Wyrok - II SA/Lu 560/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Nieruchomości, Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur Protokolant Referent Justyna Kłosowska-Pietrynko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi D. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2025 r., znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]., nr [...]. KH WojewodOddalono skargę. Nieruchomości, Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur Protokolant Referent Justyna Kłosowska-Pietrynko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi D. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2025 r., znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]., nr [...]. KH Wojewod
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Brygida Myszyńska-Guziur
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...]., nr [...]. KH Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania D. D. utrzymał w mocy wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r., poz. 1145, ze zm., dalej jako "u.g.n.") decyzję Starosty [...] z dnia 17 kwietnia 2025 r. o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonej w obrębie [...] - K. , gmina R., oznaczonej jako działki nr ewid. [...] i [...] poprzez udzielenie P. D. S.A. zezwolenia na przeprowadzenie na tej nieruchomości prac związanych z napowietrzną linią elektroenergetyczną 110 kV relacji GPZ R. - [...]W uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy.Wyjaśnił, że postępowanie wszczęto na wniosek P. D. S.A. z 9 lutego 2024r., uzupełniony pismami z 26 kwietnia i 21 maja 2024r.We wniosku Spółka P. wskazała, że zezwolenie powinno obejmować prawo wstępu na ww. nieruchomość w celu wykonania robót budowlanych związanych z demontażem i montażem nowych przewodów fazowych dostosowanych do pracy w temperaturze +80C oraz przewodów odgromowych, a ponadto prawo wstępu umożliwiające wykonywanie czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii przedmiotowej linii elektroenergetycznej w sposób zgodny z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa i normami dotyczącymi budowy oraz eksploatacji napowietrznych linii elektroenergetycznych (w tym ewentualne usunięcie drzew zagrażających prawidłowemu jej funkcjonowaniu). Wyjaśniła, że powierzchnia stałego ograniczenia działki nr ewid. [...] wynosi 0,0133 ha, a działki nr ewid. [...] - 0,0351 ha; podniosła że inwestycja zgodna jest z obowiązującym w tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Do wniosku Spółka dołączyła m.in. dokumenty z przebiegu rokowań z właścicielką nieruchomości – skarżącą D. D. (w tym pismo z 26 sierpnia 2022r. skierowane do skarżącej oraz jej odpowiedź, że wyrazi zgodę na inwestycję pod warunkiem zapłaty przez Spółkę wynagrodzenia w kwocie 9100 zł, w tym 7000 zł z tytułu ustanowienia służebności przesyłu; kolejne pismo Spółki z propozycją zapłaty ceny wykupu pasa technologicznego w wysokości 1505 zł).Następnie, już po złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania w niniejszej sprawie, Spółka [...] skierowała do skarżącej kolejne pismo z 11 marca 2024 r. wskazując jej 2 miesięczny termin na wyrażenie zgody na sporną inwestycję - termin upłynął bezskutecznie 20 maja 2024r.Po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej 7 października 2024 r., organ I instancji pismem z 22 listopada 2024 r. zawiadomił strony o możliwości końcowego zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.W dniu 5 grudnia 2024r. wpłynęło pismo skarżącej D. D., która poinformowała organ, że wyraża zgodę na prawo do dysponowania nieruchomością oraz na dostęp do niej w celu dokonywania wymienionych czynności, jednak nie wyraża zgody na ustanowienie służebności przesyłu (art. 3051 k.c.). Stanowiska tego Spółka nie zaakceptowała stwierdzając, że służebność przesyłu jest konieczna do właściwego korzystania ze spornej linii energetycznej i jej funkcjonowania, dlatego ponownie zwróciła się do skarżącej o wyrażenie zgody na ustanowienie służebności. W piśmie z dnia 14 stycznia 2025 r. skarżąca poinformowała pełnomocnika Spółki o gotowości do dalszych negocjacji informując, że może wyrazić zgodę na ustanowienie służebności za kwotę 73.200 zł, czego Spółka nie zaakceptowała wskazując w piśmie z 6 lutego 2025r., że cena wykupu pasa technologicznego mogłaby wynosić 1910,82 zł; jednocześnie Spółka ponownie wyznaczyła skarżącej 14 - dniowy termin na zawarcie