Postanowienie - III FSK 741/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej D. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 201/25 ze skargi D. w G. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 23 stycznia 2025 r. nr 2215-SOB.4050.2061.2024 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji objętych tajemnicą postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNIOddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej D. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 201/25 ze skargi D. w G. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 23 stycznia 2025 r. nr 2215-SOB.4050.2061.2024 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji objętych tajemnicą postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNI
Data orzeczenia
19 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Dalkowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
1.1. Postanowieniem z 2 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 201/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę D. w G. (dalej: "Skarżący", "Strona") na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 23 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji zawartych w aktach spraw podatkowych.1.2. Skarżący pismem z 23 września 2024 r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. o udostępnienie informacji zawartych w aktach spraw podatkowych o wysokości osiągniętego przychodu w 2023 roku z wyszczególnieniem ich tytułu – poza emeryturą wojskową – dotyczących wskazanych sześciu osób, którym skarżący wypłaca emeryturę lub rentę inwalidzką. Wniosek swój skarżący oparł o przepisy art. 40b ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2024 r. poz. 242, dalej "u.z.e.") oraz art. 298 pkt 7 i art. 299 § 1-2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, dalej "o.p."). W odpowiedzi Naczelnik US pismem z 6 listopada 2024 r. poinformował, że brak jest podstawy prawnej udzielenia żądanej informacji, z uwagi na rygor tajemnicy skarbowej.Pismem z 19 grudnia 2024 r. skarżący ponowił wniosek o udostępnienie informacji zawartych w aktach spraw podatkowych o wysokości osiągniętego przychodu w 2023 roku z wyszczególnieniem ich tytułu – poza emeryturą wojskową – dot. wskazanych sześciu osób. W odpowiedzi Naczelnik US pismem z 23 stycznia 2025 r. poinformował, że podtrzymuje dotychczasowe stanowisko o braku podstaw prawnych do udzielenia żądanych informacji, z uwagi na rygor tajemnicy skarbowej, wskazując jednocześnie, że wojskowy organ emerytalny dysponuje wieloma zróżnicowanymi możliwościami uzyskiwania informacji w celu ustalenia prawa do świadczeń.Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z 23 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji zawartych w aktach spraw podatkowych.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, uzasadniając, że odmowa udostępnienia informacji przez organ podatkowy z akt spraw podatkowych innych podmiotów w trybie art. 298 pkt 7 w zw. z art. 299c o.p. nie jest czynnością podejmowaną w sprawie indywidulanej konkretnego podmiotu i nie dotyczy jego uprawnień i obowiązków o charakterze publicznym. Zaskarżona czynność nie ma charakteru władczego, rozstrzygającego o sytuacji prawnej skarżącego. Pomiędzy tą czynnością a sferą praw i obowiązków skarżącego nie ma bezpośredniego związku. Jest to czynność o charakterze informacyjno-wewnętrznym dokonywana pomiędzy organami. Przedmiotowa skarga nie została złożona we własnej indywidualnej sprawie skarżącego, lecz w sprawie odmowy udzielenia informacji z akt podatkowych innych osób, które na podstawie art. 293 § 1-2 o.p. są objęte tajemnicą skarbową.1.3. Na powyższe postanowienie skarżący wywiódł skargę kasacyjną. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:1) na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") - naruszenie przepisów art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie mające istotny wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji odrzucenie skargi ze względu na błędne przyjęcie, że zaskarżona czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. nie stanowi "czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa", a przez to nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego i w konsekwencji sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;2) na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. - naruszenie przepisów art. 298 pkt 7 oraz art. 299c o.p. poprzez ich niewłaściwą wykładnię oraz art. 299 § 2 o.p. poprzez jego niezastosowanie, polegające na przyjęciu, iż zaskarżona czynność nie ma charakteru władczego, rozstrzygającego o sytuacji prawnej skarżącego, a pomiędzy tą czynnością a sferą praw i obowiązków skarżącego nie ma bezpośredniego związku, zaś jest to czynność o charakterze informacyjno-wewnętrznym dokonywana pomiędzy organami, co skutkowało błędnym przyjęciem, że odmowa udostępnienia informacji przez organ podatkowy z akt spraw podatkowych innych podmiotów nie mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:2.1. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.2.2. Sąd administracyjny kontroluje zgodność z prawem działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. Chodzi tu o: decyzje administracyjne (pkt 1), określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (pkt 2), a także w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z pewnymi włączeniami (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), a także inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6) oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Ponadto sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym do załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają również sprawach sprzeciwów od decyzji wydawanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).2.3. Skarga w sprawie niniejszej nie jest objęta żadnym z powyższych punktów art. 3 § 2 p.p.s.a., dlatego sąd administracyjny nie może uczynić jej przedmiotem swojego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji skargę zakwalifikował jako czynność organu podatkowego polegającą na odmowie udostępnienia informacji zawartych w aktach spraw podatkowych.Nie ulega wątpliwości, że czynność polegająca na odmowie udostępnienia takich informacji nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. Zaskarżona czynność nie mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W doktrynie przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akty i czynności mają charakter władczy, chociaż nie są decyzjami lub postanowieniami; 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych; 3) mają charakter publicznoprawny; 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (vide: J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz, (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 3.wydanie, Warszawa 2015, s. 61-72).2.4. Udostępnienie informacji przez organ podatkowych z akt spraw podatkowych w trybie art. 298 pkt 7 o.p. nie jest czynnością podejmowaną w sprawie indywidulanej konkretnego podmiotu i nie dotyczy jego uprawnień i obowiązków o charakterze publicznym. Zaskarżona czynność nie ma charakteru władczego, rozstrzygającego o sytuacji prawnej skarżącego. Pomiędzy tą czynnością a sferą praw i obowiązków skarżącego nie ma bezpośredniego związku. Jest to czynność o charakterze informacyjno-wewnętrznym dokonywana pomiędzy organami. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. [zob. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 maja 2024 r. II SA/Bk 168/24]Jak słusznie wskazał sąd pierwszej instancji, odmowa udostępnienia informacji przez organ podatkowy z akt spraw podatkowych innych podmiotów w trybie art. 298 pkt 7 w zw. z art. 299c o.p. nie jest czynnością podejmowaną w sprawie indywidulanej konkretnego podmiotu i nie dotyczy jego uprawnień i obowiązków o charakterze publicznym. Odmowa nie jest władczym oświadczeniem woli organu, określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w jego indywidualnej sprawie. Brak też ku temu wyraźnej podstawy materialnoprawnej, nadto nie załatwia sprawy administracyjnej, przeto ani w ujęciu materialnym, ani procesowym, nie ma cech decyzji (p. też J. Borkowski w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 1998 r., s. 501 i nast.). Odmowa nie jest postanowieniem, ani też z oczywistych względów innym aktem, określonym w art. 3 § 2 pkt 4a–7 p.p.s.a. Zatem zarzuty art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 298 pkt 7 oraz art. 299c o.p. poprzez ich niewłaściwą wykładnię oraz art. 299 § 2 o.p. były bezpodstawne.2.5. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.