji Ruchu dla drogi wewnętrznej tj. ul. [...] co w konsekwencji prowadzi do braku oznakowania ścieżki rowerowej i występowania zagrożenia bezpieczeństwa oraz zdrowia i życia użytkowników ścieżki rowerowej biegnącej wzdłuż drogi wewnętrznej tj. ul. [...] w J..W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie argumentując, że przedmiotowa ścieżka rowerowa nie będzie likwidowana ani nie nastąpi zmiana sposobu użytkowania.Ponadto organ wskazał, ze realizowane na ul. [...] od kilku ostatnich lat działania wpływają na bezpieczeństwo jej użytkowników. Natomiast projekt stałej organizacji ruchu na ul. [...] w J. został zmieniony i zatwierdzony wspomnianym wyżej aktem z 8 grudnia 2023 r. nr [...] z uwagi na wnioski lokalnej społeczności oraz z uwzględnieniem aktualnej organizacji ruchu, a głównym celem przyjętych rozwiązań był wzrost bezpieczeństwa uczestników ruchu na ul. [...] w J.".W związku z powyższym w ocenie organu przedmiotowa skarga jest niezasadna.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest akt Wójta Gminy J. z 8 grudnia 2023 r. nr [...] tj. projekt planu organizacji ruchu na ul. [...] w J.W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że kwestia dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego zatwierdzenia organizacji ruchu drogowego została rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale wydanej w składzie siedmiu sędziów z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I OPS 14/13. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, ust. 5, ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej też w skrócie jako "p.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. z kolei kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W zacytowanej powyżej uchwale podkreślono, że akty realizujące zadania administracji drogowej są aktami władztwa publicznego, gdyż ingerują w materię korzystania z dróg publicznych precyzując ich sieć, sposób finansowania, jakość, parametry, utrzymywanie w zdatności do używania, a argumentacja przemawiająca za uznaniem zatwierdzenia organizacji ruchu jako aktu z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. opiera się na wynikającym z analizy stanu prawnego wniosku o skutkach zatwierdzenia organizacji ruchu odnoszących się do powstania sytuacji prawnej, przez ustanowienie nowych zasad organizacji ruchu o charakterze powszechnym i ogólnym. Akt ten nie ogranicza się więc do zakresu organizacyjno-technicznego, a nadto nie jest czynnością jednorazową. W uzasadnieniu tej uchwały wskazano nadto, że art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. należy stosować wespół z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r., poz. 1153 ze zm. dalej "u.s.g."). Zgodnie natomiast z art. 101 ust. 1 u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.Zatem warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ww. akt jest wykazanie przesłanki naruszenia interesu prawnego. Skarga taka nie jest skargą powszechną (nie ma charakteru actio popularis), a zatem dopiero wykazanie takiego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez wnoszącego skargę na uchwałę (akt) organu otwiera drogę do merytorycznego jej rozpoznania, przy czym naruszenie to nie może mieć charakteru przyszłego i niepewnego, ale powinno być realne i aktualne (p. postanowienie NSA z 17 października 2023 r., sygn. akt III OSK 2313/23 i z dnia 11 października 2023 r., sygn. akt I OSK 1997/23).Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi na podstawie u.s.g. winien być weryfikowany w okolicznościach danej sprawy.W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że skuteczne wniesienie skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g., umożliwiające sądowi jej merytoryczne rozpoznanie, następuje w sytuacji, gdy skarżący wykaże naruszenie interesu prawnego unormowaniami zaskarżonej uchwały. Zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 listopada 2003 r. sygn. akt SK 30/02, OTK-A 2003/8/84). Skarżący powinien udowodnić, że zaskarżona uchwała negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, pozbawia go przykładowo pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację (zob. wyrok NSA z 1 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1437/04, wszystkie przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W judykaturze podkreśla się, że naruszenie interesu prawnego powinno mieć charakter bezpośredni