umowy i ustanowienie służebności przesyłu, załączając do pisma projekt umowy i mapę z zaznaczoną trasą linii. W piśmie z 22 lutego 2025 r. skarżąca poinformowała Spółkę, że przedstawiona kwota jest rażąco niska i podtrzymała cenę 73.200 zł.W związku z tym, organ I instancji pismem z 25 września 2025 r. ponownie zawiadomił strony o możliwości końcowego zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a następnie wydał w dniu 17 kwietnia 2025 r. ograniczającą sposób korzystania ze spornej nieruchomości gruntowej poprzez zezwolenie Spółce [...] na realizację celu publicznego polegającego na wykonaniu robót budowlanych związanych z demontażem i montażem nowych przewodów fazowych dostosowanych do pracy w temperaturze +80 C oraz przewodów odgromowych (pkt 4), zobowiązując właścicielkę nieruchomości do udostępnienia Spółce części nieruchomości na czas przebudowy, konserwacji oraz usuwania awarii ciągów, przewodów i urządzeń (pkt 5), zaś Spółkę do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po wykonaniu prac związanych z realizacją inwestycji (pkt 6), a także do niezwłocznej inwentaryzacji szkód powstałych w wyniku działań przeprowadzonych na podstawie udzielonego zezwolenia w formie protokólarnego ich opisu, dokonanego z udziałem rzeczoznawcy majątkowego, stron i osób zainteresowanych (pkt 7); Spółka została ponadto zobowiązana do uzgodnienia z każdoczesnym właścicielem przedmiotowych nieruchomości lub osobą, która wykaże, że przysługują jej prawa rzeczowe do nieruchomości, stosownego odszkodowania w terminie 30 dni, licząc od dnia zakończenia robót (pkt 8).W odwołaniu D. D. zarzucała, że organ dopuścił się uchybień w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego, nie zbadał należycie ustawowych przesłanek wydania decyzji, kierował się przy tym wyłącznie interesem Spółki [...]; błędnie uznał, że zostały przeprowadzone rokowania, podczas, gdy rokowania były pozorne.Wojewoda nie uwzględnił odwołania i wskazaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.Przytoczył i omówił obszernie (powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych) zastosowane regulacje prawne - art. 124 ust. 1 - 3 u.g.n. (dot. zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej pomimo braku zgody właściciela oraz wymogu zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego), art. 114 ust. 1 – 3 u.g.n. (dot. obowiązku przeprowadzenia rokowań z właścicielem nieruchomości), art. 115 u.g.n. (dot. wszczęcia postępowania).Podzielił stanowisko organu I instancji, że zachodzą wskazane w tych przepisach przesłanki uzasadniające ograniczenie sposobu korzystania z części spornej nieruchomości na rzecz Spółki [...].Stwierdził, że inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta R. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 27 lutego 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Lub. nr 100, poz. 1641) wraz ze wskazanymi zmianami (kolejne uchwały Rady Miejskiej w R.: z 18 marca 2010 r., z 7 maja 2012 r., z 30 sierpnia 2013 r., z 30 czerwca 2017 r., z 30 listopada 2021 r. i z 30 marca 2022 r.). Działki oznaczone numerami [...] i [...] położone w obrębie 0002 - K. S., gmina R., na których planowana jest sporna inwestycja są położone w terenie przeznaczonym w planie pod uprawy polowe [...] przez obie działki przebiegają dwie linie wysokiego napięcia 110 kV wraz ze strefami bezpieczeństwa. Z § 16 ust. 2 pkt. f planu wynika, że na terenach oznaczonych symbolem [...] dopuszcza się lokalizacje liniowych elementów infrastruktury technicznej oraz urządzeń i obiektów związanych z ich eksploatacją.Ponadto z zebranego materiału dowodowego wynika, że Spółka [...] podjęła z właścicielką nieruchomości rokowania mające na celu uzyskanie zgody na realizację przedmiotowej inwestycji - świadczą o tym pisma pełnomocnika Spółki kierowane do skarżącej z 26 sierpnia 2022 r. oraz z 6 października 2022 r., jednak nie udało się zawrzeć porozumienia. Nie doszło do zawarcia umowy i ustanowienia służebności przesyłu w wyznaczonym przez Spółkę – stosownie do art. 124 ust. 3 i art. 115 ust. 2 u.g.n. - dwumiesięcznym terminie.Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podniósł, że jest związany przebiegiem inwestycji określonym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc nie jest uprawniony do zmiany tego przebiegu ze względu na jego uciążliwości dla skarżącej.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie D. D., reprezentowana przez adwokata, wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając ich wydanie z naruszeniem:1) art. 124 ust. 1 u.g.n., bowiem nie było podstaw do jego zastosowania;2) art. 7, 77, 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie, że decyzja była poprzedzona rzeczywistymi, a nie pozornymi rokowaniami oraz poprzez brak analizy pod kątem jak najmniejszej uciążliwości ograniczenia dla właściciela nieruchomości, a także poprzez nieuwzględnienie interesu skarżącej;3) art. 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej;3) art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., bowiem uzasadnienie nie spełnia zawartych w ustawie wymogów (błędne ustalenie stanu faktycznego, niewskazanie podstawy prawnej, nieodniesienie się do zarzutów skarżącej, nieuwzględnienie jej interesu, brak analizy w zakresie rzeczywiście przeprowadzonych rokowań, brak oceny jak najmniejszej uciążliwości ograniczenia dla skarżącej i wyważenia interesów obu stron).Na poparcie zarzutów pełnomocnik skarżącej powołał fragmenty wybranych orzeczeń sądów administracyjnych.Podkreślił, że rokowania były pozorne, ponieważ Spółka [...] składała jedynie formalne propozycje, których nie można nazwać realnymi, a więc takimi, które rzeczywiście miałyby zabezpieczać interes właściciela nieruchomości. Spółka brała bowiem pod uwagę wyłącznie własny interes i nie zamierzała realnie doprowadzić do ugodowego rozwiązania sytuacji, co dotyczy także zaproponowanej ceny wykupu pasa technologicznego, która została określona na minimalnym poziomie, wielokrotnie poniżej cen rynkowych. Ponadto Spółka nie zaproponowała skarżącej odszkodowania za dotychczasowe korzystanie ze służebności bez podstawy prawnej i zgody właścicieli nieruchomości. Tymczasem rokowania powinny obejmować w szczególności kwestie szkód powstałych w związku z przeprowadzonymi pracami oraz ograniczeniami związanymi z korzystaniem z nieruchomości w toku eksploatacji wybudowanych urządzeń i przewodów. Rokowania nie obejmujące wszystkich elementów przyszłej umowy należy uznać za pozorne, a nieprawidłowe przeprowadzenie rokowań może prowadzić do zakwestionowania ich przeprowadzenia, a w konsekwencji nie będzie spełniona podstawowa przesłanka wywłaszczenia warunkująca udzielenie zezwolenia w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. W postępowaniu o wydanie zezwolenia określonego w art. 124 ust. 1 u.g.n. organ powinien też zbadać uciążliwości ograniczenia dla właściciela nieruchomości.W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:Skarga podlega oddaleniu.Podstawą wydania zaskarżonej decyzji był art. 124 ust. 1 u.g.n.Zgodnie z nim, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela zezwolenia z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej (ust. 2). Stosownie zaś do treści art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.Prawidłowo organy obu instancji stwierdziły, że w niniejszej zostały spełnione powyższe przesłanki, a więc sporna inwestycja mogła być objęta decyzją wydawaną w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n.Niewątpliwie ma ona charakter inwestycji celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n., który stanowi, że celami publicznymi w rozumieniu tej ustawy są m.in. budowa i utrzymywanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Inwestycja taka może zaopatrywać zarówno obiorców indywidualnych, jak i publicznych w określone źródło energii (w niniejszym przypadku elektrycznej), zwiększając jej zasięg oraz poprawiając bezpieczeństwo energetyczne, a jej realizacja jest uzasadniona ze względu na interes społeczny oraz gospodarczy. W tym miejscu, odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących nieuwzględnienia interesu skarżącej należy podnieść, że inwestycja tego rodzaju ma co do zasady znaczenie nadrzędne w odniesieniu do słusznego interesu właściciela nieruchomości, któremu ogranicza się sposób korzystania z niej, a który to interes sprowadza się do możliwości niezakłóconego korzystania z nieruchomości (zob. wyrok NSA z 8 marca 2017r., sygn. akt I OSK 2418/16). Budowa czy przebudowa odcinka sieci elektroenergetycznej realizuje wyjątkowo ważny interes inwestora, ważny interes gospodarczy państwa oraz interes społeczny, dlatego właśnie ustawodawca przyznał jej status inwestycji celu publicznego (zob. wyrok NSA z 6 lipca 2016 r., I OSK 1648/15; wyrok NSA z 25 