i realny, a nie przyszły i niepewny, oparty na przewidywaniach i przypuszczeniach (tak: NSA w wyroku z 14 marca 2002 r. sygn. akt II SA 2503/01). Zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. podlega zatem uchwała organu gminy godząca w sferę prawną skarżącego - wywołująca dla niego negatywne konsekwencje prawne, które już nastąpiły bądź niewątpliwie, a przynajmniej z dużym prawdopodobieństwem, nastąpią w przyszłości.Z przytoczonych wyżej orzeczeń wynika, że naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. Ma ono miejsce w sytuacji, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo podmiotu, wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. Dla skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. konieczne jest zatem wykazanie przez stronę, że właśnie wskutek podjęcia zaskarżonego aktu został naruszony jej konkretny interes prawny lub uprawnienie przez ograniczenie lub pozbawienie uprawnień wynikających z przysługującego mu prawa. Innymi słowy, należy wykazać, że wskutek podjęcia kontestowanego aktu doszło do naruszenia konkretnego i aktualnego, prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę oraz wskazać naruszenie przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z 26 lipca 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 588/22).W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia polegającego na istnieniu związku między zaskarżonym aktem a jej własną, indywidualną sytuacją prawną. Należy przy tym zaznaczyć, że taki związek musi istnieć w chwili podejmowania aktu, a nie w przyszłości i powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia konkretnych uprawnień albo nałożenia konkretnych obowiązków. Przy korzystaniu z art. 101 ust. 1 u.s.g. należy bowiem wykazać już dokonane zaskarżonym aktem organu gminy, a nie tylko ewentualnie zagrażające naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę. Zdarzenia przyszłe i niepewne nie mogą bowiem przesądzać o przyznaniu skarżącemu legitymacji do wniesienia skargi.W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał ażeby przysługiwał mu interes prawny do wniesienia skargi na zatwierdzenie projektu planu organizacji ruchu Wójta Gminy J. z 8 grudnia 2023 r. nr [...].W ocenie Sądu regulacja zawarta w zaskarżonym akcie, w żaden sposób nie wpływa na indywidualną sytuację prawną strony skarżącej. Nie ogranicza, ani nie pozbawia go konkretnych uprawnień mających oparcie w przepisach prawa materialnego, nie nakłada także na niego żadnych obowiązków. Wskazane w skardze przyczyny zaskarżenia przedmiotowego aktu, dotyczące ewentualnych przyszłych skutków zawartych w nim warunków, nie dotyczą interesu prawnego strony skarżącej, a jedynie jej interesu faktycznego.Końcowo należy powtórzyć, że art. 101 ust. 1 u.s.g. nie zawiera instytucji skargi powszechnej, przysługującej każdemu mieszkańcowi danej gminy. Przepis ten reguluje prawo do wniesienia skargi tylko wtedy, gdy ustawowo chroniony interes danej osoby zostaje naruszony podjętym przez organ gminy aktem z zakresu administracji publicznej. Istotnym jest przede wszystkim to, że to sama strona skarżąca musi wskazać na jakiekolwiek argumenty przemawiające za naruszeniem tych uprawnień, które są chronione ustawowo. Zatem naruszenie interesu prawnego podmiotu składającego skargę musi cechować się bezpośredniością, aktualnością i realnością. Zaskarżony akt, czy konkretne jego postanowienie, musi rzeczywiście naruszać istniejący w dacie podejmowania aktu interes prawny skarżącego. Naruszenie interesu konkretnej osoby ma polegać na stworzeniu realnego zagrożenia, istniejącego już w chwili wejścia w życie aktu, a jeżeli nie zostanie zniwelowane (np. na skutek wezwania do usunięcia prawa) – w dacie wniesienia skargi do sądu. Zaskarżony akt musi bezpośrednio naruszać indywidualne interesy prawne lub uprawnienia podmiotu, bezpośrednio kształtować jego sytuację prawną.Ponieważ naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia stanowi przesłankę dopuszczalności skargi wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., uzasadniającą jej merytoryczne rozpoznanie, a skarga w niniejszej sprawie nie spełnia tych warunków, Sąd nie był uprawniony do dokonania kontroli legalności zaskarżonego aktu, w tym badania merytorycznych zarzutów skargi.Mając na uwadze wszystkie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., odrzucił skargę.., odrzucił skargę.