października 2013 r., I OSK 2967/12; wyrok WSA w Olsztynie z 19 września 2025 r., II SA/Ol 446/25). Realizacja inwestycji liniowej wiąże się z wykonaniem takiego zamierzenia na znacznym obszarze dla określonej wspólnoty państwowej lub samorządowej. Ma ona na celu poprawę bezpieczeństwa energetycznego, a także pozostaje niezbędna dla rozwoju ekonomicznego regionu, jest inwestycją o charakterze ogólnospołecznym; służy zapewnieniu stałego dopływu energii do gospodarstw i przedsiębiorstw na większym obszarze (por. wyrok NSA z 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1244/15); pośrednio ma znaczenie dla całej wspólnoty gminnej i zaspokaja także jej potrzeby jako całości (zob. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. II OSK 672/11).Słuszne jest stanowisko organów, że sporna inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta R. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 27 lutego 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Lub. nr 100, poz. 1641), zmienianym kolejnymi uchwałami tego organu. W planie obie działki objęte sporną inwestycją (nr ewid. [...] i [...]) są położone w terenie oznaczonym symbolem [...] przeznaczonym pod uprawy polowe. Sposób zagospodarowania tego obszaru określa § 16 ust. 1 planu, który w pkt 2 lit. f "dopuszcza lokalizacje liniowych elementów infrastruktury technicznej oraz urządzeń i obiektów związanych z ich eksploatacją".Prawidłowe jest ponadto stwierdzenie przez organy, że wniosek o wydanie zaskarżonej decyzji został poprzedzony rokowaniami, które okazały się bezskuteczne, a zatem został spełniony warunek braku zgody właściciela na realizację inwestycji na jego nieruchomości. Wbrew przekonaniu skarżącej, przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. wymaga bowiem jedynie podjęcia (zainicjowania) rokowań, natomiast nie wprowadza żadnych szczegółowych wymogów ani reguł co do formy i treści rokowań; ważne jest jedynie, aby obowiązek zainicjowania takich rokowań został dochowany, rokowania mogą ponadto zostać zakończone w dowolnym czasie, nawet gdy tylko jedna ze stron uzna, że nie ma szans na wypracowanie porozumienia. (zob. wyrok NSA z dnia z 27 lutego 2024r., I OSK 2091/22). Stanowisko to jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych, dlatego wbrew zarzutom skarżącej, okoliczność, że Spółka [...] nie zgodziła się na warunki przedstawione przez nią, nie stanowi przeszkody do wszczęcia postępowania w trybie art. 124 u.g.n. i nie świadczy o tym, że rokowań nie było. "Rokowania z art. 124 ust. 3 u.g.n. nie oznaczają konieczności osiągnięcia zgodnego stanowiska" (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 13 marca 2024 r., IV SA/Po 75/24). "Spełnienie obowiązku przeprowadzenia rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. oznacza taką sytuację, w której pomimo prowadzonych rozmów, nie doszło do zawarcia umowy, a inwestor określił i zaproponował właścicielowi konkretne warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 tej ustawy" (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 3 kwietnia 2024r., II SA/Rz 41/24). "Niemożność uzyskania zgody właściciela ma miejsce także w sytuacji, gdy strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Kwestie takie jak: dobra albo zła wiara inwestora czy też ekwiwalentność zaproponowanego świadczenia, pozostają poza zakresem kontroli organu administracji, a w konsekwencji także sądu administracyjnego. Organ nie ma żadnych podstaw do prowadzenia postępowania dowodowego w przedmiocie przyczyn braku zgody rokujących stron. Natomiast niezadowolenie skarżącej z oferowanych jej propozycji nie stanowi o niewykonaniu przez wnioskodawcę obowiązku przeprowadzenia rokowań" (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 15 października 2025 r., II SA/Rz 652/25, a także wyroki NSA z 4 października 2017 r., sygn. I OSK 3182/15, 4 lipca 2021 r., sygn. I OSK 358/21).Wbrew zarzutom skargi, organ wydający decyzję na podstawie art. 124 u.g.n. nie ma obowiązku badania stopnia uciążliwości linii elektroenergetycznej na konkretnej nieruchomości i rozważania różnych wariantów lokalizacji planowanej inwestycji (zob. wyrok WSA w Olsztynie z 19 września 2025 r., II SA/Ol 446/25). Kwestia ta jest badana w postępowaniu planistycznym, a także, jeśli wymagają tego przepisy szczególne, w postępowaniu, które kończy decyzja środowiskowa (zob. wyrok NSA z 23 marca 2017r., I OSK 99/17). W konsekwencji na etapie ograniczania sposobu korzystania z nieruchomości dla potrzeb realizacji inwestycji celu publicznego nie ma już możliwości kwestionowania usytuowania linii elektroenergetycznej. (zob. wyrok NSA z 1 grudnia 2021 r., I OSK 2088/19 wyrok WSA w Kielcach z 16 lipca 2025r., II SA/Ke 232/25; wyrok WSA we Wrocławiu z 10 października 2023 r., II SA/Wr 204/23).Z akt wynika, że rokowania w powyższym rozumieniu zostały przeprowadzone, jednak nie doszło do porozumienia. Zgromadzone w aktach liczne dokumenty (pisma Spółki – z 26 sierpnia 2022r. /k.10/, z 6 października 2022r. /k.6/, 11 stycznia 2024r. wraz z projektem umowy służebności przesyłu /k.41, a także k.64/, z 25 lipca 2024r. /k.56/, z 11 grudnia 2024r. /k.82,97/, z 6 lutego 2025r. /87, 102/, z 4 marca 2025r. /k.105/; pisma skarżącej - z 14 września z 2022r. (k.9), 18 lipca 2024r. /k.51/, z 30 listopada 2024r. /k.80/, z 14 stycznia 2025r. /k. 93,100/, z 22 lutego 2025r. /83 – 85,104/) potwierdzają, że zarówno Spółka, jak i skarżąca przedstawiały swoje propozycje i nawzajem się do nich odnosiły, dotyczyły one zarówno warunków zgody na czasowe zajęcie nieruchomości (dostęp, wejście, przechód i przejazd niezbędnym sprzętem w celu dokonania czynności związanych z przebudową, remontem, budową linii), jak i zgody na korzystanie z nieruchomości w toku eksploatacji wybudowanych urządzeń i przewodów (w celu usunięcia awarii, konserwacji); w ramach rokowań strony rozważały też ustanowienie służebności przesyłu, co jest akceptowaną w orzecznictwie formą rokowań (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 14 sierpnia 2025 r., II SA/Gl 411/25; wyrok WSA w Opolu z dnia 25 stycznia 2024r., II SA/Op 3/24).Wbrew zarzutom skargi, nie można więc przyjąć, że rokowania były pozorne. Jak wyżej wyjaśniono, okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi takie warunki, które są dla niego korzystne, czy takie które są dla niego nie do przyjęcia nie podlega weryfikacji organu w trybie art. 124 u.g.n.. Rolą organów jest bowiem wyłącznie zbadanie faktu, czy rokowania w ogóle odbyły się (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 10 stycznia 2024r., II SA/Gd 692/23).Skoro jednak pomimo przeprowadzonych rokowań nie doszło do zawarcia pomiędzy skarżącą a Spółką [...] stosownej umowy, to organ miał podstawy do wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji w trybie art. 124 u.g.n. na wniosek Spółki. Nie można pominąć, że również w toku postępowania organ zapewnił skarżącej i Spółce możliwość ponownego przedstawienia swoich propozycji i zawarcia porozumienia.Dodać należy, że przeprowadzone rokowania spełniają też wymogi, o których mowa w art. 114 ust. 1 i 2 oraz 115 u.g.n., ponieważ w piśmie z 11 marca 2024r. Spółka [...] wyznaczyła skarżącej 2-miesięczny termin do zawarcia odpowiedniego porozumienia na udostępnienie nieruchomości – termin upłynął bezskutecznie (k.56).Z przedstawionych powodów, zarzuty skargi okazały się nietrafne.Organy zasadnie stwierdziły, że zachodzą przesłanki z art. 124 u.g.n.; wyjaśniły przy tym wszystkie istotne okoliczności sprawy zgodnie z wymogami określonymi w art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., a organ odwoławczy – również zgodnie z art. 136 k.p.a., co potwierdza materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada wymaganiom określonym w art. 107 § 1 - 3 k.p.a. Ponadto Sąd nie dopatrzył się naruszenia zasady zaufania (art. 8 k.p.a.), które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Odnosząc się do zarzutu bezpodstawnego korzystania przez Spółkę [...] z istniejących już na nieruchomości skarżącej sieci i urządzeń należy wskazać, że są to kwestie cywilnoprawne, które nie są przedmiotem badania i oceny przez organ administracji wydający decyzję w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n.Z przedstawionych przyczyn Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024r., poz.935)..), które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Odnosząc się do zarzutu bezpodstawnego korzystania przez Spółkę [...] z istniejących już na nieruchomości skarżącej sieci i urządzeń należy wskazać, że są to kwestie cywilnoprawne, które nie są przedmiotem badania i oceny przez organ administracji wydający decyzję w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n.Z przedstawionych przyczyn Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024r., poz.935).